Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

De ontvallen dichter

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 640
nog eenmaal dwarrelen geletterde vlokken gelijk uitgepluisde witte watten langs schouders en dunne vaalbleke lokken bedekken mede als een hemelse manteling de lange zwarte jas met opgestikte zakken ik draag een harnas; een omhulling over stilzwijgen getrokken in gedachten, ontdaan van dynamiek en gevoelens aan ijspegels…

Hun steile eindigheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
beklom hun steile eindigheid verloor de horizon verdwaalde snel in onherbergzaamheid was mijn oriëntatie kwijt in een wereld die niet aan mijn voeten lag probeerde op mijn schreden terug te keren accepteerde de vertrouwensbreuk heb mijn herinnering begraven durf mij weer op pad te wagen de verloren wereld zal ik altijd bij me dragen…

droom me

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 835
droom me, laat mij schuilen in stilte onder je weidse vleugels laat ruimte mij oplossen wanneer ik val zonder horizon, vrij van gedaante om op zilveren oevers te ademen een nest bouwen zal ik met tedere wolkjes en gouden zonlicht voor jou adem van mijn adem roep mij niet meer als schaduw van onvergankelijkheid maar draag me…
pelgrim29 juli 2010Lees meer >

Wie met de zon danst

netgedicht
4.9 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Wie met de zon danst als een kind in zomers die als bladeren verwaaien kan verdwalen op de wind tot aan het graf van een winterse dood zal ik de mantel van herfstvlinders dragen met vleugel-ogen zonder vragen mijn schaduw vooruitwerpen in de tijd waar ik het licht kan vangen dat paden plaveid om rozen te kweken want geuren worden…

waar ik mij vinden zal

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 784
toch zijn er weer die warm oranje dagen waarin de wereld klopt in mij verlaten wil ik dan de schemer van voorbij om blije vogel tussen groen- en blauwe veren hoger dan hoog het leven in te dragen de onderstroom verdwijnt en ook de kou daar waar het zonlicht tovert tussen groen van geel tot blauw en vermiljoen baad ik me vrij in alle kleuren…

Grieks

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.…

Thans

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 825
morgen zal zich spiegelen aan vandaag maar het heden nog aan gister zo komt het dat ik thans een herinnering draag waarop ik teer; een dunne laag zo licht als een veer maar wel met een gouden rand; handjes vol geluk wil voor even gedragen worden in geborgen gedachten die zichzelf zalig aaneenrijgen en niet op uitstel willen wachten…

REQUIEM AETERNAM

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Deze hartenkreet gemaakt nav het Requiem van Iver Kleive, Nederlandse première in de Westerkerk te Amsterdam op 11-9-11 draag ik op aan Marijke Romeijn en Thea Wijn.…
Jean Fermate12 september 2011Lees meer >

Gedragen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
woorden vullen de ruimte pijn snijdt door ons heen daar waar wij alle maskers laten zakken treffen onze zielen elkaar naakter dan ooit zien met andere ogen het lichaam spreekt voelen ons alleen lijden verlaten dragen tezamen delen affectie krijgen respons op vragen die wij niet hadden vuisten gebald het leven gevierd…

Ik ben met u

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Wat er ook gebeuren mag In vreugde en bange dagen Hij zal ons blijven dragen In voorspoed en tegenslag. Vertrouw maar op Zijn woord Zoals Hij het heeft gezegd Dan komt alles goed terecht En kunnen we rustig voort.…
Fedde Nicolai22 september 2012Lees meer >

MEISJESVERDRIET

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 771
Kon ik mijn verdriet maar dragen deed mijn hart maar niet zo’n pijn Kon ik maar iemands hulp vragen kon ik maar minder eenzaam zijn Kon ik ‘t anders zijn maar torsen ging de smart enkel maar voorbij Waarom zo veel druppels morsen en dat alleen in het leven van mij Kon ik ‘t eenzaam maar hebben was nu de nacht maar minder stil Kon het eenzaam…

Avondkrieken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
het heeft geen zin te wachten tot een eeuwige zondvloed zal louteren tot dagen vervagen in welbehagen zelfs dan blijven verdroogde rivieren dor en zal de einder geen honingzoet dragen zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis zelfs dan laat ik mij verblinden door verzonnen dromen…
Iniduo26 oktober 2012Lees meer >

Prinses Maxima

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Gekozen tot Dom Bontje van het jaar, Word je als Maxima toch diep beledigd, Maar hoor hoe Maxima zich nu verdedigt: “Dat ik die bontkraag draag is niet zo raar, Zo ‘n wasbeerkraagje hoort gewoon bij mij, Per slot zit ik er heel graag warmpjes bij.”…

sneeuw !

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
De Goden schudden hun bedden op Vlokjes van onschuld dansen met pluisjes van dons Zuiverder wit kan niet bestaan als van een maagd die zich behoedzaam neervleit in de straat Die zichzelf niet meer herkent Stemmen niet ver van stilte Voetstappen die alles verraden Lijdzaam dragen takken hun nieuwe last en buigen diep voor de passanten…

Het hart der volkeren

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 742
De eenzaamheid der volkeren alsmede haar geborgen veiligheid, draag ik en koester ik in mijn hart. Mijn hart en de twee ogen vol van eeuwigheid, volledig en vredige scherpzinnigheid. Diep van binnen. Alles droeg bij tot verbrede broederschap en verwantschap. Eveneens aan de eenzijdige doch veelzijdige waardigheid in en van ieder mens.…

Soiree

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 673
dwalen, verdwalen in de avonduren wanneer de vuurbal zijn glans tekent op het zomerdak de mus ontmoeten die onstuimig kwelend haar kleintjes bewaakt waar de moederwarmte mijn eigen broosheid raakt rustend op mijn stiltebankje onder de bejaarde eik zo gestadig en vertrouwd bedenk ik de hoop draag ik gedachteliefdes dwalen, verdwalen…

lampionnen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.024
als een jonge vogel die los van zijn nest wil komen slaat het kind zijn armen fladderend op en neer het ondoorgrondelijke water kan het tere niet dragen opent de stomme onverzadigbare kaken om de mond te snoeren van het weerloze kruipend neemt het stille geweld bezit van wat het niet tillen kan als het kind de kleine armen strekt buigt…
J.bakx19 juni 2013Lees meer >

De blik zag wereldwijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
ontmoette haar of hem de stem indifferent heel anders dan ik ooit had gekend de lucht droeg geen woorden maar ik kon de resonans diep van binnen horen de blik zag wereldwijd en toch gericht op mij in het leggen van contact voelde een hand aarde wilde mij niet dragen ik was verlicht met zoveel vragen een lach spleet onverwacht…

De vrouwen die ik heb gekend

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Zo draag 'k, - mijn eigen vreugde wáard - in naderend minnens-duister, mijn ongenaakbare min, bewaard onder scheuren-schone kluister. ----------------------------------- uit: Het vader-huis (1903)…

Bezwering van een paardenbloem

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
het prima moet nog wel wennen aan de wind de temperatuur in de hogere lagen Hoef alleen het gemis maar los te laten kleurenfoto met pluisjes van de pisseblom de smaak van gele bloemblaadjes zoetbitter het eten van salade op een wit balkon Adem me maar weg als je kunt het zaad is welgevormd en licht mijn gewicht makkelijk te dragen…

Nergens in dat eeuwig ooit

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Ach wat mijn hart van leegte heeft geen vragen besteed geen gedachten aan verloren dagen jij laat mij achter en ik ga verder dan samen in het duister om water te dragen naar de dromenoceaan van groot verlangen het concept ligt hier voor handen draagt weemoed naar zijn golvengraf ik heb mijn leven volgeschreven met waterdunne…
mobar10 maart 2014Lees meer >

station Alkmaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
de blikken van stille mensen op het perron vertragen de trein hun slappe armen houden de wijzers van de stationsklok tegen ik draag geen bloemen onaangenaam dwarrelt koude lucht op ik denk aan de gesloten blinden stof dansend in zonnebanen over het bed met de koperen spijlen vermomd als de maan herken ik haar achter het beslagen raam…
kornelis14 april 2014Lees meer >

alles is tijd

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
je verbergt me in jouw gedicht je maakt er duinen, het water helder en een schip vaart heen en weer hoge halmen dragen de zon vrij om het licht te begrijpen en voor dagen die nog geen zomer zijn bouw je een huis, een raam met verziende ogen voor als je weg bent vogels en bomen en zodra de lucht geklaard is schrijf je dagreizen,…

verloren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
op het pad liggen kronkelige takken die de boom niet langer dragen kon op de grond achtergelaten bladmuziek de verregende ROUTE 66 en onbespeelbare Groove Blues in de vijver drijft in tevergeefse dodelijkheid een uitgewoond pakje Camel sigaretten uit de struiken steekt een rode vervormde paraplu voorgoed uit de wind gehouden en…
J.Bakx18 januari 2015Lees meer >

Gebroken dans

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Knisperend rol ik de kiezels onder mijn voetzolen heen en weer de regen valt gestaag op het leed dat ik op mijn schouders draag In mijn hoofd dansen satijnen schoenen een dreunend ritme op de houten vloer pas de chat, pas de chat pirouettes in het kwadraat Melodie van roze geschulpte tule speelt gebroken tonen in mijn oor ik wil mijn last…

Vertrouwen

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 510
waarin ik mij geen zorgen hoef te maken, dat ik de straat kan oversteken zonder mijn ogen open te doen alle stoplichten staan voor mij op groen geen voertuig zal mij ooit raken voor hun staat dat licht op rood en mocht er één het toch eens wagen dat te negeren sta jij daar klaar om hen te weren en om mij veilig naar de overkant te dragen…

boom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
neem het eerste woord dat in je opkomt en draag het met je mee zover je maar kunt: boom denk bijvoorbeeld aan alle fysische eigenschappen maar dan had het ook iets heel anders kunnen zijn denk dan aan het ruisen van de bladeren als het regent maar dat is slechts hoe je de boom hoort denk dan aan de boom die je nooit zult…

afscheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 737
Het is een jaar van afscheid nemen en water dragen naar het land Het is een jaar van tegemoetkomen en handen reiken naar het heelal Het is een jaar van last verlichten en ruggen rechten voor wat komt Het is een jaar van richting kiezen en voeten plaatsen op gevoel Het is een jaar van gas terugnemen en stil staan bij wat telt Vrienden, moeders…

Wolken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Nooit zag ik zo veel wolkenluchten maan en zon werden vriend aan huis ieder raam geeft andere vruchten de hemel vergroot mijn thuis De rivier stemt tot nadenken de stroom van het leven is dicht bij het raam bedient mij op mijn wenken de keus van het raam is vrij Dit huis is als een kathedraal mijn oorsprong draag ik mee bezinning, ontmoeting…
Elly Mans3 december 2016Lees meer >

Vleugje romantiek

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
ik heb de film in je ogen gezien de meeslepende muziek van je stem gehoord na het laatste akkoord zijn wij naar buiten gegaan stilte sprak ons aan in samen lopen ontwarden wij knopen die ons hinderden in het dagelijks bestaan streken plooien glad die wij al niet meer zagen in het dagelijks dragen van dezelfde last we hebben…