5661 resultaten.
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die de rozen doet
Onder Uw lach ontluiken
Aan de verbolgen struiken
In glans van sneeuw en bloed.
Gezegend, die de vogels hoedt,
En lokt een schuwe zinger
Heel teder op Uw vinger,
En wekt het nestend broed.
Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.…
Verlaten gedachten...
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
977 verten van oneindigheid
drijven de wolken van mijn gedachten
In stilte bevriezen de woorden
tot kille sneeuwwitte ijsvlakten
Het regent ijsdruppels in mijn hart
die de kleuren doen verbleken
Deze kilte is niet te verdragen
Als door een nevel omsloten deken
Langs verten van oneindigheid
drijven de wolken van mijn gedachten
In gebroken glans…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Duizend diamanten doen een dansje in de zee,
geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee.
Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
op slot
hartenkreet
3.9 met 27 stemmen
1.766 Eerst blonk mijn hart, nog van zijn glans,
nu ziet het alleen nog dof.
De pijn nog scherp in het geheugen
ga ik verder met frisse moed.
Maar verwacht van mij geen leugen
met de liefde komt het echt nooit meer goed.…
heb je zon beloofd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
804 ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan je angsten
vallen anders aan
ga met de zon naar…
droom met mij
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
994 enkel fluistertonen
zacht trillend verschuivend zand
verspreidt zich over gladde wegen
van maagdelijke tronen
droom met mij, ga toch mee
raak mijn verlangende vingers
omring ze met jouw bloesem,
geurend naar een witte orchidee
ik droom in jou, jij in mij
in een zuivere stralenkrans
open je zachte krachten
ik schenk mijn geliefde glans…
ik streel je tot koning
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
829 geef mij je angel en
honing kom dichtbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 voorbij de Romaanse poort
uit ongelijke stenen gemetseld
heeft een muze die mij bekoort
zich op mijn schoot genesteld
ik ruik haar geurenpalet
dat mij doet zweven
door ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken…
Romeinse villa
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.138 ofschoon je glans
in alle dorheid is vergaan
klim ik je heuvel op
tussen uitgeteerde mozaïeken
rust je naam
de zon brandt nog eeuwen je faam
pijnloos scheurt je marmer open
wespen zoeken in de wonde
naar het opgedroogde leed
maar langs verweerde stenen
groeit eenzaam een perzikboom
bijna devoot beroer ik zijn droom
zelfs een vijgeboom…
Vruchthuid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
775 Haar schouders
dragen eenzaamheid
stap voor stap
naar buiten
handen zoeken
in gestikte zakken
ooit gevuld
met haar hand
in de mijne
vinden gekromde vingers
een tamme kastanje
geraapt tijdens
die laatste boswandeling
goed tegen reuma
zei je nog
terwijl kleine deukjes
in de schil haar glans
juist versterkten
een schuchtere lach…
LEEFTOCHT
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
917 Haar lokken dansten een glans van kastanje.
Haar sproeten sprongen in 't oog. Het mensdom zag een jonge ree.
Jaren later staat er een dichteres voor de deur. Gejaagd troont ze
Amos mee.
Zwarte wind
wervelend op de kim -
het licht is van huis
Zij vergt dat hij haar stroeve nek masseert.…
Grote pret
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.099 oogvocht stroomt over
het kind kijkt me aan
een traan
glijdt vol glans
langs een guitige glooiing
gekruld tussen wang en neus
zilt een zoete lippendans
een fietsenstalling spreidt
met grote pret omlijst
kirt een roze tong
vrolijkheid spat en springt
over van de natte mond
ontregelt beide handen
zelfs de voeten draaien rond…
We vliegen in rood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
534 geef mij je angel en
honing kom dichterbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
de organist
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.223 Zijn mond vertrekt en in zijn donk're ogen
komt langzaam aan een diepe, blijde glans.
Hij domineert niet bij het begeleiden,
maar dienstbaar steunt hij de gemeentezang.
Zijn voorspel is maar kort en heel bescheiden;
de preek duurt immers ook niet meer zo lang.…
Nestelend in de schepping
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
575 ik nestel mij in de schepping
de luwte van de morgenzon
waarin ik voel, hoe ook zij
worstelt in het oneindige
zo tussen het grauw
wil stralen in het blauw
boomtakken zwiepen in kaalheid
gelijk een opgevoerd dansstuk
strooien bladeren rond als confetti
grote bonte vlokken
een kleurig herfstfeest
toch raakt de glans mij nog het meest…
Magnifiekjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 vleugelstrekkend vrij
een aardhommel zoemt
verstopt zich in een bloemkelk
zuigt de godendrank
het hemellicht reikt
zich vredig in stralen uit
door een wolkenbank
windzuchtjes waaien
rijpe zaaddoosbolletjes
over de akker
vlierbloemen bloeien
wuiven als parapluutjes
de zomer wakker
de natuur trakteert
pareltjes vol van leven
die een glans…
Juliette
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
497 mystiek zo het balkon u droeg
boven het geuren van jasmijn
verheven maan in volle schijn
uw blikken mij nog niet genoeg
glans kasseien van Verona
welke uit hun voegen sprongen
veel te vroeg doch vogels zongen
welk wonder volgt er nog hierna
liefde rankte mij naar boven
steentjes gooiend tegen ‘t raam
om uw zachte mond te loven
hoorde…
jeugdspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 het kind zit op haar step
ze draagt haar jongensbroek, een jongenslach
en duizend meisjesogen
slieren blond langs bolle wangen
opgevangen licht in ramen met de glans
van klein geluk
(zonder handen was het stuur al stuk)
een alfabet met schuingedrukte woorden
enigszins verzwegen, maar nooit ingeboet
aan kracht
ze zit daar op het achterwiel…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
Altijd passend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Steeds weer goed
In dagen van ledigheid
baant zeer oprechte liefde
zich snel een weg naar genegenheid
Verlangen vist in een vijver van
oneindig veel genot
Lied van hoge noten
doet glazen rinkelen
Hoewel een besproken
liefde nooit echt de glans in zich heeft
van een, zeg maar
liefdesrelatie van
gewoon spontaan…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 ergens is er nog jouw stille
adem, de aanblik van wat eens was
nee geen naam in eeuwigheid maar
een plek naast alle ingezetenen
wat gaan we doen, zal de nacht jouw
glans gaan strelen tot aan het mat
geslagen uur waar in wij het feest
gaan delen?…
Schemering is het doodgaan
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.959 Plekkend beschenen witte heerlijkheden
van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend
was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend
uit wanhopig naar de vreemde leegheden
van de avond en zijn gemaskerd gezicht, -
maar de dingen die hem zullen behoren
houden hun ogen nog zo vragend gericht;
en de verledenheden hebben verloren
hun glans, en…
- Idylle -
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
861 water op het trottoir weerspiegelt "Marie, Marie"
de glans van nooit verloren gaand geluk,
heerlijke overgave alsmede onrust
schreeuwt onhoorbaar een naam..
schildert de fijne idylle zonder verblozen
in mozaïek vorm en met fraaie tussenpozen.
de maan haar poëtische schijngestalten..
met de terugkeer van de tijd.…
Witte tulpen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
643 Witte tulpen
Die lichten door mijn ogen
wiens innerlijke glans
door 't wintergrauw is gedoofd.
laat uw licht mij doorstromen
opdat ik weer in leven en liefde geloof.
Witte tulpen
Fris gewassen in de laatste sneeuw
en nog door het oude zomervuur gewekt
maagdelijk rein en onbevlekt
hebt u een ware herrijzenis in mij verwekt!…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De ogen waren hun glans kwijt,
ze werden geteisterd door tranen.
De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
Passievol
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Als een helder ochtendlicht
Is de glans van jouw ogen
Als glanzend diamant in je gezicht
Die zonneschijn verhogen
Je stem klimt als die van een cherubijn
In talrijke klanken en akkoorden
Je lach is als sprankelend zoete wijn
Voor je passie heb ik geen woorden
Je geurt naar rozen en violen
Naar bloemperken in de zon
Waar vlinders vliegen…
Hoop op de Morgenster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.081 als het licht plots uitvalt in ons leven
de donkere nacht zo eindeloos lijkt
onze hoop tot leven is opgegeven
is er nog een Ster die ergens prijkt
een Ster die nooit ophoudt te schijnen
en van ver wenkt als het moeilijk gaat
al kan wanhoop haar glans ondermijnen
de dag komt dat ze weer oplichten gaat
de Morgenster die hoop heeft gebracht…
Nachtlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 zon rust voldaan
Willem recht zich nauwelijks
hij wacht op nachtlucht
hernieuwt zijn krachten
draagt wat hij liefheeft
en bouwt verhalen
als Babylonische tuinen
van hem leer ik fluiten
maar zingen mag ik niet
Willem houdt
van wrakke woorden
van schimmig tussen lijnen
van bibberaties
op vreemde huid
met glans verslaat hij
zijn…