Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

STATUS QUO

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 797
Kunnen in een ruimte werelden zo verschillen dat er sprake is van opruiming of ruimtegebrek? Ruim nadat de bel was gegaan, leek alles nog mogelijk: een winkel vol boeken, twee filosoferende klanten, het meisje op de sofa.…

Gekooid

netgedicht
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.941
Getemd, gekooid Gevangen achter medicijnen De kop nog goed Het lijf beperkt De ruimte die ik heb De hindernissen die je steeds weer merkt Getemd, berooid Beperkt in het verlangen De kop nog goed Maar in de geest gevangen voel ik de verandering Draait alles slechts één richting op met droeve melodie waarin ik mijzelf vervagen zie…

in clubverband

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.994
hier is het goed tussen collega - stervenden waar niet meer om de hete brij heen wordt gedraaid enkel gezegd hoe ze te eten de comfortabele ruimte is groot - een meevaller - want hoeveel plaats heeft sterven eigenlijk nodig als aanloop naar mijn malse weide - mals is wel een vereiste - in dit groene kader iedereen die hier komt is dus…

verkeerd verloren

netgedicht
4.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.686
Een vriend die mij pas ontvlood Hoort nog lang niet in de dood Hij was een aardig heel goed mens Kende bij iedereen zijn grens Toch moest hij dapper gaan sterven Zodat anderen zijn ruimte erven Zo gaat het leven immers door Al stelt mij deze heengang zwaar teloor Want liever had ik dat men de echte bozen Naar eer en geweten juist eerder…
Rikus Kiers12 augustus 2006Lees meer >

zoete bloemen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.908
Liggend onder de bomen van wilgenteen en zoete bloemen en bewierookte ruimten die van Maria spreken? die in jou de vonk van verlangen heeft gelegd? gaan we dan samen in de boot van verlangen door stromen en watervallen op zoek naar onszelve? in zoete geuren en ontmaskerde gezichten? in vrije geluiden en geopende armen?…

verkeerd been

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.213
licht en geluid dat van buiten komt snuit langdurig haar neus trompettert luid in de nieuwe dag zij gaapt als ze voor de spiegel staat vindt haar borsten te groot, te zacht besluit de wereld op te blazen met de middelen uit haar make-up tas trekt daarbij een explosief gelaat: hoed u medemens voor ik u genadeloos van deze wereldbol de ruimte…

Jij die mijn diepte hebt gekend

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 860
als het oude blad in de rivier dat na een plotselinge storm weer ongenood naar boven drijft zo drijven zinnen door mijn hoofd ze haken vast en maken nog geen ruimte geen licht om helder zin te geven aan de tijd * ik twijfel of het ooit zal lukken het oude eerst te laten zinken zo zonder hulp van jou jij die mijn diepte hebt gekend…

De twijfel zegt,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
ijzer, hout doordrenkt met schuimend bier, verlichting van het spongat, vanwaar ik kijk, waaruit jij alleen kan tappen, waarover een vooroordeel rust, de twijfel zegt, dat alleen de overgave telt in een moment van gelaafd vertier, om dan de grappen te verleggen, en met je lippen van een halfvol vat zal nippen, in die ontstane ruimte…
pama28 mei 2009Lees meer >

Het komt vanzelf

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Het zou zelfs mogen regenen op het zolderraam lege ruimte vol met liefde. Je hart is open maar verward jouw rust in onrust omdat het van binnen waait. Geen woorden of zinnen bedruipen wat op je maag ligt en nee, het is niet zuur. Je ademt nu even heel diep in en blaast het net zo langzaam uit dat je ligt, en je ogen sluit.…

Michael Angelo' s Pieta

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
De plooien in je gewaad maken je schoot groot ruimte geef je volop aan wat in je armen ligt de plek waar jij snikkend schonk zijn lieve leven is ook de plek waar hij nu rust na deze gruweldaad nu jij hem kust in diepe eenzaamheid zie ik aan je gezicht zo jong zo mooi zijn leven was maar even het marmer lijkt zo hard maar dat is buiten…

voor de dood of het leven

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.984
Voortgekomen uit jouw schoot, zo zacht en zo geborgen Als kind op diezelfde schoot, luisterend naar je lieve stem over Donald of Pietje Bell Erin vluchtend voor de dood of het leven of mijn angst Altijd had jij ruimte in je over voor mij waar ik veilig was In jou kon ik krachten kweken Door alle rollen die je speelde, van Zwarte Piet…

De dag deelt prima open

hartenkreet
2.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.984
wat jij van mij weg liet in draaiende seizoenen van het levenspad dat verraste mij nog het meest jij ging weg in stappen verder voorbij muren/deuren toch blijven er raakvlakken bestaan tussen jou en mij biedt deze ruimte duidelijkheid is dit niet het einde het pad loopt alsmaar verder de dag deelt prima open als je ‘s morgens wakker…

in het begin

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
soms als de nacht fluistert in ’t duister aarzelt worstelt met het licht de zon verduistert staan maan en sterren stil en wachten tot het woord de ruimte klieft in echo’s duizendvoudig verder verder oude verhalen ontwakend dreunend van ver en van toen en van heel dichtbij nu in dit ene tijdloze moment horen de eb en vloed de dag…

Gevecht tegen het zwart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Licht schept ruimte om te overleven maar toch overwint het duisterzoeken rijkelijk te vaak zwart vreet het wit wit knabbelt slechts wat randjes zwart donker lokt nuances laat ze verdwalen spoorloos verdwijnen in schaduwmoeras waar de zon slechts met donkere blik kan vegeteren de dag verkort tot nacht nog levend springen gesprokkelde…
Gerardo26 september 2009Lees meer >

biergedachten.

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 587
de zee ruimt m'n gedachtes op, maakt er sop, schuim van. ik blijf verbaasd achter op 't strand in een boot vol kogel- gaten, zeewier op de randen. laat ik deze droom verlaten, denk ik. Maar dat is niet ge- noeg. Eerst nog even naar de kroeg. In m'n slaap kan alles. ik sla acht bier achterover en ga dan zó over de kop!…
c. paris4 oktober 2009Lees meer >

Smaak van pijn

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
Wat vrij leven is voor mensen, wat lucht en ruimte voor de vogels is bestaat zich daarin vrij te wensen en wat de oceaan is voor iedere vis, vergaat in gesproken woorden, resoneert in stemmen die voorgoed gebroken zijn na al dat bloed dat is vergoten, smaakt de verworvenheid naar pijn, blijft de deksel op de beerput, of komt hij er vanaf, zonder…
pama8 oktober 2009Lees meer >

Drempelloos is de entree

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 622
ik heb het huis gebouwd gefundeerd op onze liefde mag ik je rondleiden mijn bruid drempelloos is de entree overweldigend het licht in ruimte om te groeien voor ons twee ik heb je hand gepakt samen op de trap naar boven woordloos straalden zacht je ogen het uitzicht bracht de wereld dichterbij opende meer vrijheid tussen jou en mij…
wil melker29 november 2009Lees meer >

Trawant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht schommelend van dal naar piek soms ongekend de hoogte in daar soms zwevend termiek soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw bewegend van de bocht naar idee en vice versa soms ook zoekend daar naar die enorme ruimte daar in dat hooggebergte…
De Hertog7 januari 2010Lees meer >

IEDERE OMWENTELING

hartenkreet
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 968
Iedere omwenteling brengt me dichter bij jou het tijdsbegrip ben ik al kwijt voorgekauwde zinnen ga ik niet uitleggen met jouw doortastendheid kom je er wel degelijk toch zit er een maar aan in de ruimte van het verstand ontstaan er leemten waar de liefde een bijzondere plaats inneemt dit komt alleen aan de orde als rechtlijnigheid vakmanschap…

Op dwars gelegde latten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
uitzicht geven een grote tuin vol leven vloeren blinken van generaties stappen op dwars gelegde latten in lichte plekken op behang groeit de familiestamboom al zo lang de trap is sleets kreunt en steunt de tijd uit het verleden op zolder galmt nog steeds plezier na kinderlijke nachtgebeden heb het huis gezien is er nog ruimte…

Cathy, hartenkreet 33148

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Vormen verbleken, je wilde vrouw eist ruimte! klim uit je harnas. Kleurrijke mannen zullen je hart verwarmen, maar eerst zelfliefde. Aanbid de zesster, maar begin nú met aarden! of je raakt verstikt.…

De taal van tijd

netgedicht
4.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De dagen cirkelen langzaam rond op de adem van licht, lucht en ruimte stel ik vragen aan vroeger waar beelden vervagen alsof ik de taal van tijd verstond in serene rust waar verlatenheid fluistert rond de contouren van wat eens was buig ik mijn hoofd, 'k heb naar de stilte geluisterd en geloofd in het mysterie van leven dat…

Laatste gedicht

gedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 33.518
Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf, nu het met mijn leven bijna is gedaan, de scheppingsdrift me ook wat is vergaan met letterlijk de kanker in mijn lijf, en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan, ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel, maar ik praat liever tegen iemand aan dan in de ruimte en zo is dit wel…

Alzheimer

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 744
Waar mensen waren die verzorgen zijn nu wezens angstaanjagend vreemd in ruimten klein als cellen tussen muren en leven slechts vandaag tot morgen.…

de tijd passeren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
geen zucht is dieper dan de mijne, liggen herinneringen ergens daar waar ik ze heb gelaten, de ruimte die ik schrijf zijn beloften die nimmer het echte leven raken tussen schemering en wolk is de balans onevenwichtig dragen kleine contragewichten het respijt en het ongrijpbare op weg naar weer een gemiste kans doch ook deze statige nevel…
elze18 september 2011Lees meer >

Zin vol waan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
gevoel van onbehagen aanvankelijk onbestemd verspreidt zich als een virus opgelucht wordt opgelost in bezorgdheid vol met weifel de ruimte die de vrijheid meebrengt om te proeven van onzekerheid wordt beperkt door opgelegde grenzen waarin het ideaal verdrinkt in te veel perfectie nagejaagd tot in absurd in de schemer gloort nog grijs…
geeraardt19 oktober 2011Lees meer >

Opwindende dirigent

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
vormgegeven, het ragfijn webwerk geweven om zijn handen houdt zijn blik gevangen dan spreekt hij uit wat in hem opgeroepen wordt zo stond hij vroeger de armen als die dirigent ertussen strengen wol die zij tot kluwens wond zijn armen zwenkten op haar swingbeweging nog voelt hij hoe de strengen zijn handen met een streling in de ruimte…

middagoverpeinzing

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
enkel de winterzon die naar binnen sijpelt de tafel en kast met ‘n zijden glans bekleedt louter ‘t huiselijk getik van de oude pendule die de tijd meer ruimte geeft, de uren lichter en wat langer duren laat alsof er niets meer bestaat noch telt dan dit ene verstillend moment dat ook mij omhult zo roerloos omvat terwijl mijn pen op…

Mijn lente huivert

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 708
dat ik zo-even jouw liefde niet verstond, mijn leven verafschuwde in de melaatse ogen van de nacht, de zucht naar wat ik meer had willen zijn drijft deze dag naar de zin van dit bestaan het sterven kent geen namen, het kiest naar de redeloosheid van begrip, vergankelijkheid treft ons allen maar geef mij de ruimte om klein te zijn ik…
elze8 april 2012Lees meer >

Decadente overdaad

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 682
generaties hebben de funderingen gelegd waarop wij mogen bouwen geen materiaal is ons ontzegd zij geven slechts vertrouwen wij willen groot en transparant maar ruimte botst snel met traditie krijgt van eenvoud nooit de vrije hand toen zijn wij overstag gegaan in bijgebouw en serres het kleine huis is blijven staan zij is het zaad…