Alle inzendingen over gouden glans luchtig

5661 resultaten.

Sorteren op:

Benedictus

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.916
Gezegend, die de rozen doet Onder Uw lach ontluiken Aan de verbolgen struiken In glans van sneeuw en bloed. Gezegend, die de vogels hoedt, En lokt een schuwe zinger Heel teder op Uw vinger, En wekt het nestend broed. Gezegend, die der kinderen schal Bij 't spel met bikkel en met bal Ons droeve hart laat raken.…

Verlaten gedachten...

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 977
verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In stilte bevriezen de woorden tot kille sneeuwwitte ijsvlakten Het regent ijsdruppels in mijn hart die de kleuren doen verbleken Deze kilte is niet te verdragen Als door een nevel omsloten deken Langs verten van oneindigheid drijven de wolken van mijn gedachten In gebroken glans…

Geleend licht

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 953
Duizend diamanten doen een dansje in de zee, geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee. Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren, deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…

Requiem voor een droomvrouw

hartenkreet
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.239
In de satijnen glans van parelmoer De welving van de kinkhoorn Haar huis Zong zij voor mij Vreemd maar o zo mooi Van haar verlangen Verdronken in het bleke maanlicht Van de ruisende zee En haar schuimbekkende paarden Van het levende water De dauwparels van de dageraad Van haar stille woorden Die ze nooit gesproken had Maar teder bewaard…
troebadoer24 januari 2008Lees meer >

op slot

hartenkreet
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.766
Eerst blonk mijn hart, nog van zijn glans, nu ziet het alleen nog dof. De pijn nog scherp in het geheugen ga ik verder met frisse moed. Maar verwacht van mij geen leugen met de liefde komt het echt nooit meer goed.…
JP22 juni 2004Lees meer >

heb je zon beloofd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
ik heb je zon beloofd maar de stralen breken in je ogen tot een valse glans woorden krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet weer energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staan je angsten vallen anders aan ga met de zon naar…
wil melker23 januari 2006Lees meer >

droom met mij

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 994
enkel fluistertonen zacht trillend verschuivend zand verspreidt zich over gladde wegen van maagdelijke tronen droom met mij, ga toch mee raak mijn verlangende vingers omring ze met jouw bloesem, geurend naar een witte orchidee ik droom in jou, jij in mij in een zuivere stralenkrans open je zachte krachten ik schenk mijn geliefde glans…

ik streel je tot koning

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
geef mij je angel en honing kom dichtbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

voorbij de Romaanse poort

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.142
voorbij de Romaanse poort uit ongelijke stenen gemetseld heeft een muze die mij bekoort zich op mijn schoot genesteld ik ruik haar geurenpalet dat mij doet zweven door ongekende sferen mij doordringt met scheppende beelden ook al blijft haar tastbare nabijheid onverlet het aardse wil ik niet onteren ik zie in de glans van haar blikken…

Romeinse villa

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.138
ofschoon je glans in alle dorheid is vergaan klim ik je heuvel op tussen uitgeteerde mozaïeken rust je naam de zon brandt nog eeuwen je faam pijnloos scheurt je marmer open wespen zoeken in de wonde naar het opgedroogde leed maar langs verweerde stenen groeit eenzaam een perzikboom bijna devoot beroer ik zijn droom zelfs een vijgeboom…
delius17 juni 2006Lees meer >

Vruchthuid

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 775
Haar schouders dragen eenzaamheid stap voor stap naar buiten handen zoeken in gestikte zakken ooit gevuld met haar hand in de mijne vinden gekromde vingers een tamme kastanje geraapt tijdens die laatste boswandeling goed tegen reuma zei je nog terwijl kleine deukjes in de schil haar glans juist versterkten een schuchtere lach…
metha30 september 2008Lees meer >

LEEFTOCHT

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 917
Haar lokken dansten een glans van kastanje. Haar sproeten sprongen in 't oog. Het mensdom zag een jonge ree. Jaren later staat er een dichteres voor de deur. Gejaagd troont ze Amos mee. Zwarte wind wervelend op de kim - het licht is van huis Zij vergt dat hij haar stroeve nek masseert.…

Grote pret

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.099
oogvocht stroomt over het kind kijkt me aan een traan glijdt vol glans langs een guitige glooiing gekruld tussen wang en neus zilt een zoete lippendans een fietsenstalling spreidt met grote pret omlijst kirt een roze tong vrolijkheid spat en springt over van de natte mond ontregelt beide handen zelfs de voeten draaien rond…
Ludy Bührs10 november 2008Lees meer >

We vliegen in rood

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
geef mij je angel en honing kom dichterbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

Ideaal

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 832
Ik kleur de emoties in hun gezicht uit mijn ziel met losse hand ik geef mij over en verdicht zonder beredenerend verstand Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan hun glans straalt vervuld intens dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan van ook dit prachtige mens Zo schilder ik iedere dag van mijn leven niet vlak maar met perspectief heel…

de organist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Zijn mond vertrekt en in zijn donk're ogen komt langzaam aan een diepe, blijde glans. Hij domineert niet bij het begeleiden, maar dienstbaar steunt hij de gemeentezang. Zijn voorspel is maar kort en heel bescheiden; de preek duurt immers ook niet meer zo lang.…
onbekend6 december 2009Lees meer >

Nestelend in de schepping

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 575
ik nestel mij in de schepping de luwte van de morgenzon waarin ik voel, hoe ook zij worstelt in het oneindige zo tussen het grauw wil stralen in het blauw boomtakken zwiepen in kaalheid gelijk een opgevoerd dansstuk strooien bladeren rond als confetti grote bonte vlokken een kleurig herfstfeest toch raakt de glans mij nog het meest…
Hilly Nicolay16 november 2010Lees meer >

Magnifiekjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
vleugelstrekkend vrij een aardhommel zoemt verstopt zich in een bloemkelk zuigt de godendrank het hemellicht reikt zich vredig in stralen uit door een wolkenbank windzuchtjes waaien rijpe zaaddoosbolletjes over de akker vlierbloemen bloeien wuiven als parapluutjes de zomer wakker de natuur trakteert pareltjes vol van leven die een glans…

Juliette

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 497
mystiek zo het balkon u droeg boven het geuren van jasmijn verheven maan in volle schijn uw blikken mij nog niet genoeg glans kasseien van Verona welke uit hun voegen sprongen veel te vroeg doch vogels zongen welk wonder volgt er nog hierna liefde rankte mij naar boven steentjes gooiend tegen ‘t raam om uw zachte mond te loven hoorde…

jeugdspiegel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 425
het kind zit op haar step ze draagt haar jongensbroek, een jongenslach en duizend meisjesogen slieren blond langs bolle wangen opgevangen licht in ramen met de glans van klein geluk (zonder handen was het stuur al stuk) een alfabet met schuingedrukte woorden enigszins verzwegen, maar nooit ingeboet aan kracht ze zit daar op het achterwiel…
switi lobi23 september 2012Lees meer >

schoonrijders

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
(in zijn koude mantel hangt nog een winter van toen) nu vorst de aarde dekt- wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na de ijsdans van een glijdend paar draait achten boven water sierlijk als een kleinood in vergeten glans hun wals smelt weg waar ik herinneringen leg, leg jij het beeld van nu zwierend, zwevend tot bevroren lof…
switi lobi20 januari 2013Lees meer >

Altijd passend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 672
Steeds weer goed In dagen van ledigheid baant zeer oprechte liefde zich snel een weg naar genegenheid Verlangen vist in een vijver van oneindig veel genot Lied van hoge noten doet glazen rinkelen Hoewel een besproken liefde nooit echt de glans in zich heeft van een, zeg maar liefdesrelatie van gewoon spontaan…

het mat geslagen uur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 648
ergens is er nog jouw stille adem, de aanblik van wat eens was nee geen naam in eeuwigheid maar een plek naast alle ingezetenen wat gaan we doen, zal de nacht jouw glans gaan strelen tot aan het mat geslagen uur waar in wij het feest gaan delen?…
elze27 oktober 2013Lees meer >

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Plekkend beschenen witte heerlijkheden van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend uit wanhopig naar de vreemde leegheden van de avond en zijn gemaskerd gezicht, - maar de dingen die hem zullen behoren houden hun ogen nog zo vragend gericht; en de verledenheden hebben verloren hun glans, en…

- Idylle -

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 861
water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie" de glans van nooit verloren gaand geluk, heerlijke overgave alsmede onrust schreeuwt onhoorbaar een naam.. schildert de fijne idylle zonder verblozen in mozaïek vorm en met fraaie tussenpozen. de maan haar poëtische schijngestalten.. met de terugkeer van de tijd.…

Witte tulpen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Witte tulpen Die lichten door mijn ogen wiens innerlijke glans door 't wintergrauw is gedoofd. laat uw licht mij doorstromen opdat ik weer in leven en liefde geloof. Witte tulpen Fris gewassen in de laatste sneeuw en nog door het oude zomervuur gewekt maagdelijk rein en onbevlekt hebt u een ware herrijzenis in mij verwekt!…
Greta Casier22 februari 2017Lees meer >

Het leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
De ogen waren hun glans kwijt, ze werden geteisterd door tranen. De glimlach was gaan liggen, zonder troost. Verzonken in hard ijs. Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten. Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen. Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…

Passievol

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Als een helder ochtendlicht Is de glans van jouw ogen Als glanzend diamant in je gezicht Die zonneschijn verhogen Je stem klimt als die van een cherubijn In talrijke klanken en akkoorden Je lach is als sprankelend zoete wijn Voor je passie heb ik geen woorden Je geurt naar rozen en violen Naar bloemperken in de zon Waar vlinders vliegen…

Hoop op de Morgenster

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.081
als het licht plots uitvalt in ons leven de donkere nacht zo eindeloos lijkt onze hoop tot leven is opgegeven is er nog een Ster die ergens prijkt een Ster die nooit ophoudt te schijnen en van ver wenkt als het moeilijk gaat al kan wanhoop haar glans ondermijnen de dag komt dat ze weer oplichten gaat de Morgenster die hoop heeft gebracht…
greta casier27 november 2018Lees meer >

Nachtlucht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 785
zon rust voldaan Willem recht zich nauwelijks hij wacht op nachtlucht hernieuwt zijn krachten draagt wat hij liefheeft en bouwt verhalen als Babylonische tuinen van hem leer ik fluiten maar zingen mag ik niet Willem houdt van wrakke woorden van schimmig tussen lijnen van bibberaties op vreemde huid met glans verslaat hij zijn…
guy aarts7 augustus 2020Lees meer >