2287 resultaten.
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Steeds
trap ik door om niet weg te kwijnen
Het Moors paleis met eindeloze
herhaling en regelmaat
Vlakken
Met gedreven liefde voor
topstuk islamitische kunst
wekte Escher wrevel; de Dolfijnen
In een glorieuze harmonie
met oceaan, het gewelf
zee-rots
Zeer zichtbaar en verborgen
hebben zij toen Escher geleid
tot werk, houdbaar tot in…
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iedere dag loopt Nya naar
de grot van de vleermuizen
met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood…
Rood (Jozua 2: 1-24)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
633 Maar Rachab, voor één Shekeltje te neuken,
verborg ze in het kastje van haar keuken.
Zodoende redde deze hoer hun leven.
Als dank werd haar de boodschap meegegeven
~ Zodra het korps der pijpers wordt gehoord,
hang uit je raam dan een scharlaken koord
en geen van ons zal je een schaamhaar krenken ~.…
Vergankelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 van d’ ochtend tot de morgen
Op fiere stam, geen centimeter schuin
Er staat een Conifeer in onze tuin
Ooit aangewaaid, een eigen plek verworven
In zwarte aarde, nooit door gif bedorven
Goed negen meter hoog van grond tot kruin
Er stond een Conifeer in onze tuin
Na zes en twintig jaar is hij gestorven
De reden van zijn sneven bleef verborgen…
Strontvisser
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
687 Al zoveel jaren veer ik mee
verklaar de golven om mij heen
bevind mij op een woeste zee
en drijf daar fier maar heel alleen
De havens die ik aan ging doen
als plek waar rust te vinden was
voorzagen slechts in dagrantsoen
verstrekten mij geen toegangspas
Elk schip waarop ik binkje bleek
had goed verborgen averij
De magen raakten niet van…
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 Die bloem voorvoelt, in pronk van bonte kleuren
Vermomd, verborgen, zwarten bomenrouw,
In vleiend zoeltje, zoenend zonnelauw,
Kil-wrede wind, die ruw haar zal verscheuren.
In 't groene pantser, dat haar eng omkleedt,
Houdt zij beloken, als een kleinood veilig,
Haar smartehartje, zwaar van aardeleed.…
"Cederen van het toegeven”
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Zijn stem honingzoet met een steek erin verborgen in de mist.
De longblaasjes in mijn binnenste worden steeds nauwer dichtgedraaid en springen kapot.
Een letterlijk gevoel voor een pistoolschot.
Trillend als een naakthond in de sneeuw.
Immer ben ik ondergedompeld in deze lava eeuw.
Hart en handen koud en klam.…
Ode aan een dichteres
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.552 Zij gaf mij dikwijls goede raad,
hoe het verborgene te zien.
Fysiek en mentaal uitgeput
verkoos deze gave regenboog
voortaan niet meer te stralen.
Zal het mij ooit wel eens lukken,
één kleur van deze dichteres
creatief dicht te benaderen?…
De Geblindeerde Straat
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 Een verborgen glimlach troont zich achter
Hun gezichten, dat slechts de zonnebril kent
Zonder iets van henzelf toe te lichten. Voor
Het Onbeminde kind onmogelijk te weten wie
Het nog vertrouwen kan; bij wie het antwoord
Voor zijn nieuwsgierigheid vindt.…
Rokjesdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
758 Blote benen, nog van de winter wit
schreeuwen als het ware om de zon
Zonnestralen zalig door die roksplit
zijn voor blote beentjes als bonbon
Weg met de lange broek zeggen zij,
schone meisjes plus jonge vrouwen
Jonge jongens en mannen op een rij
die ’t vrouwelijk fraais beschouwen
Rokjesdag, zo heet deze zalige dag
ze maakt al ‘t verborgene…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 vaders, weet je
zijn beeldhouwers
die uit geliefde blokken aan hun been
de verborgen beelden houwen
vaders, weet je
raden hun kinderen niet
zij zijn het voorbeeld
in het goed en het kwaad
vaders, weet je
doen domme dingen soms
om jou de kans te geven
te laten zien dat jij beter bent
vaders, weet je
houden hun kinderen niet vast
zij…
True Love
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
647 Een bekraste ziel,
veilig, rustend, bedolven,
verborgen onder puin.
Puin ...
wat haar eens geschonken was.
Jij groef haar op
je poetste haar.
Raakte daaropvolgend
haar gevoelige snaar.
Opende haar hart
alsof het kasteeldeuren zouden zijn
maar
daar kwam haar oprechte hart
voor jou tevoorschijn.…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Pas op de volgende heuvel,
op het verborgen kerkhof
geeft hij mij zijn hand,
bij een onder modderspatten
opgezogen shirt
van Manchester United.
Dit kindergraf is spons.
Die avond zien wij samen
het vuur knipogen.
Dal wordt heuveltop
waarop hij al zijn rijkdom
tot vruchtbaar as laat kringelen.
Hij is rond.…
God kent jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Voor God de Heer is niets verborgen
Hij kent jouw gevoelens en gedachten
Van Hem mag je het goede verwachten
Hij is er voor jou, elke nieuwe morgen.
God kent jou, weet van je stil verdriet
Hij is met jouw omstandigheden begaan
En zal je in alle situaties terzijde staan
Reken op Hem, want Hij vergeet je niet.…
Waar blijft de lentezon?
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
537 de aarde zwelt al tot barstens toe
ieder zaadje dat tot kiem werd verheven
is zijn aardse verborgenheid al moe
toon u o eindelijk als verrezen -
alles wil uitbotten in groene kracht
Gij geeft aan de schepping nieuw leven
uw eeuwig licht moet breken de nacht!…
73 jaar Olympus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 de verte hoe het verder moet
De rijke steden doen zielig
ze beklagen de mensen
de een naast de ander liggend
in het stof, maar de zon schijnt
en zegt: laat ze het zelf uitvechten
De een is voor de een
de ander voor de ander
ieder zit op zijn plaats
boos te broeden op plannen
wachtend op het donker
zinnend op verborgen…
Courtisane
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 oogwenk even subliem de prelude,
van een nooit gesproken zwoelheid
Robijnrood van lippen schittert en zwijgt,
vreemd om het onbekende te plaatsen
De ziel nieuwsgierig door afstand geneigd,
in stijl al begonnen compromis te geven
Courtisane met wit geweten en ranke handen,
en mijn trilling eist z'n tol met zielsnatte ogen
Maar die blik zal verborgen…
MOEDIG EN MOEIZAAM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
445 Raadgevend klinkt een verborgen molenrad:
"Mijn water wordt getild, buitelt, valt weer,
maant tot leven en werken naar Gods wil;
vertrouw je toe aan de almachtige Heer."
De stroom gaat verder, fluistert bij zachte ril:
"Verheven boven zucht en strenge leer
wint Jezus' genade ongekend en stil."…
VLUCHTIG EN BESTENDIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Groots gebeuren én 't verborgene baren
in elkaar geweven, tot één hechte bond,
christenwonder, dat steeds voort blijft varen.…
Ik was alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
337 In de vroege ochtend ontving ik de waarheid
een helder geluid
Ik zocht en zag niemand, ook niet het licht
van een engel, het was stil en ik was alleen
met de waarheid, die rustig afwachtte
wat ik zou doen en zich niet meer liet horen
Ze was er gewoon, en ik zag duidelijk
wat eerst verborgen was voor mij:
ze was groot, wanneer ik wegkeek…
de weg van herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 ik verlies mezelf in de langzame tred
van degene naar wie ik zo verlangen kan
in de stille nacht van duisternis hoop ik
dat jij mij even toch opzoeken komt
wij houden veel en lang al van elkaar
in de draaikolk van het leven samen
ik wil weten waar jij nu verborgen bent
om weer ons pad samen te bereizen
met jouw gezelschap in mijn gedachten…
Onbetaalbare Vrijheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 besef de waarde van vrijheid
door het te zien te ervaren
door jouw met haar aard toe te doen aarden
werkelijk vrij te zijn niet gebonden aan
rolstoel bed cathethers
of weet ik wat voor andere slangen
niet meer die ellenlange witte gangen
naar een eng diep verborgen apparaat
- op weg naar vrijheid of niet -
geniet waar je kunt geniet…
NAAR VOREN ZIEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 "
Steeds vorsend en onwrikbaar blijft de troon,
waar sterren helder of verborgen schijnen,
sprekend over de genade van Gods Zoon.
Veel kwaad bedreven? Gewetenspijnen?
Voornemen verdrijft het op nieuwe toon.
Blij en verlicht voor de Heer verschijnen!…
EFTELINGSINDBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Verkenningslust houdt echter sterke banden:
verborgen schatten kunnen spoedig blinken!…
De Ballade van Orange Grove (2)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Op die meedogenloze middag
verstomt het leven in Orange Grove
een woedende menigte doodt de plukkers
hier is het bloed dat jullie dorst lest
Een jongen van de Cariben
sinaasappelplukker in Florida
onzichtbaar verborgen in een greppel
boven hem buldert de kolkende zon
Een behoedzame vader steeds
speurend naar veiligheid:
pas op jongen…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
639 Als je opnieuw weer dromen mag,
over dingen die in de toekomst nog zijn verborgen.…
zonder herfst geen bloesem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 gericht
inzicht te verkrijgen
hoe de schepping zich voedt
en het Al aldoor nieuwe verbindingen werft
alles wat zwart lijkt kent ook een lichte rand
soms onzichtbaar of afwezig in je kloppend hart
laat mij toch, denk ik dan,
mijn eigen weg vervolgen
uw pad is niet de mijne
die ligt aan een andere kant
zoek daar naar de sterren
die verborgen…
Sprookjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 roep ik uit om mezelf te kalmeren
De schemering laat romantiek achter
goed verborgen in mijn naïviteit
maar ik blijf verhalen over
sprookjes met eeuwige liefde
En word telkenmale tot de orde geroepen, zo lijkt
maar door wie, wat en met welk gezag
Alleen de natuur kan mij op de knieën krijgen:
de aardse eeuwigheid is schromelijk beperkt…
Moederdag
netgedicht
1.0 met 19 stemmen
441 nog voor
de kinderen
kwamen deed jij
met de nieuwe
rugzak al examen
zwanger en soepel
bevallen goed
voorbereid
zonder extra
geboortepijn
in donkere
nachten is er al
aardig wat afgetobd
wat goed lijkt
kan nog altijd
kleine verborgen
gebreken hebben
in verwachting doet
altijd een pittige
aanslag op reserves
als grut groot
is…
BERGREDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 bij het Galileesche meer
gaat Heer Jezus
een grote groep mensen voor
gezeten op een top
spreekt hij de menigte toe
Zijn Boodschap is een lantaarn
die dag en nacht heen en weer zwaait
in de eenvoudige kamer
van dagelijks leven
de vlam danst sierlijk
brengt door heel het vertrek
zacht maar overal komend licht
in nauwe kieren
binnen verborgen…