Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

Ik raak vervreemd van alles en van allen

poëzie
3.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.023
Ik neem het boek, waarin ik zat te lezen, maar weet de zin niet meer van wat ik las; ik sluit mijn ogen om anders niet te wezen als een vergeten woord, een ledig glas, een ouder wordend man, die merkt nu pas dat van eenzelvigheid hij niet is te genezen.…
Jan Campert26 november 2018Lees meer >

Oorlogs-Verdriet

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.353
zijn nekje een kleine gitaar Z’n hoofd bedekt door een hoedje Daarnet was er een bominslag De krater lag rokend aan zijn voeten Het leek zo’n mooie warme dag Maar ze zaten net in de aanvliegroute Hij had zojuist zijn liedjes gedaan Applaus gekregen van een vol terras Nu lagen al die mensen geheel ontdaan Gillend tussen gebroken steen en glas…

Dat ik het goed bedoel

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.755
Van glas zijn val gebroken. Afschuw had ik hem doen staren in vervallen graven, naar karkassen kaalgevroten door en door een duister delver bijgelicht. Zijn dikke darm ik zou het eigenlijk zo gauw niet weten. Ik zou daar zo maar wat gaan liggen.…

een bede

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 752
waterput waar vogels zich kunnen laven met vrolijk gefluit' ik probeer te kijken naar bergen, naar blootgelegde zeeën, zoiets als lucht, woordenblauw naar weggebrachte pijnen tussen dikke boeken lege kamers, steeds krommer in armen leg ogen, onbekend, in volzinnen in weerkaatsende verzen die niet verder kunnen gaan dan het eigen glas…

VADER

gedicht
2.3 met 59 stemmen aantal keer bekeken 17.405
Je glas. Ouder. Waar we ook waren, was er afstand, was er Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon, Waar je hem raken kon: enkels, kuiten, schenen. Meestal onder de tafel of in de kerk. Onzichtbare pijniging tot de soep sprak.…

Trompettert blauwe vleugels

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Zie jij die mooie duif daar tussen twijfelende inkt in die abstractie van een glas whisky zonder muren trompettert Miles Davis onzichtbare kleuren op blauwe vleugels als door de late middag traag de rode zon zakt in rokerige woonkamers waar het binnenste hart van de oude vrijersstad naar echte vrijheid zoekt veel verder dan toen en…
mobar10 mei 2009Lees meer >

straatleven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 980
weet je nog hoe het ooit klonk het echte leven van de straat met losse blaadjes in de wind en kinderen van kattenkwaad door zakken van 't zand het gewiebel van een steen het openen van deuren en het sluiten, één voor één het kraken van een venster en de weergalm van het glas en veegjes van muziek en het stappen in een plas en een brievenbus…

Machtig alcohol

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 744
Met verdwaasde blik doorlopen ogen likt zijn vinger die laatste aromadruppel uit een ledig glas als een verzopen vlinder die zich vasthoudt aan die ene druppel nectar. Afstoten, aantrekken, afstoten, aantrekken - holle woorden verwaaiend in 't egoland, ogen als glazen monden vertellen hun eigen verhaal.…
Katty12 maart 2011Lees meer >

Kerkgangers na Pasen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 595
Ze groeten blij wie hen passeren ontsluiten sloten van hun fiets, uiten hun vreugde tussen uitlaatgassen, omzeilen glansrijk glas langs de terrassen.…

Adieu mijn vriend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 945
Je stoel, je glas; ’t blijft onberoerd zo staan. Ik hoor je stem, je lach; ‘k schop doelloos door ‘t gras. ‘t Is tijd, ik moet nu gaan; en ‘t leven ademt weer zoals het was. ©Prlwytskovsky.…

Potdicht (2)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Het blauwe glas beschijt ontboezemd We laten Dionysos zijn broek, bezoedeld Dan neem je jouw riedels uit de doos weg. Later zit je op je bed, siliconen glijden langs ribben. Mijn vingers duwen kieren die je achterliet de tocht in, een kobolt legt me op zijn kast. Jij vond de nacht al geslacht genoeg, maar het druipt aan je pen.…
Fibo Foppe26 augustus 2011Lees meer >

Stippen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
passeerden grenzen steeds weer onze levens verschoven mee en mee niet alleen uiteen gedreven door de grensrivier het kolkende water slaat het verlangen naar de bodem sleurt zonder omzien onze levens met zich mee niet alleen de rivier hakt het ondeelbare in twee op gescheiden oevers brengen we een dronk uit aan de grond genageld heffen we het glas…
J.bakx20 juni 2012Lees meer >

Brug.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
tralala Beter zou ik hier nu kond doen van mijn nieuwe, frisse wind, al was ‘t maar voor even, -het is tenslot de hoop die steeds maar weer doet leven- Ik weet niet hoe dat vroeger bij U was en hoe U mijn zwaktes zult interpreteren ik vrees dat U mij heel anders zult bezien dan ik mijzelf: Ik bevind me namelijk op een brug van glas…
Peterdw.1 oktober 2012Lees meer >

Scotch Terrier in een koffiehuis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.613
Neen, wat men ook vertelle, Ik ben beschaafd en dit onmondig dier Kan voor zichzelf niet eens een glas bestellen.…

Heimwee.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 800
dagen aan het einde van het jaar nu zonder je vieren Het is een onmogelijke opgave stil verdriet binnenin je gezicht voor het mijne Ik moet het omgooien het hele leven omgooien want dit gemis is te groot Al spreek ik je net voor het einde het zou zoveel schelen mijn hart weer een beetje helen Hopend op een nieuwe start hef ik het glas…
Sanne L26 december 2012Lees meer >

Opa

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.380
Opa is duizendjarig en van glas, lijkt het. Stoot je hem aan, dan begint er een fijn koperen mechaniek te zingen in zijn borst: ik heb het warm, te koud, zit op de tocht. Zijn eigen handen zijn een vale nevel voor zijn ogen. Hij denkt dat bomen brancadiers zijn - 's winters wit, altijd beweeglijk - en morst dagelijks van angst.…

Verboden vrucht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
verlangen schuilgaat in luwte van schemer voor het morgen is zonder grenzen van betamelijk gedrag zou het verbodene mij niet verleiden door immers te doen wat ieder mag zijn geen grenzen te overschrijden de verlossing lonkt altijd daar in de weide van groener gras op het ritme van het hart het verlangen is ongrijpbaar als honger achter glas…
Iniduo28 juni 2013Lees meer >

ICOON

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
De mens weet als hij wil een kathedraal Van goud en licht en glas in zich te bouwen Verdient dan als hij sterft een hevig rouwen En nagedachtenis in elke taal Hij schreef geschiedenis op grote schaal Kreeg tegenslag en duister te verstouwen Liet anderen gerechtigheid aanschouwen Was voorvechter van menig ideaal Mandela, Gandhi, Marten Luther…

Dichter dan...

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 717
hij veert op die nacht het zijn weer de dromen hij kent ze als zijn broekzak och, waren ze te schrijven… de ochtend, de uren een merel kraakt een tak bladgoud ritselt o, laat nog even die stilte blijven vruchten smaken zoet op brosse beschuiten thee dampt geurig warm ademwolkjes tekenen het glas hij veert op, schuchter nog zijn hand…

Matrix van de ziel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
Ooit zag ik je bij de levensbron duizendschoon in een oceaan van bloesem, fragiel en transparant als glas, waarin we verdrinken wilden zoveel en zo vaak het kon. eerst ongeremd als licht dan verduistert als een eclips waarin de beide lichamen hun schaduw in een nieuwe omloop hervatten.…
Pama16 juli 2014Lees meer >

Voorwoord

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
in de verte hoor roepen laten we bestaan zonder omhaal, nu, onttrokken aan voorheen zijn als niemand anders dan ons en ik een oneigenlijk anti-deel zoals ooit de schaduw van ons zonnehuis zonder jouw sporen geen pad dat zich kruist zich verdroogt in bedding verheft uit schemer, verdrinkt in grenzeloos het lijkt alsof we bomen achter glas…
Iniduo11 oktober 2014Lees meer >

Ochtendritueel

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
Hoe kom ik van die malle beesten af Rond zeven uur beginnen ze met kwaken Voor mij nog veel te vroeg om te ontwaken Dus wens ik ze spontaan een eendengraf Ze staan dan voor de deur, het zijn er zeven En tikken met hun snavels tegen ’t glas Nou, dat klinkt harder dan een contrabas Je zou ze bijna met arseen vergeven Dat doe je niet, want…

In het oudste zonlicht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
Het schip van de geest werd opgetrokken uit de expansie achter glas, kleinschalige gedachten opgetuigd en gestrand, ontvouwt zich uit en in mij in de angst voor het onbegrensde wat ginds betekent ook voor hier en waar geen maat op staat, beperkt de ruimte in tot eigen schaal los van het allesomvattende uitspansel, als de gekromde uitspatting…
Pama10 januari 2016Lees meer >

ik hoorde sterven in je stem

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 949
gebogen pas op de hoek heb ik je ingehaald ontmoette toen je ogen ik zag je leven in een flits voordat de tranen kwamen ik raakte je heel even aan vroeg je met me mee te gaan er was geen schaduw meer het zwarte was verdwenen de drooom die je gegeven had was in je blik verschenen je fluisterde een toekomst van gebroken glas…

Het lege nest

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 672
Herfstwind houdt huis in weerloos volle bomen En neemt de kleuren van de zomer mee Ons hart is veel te ver geopend Nog eenmaal fietsen wij naar zee De lage zon legt heimwee op de wegen De kinderen zijn gelukkig groot Ons leven is voorbij gevlogen Een trein die voortraast naar de dood Straks mogen we het glas gaan heffen En toasten op een…

toen ik de tower zag

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 700
wist dat ik zou sterven volgens allah's wil gingen wij als martelaar zijn koninkrijk beërven als helden van de dag was geboeid met onmacht tot reactie besefte snel de omvang van hun actie toen ik de tower zag al brandend na een eerste actie we rondden nog een keer in dodelijke zekerheid wist ik ineens de tweeling weer in glas…
wil melker9 september 2006Lees meer >

Zoeken

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Met m'n glas half vol en een peuk in de hand. Een stap naar voren en ik sta aan de rand. Ik vervloek je maar zoek je onder ieder steen. Hoop is nabij maar ik voel me alleen. De wijsheid die ik zoek, komt niet uit een boek. Regels geschreven in eeuwenoud bloed. Geef me, een houvast om door te gaan.…
A Vletter6 augustus 2017Lees meer >

De zoon

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.896
Ook als je bang weer doorloopt hoor je mat als achter glas een man zijn ladders zingen, hoog. En hoger. Tot zijn kopstem knapt in het voorbijgaan om zich op te dringen. Zo schuw en schril ben jij die twee dat pijn in het geheim je roepnaam is, alleen de spiegel weet hoe jij stilzwijgend heet.…

Kop of munt?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Nadat de laatste tram is vertrokken, vonkt jouw schaduw na op de bovenleiding in het neon als een gebroken stoelzitting van de nacht, overweeg de kansen in een rimpeling van overmacht omfloerst door de lipstick op het bevingerde glas, soms te vol om leeg te raken en na de goot volgde een nog diepere plas, waarin het genot door bijsmaak…
Pama21 februari 2019Lees meer >

Een moment

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 686
Alleen in de kamer in het holst van de nacht Ik heb het er weer niet te best afgebracht Allang niet meer nuchter, maar net nog niet dronken Toch stiekem nog één keer mijn glas volgeschonken Alleen op de bank, het is bijna te stil De stem in mijn hoofd zegt precies wat ik wil En ik word als mezelf, er is niemand die kijkt Van de stilte, de nacht…
Mark Ebbers9 februari 2021Lees meer >