3179 resultaten.
Eindes genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Eindes genoeg haal ik
me in het hoofd, wetend
dat het leven doorgaat
met een kleine stofwisseling
van wat ophoudt te bestaan
maar het valt niet mee
om het luchtig op te vatten
als je het voelt gebeuren
Mijn hart wil wel wijsheid
ademen, maar heeft bloed
nodig om de warmte van liefde
in mij te voelen stromen
in en uit, ontvangen en geven…
De Maas
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 Ze doet het
keer op keer
doet ze het
gaat schaamteloos
al haar oevers te buiten
tilt zichzelf onverschrokken
naar een hoger niveau
tot aan velden en weiden
likt aan deuren en ruiten
verdrinkt het landschap
in haar kolkende golfslag
geen meanderende stroom
zoals ik haar ken
wel een losgeslagen, driftig element
ze doet het
éen keer om…
samenstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 dam
in de stilste stilte ooit
zichzelf niet sparend
spiegelt ons de koning
meer vernietigend nog
die wie de haat zaait
is het hulpeloos zwijgen
van hen die wegkijken
de willekeur van waanzin
kunnen wij niet wissen
met verborgen verdriet
in voorbij kijkende woorden
juist als eens gestolen
vrijheid dat ons vraagt
is tegen de stroom…
Levensbad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
450 Dan zie ik het leven stromen.
Dan voel ik me als een vis.
Weer schrijf ik gedichten,
gekleed in het kostuum,
dat ook Adam droeg.
De dichter ligt te genieten,
in het dagelijkse bad,
dat leven heet.…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Op het strand duwen we ons
door de wind naar het licht toe
Er is geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Water uit zijn douche zien stromen,
zoals water in een wilde waterval.
Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?…
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik geef
beelden om nooit te vergeten
Laat je verrassen, betoveren, vervoeren
Kom in mij en stroom…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad
te bouwen, met een dam
in het midden
Er stromen…
Fietsen voor energie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
715 Dan bedenk ik me ineens bij toverslag
stel je voor dat er geen stroom aanwezig was
je moest fietsen, draaien, lopen desnoods
om voorzien van opgewekte energie:
Te zien wie er met je aan het appen is?…
Droomvaardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 leven
als je mist
als je steeds maar denkt
dat je je vergist
als je niet kiezen kunt
wat is dan leven
het is zo voorbij
je kunt niet geven
als je stilstaat
als tijd je inhaalt
wat is je leven
als je niet zelf bepaalt
wat goed voor je is
droom dan je dromen
in stilte
maar als je leven wil
laat het komen
laat het stromen…
even stilstaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 leven
als je mist
als je steeds maar denkt
dat je je vergist
als je niet kiezen kunt
wat is dan leven
het is zo voorbij
je kunt niet geven
als je stilstaat
als tijd je inhaalt
wat is je leven
als je niet zelf bepaalt
wat goed voor je is
droom dan je dromen
in stilte
maar als je leven wil
laat het komen
laat het stromen…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
VERNUFT BIJ GELOOF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 In deze dagen
vertonen heel de wereld
en het nabije luchtruim
zich op sprekende schermen
in huiskamer
of zakengebouw
boodschappen snellen
onvoorstelbaar
door stroom geleid
over de aardbol
het streven der mensen
de meer dan weergaloze kunst
van het Hemelse Rijk
te willen achtervolgen
wellicht ontdekking verwachten
achter de verste…
Mensenmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 een nieuw jaar
in de utopie van de muziek
en de Gouwe Ouwe
liederen van liefde
verlangen en verdriet
die in onze longen wonen
en onvoorspelbaar ineens
uit de diepte van onze adem
naar buiten komen
strelend of stormend vol
ervaringen die ons laten
voelen wie we zijn en waar
het om gaat, de eeuwigheid
van ons leven te plukken
in de stroom…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het spreekt zichzelf niet langer tegen,
het mengt zijn daden door het woord
en laat de zangen opgaan in de stroom.
Het ziet het naken van de nacht, zichzelf verlaten
zelfs door angst, de gramschap van de graven:
in duisternis wordt het weldra tot niets ontdaan.…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…
Druïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
733 schrijft verzen
en vertelt de oude verhalen,
weet de Keltische traditie
naar nu te vertalen;
Je verbindt jezelf
met het ritme van de Aarde
en met al het leven
dat zij baarde;
Je leert de wijsheid
van planten en dieren,
leest de bomentaal
der oude Ieren;
De Awen schenkt je
geïnspireerde dromen,
en je laat de Nwyfre
liefdevol stromen…
GOD IS ALLES
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
958 God zit in een boom
op een berg in een afgesloten dal
gaat mee met de stroom
hij vertoeft in mijn dromen
verblijft in een paardenstal
ontsluiert geheimen aan een kind
wat het ooit later tegen zal komen
en op haar levenspad ooit ondervindt
hij zit in een bloem en een kogel
hij zit in een lach en maakt plezier
en in pech geluk en droefenis…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 Zo bedachtzaam stromen de woorden
uit haar getekende mond.
Haar fragiele hand omknelt de wandelstok
fier wijst zij naar weidse luchten.
Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht
een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
Herfstparade
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.092 Toch fluistert zacht een laatste blad,
het loslaat in de koude stroom,
hoe schoon het sterven kleuren had,
een laatste groet aan elke boom.…
Holland mijn geliefd waterland
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
510 gelegen rivierenland
kwamen ongenood de bezetters
maar zij hielden geen stand
in menig lied beschreven
de woorden vrijheid en moed
over dat opstandig zijn verweven
zit in ons eeuwige geuzenbloed
samengaan betekent niet alleen
tijdens elk mooi opkomend tij
ook met omslagen in ‘t gemeen
Holland toont veerkracht, herrijst
haar stromen…
Speelbal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Ik voel me speelbal
van stromen in massa
slingerend van golf tot golf
kolken langs kliffen
vloeiend vanaf strand
tot verre horizon
hier stijgerend als vurig paard.
Dan weer blinkende vlakte
weerschijnend zon en kusten
dragend verre verbinding
tussen hemel en aarde.…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Samen ver, in die boot, met geluk als peddel groot, en een lach die ons
leidt, tegen de stroom van de tijd.
Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.
Want wat er ook gebeurt, hoe ver of trouw,ik blijf voor altijd bij jou.…
Jongere oudere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 Je ziet jezelf weggedrukt
worden naar de marge
waar het verleden zich ophoopt
en over de rand wordt geduwd
Tastbare, ruikbare benzine
wordt verborgen stroom
en ook het nieuws stroomt
niet meer in vaste kanalen
De tijden veranderen
meer dan jijzelf, je doet niet meer
aan alles mee en gaat twijfelen
over oorzaken en gevolgen
Wie de dupe…
Ineengevloeid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 niets
tot er sinaasappelgeur bestaat
een man die tot mij praat
gekleed in niets
wat te raden laat
Slapend weet ik alles, goed
en kwaad, een man een man
een woord een woord en daad
de wereld vol bodems en zaad
waaruit een magisch mengsel ontstaat
Dromend zie ik scherp en zacht
een strijd van gras en vacht
en dwars door groen en wit
stromen…
tafereel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
163 Als de schrijnende en grauwe lucht
door de herfstige wolkenopbouw
weer uitbundig is volgepropt,
blijft zij slechts
als een flauwe herinnering zweven
als de meest verfijnde zinneverbeelding
in een geschilderde tegenwind,
die toch altijd een weg vindt
naar zijn stilgevallen wezen
Zijn waterige ogen zien het stromen
van haar tranen als glijdende…
je spriette hoog
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.397 ik liep de bomen langs
mijn handen op hun bast en
lachte want ik had je even vast
je spriette hoog
met takken naar het blauw
wortels in de de grond, bevroren kou
ik zie je reiken naar de zon
een zacht bewegen in de lente
sneeuw nog aan je voet als winters rente
je stam is warmer nog dan mijn
gedachten, ik voel de stromen gaan
die…
Een aquarel van tranen
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.404 Een aquarel van tranen
Glinsterend en zo zuiver
Prachtig gevormde banen
In emoties gevangen beelden
Geven ware gevoelens weer
Een tentoonstelling in het heden
Gevoed door druppels oud zeer
Een galerie vol trieste kunst
Trekt bezoekers bij de vleet
Mensen als een levende aquarel
Tonen openheid van diep leed
Unieke bewegingen stromen…
Verkleurd
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.009 Mijn gouden dagen
Zijn naar grauw verschoven
Grijze muizen knaagden
De kleuren van mijn roze bril
Waardoor ik
Altijd zomer zag
Oplichtend
Witte muren vol
Blauwe regen en
Schaterend geel de
Straten in zag stromen.
Toeters en bellen
Goudgerande hoeden en
Bontgekleurde slingers overal.…
Zij
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
871 Haar liefde blijft stromen
diep in haar groeit het verlangen
Daar staat zij
als een vogel zo vrij
Geen tralies meer die haar weerhouden
voor het eerst sinds jaren is zij blij
Nu zit ze op een bergtop en rust uit
alles gegeven, alles geleerd
Zich aan vele stenen gestoten
maar zich nog nooit bezeerd…