2221 resultaten.
Snelsonnet (oproep en hint)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
565 - een oproep -
een oproep om de créateurs
van onze snelsonnetten
die ons poëzie verschaffen
als 'ons dagelijks brood'
te voorzien van je kritiek
in lyrische coupletten
en wat dies meer zij: je repliek
als commentaar door jou verwoord
- een hint -
Zes regels, een repliek of een bewering,
abba cc in eindrijm, heel koket…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Ze ademt poëzie
wandelende ontdekkingstocht,
alleen en-passant.
Prent van heilig dier
bijgezet als geliefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
koppigheid fier overeind,
door mijn kop ruist water.
Jacht naar vette buit
ontwakende vleermuizen,
dunt haar zoektocht uit.…
Gedicht voor Jules Deelder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
647 Laten wij ons Rotterdamse hart beroeren,
door poëzie van den Spangen Beatnik.
Wij hopen allen inderdaad,
met een brok in ons keel.
Wanneer jij de hemelpoort gadeslaat
Deze gelijk is aan het Kasteel!…
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Bad Poetry Day
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Er is toch al genoeg geklaagd
In hekeldichten, afgezaagd
En met de grond gelijk gemaakt
Is er een god die ons bewaakt
Behoedt voor liefdesdichterskwaal
En treurzang waar ik zo van baal
Hun lief en leed in rijm verpakt
Dat 't best met gum dient uitgevlakt
Bad Poetry, Bad Poetry
De Dag van Slechte Poëzie
Ik denk dat ik vandaag verzaak…
bijna alles
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
536 de wegstromende zee
jouw uitgestrekte handen
een zwerm wilde ganzen
mijn halve verhalen
de afgebroken tak
jouw ontwijkende woorden
de gestapelde stenen
mijn haastige vertrek
de gemiste kansen
jouw ondoorgrondelijke stilte
de gehavende thuiskomst
alles komt binnen
bijna alles gaat voorbij
in de slenterende dromen
van ongeschreven poëzie…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
Zonder ware aard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De volheid van halfslachtigheid
vraagt om verbazing, stille verwondering
op het schiereiland van genot
hangt het om niet en renteloos te leen
slechts bereikbaar over een smalle strook
geplaveid met de toon en het timbre
van volle tintelende klanken
en de kleuring van het ongeëvenaarde
vleugelslagen geboren uit zebrapatronen
ouverture van…
Pieters' Raadselkwartier
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
434 Waar hersens zweten zonder gym
en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim.
Pieter — de man met de zwembroek van wol,
met zinnen vol raadsels en verhalen vol lol
Hij duikt uit een stoel, met een knipoog en flair,
en roept: “Wat is rond, maar rolt niet? Kom maar op, wees een heer!”…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 stilzwijgend ornamentaal ingenist
diepbruin weggekroegd in schimschaduw verholen
matgekraste zielespiegels achter grijs gefilmd glas
een kelk teveel door rookgordijn besluierd
buiten het middelpunt van jouw zwakke aandacht
moest ik je vinden
in een poging tot als vanouds hetzelfde zijn
sprak je krachteloos vriend
met ontweken liefde
liet…
roerei en champignons
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Een donderwolk daalt neer waar
onenigheid blijft hangen in de
zware lucht
De warme lunch wacht koud op
nutteloze borden
Onaangeroerd het roerei en de
champignons
Ogen die vol angst in niet vermoede
verten staren waar een palm van een
hand neerdaalt op tafel die de
polka danst met rode oren en een wit
voetje haalt bij de stilzwijgendheid…
Voor jouw 83e verjaardag! ( J. )
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.745 Jij, je gaat nooit weg
uit mijn leven;
die afspraak hebben wij
stilzwijgend, afgesproken.
Een band, een gelofte
die je niet kunt afkopen!
Met de beste wil van de wereld
vanuit twee mensen
die iets samen deden,
leden om verder leed te besparen,
te voorkomen.…
Kleuren van de mensheid
netgedicht
4.0 met 256 stemmen
33.181 --------------------------------------------------------------
Bekroond in de Hilarion Thansprijs 02/10/2002,
Wedstrijd voor Poëzie, Lanaken, België,
categorie Jeugd.
Geselecteerd in de Poëzieprijs Beringen, 07/12/2003,
categorie Jeugd.…
hemelse orgelpijpen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.285 achter het klavier
zing ik mijn poezie
de vingers schrijven
ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven
ik bespeel mijn ziel
laat fibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen
waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen
het spel…
Klepelt de kerkklok kerklatijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
538 balanceer mezelf in poëzie
schraap mijn kleren van de stoel
kleed mij aan, kijk naar buiten
doe een rondedans, praat in mijzelf
elke dag weet ik weer
zal er een nieuwe dag aanbreken
de herfstparels nodigen mij uit
afgestemd op hun frequenties
gaan gedachten hun eigen gang
op de slipweg hoog in de wind
scheen het maanlicht als een lichtbaken…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 het leven,
en wat zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf ten allen tijde
overleeft als het dat wil,
streeft naar autonomie, dat
is meer dan een vrije uiting
van de rede en is de echte
combine tussen poëzie…
Bij de dood van Driek
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.117 Helaas, we zullen hem nu moeten missen
En ook die strik en zijn bebaard gezicht
Maar niet de poëzie van Driek van Wissen.…
Een tuin vol dichtersdromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
482 als zingende nachtgalen
die zonder aarzeling het leven
in zinnen wisten te vertalen
van droevige hartenkreten
tobberige hersenspinsels
oprechtheid, vrolijke noten
wellicht ook eigen verzinsels
handen schudden warm
herkennend, blij verrast
muziek klinkt op het theeveld
in pauzes ingelast
een dichter geeft
een dichter leest
poëzie…
De eenhoorn huilt
gedicht
3.1 met 8 stemmen
5.577 .
-------------------------------------
uit: 'Het nut van de poëzie', 2003.…
vers 2012
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
746 alias Johnny the Selfkicker)
een jonge jongen met lef
die de taal durft te shaken
zoals de barman die een wel zeer
verrassende cocktail bereid
om vandaag de dag met een gedicht
te scoren moet je flink opzien baren
de boel als het even kan shockeren
en het liefst met grof geweld
dus wie naam wil maken in de hedendaagse
vaderlandse poëzie…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Berijders die mijn leven vleugels gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven…
Taalstilering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 Me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind in
splinters door de tijden raast,
onder de microscoop van een levenslang
verdriet, steeds verder en gehaast,
vergrootglas van mijn dyslexie
die de waarheidszin verplaatst.…
Het niet weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 meer
maar slijten als verstekelingen die bij verstek
niet worden gehoord
de weg van adem, vergezeld door kokers
gevuld met lood, gaat met lange halen die
de vlucht van een buizerd volgt op haar jacht
naar het aangeschoten wild
schitteringen blijken slechts vonken te zijn
van slagen die rakelings maar ook ternauwernood
mijn kleintalige poëzie…
Ik wilde dichten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
632 de stilte begrijpen
met mijn vingers tasten
om de schors van
een krachtige boom
letters nestelen
bekorende woorden
pennen als milde poëzie
soezen in een dagdroom
duizelen van rijke
ontluikende bloesems
spikkeleieren bewonderen
in een liefdesnest
ik wilde dichten
maar…
er is
raadselachtig gekras
veert op en voegt zich
driftig…
Mijn huis heeft gladde tegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 anders anders is
Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad
voor het elektrische skelet
van de wereld dat alles geleidt
en feiten, wetenschap en schoonheid
egaliseert tot menige woede ontploft
Misschien is het ijdele waanzin
in jouw ogen, in een verhit hoofd
is het onontkoombaar
de poëzie…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt af verhult verleidt
vang het leven in het blikveld van de wind
hou je vast aan de ongrijpbare stroken van poëzie…
Een dictator dicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
561 Een gevluchte dictator
schrijft poëzie
over zijn eigen lijden.
Hij wil zich dichter
bij het volk voelen.
Ik draag mijn kroon,
schrijft hij,
op mijn schouders,
als een huis waarin ik woon.
Ik heb mijn eigen God.
Voor de spiegel
spreekt een stem in zijn hoofd:
Elk huis dat gebouwd wordt,
zal ooit instorten.…
Statige poetisa
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
358 (voor Salomé Ureña Diaz de Henríquez)
Zij ging ten onder door tuberculose,
de koningin van de Dominicaanse poëzie,
een Waterschapsheuvelkonijn met myxomatose,
maar elegant tot de laatste melodie.…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
Deze dagen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
335 Ik loop door de verzen van Ferdowsi,
en rust daarna
in de schaduw
van de poëzie van Forough Farrokhzad.
Ik trek langs de straten
van Nederlandse dichters
en beland in de steeg van J.C. Bloem,
die achter zijn raam zingt:
“Denkend aan de dood kan ik niet slapen,
en niet slapend denk ik aan de dood.”…