2545 resultaten.
Fingerspitzen
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
806 zij vinden afzonderlijk
dan wel te samen hun weg
over met ivoor beklede
naast elkaar gelegen
zwarte of witte toetsen
die buigend bewegen
voor mijn tien vingers in gelid
doch vaker in een sprekende
verhouding uitgespreid
de klavieren poetsen
op weg naar een kleurige klank
om de verwachting na te bootsen
die in een ritmiek van noten…
toekomst tegemoet
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.141 Kijk daar, daar is hij zoals het hoort
Klanken van muziek uit heuvelland
wekken stil verlangen op. ‘Hier vind
je wat of wie je zoekt’ zegt iemand
Lichtvoetig loop ik mijn toekomst
tegemoet, laat me op vleugels drijven
Dan dringt dageraad door. ‘Nee,’ zeg ik
vechtend tegen tijd ‘laat me blijven’…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 als de linker vingers
bij aanvang
in de houding komen
van als waren zij
rond een denkbare fles gevoerd
en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het…
Herinnering aan vader,
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
712 Toen jouw stem nog was,
en klanken droeg,
En ik, met kleine meisjesbenen, op jouw grote voeten om 'Dansen?' vroeg,
En jij me tilde op sloffen met zachtgestreepte lijnen,
de kamer doorwalsend,
met mijn hoofd tegen jouw buik,
en met jouw hartlied in mijn oor.
En jij zong.
En jij zong...…
DE HEMEL
gedicht
2.5 met 12 stemmen
8.248 En steeds als ik in uiteindelijk erbarmen
Rijst uit de nacht uw beeltnis, naakt en blank;
Mijn droom omhelst u met onzichtbre armen,
Mijn lippen kussen u schier zonder klank.…
Onze tango
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
562 Met de klanken van vurige muziek,
als gloeiende kolen onder onze voeten,
dansend, al wervelend om regenbogen
en woeste tornado’s
Als slotakkoorden de ruimte vullen,
sterft mijn lichaam in jouw armen,
onze handen nog immer ineengestrengeld
in lijm van zoetgeurende karamel.…
Muzisch ontmoeten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 een treffen in muziek
de schoonheid van klanken
in de dierbare kunst
van een gelezen gedicht
het willen horen
proberen te vangen
hetgeen het leven biedt
de tastbaarheid, het verlangen
te zijn als het bloemenhart
de contouren van de blaadjes
in het kleurige schetsje
opgetekend door een mond
belevend een toonzetting
ruisend als vogelvleugels…
Auschwitz
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
889 Hier durft het geluid haar aanwezigheid niet meer te tonen, vandaar enkel de klanken van een stille schaamte. De stilte die nu heerst op gronden waar geleden is, is slechts geruis die de echo’s van verschrikking enigszins doen onderdrukken.
De geuren die hier dwalen proberen te ontsnappen aan bespeuring.…
MUZIEKGEVOEL
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
807 We voelen steeds minder en minder
we rationaliseren meer en meer
we glimlachen steeds minder
we bezeren ons keer op keer
Maar door middagje muziekgevoel
van het Goddelijk koor 'Amphion'
laten we even de boel de boel
want emotie draait de ratio om
Door de klanken van piano en koor
gaat ons gevoel weer weken voor!…
Sculpturen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
574 Elke distel, helm of doorn, elke
zandkorrel met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
tegen de eenzaamheid bestand.
Luide stemmen van de meeuwen,
wat stilte uit de lome tonen wekt,
de siddering van hun kelen alle
elementen van de dagen dekt.…
Enkel muizenissen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
637 klokken luiden de avond in
een ekster tettert een lied
schemerschimmige klanken
cirkelen als een notenslinger
bereiken de leeglopende straten
een enkeling doolt daar verlaten
net als ik…
in diepe gedachten
leid ik mezelf naar het plein
ik wil mijmeren bij de lichtbron
gewoon wat zitten peinzen
op de koele steencirkel
rond de fonkelfontein…
De nevel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 voor mij ligt
als ik omkijk zie ik nog flarden van een blauwe lucht
wederom ben ik voor het nostalgische gevoel gezwicht
de nevels hebben mij nu volledig ingesloten
de hunkering naar vroeger is nu in alle staten
een weemoedige wolk heeft mij als het ware overgoten
en het heden heb ik terstond achter mij gelaten
ineens hoor ik bekende klanken…
Muziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
970 Boerenblaaskapel
speelt "You never walk alone"
boerenblaaskapelmuziek
bijzonder maar ook heel gewoon
Gewone mensen spelen
hun hart ligt er in
je kunt wel zien
ze hebben het naar hun zin
Ik word er vrolijk en tevreden van
de klanken komen aan
doe maar mee, laat je gaan
je komt er blij vandaan
Vol passie op een bepaald moment
het…
Weerribben
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 Elke distel, helm of doorn, elke
korrel zand met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
hun verhaal tegen de eenzaamheid bestand.
Luide stemmen van de meeuwen,
wat stilte uit de lome tonen wekt,
de siddering van hun kelen en alle
cimbalen van de dagen worden opgerekt.…
Aan de gracht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
766 De nevel dempt de klank van verre auto’s.
Terwijl ik op mijn hartelieve wacht
Maak ik in gedachten grauwe foto’s:
De boogbrug met zijn natte kinderkopjes,
Het stille groene water in de gracht,
De zwarte deur met zeven deurbelknopjes,
De man die op zijn hartelieve wacht.
Een fietser rijdt me bijna van de sokken.…
De Luisteraar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
606 Eerst dacht ik even
dat hij een levend standbeeld was
zo stil als hij daar stond
op het pleintje
voor de grote kerk
de beruchte grote kerk
met de zwarte kousen
terwijl de zware klanken
over het dorp galmden
zoals ze voor vreugde en verdriet
onaangedaan
al eeuwenlang
hun klinkende taak verrichten
Dichterbij gekomen
zag ik de intense…
Trefwoord
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
610 Ogen schaduwen gebroken tijd
terwijl de stilte kil de klanken
van het woord omvat
gedachten vallen in vergeten
slechts dat ene blijft in monotoon
herhalen klinken
wentelt leven tollend
steeds benauwder
grauwt het hartritme in nood
kanker galmt het vonnis
en dan denk je
ik ga dood
tot vanuit de diepste angst
een kracht oprijst…
Alleenspraak in de herfst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.487 Stiller
spelen kinderen in hun vragen waarvan de klanken
verder dragen. Dat ik mensen in het gras zie liggen
als na hun laatste val, ligt aan mij en niet aan hen.
-----------------------------------------------
Uit: 'Hotel Eden', 2013.…
het hek
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
541 dwars door het hek
niet tegen te houden
geven de ruimte
in durven te denken
in woorden, in klanken
in bidden en danken
in grenzeloze fantasie
over landelijk leven
op erf en boerderij
natuurlijke vrede
eeuwige liefde
paradijselijk vrij…
Hoezo klassiek?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
579 Bruckner's negen symfonieën
luister, wees stil, wees open, 't is geen test
geef jezelf prijs aan ritme, melodieën
en laat je geest zijn eigen wereld dromen
sta toe dat kleuren, vormen, fantasieën
de plaats innemen van je daagse gnomen
ontsnap, ontspan, als 't kan laat je ontroeren
Zet je vooroordeel opzij, laat je vernieuwen
en adem klank…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 't Troosteloos leven is hem een tresoor
In zijn ziel sereen zingt een lief'lijk koor
In hèm is 't àl klanken en kleur,
Maar Colombine in moe getreur
Denkt aan scheien....…
Levenstaak
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Er kwamen beelden en geluiden ik was verbaasd
Om wat ik zag en hoorde, de muziek dat binnen kwam
Voelde je ook hoe alles mee ging in die stroom
Een bron om op te rijzen bij die klanken
Rijk en arm wil daarvoor danken
Zingen de vogels vanuit de luchten
Tortelen de duiven in de dakgoot
Totdat hemeltranen weer in daken huilen
En rode slagvelden…
Oud zijn en genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 versleten te zijn
hoge leeftijd bereikt
maar vindt je dit wel fijn
Door ziektes omgeven
valt het niet mee om zo te leven
afhankelijk van een ander
doet je vaak beven
Maar kijk eens terug op een mooi leven
breng de mooiste herinneringen naar voren
koester ze, bewaar ze, geniet er van
laat het je bekoren
Muziek dat doet een mens goed
klanken…
het zondag gevoel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
630 de kerk luidt mijn ontwaken
in met klok-geschrei, hoe luider
de klanken de toren verlaten huist
den angst in ogen die zoekend hun god
nimmer zullen vinden
god is als lego, een bouwsel van steen
een puzzel die deze raadsel ontrafelt in
oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god
en is zijn woord de mist die ik doorklief
doch mijn…
Liefdevolle woorden spuwend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De klanken van verwarde ranken
Meer atomen minder bomen
Macht en haat kent geen maat
Als het om de olie gaat, de pers is
Niet meer objectief, overrompeld
Zwijgen wij, het maakt ons kwaad
En agressief, de dief komt om te
Stelen, ver weg de weg naar vrede
Gaan wij weer van elkander, de weg
Naar 't goedwillend mensenhart daar
Waar de…
In lyrische extase
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 ik voelde klanken
op de weg
een stuk klavier
speelde chaos
van papier
zonder schrift
in dissonanten
naderde apocalyps
met af en toe een
hemels intermezzo
tussen treden
die ik heb gemist
wanklank bleek
al lang refrein in
dreunende verwarring
het tekstuele werd gerapt
in stroboscopisch licht op
een magisch virtuele set
stemmen…
Samenspraak
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Wat zeggen woorden dan alleen slechts klanken
Als ze slechts door lippen uitgesproken zijn
Soms is ’t niets, een andere keer puur venijn
En vraag je af waar heb ik dat aan te danken
Hoe oppervlakkig kunnen mensen wezen
Bij uitschakeling van hun ziel en brein
En doen onnadenkend anderen veel pijn
Als woord en daad niet uit ‘t hart zijn gerezen…
Omzien naar morgen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 Natuurlijk ligt ook alles in het nu
Gelijk gister en het verder verleed
Het is ook niet zo
Dat ik ben ontwend
Doch hij of zij die mij
Werkelijk kent,
Wil het verstaan
Ziet verder en dieper ;
De weg die ik bewandel
Is nooit enkel-voudig
Hij is breed van aard
Soms niet simpel te begaan
Maar intens en zoveel meer
Ook aldoor met klanken…
Ochtenddank der natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Zacht begint het vogelkoor in bos en riet
in veel verschillende tonen en klanken
kan men in alle rust genieten van het lied
waarmee zij al vroeg de schepper danken.…
Haar mimiek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 zij kende de wegen
kon ze in haar ogen lezen
zag in haar mimiek hoe diep
de paniek had toegeslagen
chaos kleurde rood
tot ver in haar hals
woorden kregen geen kans
om tot klank te komen
bleven steken in
niet weten hoe emoties te
vertalen zijn komend uit een
verre onuitspreekbare pijn
jij hebt haar zachtjes
bij de hand genomen
om…