2904 resultaten.
het strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Gelukkig tilt een warme golf zout mij op en
ik verdwijn weer in de hongerige en donkere buik
van deze oceaan.…
Melodie van stilte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
499 gegeven
zij straalde in
duizenden partikeltjes
die dansten op een
dralende melodie van stilte
bekende vormen
gaven het knus warme
beslotenheidsgevoel in
hun demping van alledag
jouw mist
is beklemmend met
het unheimliche gevoel
van opgesloten zijn
waardoor de blik nooit
verder reikt dan vandaag
omdat perspectieven
in de tijd verdwijnen…
paskamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
537 levenloos wit marmert wangen
het licht gaat gepaard
met wat ogen willen zien
er hangen harde haren
rond een uitvergroot hoofd
begeerte dooft op slag
de hang naar meer is verdwenen
in het wenende licht
één vierkante meter grond
beweegt rond afgetobde voeten
het gezicht in ruw geplooide
lijnen, zij verdwijnen
in een welgevormde lach…
Zelfs als glimp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
487 je zwarte hoed
was handelswaar
completeerde altijd
jouw outfit in
het openbaar
een bekend verschijnen
zelfs als glimp kon
jij nooit onopgemerkt
verdwijnen alleen al
je ogen waren gekend
de gouden handtas
en je dito nagellak
gaven stof aan een
karakteristiek in hun
kleine roddelcircuit
maar wie al jaren
op de set verkeerde
genoot…
Nasi goreng
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
600 ',
waar ik altijd positief op antwoord, ook
al is het vaak veel te heet voor mij, maar
ik zie dat plastic zakje zo graag in de
tas met lekkernijen verdwijnen, alsof er
stiekem een naakte Chinese op me wacht.…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 uit
geschiedenis
maar heden is
alleen maar wit
er wordt
bewogen zonder
registratie
gesproken in
het stille woord
er lijkt leven
maar de ziel
is men vergeten
de tijd is
zonder inhoud
zijn slag
en spirit kwijt
hoogtes zijn
niet uitgelicht
omdat schaduw
in de dalen ligt
langzaam
vloeien lijnen
naar de horizon
waar zij verdwijnen…
"Hallo, bent U daar nog?"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Kort na "De Week van het Gehoor"
Vraag ik uw aandacht voor "Sensoor"
Sinds kort noemen ze zich "De Luisterlijn"
Hun luisterend oor verlicht de pijn
Bij eenzaamheid, geworstel met problemen of andere zorgen
Die niet verdwijnen van vandaag op morgen
Waar is "De Luisterlijn" voor?…
De eerste mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 voor mij uit
ik hoed ze als
makke schapen
de wolletjes maken
nauwelijks geluid
ze lichten op
in ondergaande zon
hun vachten kleuren
fragmenten uit
delen van de dag toen
zon nog warmte had
nu ademen zij
wolkjes lucht waarin
fantasie creaturen op
de vlucht doet slaan
en dieren rusten gaan
in hun eerste slaap
zacht blatend en
verdwijnend…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 warmte wiegde
water tot
hogere golven
nog dichterbij
jij dacht het
te bezweren
probeerde met
occulte riten
maar je bracht
water naar de zee
wij hebben
de vloed
niet afgewacht
zagen het land
en de steden
verdwijnen in
een gigantisch
pandemonium
waarbij het leven
in zichzelf is gestikt
oplandig treurt
totale verslagenheid
wij…
Ducttape
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
692 wereld in houdgreep
Corona,
'k Bind jou het liefst vast met ducttape
Wij willen jou elimineren, vermoorden
dus echt kwijt
Een kopje kleiner maken, zonder dat het
ons oprecht spijt
Corona,
Jij verwoest, ruïneert en doodt
Corona,
Vele bedrijven echt in nood
'k Prijs de ochtend als ik wakker word
Weet jij bent
Verdwenen
Corona,
Verdwijn…
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Ik kijk door het raam en zie het landschap
roze worden en tenslotte verdwijnen.
Ik kijk over je schouder en grijp naar een trui
Het is koud geworden in onze kamer.…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 ontsteken een laaiend vuur
voet voor voet, hand voor hand
wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de rode tas
tot ik omval en zijn huid
de hitsige steekvliegjes
voor mij opvangt, kijk maar
ik verdwijn…
Liefste
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 Zoals een trage tuinslak
die spoorloos verder glijdt,
verdwijnen onze dagen,
stil, langzaam in de tijd.
Verstrengeld onze handen,
gekoesterd, lijf aan lijf
bezweren we de angsten:
blijf bij me, liefste, blijf!…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…
Wanhoop veranderd in hoop
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
600 krom gebogen
Het mensenhart is
verduisterd met kwaad
dat brandt als zout in een wond
Kerstmis komt eraan; mistletoe en dennengeur
voor het hout gekruiste raam
zien we de kaarsjes staan
Het stralende licht
van het kindje dat in de kribbe ligt
voor een nieuwe start met licht in ‘t hart
Wanhoop veranderd in hoop dat
de wapens verdwijnen…
Duisternacht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
741 De nacht is bij een dronken dichter
eenzaam in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in de tuin der zoete dromen
een slok te veel, een lege fles
tussen weelde van intense liefde
onder het maanlicht op een steen
dronken zodra woorden verdwijnen
in het element van de wilde natuur
lonkt de duisternacht met blauwe bloemen
voor…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan
dan zal er een nieuwe zon weer schijnen
in warmte en liefde van nieuw bestaan
dan zal alle pijn en verdriet voor eeuwig verdwijnen.…
"Verdrinken in het Zachte"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
382 Tot ik besefte: ik was aan het verdwijnen, niet door gevaar, maar door wat ik vertrouwde.
Dus brak ik een raam, liet de wind weer binnen, sprak met de storm, danste met het onbekende.
En pas toen ik viel, begon ik te zwemmen-veiligheid losgelaten, leven gevonden.…
Ami de eend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
389 De oerkracht van twee
reebruine merries,
gebundeld in een paar
stevige zachtgele vleugels
van een welhaast unieke
onvergelijkbare eend
opvallende verschijning
na het stilaan verdwijnen
uit het straatbeeld
van het duo renault
quatre & goggomobil
joeg ons vaak de stuipen
op het vege lijf met zijn angstaanjagend
vervaarlijk gekwaak…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Ik verdwijn in de adem van donker,
daar waar licht zich in schaduw past.…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Gebrandmerkt door vermoorde kreten,
Die geruisloos verdwijnen onder een prikkelende regen
Van een getorste heer.
De getorste heer buigt de horizon,
Met wetten van staal en angst.
Zijn handen werpen steden in scherven,
Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.…
Élan vital
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
366 Cruciale kernen
schermen zich af
een trekt zich terug
een andere wenkt ons
een derde, verlost
wil het liefste verdwijnen
Maar wie goed kijkt ziet
niets is minder waar
dit alles is mana
illusie en wanen
Zij groeien
verspreiden zich
verheffen zich eerder
boven de middelmaat
willen geconserveerd
blijven ademen
opbloeien
met de…
Mijn oeuvre
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
341 Losse stenen
die ik achterlaat
om niet te verdwijnen.
Geen nalatenschap
die standhoudt,
alleen adem
die even blijft hangen
op papier.
Ik schrijf niet om te bewaren,
maar om te bewijzen
dat ik hier was—
onvolledig,
breekbaar,
aanwezig.
In elke zin
zit een aarzeling.…
Een vleugel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
892 Stilte is nooit het einde
van geluid
maar het ogenblik vóór
de beweging
waar zij wordt ervaren
zie ik haar al
verdwijnend
oplossen
waar rust woont
kantelt de tijd
haast onmerkbaar
waar men zwijgen
hoort
begint
het spreken der ruimte
dan begrijp ik
stilte is slechts
een schaduw van
de veer van een vleugel
die windstil…
wat je nodig hebt is moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
212 blaadjes
zullen heus wel verkleuren
zonder jouw betrokkenheid
de schoonheid van de linde
zal niet minder zijn dan
wanneer jij haar aanschouwt
tot je plotseling beseffen zou
dat bloemen jou niet zien
elk leven zonder jou kan
dat de natuur juist verdwijnt
omdat jij je handen uitsteekt
je daden wil laten spreken
terwijl je zal moet verdwijnen…
Moeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
194 Waar niemand dacht
aan verdwijnen.
In jouw ogen leeft nog
de helderheid
die ooit de hare was.
Alsof schoonheid
zich even verzet
tegen verval.
Maar zelfs jij
bent slechts een doorgang.
Een kort uitstel
van wat uiteindelijk
alles bereikt.
Want ook jouw gezicht
zal ooit herinnering worden
in de blik
van iemand anders.…
Stiltestrijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 want ik vertrok
om jou te verlaten
waar ik rust kon hervinden
en dus voor jou verdwijnen
jij voorgoed uit mijn buurt
ik trok jou niet eeuwig meer
het vocht in sloffe frieten
geest door mijn wrange angsten
Jij hield vast wat je was
jij smeet mij op de grond
door jou gaf ik de geest
stierf ik voor eindigheid
Jij bleef stug bij je…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Je kijkt naar iets
dat buiten deze tekening ligt.
Daar waar het papier nog leeg is,
blijft je blik
een ogenblik rusten.
Een losse lok
valt langs je wang.
De rest is opgestoken,
zorgvuldig bijeengebracht,
alsof je straks de deur uit moet
maar nog niet weet waarheen.
Wie jou tekende,
heeft vaak haar hand
boven het papier gehouden.
Er…
Alles voor jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
980 Verdriet zal ik laten verdwijnen,
en geef je een leven zonder pijn.
Ik zal altijd naast je staan,
je hand vasthouden als je wil.
Ik zal je troosten als 't moet,
je mijn schouder altijd geven.
Want alleen verder moeten gaan,
in donkere lange nachten zo stil,
zonder iemand die je voor pijn behoedt,
wat is dan nog de zin van 't leven.…
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
913 Herinneringen verdwijnen in de kolkende rivieren
het water eist de ruimte op, dat het nodig heeft.
De een wordt slachtoffer, de ander overleeft
als Gaia vecht om de natuur te laten zegevieren.
De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt
een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde.…