3326 resultaten.
Vaardigheden in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
670 Angst domineerde mijn horizon
Alle jaren door de tijd
Te bang, te laat,
En daarna weer te veel spijt
Over het weerloos treffen
Met andermans chagrijn en nijd
Vaardigheden hieromtrent
Ontbraken in het geheel
Leren om niet bang te zijn
Voor het volwassen zandbakgedrag
Is een vaardigheid die
Voor mij maar heel langzaam went
UMCG…
Gebrek aan weemoed (vrij naar Kopland)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Inwendig was
Ik leeg -
Mijn toekomst
Gesloten
Vastgeketend aan
Mijn verleden -
Met een gebrek
Aan weemoed
En de moed
Der wanhoop
Streed ik zo
Hard ik kon
Voor het laatste
Restje leven,
Voor die nieuwe horizon
Die 'k in me had
En Goddank bereiken kon
Gebrek aan weemoed en een gesloten toekomst zijn de twee belangrijkste…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 koelte van de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter de horizon…
Jouw landschap
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
562 Het waren slechts vermoedens
die woekerden in dissonantie
toen je mij exploiteerde
ten behoeve van jouw gevoelens
kwam de horizon dichterbij
over het bospad aan de oevers
brachten blote burgers proviand
voor reuzen die nooit sliepen
in jouw vergeten niemandsland
ik was vrouw alleen in wildernis
van gemakzuchtige mannen
die zich verveelden…
benen en vinnen
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
599 sterfelijk
vertraag ik mijn verhaal
het breekpunt zichtbaar
wanneer lijnen aan kracht winnen, golven worden
die ik schep tot schuimend lichaam
er waait een gedicht uit
grillig gevormd
ook door het zilte aangetast
mijn handen halen zich open aan de horizon
versieren illusies
met
schelpgeruis
opnieuw
in deze volgorde van emotie…
onder voorbehoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 na een leven van zoeken en vragen
na vallen ten einde raad en tranen
dacht je dat het niet meer kon
maar
komt ten slotte toch nog alles goed:
een
verlaten
strand
de
horizon
en
het
is…
Bang voor de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 Heb geslapen vannacht,
Of niet, ik weet het niet,
Kan me niet herinneren
Dat ik tot rust ben gekomen
Of dat ik in angstdromen
Gevlucht ben die me meenamen
Tot achter hun horizon
Waar ik niets te zoeken
Had behalve angst die er
Drieduimendik bovenop lag -
Slapen of waken
Maakt ook niet meer uit,
Zondag tot en met zaterdag
Zijn…
Nulmeridiaan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 ergens moet ik beginnen
met stappen zetten
gewoon
touwen vastknopen
knopen ontwarren
blind navigeren
zeeën bevaren
stranden bij eb
ergens moet de evenaar
samenvallen met de horizon
zodat ik mijn sleutels
weer vind
Heilige Anthonius
goede vrind
verre buur, nou ja
arbitrair bepaald
altijd wat
geen einde in zicht
boogminuten…
Druppels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Hier in de branding,
zie ik de horizon waarachter jij je nu bevindt.
De druppels van de fles vallen op mijn
voeten. Alsof ik gesommeerd word, zonder vragen me over te geven aan jou.
Bescherm jij dan wel mijn koude hart?…
Haiku 5#3
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Wisselend getij
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Cirkelspel
In zekere zin
is elk eind een nieuw begin
het werk is nooit af.…
onbestemd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
607 bestendige eenzaamheid
woont haar wisselvallige ziel
die als een ongedurige zee
raast beukt en breekt
spektakel maakt als de
duisternis haar besluipt
om dan weer in schijnbare
kalmte te verzinken en
zich traag en eindeloos naar
alle kanten uit te rekken
soms is zij een roerloze
vlakte een spiegel van
ongekend formaat tot
de horizon…
Uiterst ijle hoogte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 je regenboogde
kleurde druppels
van horizon naar
hoog verdween in
het donker van de
bui waar wolken
nog net raakten
sissend viel
kou op de nog
warme grond
vernevelde tot mist
trok op in flarden
die scheurden door
de vlagende wind
later drogend
op zijn reis naar
uiterst ijle hoogte
tot in lengte van
dagen zullen alle
druppels…
Verse sneeuw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik zag je
door het
landschap
schuiven met
in de bochten
het kenmerkend
overhuiven
wielen rolden
en wat grint
spatte kletterend
op de diepe plas
maakte alles
modderig en nat
ook naast het pad
onrust trok
wat schichtig
weer de kar
bespannen met
twee paarden
waarvan de
kleinste draalde
stil was de
horizon toen
jij verdween…
Wolken donkerden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 luchten pakten
samen tot
zeer zwaar weer
wolken donkerden
hun dreigende
onderkanten
nog scheen
er zon maar
in de verte
brak al een
regenboog
de horizon
de gespannen
atmosfeer
wilde ontladen
maar op
bodemniveau
was geen geleiding
zo ontstond
een vurige bol
die levensgevaarlijk
aan de rol ging
in groen licht en
sterke ozongeur…
Fata Morgana
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
579 De horizon lonkt, o sluimerend zicht,
de dromen ontwaken in het ochtendlijk licht.…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 is zomers buiten
zonnestralen verlichten de lucht
toch zo koud van binnen
diep in mij
en slaak een zucht
wat is de reden
dat jij bent weggegaan
naar het dal van de doden
of juist de tunnel des lichts
zo ver weg bij mij vandaan
misschien was het je tijd wel
zoals je zelf zei
maar ik heb je nooit gelooft
enkel de kou die jij hier achterlaat…
en in die dagen (vrij naar Openbaringen)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
827 en ook dat onder ingehouden gongslagen van bogen tijd
het daglicht verslapen wordt, wij ons zwijgend schamen
ons ervoor verstoppen, zoet water in onze droge monden
en dorstend verlangende lippen aan nog warme borsten
dan zal het stilte regenen en alle momenten verstommen
hordes goddeloze dagen genadeloos over ons heengaan
scherven achterlatend…
Door het 'lot' gegrepen.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.831 Nu hopelijk op een plek waar je soms wou zijn
zonder verdriet en zonder verlangens
ons wel met verbijstering achterlatend
Meid rust zacht.
Groet ons
als je ons ziet
vanuit daarboven.
Afgesproken?…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van verschroeid bruin naar warm rood
zal jij dan nog in mijn waanzin willen wonen
kussenzacht, mij geluidloos begrijpen
of zal tijd gewoon een toeval worden
in het huis van stilte;
het zware onvruchtbare zaad achterlatend…
Sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.377 Zo moet dan ook sterven zijn
als het afleggen van gewaden
te wijd voor kleine levensvragen
te nauw
voor sturm und drang
in veel te strakke naden
Zo moet het zijn als
het achterlaten van gedachten
van dromen, wensen, daden
liefde in goede en in slechte dagen
aan vriend en vijand
of aan wie het wil
want blijven doe je toch
een beetje…
Wolkentrein
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.916 Op dromen rijdt mijn wolkentrein
door strobolicht langs oosterlijn
met speelgoedvogels voor het raam
waar noorderlicht mijn gids zal zijn
op hemelsporen buitengaats
door stiltes die ik achterlaat
stationnetjes van Nooitgedacht
gebouwd op slechts één spinnendraad
Ik laat mijn zere ogen gaan
op wolken hier niet ver vandaan
waar Kleine Beer…
Christusicoon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Ik sta
verbaasd bij mijn eigen graf om de leegte
en de verwachtingen, die ik achterlaat.
Om de liefde, die ik niet heb uitgevoerd!
Zie mijn geraamte zinloos uit de kist
wringen. Uiteenspatten als vuurwerk.
Ik ben maar een magere God, een slecht
gelukte fotokopie, een mannetje dat zijn
meest geliefden niet kon bevredigen.…
Dag
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
889 Jij zag, de zon kwam op,
scheen in de kamer
zette alles
in een lichte gloed,
jij zag,
de dag vorderen,
de zon verliet de kamer,
de warmte achterlatend.
Jij zag,
de zon langzaam verdwijnen
wij keken mee,
met jou en de verdwijnende zon.…
Neem mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 en mij vervolgens achterlatend
...geknakt, verwoest,
en voor altijd mijn hoofd verloren…
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 Ik regeer echter zelf met de pen
die over het papier vliegt en haar sporen
achterlaat!
De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.
In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.…
Modder gooien?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
847 Hoe min het is, hoe tegenstrijdig
hoe banaal hoe idioot
Hoe te gek het is voor woorden, en dat,
terwijl ze eens bij het gezin hoorde
Dit is nou met modder gooien,
niet eens met tomaten,
Want daar help je in ieder geval de omzet nog mee,
van de boeren die ze moesten achterlaten
Rusland in het klein, is een scheiding die niet gewoon,
als…
Koningsdag rotzooi
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
547 Die liggen hier gewoon op straat,
geen mens die er naar kijkt,
dat is nou wat de mens achterlaat
na een geweldige zonovergoten dag,
de Koninsdag- rotzooi.
Die is namelijk bestemd voor die stoere kerels
die echt als EEN vent,
met tractor bezems vuilniswagen en een berg energie,
zorgen dat ik na een uur de straat weer zie!…
Interlude
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Een alles omvattend algoritme
laten we tussentijds in dit tanende licht
nog snel de maaltijd gebruiken
zodat we onszelf niet achterlaten
met een lege maag
misschien kunnen we zelfs nog even blijven
- tussen werkelijk en tijdelijk…
Geesten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
593 Die onbegrepen weer gaat; mij
achterlatend bij het kalme water.
De geest is in de fles.
De geest met een boodschap voor later.
Danst met de golven op en neer.
Neemt mijn woorden mee over water.…
Het Raadsel van de Zaadcel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
560 Stel dat je zelf een zaadcel was
een cel die wou ontkiemen
en daarvoor huis en haard moest achterlaten
om als een zalm stroomopwaarts
in het gezelschap van
miljoenen lotgenoten
op zoek te gaan naar iets
al weet je zelf nog niet
waar en wanneer je 'n eicel zult ontmoeten
waarmee je ooit zult samensmelten
en of uit die unieke unie…