Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

het strand

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik van deze oceaan.…
ymir6 januari 2018Lees meer >

Melodie van stilte

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 499
gegeven zij straalde in duizenden partikeltjes die dansten op een dralende melodie van stilte bekende vormen gaven het knus warme beslotenheidsgevoel in hun demping van alledag jouw mist is beklemmend met het unheimliche gevoel van opgesloten zijn waardoor de blik nooit verder reikt dan vandaag omdat perspectieven in de tijd verdwijnen…
wil melker12 januari 2018Lees meer >

paskamer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
levenloos wit marmert wangen het licht gaat gepaard met wat ogen willen zien er hangen harde haren rond een uitvergroot hoofd begeerte dooft op slag de hang naar meer is verdwenen in het wenende licht één vierkante meter grond beweegt rond afgetobde voeten het gezicht in ruw geplooide lijnen, zij verdwijnen in een welgevormde lach…

Zelfs als glimp

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
je zwarte hoed was handelswaar completeerde altijd jouw outfit in het openbaar een bekend verschijnen zelfs als glimp kon jij nooit onopgemerkt verdwijnen alleen al je ogen waren gekend de gouden handtas en je dito nagellak gaven stof aan een karakteristiek in hun kleine roddelcircuit maar wie al jaren op de set verkeerde genoot…

Nasi goreng

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
', waar ik altijd positief op antwoord, ook al is het vaak veel te heet voor mij, maar ik zie dat plastic zakje zo graag in de tas met lekkernijen verdwijnen, alsof er stiekem een naakte Chinese op me wacht.…

Het stille woord

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
uit geschiedenis maar heden is alleen maar wit er wordt bewogen zonder registratie gesproken in het stille woord er lijkt leven maar de ziel is men vergeten de tijd is zonder inhoud zijn slag en spirit kwijt hoogtes zijn niet uitgelicht omdat schaduw in de dalen ligt langzaam vloeien lijnen naar de horizon waar zij verdwijnen…
wil melker26 december 2018Lees meer >

"Hallo, bent U daar nog?"

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Kort na "De Week van het Gehoor" Vraag ik uw aandacht voor "Sensoor" Sinds kort noemen ze zich "De Luisterlijn" Hun luisterend oor verlicht de pijn Bij eenzaamheid, geworstel met problemen of andere zorgen Die niet verdwijnen van vandaag op morgen Waar is "De Luisterlijn" voor?…

De eerste mist

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
voor mij uit ik hoed ze als makke schapen de wolletjes maken nauwelijks geluid ze lichten op in ondergaande zon hun vachten kleuren fragmenten uit delen van de dag toen zon nog warmte had nu ademen zij wolkjes lucht waarin fantasie creaturen op de vlucht doet slaan en dieren rusten gaan in hun eerste slaap zacht blatend en verdwijnend…
wil melker10 oktober 2019Lees meer >

Occulte riten

netgedicht
4.5 met 127 stemmen aantal keer bekeken 467
warmte wiegde water tot hogere golven nog dichterbij jij dacht het te bezweren probeerde met occulte riten maar je bracht water naar de zee wij hebben de vloed niet afgewacht zagen het land en de steden verdwijnen in een gigantisch pandemonium waarbij het leven in zichzelf is gestikt oplandig treurt totale verslagenheid wij…
wil melker30 januari 2020Lees meer >

Ducttape

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
wereld in houdgreep Corona, 'k Bind jou het liefst vast met ducttape Wij willen jou elimineren, vermoorden dus echt kwijt Een kopje kleiner maken, zonder dat het ons oprecht spijt Corona, Jij verwoest, ruïneert en doodt Corona, Vele bedrijven echt in nood 'k Prijs de ochtend als ik wakker word Weet jij bent Verdwenen Corona, Verdwijn…

Vervloeien

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 634
Ik kijk door het raam en zie het landschap roze worden en tenslotte verdwijnen. Ik kijk over je schouder en grijp naar een trui Het is koud geworden in onze kamer.…

Smelt Zeng Tril

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
ontsteken een laaiend vuur voet voor voet, hand voor hand wat de draaischijf aangeeft een stap op mijn blauwe broek een hand op het gele zand het uitstel is spannend als de eerste keer, nu de andere hand op het groene gras een been op de rode tas tot ik omval en zijn huid de hitsige steekvliegjes voor mij opvangt, kijk maar ik verdwijn…
Zywa10 juli 2020Lees meer >

Liefste

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Zoals een trage tuinslak die spoorloos verder glijdt, verdwijnen onze dagen, stil, langzaam in de tijd. Verstrengeld onze handen, gekoesterd, lijf aan lijf bezweren we de angsten: blijf bij me, liefste, blijf!…
Ali Koers22 februari 2021Lees meer >

Vriendin

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
Ze ziet onzichtbare dieren in een lucide droom verdwijnen in trouwe eenvoud bij het kopje koffie met de droge tarwekoek in de echo van de radio ik probeer reclame te maken voor haar uiterlijke schoonheid maar dat heeft zij niet nodig want ze is van binnen al zo mooi in essentie van ontwaken laat zij de wolken niet los viert…

Wanhoop veranderd in hoop

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 600
krom gebogen Het mensenhart is verduisterd met kwaad dat brandt als zout in een wond Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur voor het hout gekruiste raam zien we de kaarsjes staan Het stralende licht van het kindje dat in de kribbe ligt voor een nieuwe start met licht in ‘t hart Wanhoop veranderd in hoop dat de wapens verdwijnen…

Duisternacht

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 741
De nacht is bij een dronken dichter eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in de tuin der zoete dromen een slok te veel, een lege fles tussen weelde van intense liefde onder het maanlicht op een steen dronken zodra woorden verdwijnen in het element van de wilde natuur lonkt de duisternacht met blauwe bloemen voor…
mobar15 april 2025Lees meer >

Aanvaarding

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 321
Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan dan zal er een nieuwe zon weer schijnen in warmte en liefde van nieuw bestaan dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…

"Verdrinken in het Zachte"

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 382
Tot ik besefte: ik was aan het verdwijnen, niet door gevaar, maar door wat ik vertrouwde. Dus brak ik een raam, liet de wind weer binnen, sprak met de storm, danste met het onbekende. En pas toen ik viel, begon ik te zwemmen-veiligheid losgelaten, leven gevonden.…

Ami de eend

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 389
De oerkracht van twee reebruine merries, gebundeld in een paar stevige zachtgele vleugels van een welhaast unieke onvergelijkbare eend opvallende verschijning na het stilaan verdwijnen uit het straatbeeld van het duo renault quatre & goggomobil joeg ons vaak de stuipen op het vege lijf met zijn angstaanjagend vervaarlijk gekwaak…

Wandelen in het donker

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 261
Ik verdwijn in de adem van donker, daar waar licht zich in schaduw past.…

Onder de paarse hemel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 392
Gebrandmerkt door vermoorde kreten, Die geruisloos verdwijnen onder een prikkelende regen Van een getorste heer. De getorste heer buigt de horizon, Met wetten van staal en angst. Zijn handen werpen steden in scherven, Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.…

Élan vital

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 366
Cruciale kernen schermen zich af een trekt zich terug een andere wenkt ons een derde, verlost wil het liefste verdwijnen Maar wie goed kijkt ziet niets is minder waar dit alles is mana illusie en wanen Zij groeien verspreiden zich verheffen zich eerder boven de middelmaat willen geconserveerd blijven ademen opbloeien met de…

Mijn oeuvre

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 341
Losse stenen die ik achterlaat om niet te verdwijnen. Geen nalatenschap die standhoudt, alleen adem die even blijft hangen op papier. Ik schrijf niet om te bewaren, maar om te bewijzen dat ik hier was— onvolledig, breekbaar, aanwezig. In elke zin zit een aarzeling.…
Nathan20 januari 2026Lees meer >

Een vleugel

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 892
Stilte is nooit het einde van geluid maar het ogenblik vóór de beweging waar zij wordt ervaren zie ik haar al verdwijnend oplossen waar rust woont kantelt de tijd haast onmerkbaar waar men zwijgen hoort begint het spreken der ruimte dan begrijp ik stilte is slechts een schaduw van de veer van een vleugel die windstil…

wat je nodig hebt is moed

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 212
blaadjes zullen heus wel verkleuren zonder jouw betrokkenheid de schoonheid van de linde zal niet minder zijn dan wanneer jij haar aanschouwt tot je plotseling beseffen zou dat bloemen jou niet zien elk leven zonder jou kan dat de natuur juist verdwijnt omdat jij je handen uitsteekt je daden wil laten spreken terwijl je zal moet verdwijnen…

Moeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 194
Waar niemand dacht aan verdwijnen. In jouw ogen leeft nog de helderheid die ooit de hare was. Alsof schoonheid zich even verzet tegen verval. Maar zelfs jij bent slechts een doorgang. Een kort uitstel van wat uiteindelijk alles bereikt. Want ook jouw gezicht zal ooit herinnering worden in de blik van iemand anders.…

Stiltestrijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
want ik vertrok om jou te verlaten waar ik rust kon hervinden en dus voor jou verdwijnen jij voorgoed uit mijn buurt ik trok jou niet eeuwig meer het vocht in sloffe frieten geest door mijn wrange angsten Jij hield vast wat je was jij smeet mij op de grond door jou gaf ik de geest stierf ik voor eindigheid Jij bleef stug bij je…

Onvoltooid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
Je kijkt naar iets dat buiten deze tekening ligt. Daar waar het papier nog leeg is, blijft je blik een ogenblik rusten. Een losse lok valt langs je wang. De rest is opgestoken, zorgvuldig bijeengebracht, alsof je straks de deur uit moet maar nog niet weet waarheen. Wie jou tekende, heeft vaak haar hand boven het papier gehouden. Er…

Alles voor jou

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 980
Verdriet zal ik laten verdwijnen, en geef je een leven zonder pijn. Ik zal altijd naast je staan, je hand vasthouden als je wil. Ik zal je troosten als 't moet, je mijn schouder altijd geven. Want alleen verder moeten gaan, in donkere lange nachten zo stil, zonder iemand die je voor pijn behoedt, wat is dan nog de zin van 't leven.…

Rampen

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 913
Herinneringen verdwijnen in de kolkende rivieren het water eist de ruimte op, dat het nodig heeft. De een wordt slachtoffer, de ander overleeft als Gaia vecht om de natuur te laten zegevieren. De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde.…
Rena24 juni 2003Lees meer >