Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Licht door de tranen

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
Tranen vallen zacht je licht verwarmt mijn wezen sterren dansen mee Een traan rolt traag over mijn wang, het hart voelt elke rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken. Mijn gezicht klaart op door je schijnsel, een baken in de chaos die ik soms ben.…
CB23 januari 2026Lees meer >

Wanneer Sterren Fluisteren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 876
Het dansende schijnsel van vele sterren tekent een trage mandala. Laat hun lied tot ons komen, zacht, als een verre ruimte-opera. Omhels de wonderen die het heelal biedt nu het zich nog laat verstaan. Zodat de ontberingen van dit leven ons niet breken, maar ons even doen vergeten, dat elk licht uiteindelijk uit moet gaan.…

Thermodynamica

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 308
Mijn adem vriest op de verbrijzelde ruiten, mijn hart slaat traag, een riem die is gebroken. Geen troost, geen melodie, geen placebo die de pijn verzacht. Kou is de enige eerlijkheid. Warmte bedriegt. Het blijft. Een spiegel die alles breekt, behalve de stilte. Het glas splijt in gedachten, niet in handen.…
Nathan23 maart 2026Lees meer >

ik vraag je Wil ( Melker )

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 165
onvindelijk vriend, jaar na jaar communiceerden we, zoals het vrijheidsbeeld zich één voelt met de “ Upper New York Bay “ over de waarheidsvinding van het bestaan : niet de onze, maar van die ander waarvan het evenbeeld diep in onze beider harten lag en vergewisten we elkaar ervan dat wij ook die ander waren Wil, jouw gaan was als een trage…
elze18 juni 2026Lees meer >

Yügen

hartenkreet
2.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 189
De wereld onder zijn lichaam ademt traag, als een gedachte die niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied tussen vorm en verdwijnen waar het zichtbare raakt aan het verborgen.…
CB5 augustus 2026Lees meer >

In jouw nabijheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 357
In het zachte licht van een late middag waar stilte zich hecht aan elke beweging, blijft jouw aanwezigheid een trage stroom die onder mijn huid haar weg naar warmte zoekt. Wanneer je spreekt, verschuift de lucht alsof een verborgen bron zich opent, een plek waar woorden niet hoeven te dragen maar eenvoudig mogen rusten in nabijheid.…
CB31 augustus 2026Lees meer >

Momenten

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 81
en hoe jij zat op de grond misschien dichterbij dan ik bij dat wat bodemloos wordt genoemd vergankelijke woorden sprak je nooit ze hoorden bij jouw eindeloosheid zelfs hoe jij een begin aankondigde als een reeds geleefde avond woorden bewogen traag door onze stilte uitgesproken met bevende lippen wat wogen ze zwaar voor mij Hoe…

Niets liever…

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 103
Acht hoeken, zes houten wanden gedragen door vertrouwde handen en ons trage pad over het drassige gras omdat er geen andere richting was. Boven ons verwarmt de zon de bomen vogels blijven onverstoorbaar zingen terwijl onze ingehouden emoties zich voor open aarde verdringen.…

Moeder

gedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.088
Ik loop traag de trappen op en adem in... Ik wil opnieuw het dunne wolkje ruiken van soep, bereid voor mij. Ik wil aanbellen en horen hoe jij naar de deur gelopen komt, zien hoe die opengaat en voor mij de ogen stralen van een heilige. Ik wil je gouden tand zien blinken wanneer je lachend uitroept: - Kom binnen meisje!…

Boomgedicht

gedicht
3.6 met 41 stemmen aantal keer bekeken 13.769
Traag en moeizaam is mijn ringen en even moeizaam wen ik aan het snoeien van handen, de taal die mensen spreken. Uit mijn hout worden geen goden gesneden, ook zonder hen wordt mijn hout ouder.…

De waarheid

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 6.340
Geuren van de warme nacht Slingeren langs de bomen Bloeiers genieten van de eerste zonnestralen Het bos ontwaakt uit zijn slaap Gespannen wandelt hij in trage pas Met een waas van onzekerheid om zich heen Door zijn hoofd gieren duizend en een gedachten Hij vertraagt zijn pas Zelfs een prille lentezon Kan de gemoedsrust niet stillen Gelijk…

Weg-Blijven

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.332
ach, het lieve mens is me vergeten leeft zo in ‘t drie koningsfeest fijn dat u haar zo goed begrijpt maar kom, ik ga maar weer eens heen daar is de melkboer, wil jij even ik ben wat traag en slecht ter been natuurlijk!…

Begraafplaats

netgedicht
3.4 met 362 stemmen aantal keer bekeken 42.767
Want jong en oud hebben hier elkaar gevonden Arm en rijk liggen hier vredig naast elkaar Geluk en verdriet zijn op deze plaats tot niets verbonden Leven en dood liggen hier heel dicht bij elkaar 't Is hier zo rustig dat doet mijn adem stokken Heel even maar sla ik mijn ogen neer Terwijl een traan vloeit langs mijn wang loop ik traag…
Jacqie12 februari 2002Lees meer >

Sneeuwlandschap

netgedicht
4.0 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.330
Of ook: de haas die sneeuwblind wegschiet -donkere beweging op heldere rust- twee blauwe reigers verbazend traag opvliegend uit het berijmde oeverriet een rillend konijn met zieke ogen in het afgeknaagde onderhout schokkender dood -want met nog slechts een zucht een lichte trilling van leven- dan het stijfbevroren eendenkreng even verder…

Zadoesjnitsa

gedicht
3.2 met 85 stemmen aantal keer bekeken 25.890
Op het dunne blad van een treurwilg drijf ik traag over de wateren van Schelde, Zenne, Nete, Leie... Het blad is smal, maar ik maak plaats voor mieren, vechtend voor hun leven, voor vermoeide bijen, oude vlinders, voor zielen van verdronken dieren, voor zielen van verdronken kinderen, in Schelde, Zenne, Nete, Leie...…

TSUNAMI (2)

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.161
het zepige water in de zinken teil begin jaren vijftig woningbouw wordt huizenhoog opgestuwd als bevroren kijk ik naar het zeil waarop het water grote kringen vormt traag verandert in zwembad met rimpelingen zand loopsteigers hete muur voelbare herinneringen het strand van Schier doemt op verlatenheid met plukjes mensen een tractor trekt…
Jan Blaauw7 januari 2005Lees meer >

Ik zie de morgen als een gouden mist

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.538
Ik zie de morgen als een gouden mist van eigen rijkdom trage wade een afgehangen web van draden, en nu in twist vingertjes vechten, vingertjes vagen door de ragen, rafelen, halen de draden aan, varen er in het losgegaan weefsel, maken de fijne gazen een plundering en de gevlochten mazen wijden zij uit, werken er een begin van scheuren, totdat…
J.H. Leopold17 augustus 2025Lees meer >

Het licht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.009
niet zint Negatieve gevoelens maken plaats voor de warmte van de vrouw die je bemint De dagelijkse stress maakt plaats voor zelf geprepareerde gezangen De pijn in je nek van frustraties waarmee je jezelf hebt behangen De pijn ebt weg, het is het licht dat haar terrein wint Gedachtenloos slapen wetende; de dag wordt morgen even zwaar Het trage…

WIEGELIEDJE VOOR DE GELIEFDE

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.777
Dat trage zich toevouwen je oogleden, te dragen het loom fluweel van onze nacht. Onze dag is geweest als bange blanke vazen, die waren blij de bloemen van ons liefdespel te scharen rei aan rei. Nu zal je slapen, mijn teergeliefde kind, want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…

Gij spreekt geen woord, o vrouw...

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.919
o Wreed gemoed, dat zocht om 't eigen lijden het trage sussen van hààr haperend-vroom beklag... -Gij spreekt geen woord, mijn kind, en weent aan mijne zijde Ik sluit mijn oog. Helaas, ik lach... -------------------------------------- uit: De modderen man (1920)…

hemels

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 706
minstens zeven kwekkende kwakende kikkertjes tussen waterlelies en zwanebloemen lig ik heel lekker lui languit in het hoge geurige gras met klaprozen en margrieten de blik op hemels oneindig zie daar drijft engeland achter een zittend hondje en opeens is daar spanje maar dan andersom naast een heel boze man een grote vogel trekt een trage…

D [U] D

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.145
Ik mis je zooó, Ik vind je nog zoo leuk, Ik wil je nog zo graag, Ik ging blijkbaar te snel en jy te traag.. Kon je nog maar van me houden, Dat we elkaar nog konden vasthouden, Kon je nog maar bij me zijn, Dat was altijd zo fijn...…

AURORA

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.631
ze proeft gulzig Homerus' bronsgroene woorden met haar zachtsmeulende, intens roze lippen, terwijl haar sterke, slanke handen teder het vroege, gezeefde morgenlicht strelen, tot het van rood naar dieprood kleurt loom en traag strekt ze haar mooie lijf, de ronding van haar borsten zoekt uitdagend de stralen van de zon, een helder flonkerend…
Tjoke7 januari 2008Lees meer >

Een goddelijke race

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Nog wat traag en bedeesd op gang, begon hij te draaien. En al na drie ronden te zweven over ijs, in een opzwepend afbeulend tempo, dat alleen hij schaatsen kon. Hij rende over het water als Jezus die zijn Vader in de volgende bocht zag wegvluchten voor Zijn verantwoordelijkheid.…

Bomen over bomen.

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.429
Even oud staat naast haar, nog stram en fier, zich traag krakend buigend bij harde wind de boom, die ik bewonderde als kind, een meer dan twintig meter hoge populier. Ze stonden er al vóór ons huis werd gebouwd; zijn met mij gegroeid, staan er nog, als eerbetoon, al ruim honderd jaar.…

Plattelandsstoet

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.864
Op die donkere dag bespraken we de kist, de kaarten en de cake Vandaag voert de stille tocht langs achteloos weggeworpen boerenhoeven langs verlaten erven waar geen zon schijnt en toch de schaduw heerst Traag stappend proberen we de einder, waar aarde en hemel raken, te ontlopen stemmen staken, een enkel gebaar volstaat in de najaarsstilte…
Kees Keizer28 september 2006Lees meer >

Maanruiters

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 687
Het duister sluipt met trage vleugels door tij en zinken goot, aangespoord door strakke teugels, onthult het schuim op paardenkaken, aangelijnd door mensenhanden, wacht hen een zekere dood.…
pama21 oktober 2008Lees meer >

verandering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
het is herfst geluiden klinken anders een verre hond blaft kaler naar het schijnt onder een grijswitte lucht lijkt de oude graanmolen zwarter en zwaarder dan gisteren ik luister hoe het -gak,gak,gak- van een ganzen-V aanzwelt en laag over de wieken wegglijdt de warme witte adem van de huizen kruipt traag omhoog in de stille herfstlucht…
geerlof lode12 november 2008Lees meer >

Nachtlatijn

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Gestaag verrees de lust omhoog, traag luisterend naar z’n geestesoog, misschien doorgeschoten, dus hij zweeg in alle talen, alleen met z’n nachtlatijn, of elk lokaal en kroeg toegankelijk zou zijn, het leek of alles om hem geslonken was, voordat hij alle lege glazen geklonken had, wat deelde in het oordeel, sprak alleen om bij elke slok…
Pama26 januari 2009Lees meer >

Naast het bed van de dichter

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 504
hij pakt mijn hand, stevig in de zijne, zacht en oud waar is ruimte is er tijd, lees ik zijn voorhoofd en breng de lauwe thee naar zijn mond van trillende lippen heb jij die vrouw nog gesproken vraagt hij, al tijdens het drinken maar nee, ik verflauw niet omhels het rookgordijn van metaforen er is niets meer uit te leggen aan de trage…
mobar18 februari 2009Lees meer >