2935 resultaten.
En toch
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
516 kameleon
wrong je je in allerlei bochten
verschoot almaar van kleur
tot die ene mail, waarna je mij
niet meer aankijken kon
zette je mijn stoel buiten voor de deur
toch heb ik van je gehouden
heb ik gezien, en gevoeld
hoe je werkelijk kon zijn
zonder geheimen, dubbele agenda
maar nu je mijn hart hebt belogen
eindigt hier jouw schone…
BLIJLIED
poëzie
4.0 met 1 stemmen
861 Vlaandren leeft, Vlaandren groeit,
Schoon door pijn;
En mijn hart, dat breekt en bloeit,
Moet in Vlaandren zijn.…
Sterren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
530 Looft God, om zijn onmetelijke wijsheid
Hij die alles zo schoon geschapen heeft
Zon, maan, sterren en alles wat er leeft
Zijn naam zij geprezen tot in eeuwigheid.…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En drinkend met de zaal'ge zinnen
Des levens reinste en hoogste vreugd,
Trad ik het schone leven binnen:
Het werelds paradijs der jeugd.…
Blauwe ogen.
poëzie
2.0 met 4 stemmen
2.392 't Was ook niet het blauw van de zomerlucht,
Schoon dit van de hemel vertelt,
Zelfs niet van de lucht in het meer weerkaatst,
Waar 't zacht in de golven versmelt.…
Mysterieus portret
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
594 (Bij 'Renate Olthof' van Henk Helmantel)
Naast al zijn loepzuivere stillevens
schilderde Henk ook een portret van
een schone jongedame in witte kledij.
Ze lijkt op een ziekenhuiszuster en
een non, maar bij nader inzien is ze
gewoon een mokkel in keurig katoen.…
Noordzee heimwee
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
441 Ik ken de schone verzen die Heinrich Heine
over de Noordzee heeft geschreven en ik ben
in menige zoute golf woest ondergedoken, in
verbeelding talloze kwallen opslurpend.
Terwijl de krabben aan mijn tenen hingen,
genoot ik van Fish van Marillion, die 'A
penny for your love, my dear!…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer
Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…
Ballet Doux
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 komen
ik heb niets meer nodig. stel
dat de fantasie wordt verstoord
in mijn verzoeking van dagdromen
ik reik haar de hand die ik
in gedachten met haar deel
en alsof het past, ontspruit
aan een zachtgroene steel
de frêle knop die zich langzaam opent
bij de oplichtende dageraad;
haar dracht is in tule ballet, doux
terwijl ze danst op schone…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 Die blaadren schenen mij een vreemd gezicht
Van schone zielen uit veel enge pijn
En godgelijk genot alhaast gevlucht.
Hun laatste middag komt met zomerschijn
Van gouden stralen uit de hoge lucht
En drupplen tintlend in het laatste licht.…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…
Geduld.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.048 -
maar lijdend gaaft uw laatsten ademtocht;
zo schrei ik ook niet, 'schoon mijn klein geloven
wou dat uw hand de taaie rank besnoeit
die enger, hoger, om mijn lenden gloeit:
‘genoeg! ik deed genoeg uw Naam te loven!’ -
maar zwijgend dulden tot volgroeide pijn
zal kroon van doornen, kroon van glorie zijn.…
Hermes sonnet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
664 Ik Hermes, zoon van de Oppergod Zeus
bergnimf Maia mijn geboortemoeder
niet alleen bode, benoem mij hoeder
der kunsten, lyriek, poëzie en heus
leraar van de schone zanggodinnen
men vergeet, ook ik laat mijn stem eens los
hoor het gezang alom Epidauros
luister Grieken, laat mij u beminnen
zodat ik uw ontroerend hart beroer
zet u neder op…
Verrezen mensenkind
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
501 waar de witte vlinder
verstoord opvloog
van de grijze rots rollen
vrouwen de toegangssteen weg
openen zo de tombe
schonen de ligplaats
met witzachte doeken
voor zijn bijna laatste rust
zoeken in vertwijfeling
gebed en steun bij elkaar
zij weten zijn leven en
werk is nog lang niet klaar
sluiten het graf met
hoop en zwaar hart
in…
De dood en de duik!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Als ik naakt een duik doe in het Marnix-zwembad te Amsterdam
fier, fris en frank warm voorgedoucht
ontdaan van stof en stoffelijkheid
denk ik aan mijn dood , mijn sterven
denk ik, zou het zo gaan, zal ik zo vergaan
zo aangenaam, zo warm, zo oerstil, zo behaaglijk
zo lief, zo mooi, zo blauw, zo schoon, zo fijn,
zonder pijn, verdriet, angst…
Gewone dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De morgen spreidde voor mij een schoon tapijt
van stralende glinsterende edelstenen
velden onbetreden in maagdelijkheid
waarover muzen als in parelen wenen
sprankelend in kleuren door zon beschenen
gevlijd en gesorteerd op bed van smaragd
tekenen waaraan deze dag mag ontlenen
zonnige hoop na kille en donkere nacht
klinkt boven aardse beslommering…
Bengaals Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 fietsen, springen en sjansen
Ik tel mijn zegeningen
Dorstig ziltig en gulzig tot aan de einder
Intens warm geluk koesterend en strelend
Song Despacito zindert in cadans door het ijle hoofd
Een schattige sms van zoonlief maakt alles compleet
Ik tel mijn zegeningen
Oneindige levensvreugde door gezonde lichaam
Ode aan de hemellichamen zo schoon…
In de kantlijn?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
367 Waan ik mij in de groeve
van belegen mijmeringen,
begeef ik mij uiteindelijk
op glad ijs, labyrint van
goed ogende bedoelingen
alle moed te plaveien,
verstild het zwijgen in tumult
van middelmatigheid, ben als doel
het beloofde dichtersparadijs
alweer ver voorbijgeschoten
alles vermeden met het krijt
van schone schijn, als dicht-lakei…
De natuur ontspruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
450 In het bos en het veld overal ontwaakt nieuw leven
de mensen trekken er met een glundering op uit
ontzien ze wel het ongerepte schoons als gegeven
in de nieuw verjongende wereld die thans ontspruit.…
twijfelzaad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 wakker
stil geniet ik het concert
tot dan de wekker ontwaakt
met het nieuws van de dag
krachtig gesproken grafieken
door verklaringen overstroomd
verduisteren mij de levenslust
de moed zakkend in schoenen
die ik nog aantrekken moet
sluipt in angst weer omhoog
het bevrijdende lied van hoop
dat wij gisteren nog zongen
dreigt snel schoon…
Sunnyboy Blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
501 Schoon en koud in wind en regen
Vroeg de gouden regen bloemen zegen
Zie hoe de dagen verder opengaan
Wit en roze bloesem bomen in de laan
Trommel gitaar en tamboerijn
Met je klompen op het bluesfestijn
Room in tinnen kannen, groene weiden
Met Sunny Boy om ons te verblijden
Klompen stampen op ruw houten planken
De pijpen opgerolt, hoog…
Van hemelse allure
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
438 je
licht zonder dromen
pas later bracht
de huidkleurvariant
je vormen in herkenbaar
verband ondanks
fluctuerende variaties
in eigentijdse
momenten spreidden
jouw talenten je
specifieke subtiliteiten
ruim tentoon
verrassing golfde
door de groep
men wist goed van
van de hoed maar ook
de rand bleek interessant
het stukje schoon…
Leeuwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Vechten is kermen en zwaarden
losrukken van de lijken, natte
sandalen, rode voeten gewassen
in bloed, en dat het uren duurt
om 's nachts plein en paleis
schoon te spoelen en dan toch
nog de stad uitgejaagd worden
Vechten is kerende kansen
niet opgeven, maar een list
verzinnen, een houten paard
een Münchhausen of tunnel
met honderden…
Buiten of binnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 Laat mij haastig gaan naar velden en beemden
schreiden door het schone vlakke land aan zee
genieten van dier en boom en grazend vee
van lucht en wolken wil ik niet vervreemden
vogels wil ik door het luchtruim zien zweven
sierlijk rank en slank door het azuren blauw
vanaf velden nog glanzend van ochtenddauw
dan ziet men weer een wereld vol…
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
ROTTERDAMS PARK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 De Alpenhut, binnen rotswanden gevat,
en het Noorse huis der schone bezinning
schenken eendracht aan de lusthof van de stad.…
TESS MERLOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Losjes wiegend, met een keel vol toverkracht,
staat de zangeres voor een geboeide zaal,
geeft schone wijzen in de geliefde taal
van Frankrijk: soms heftig, dan vloeiend zacht.…
HEERLIJK EENZAAM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Daar klinkt een lang verwachte dierenstem:
al het schoons verdwijnt. 't Geweer! Hij schiet een geit.…
Paaseigedachte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Nee, een heel, dát hoort erbij
Met nieuw elan, geen paashaas op de hei
De liefde voor het schone en
het goede
Waar Plato lang voor Jezus' komst op broedde
Dát is wat telt, geen woordenrijstebrij
Maar fruitig, fris, als Ursul
von der Ley
Zij durft haar waarden ferm
te presenteren
Haar woorden serieus te etaleren
Maar of dat ver genoeg…
Kaagse Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 En weer valt er een manspersoon
Zonder respect voor vrouwlijk schoon
Hij dacht in termen van de macht
Vergreep zich aan het zwak geslacht
Een appel valt in het gemeen
Niet ver van stam en ook die steen
Waar hij zich stootte aan zijn
teen
Gaat niet opzij, zij is keihard
Was het haar blik die hem verwart?…