5060 resultaten.
boventoon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 de sterren vallen dit jaar uit een
vroege hemel, daartussen voorjaar
als nadag van wintertijd en ondergeschikte
slaap, hoorbaar rondzingend op
kristallijne toon; 'duizend zwaluwvluchten',
zei je nog tijdens dit hoogteritueel
zonder daarbij van persoon te wisselen
-een woord ontstijgt papier en er is
overal werkelijkheid maar dan gedroomd…
laatste nacht (8-9 juli 1942)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 deze nacht zal
de laatste van
mijn leven zijn
ik heb geen weet:
wat speelt zich af
in een onverzettelijk
hart en hoofd
in deze nacht met
de dood in zicht
schilder je een
vredig tafereel
de landelijke boerderij
bloembollenvelden de
horizon onbewogen onder
een zacht wolkendek
in deze heldere uren
bestaat de oorlog niet
vroeg…
Moeders rozenkrans
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
639 Terwijl zijn flair afnam
nam de vergetelheid toe
handen verkrampten
sindsdien hebben
snaren niet meer getokkeld
hij wuifde niet meer
naar de nieuwe morgen
zijn mond werd stil
het hoofd leeg en eenzaam
zag ogen niet meer stralen
de geest verstarde
totaal verstrooid en uit balans
vroeg hij haperend
om zijn moeders rozenkrans
en…
Mag ik U vragen....
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
906 Toen vroeg ik aan de Heer:
Vertel mij, hoe ik dit leer.
Te zijn zonder er te zijn.
Nu ik haar alleen laat, in pijn.
Zal m'n licht dan zijn gedoofd?
Terwijl zij mij nog wel gelooft.
Kan ze m'n liefde dan nog voelen?
Of zal die ook eens gaan bekoelen?
Zeg mij: is dit egoïsme in mijn hart?
Wat mijn ziel en hart nu zo verwart?…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 Op een vroege morgen,
was ik op het strand.
Het was dampig,
minuscule druppels mist
boven zee.
In de verte kwam de zon
met haar licht langzaam op.
Deinend kwamen de
golven tot elkaar.
Slechts enkele vogels
en mensen
waren aanwezig.
Opzienbarend was dat
de natuur in
zeer korte tijd een
gedaanteverwisseling
onderging.…
Droomavonturen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 Avontuur na avonduur
op reis in vele dromen
schaduwen van vluchtigheid
beelden vol met helderheid
wervelend wortelend in zand
tijd vermengd met eeuwigheid
doden met hen die leven
soms blijft het hangen
vaak verdwijnt het snel
ach laat me slapen
tot de vroege morgen
en niet vergeten
die dromen van de nacht…
Hoe lessen wij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
478 Wij leven al jaren in een dichtregel,
kennen beide de ruigheid van bestaan
komen steeds op tijd of vroeg aan.
Wij hoeven niets te parafraseren
toch hebben wij elkaar nog veel te leren.
Wat moedigt ons steeds aan
met vriendelijkheid in het vaandel op te staan.
Wat moedigt ons steeds aan?…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Een eerste stap
knispert kristallig,
het is nog vroeg
en net licht,
als ik tussen haar passen
stukjes winterpret
vind.…
Kleurige slippers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 tikten
kleurige slippers
straatstenen aan
een harmonieus
geheel dit bewegen
als deel van het geheel
wat zo persoonlijk
ingepast kon worden
je lach klaterde
dit statement tegen
deuren en ramen
vele antwoordden
maar nog geen namen
wel kwamen kleuren
in beweging uit een
persoonlijk signatuur
in een al redelijke drukte
voor dit zo vroege…
Lichaam IX
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
516 Eén ding is zeker
deze plek is geen blijvertje
Het raderwerk zal gaan haperen
De wouden van mijn longen zullen vroeg of laat verzuren
Als tiener was ik al bang voor de dood
en steeds de vraag
Wie ben ik, wie ben jij?
Zijn we fantomen van onze eigen opera?…
TRAGEDIE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
596 Met in zijn emmertje de zee
stapje voor stapje
neemt hij de zilte rijkdom mee
naar zijn eigen strand
de kleine architect
zoekt naarstig naar de plek
waar net nog zijn ontwerp
vroeg om een laatste hand
tot mijlenver getuigt de ontdekking
het aangezicht van een verwoesting
zelfs geen lolly troost
een labrador kijkt schuldig toe…
TOEN IN HAAR OGEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 toen ik in haar ogen
een stille vraag zag
vroeg ik: vraag het me
vraag het me
wees niet bang zei ik
zeg het me zeg het me
terwijl zij daar hulpeloos lag
de tijd om bang te zijn
is voorbij al lang
toch verbergen haar ogen niet
het onafwendbare verdriet
fluisterend vraag ik haar
of ben je toch bang
even glimlacht ze en
ik lees in haar…
Dronken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
433 Wanneer is liefde eindeloos
vroeg je.
Ik wist het antwoord
maar stierf
opnieuw.…
Gemis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Against all odds
Plooit de tijd weer naar voorjaar
Is het park een canvas
Van groen en geel en roze
Vindt de wind weer het zuiden
Heb ik
Me losgewrikt
Uit de wurggreep van donkere dagen
Ga onder
In het vroege licht
Me vastklampend
Aan het drijfhout van herinneringen
Hoe wij ooit
Op jonge benen
Door vele zomers gingen…
Dobber
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Er braken forellen uit
toen een visser uit Oud-Zuid
zijn harde dobber las
alsof het was
dat een leesbaars hem vroeg:
schuilt er in de reet
die ik door jou in ademnood
beet in het zand
ginder aan de waterkant
van deze sloot
uit de lap van Zijn Laars
wat leeswaars
toen ik daar en passant
ook nog een vlinder sloeg
of is…
verdwijnen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
439 op klaarlichte dag
verdween jij
in splijtende tijd
niemand vroeg
of jij die zwaarste reis
aanvaarden kon
de zon zocht een uitweg
achter de huizen
de korenhalmen bogen
boven de bomen kraakte
een lied over de wreedheid
van het uiteenscheuren
het verdwijnen in lege velden
niet nooit meer zijn onthutsend
het dorstige papier dat…
Sluipmoordenaar
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
3.245 bitter, onbegrepen
liefdevolle handen zijn ten hoogste
kundig om hun zorg te onderstrepen
verder blijven ze helaas onhandig
duwen door wanneer ze moeten trekken
woorden, van nature erg verstandig
wonen dwaas in theoriegesprekken
vaak is een omarming al voldoende
als we naar de juiste tonen zoeken
vroeg of laat!…
Thebe
gedicht
3.7 met 52 stemmen
51.345 Maar had geen adem meer genoeg
en ben gevlucht in dit gedicht:
noodtrappen naar het morgenlicht,
vervaald en veel te vroeg.…
Nog éénmaal
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
978 Ja, nog éénmaal mijn vroege kinderjaren
voor mijn geestesoog te doen beleven om
tenslotte voor de allerlaatste maal mijn ogen
naar de verre, blauwe lucht te laten gaan.…
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 dan vroeg gekeerd naar Boven!
Men zoekt zijn Heiland nooit òf te ijvrig òf te vroeg.
Van dat uw moeder u naar ’t heilig doopbad droeg
ontving gij stof en wenk, om biddend Hem te loven.
Wees vrolijk, jongeling! ten dage van uw jeugd.
Maar meng’ zich de ernst dier vraag, beslissend voor het leven:
„wien hoor ik?…
Encore
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.960 Maar nòg, op mijn hand die uw handen omvingen,
Herproeven mijn bevende lippen uw pijn,
Als de schuchtere geur van de late seringen
Zich mengt met de geur van de vroege jasmijn.…
Waar het wonder klein blijft
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
471 Roodborstje op tak
winterlucht houdt even stil
een klein wonder kijkt
De zilverwitte nevel van
een vroege decembermorgen sluipt
traag tussen de bomen en legt een dunne stilte
over alles heen — zo breekbaar dat ik bijna bang ben te ademen.…
Tijdbom...
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.069 Verrast
Te vroeg
Niet eerlijk
Ze wilde net naar haar werk gaan,
maar ineens kwam Hij...…
De oude jas...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.145 Aan de kapstok hangt zijn jas
Een jas die zijn leven droeg
Nu alleen nog een stille getuige
De dood kwam voor hem te vroeg
Aan de kapstok hangt zijn jas
Met de geur van bier en tabak
Ver afgegleden van zijn normen
Werd hij gevonden in een vuilnisbak
Aan de kapstok hangt zijn jas
Een jas die niemand heeft begrepen
Het laatste wat hij nog…
Te jong
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.824 Je bent te jong om voor te huilen,
nog veel te vroeg, nog niets gedaan.
Je bent te jong om bij mij te schuilen,
en veel te ver van mij vandaan.
Maar als je later in dit leven,
Meer dan vriendschap van me wil
Zal ik dat geven,
want dat maakt dan het verschil
Je bent te jong om aan te hechten,
nog veel te kort in jouw bestaan.…
Gelijk Pareltjes...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.276 Gelijk pareltjes lijken de dauwdruppels
's morgens, op elk willekeurig blad
Verweven met wat zonnestralen,
zijn het net diamantjes op een presenteerblad
Zo glansrijk en zo wonderschoon
De dauw op alle bomen en het gras
Zo in de vroege morgen, totdat de zon
ze op doet drogen en je geen
dauwdruppel meer zag...…
Dood in de ogen
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.190 Ik vroeg me af
of ik ook dood kon gaan.
Toen ik begreep
dat ook ik ooit sterven zou
voelde ik mij zeer alleen
En om deze schok te verwerken,
bezoek ik elke week zijn grafsteen.…
Moe
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.770 Ik voel me weer zo vreselijk moe
Krijg mijn ogen nauwelijks open
Zo zwaar lijkt alles wat ik doe
Het is meer kruipen dan lopen
Ik voel me weer zo vreselijk moe
Ik ploeter en ik zwoeg
Zo zwaar lijkt alles wat ik doe
Het is gewoon te vroeg
Ik voel me weer zo vreselijk moe
Ik heb nog maar één wens
Zo zwaar lijkt alles wat ik doe
Was ik maar…
bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
890 alles wat fraai was merkwaardig
buitennissig of opmerkelijk
werd door hem vastgelegd
en altijd met hartstocht
zo knipte hij tot aan zijn dood
zeker zo'n honderdduizend foto's
op een vroeg exemplaar uit 1913
zien we iemand een duik nemen
in het spiegelende water
die duik werd vereeuwigd
de beweging bevroren om stand te houden
als een…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 alsof ze ooit schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders…