2307 resultaten.
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 Al wandelend
zag ik in 't asfalt kleine gaatjes
op één viel mijn oog
't had de vorm van een hart
ik werd er blij van
en dacht aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere…
Even slapeloos
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 Aan die bekende geuren van ook het natte mos
het gras als de eerste stralen haar beschenen heeft,
dan denk ik weer aan oudere bossen en dat ene bos
waar bramen groeien en kamperfoelie en van alles leeft.
Waar reeën en egels en nog ringslangen wonen bij het pad
vele eksters leven, eekhoorntjes in de herfst nootjes rapen.…
Hartkamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 bestsellers bovenin
mijn hart heeft vele gangetjes
er staan deuren open
enkele zijn op slot
in geen enkele ruimte
is daarvan een sleutel te vinden
er hangt een bordje aan: “ verbod”
er knalt onverwachts een deur dicht
ik vergat een venster te sluiten
mijn hart zit vol avontuur
ik passeer de gesloten deuren maar
er schijnt zonlicht in stralen…
vier de betovering - van harte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
694 met de magie van verleiding
als ledlampjes op de taart
straal jij het geluk van leven
als de altijd zingende vogel
springend van tak naar twijg
kwinkeleer jij jeugdig fortuin
de lift van de jeugdige jaren
brengt jou zo steeds hoger
op de ladder van het geluk
in het weten van de ervaring
dat niet alle dagen zonnig zijn
of vol van…
Warmtebron
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
499 Ik zit op mijn balkon
in de eerste februari stralen
van de warmte bron
die mijn ziel de warme troost doet schijnen
in de koude angst
verstarring van de oeroude planeet
met haar covid 19 leed
waar ziekte en dood
eenzaamheid en velerlei nood
zijn schaduw werpt over ons leven
dan zie ik uit naar de tijd
dat wij elkaar gewoon…
VOOR HET LAATST
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.637 Alleen een stil en stom gelaten zijn
veel stiller nog dan slapen
een bleke straal van zonneschijn
een gouden streep over het witte laken.
Frisse bloemen getuigen van leven
in een kamer waar de dood angstig spreekt
doch de ziel is reeds van alle leed ontheven
als het lichaam zich aan de aarde geeft.…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Trillende stralen houden een hechte band
met luid juichende lucht vol blije brand
én op de grond weggedoken angstgezicht.
Al stervend toont het koude, verzonken vuur
gras en struiken in een helgele schijn,
sterker dan op elk zonnig middaguur.…
BERGREDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Heer Jezus
een grote groep mensen voor
gezeten op een top
spreekt hij de menigte toe
Zijn Boodschap is een lantaarn
die dag en nacht heen en weer zwaait
in de eenvoudige kamer
van dagelijks leven
de vlam danst sierlijk
brengt door heel het vertrek
zacht maar overal komend licht
in nauwe kieren
binnen verborgen hoekjes
goudgele stralen…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 In het woud waar schaduwen zweven,
waar oude stammen adem halen,
Laat het zonlicht de kruinen leven
en kleurt de morgen met gouden stralen.
Een rivier kronkelt door het veld
en draagt het glanzen van de dag.
Langs de stenen worden verhalen verteld,
op een fluistertoon die blijven mag.…
Aspie Sollicitatie (2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
267 niet op die hoogste rots
Geef mij ruimte rust en tijd
Dan bloeit ze op, mijn kwaliteit
Dan ga ik dingen beter zien
En ga ik voor een dikke tien
In plaats van spelletjes om macht
Geloof ik in mijn eigen kracht
Blabla bluf en buitenkant
Brengt u nog eens op de rand
Elders doe ik nu mijn best
Terwijl u op uw snelweg crasht
Ik straal…
vergeten liefde
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.899 einde komt
staat een man verbaasd te kijken
zonder een vraag te stellen
slaat hij een arm om haar heen
hij zegt haar dat huilen mag
in een wereld vol met tranen
waarin het leven wordt gevreesd
door angst van bange jaren
vol ongeloof kijkt zij in ogen
van een man die haar ziet staan
in een moment van alleen maar gloren
zegt hij, dat ze stralen…
Lente
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.256 Een gouden gloed verrijst in 't ochtendgloren
Verfrist met felle kleuren doffe nacht
Isis bestijgt haar troon als nieuw herboren
Bezie haar zwoele lippen als ze lacht
Haar vlammend hart lucht op in lichte stralen
Met ted're hand streelt zij de knopjes zacht
De bloempjes weten bij dit warm onthalen
Een nieuwe tijd van bloei staat voor de…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 het venster treft dwaalstof tot klaringen
Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast te stralen…
Nog eens, toen je oud werd, zag je de Alpendalen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
1.968 toen je oud werd, zag je de Alpendalen
Van 't leven jou met late idylle lokken;
Je zag, hoe bergop lange schaduwen trokken
Onder een mist van scheve zonnestralen;
Nog hoorde je over lichte hoogten dwalen
'T elegisch tink'len van verspreide klokken
Nog zag je, wit door zwarte dennen, brokken
Van 't sneeuwveld, nu niet meer bereikbaar, stralen…
AAN MATHILDE
poëzie
4.0 met 16 stemmen
3.422 Wanneer de moeder van het licht weer licht,
En voor haar goud de zwarte mist doet wijken,
Dan laat ze er stralen langs de bloemen strijken,
En dankbaar doet elk bloemeke zijn plicht.
Zodra de bloem de lieve zon ziet prijken,
Dan wolkt ze wierook op in wolken dicht,
En geurenmoeder wordt het moederlicht...…
alles op een rij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.506 dan zij lijken
sloof ben ik voor hen
die tot hun laatste snik
de eer op blijven strijken
oud ben ik voor hem
het zevenjarig kind
dat opkijkt tegen jaren
mars ben ik voor haar
die venus in zich vindt
en mij dat wil verklaren
geef mij de kans
mijzelf te zijn
zonder te verdwalen
geef mij de rust
alles op een rij
ogen die weer stralen…
Carpe Diem
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.813 Was het leuk meid vraag ik haar,ik zie haar ogen stralen.
En zie in haar mijn eigen jeugd zich plotseling herhalen.…
Six Flags (voorheen Walibi)
netgedicht
3.5 met 45 stemmen
10.554 Waar sterren fonkelen,
zonnen schijnen
en hun stralen snoep uitdelen.
Zoekend naar een evenwicht
sta ik wat te wiebelen,
je klapt je wimpers op en neer
en lap
ik ga weer vliegen.
Wat had ik graag houvast gehad
daarboven aan je ogen,
zodat niet telkens jij verpinkt
ik weer heb gevlogen.…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwen love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden goed.…
Uitgebraakte nacht in de morgen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
553 De zon vreet alle leven
dat ligt te wachten
in haar onthullende stralen.…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 Stamelend tracht de ochtendzon
het wolkendek te doorbreken
deze zon overwint regelmatig
dat is deze maand wel gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze…
Wat
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
954 doet een wezel
in godsnaam
op een strekdam
op het wad
bij Paesens waar ligt dat
binnen een straal van 10 km
ten noorden geen plaatsen
Stiem 5,63 kilometer 117°O
Morra 3,86 kilometer 153°Z
Wie 3,70 kilometer 252°W
dat ligt daar allemaal echt
het arme beestje in vizier
vlucht voor de fotograaf
goeie foto jammer voor het dier
verstopt…
Ik ben blij met jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.396 Mijn ogen stralen als ik jou weer zie.
De vlinders vliegen vrolijk rond
in mijn buik als je mij aanraakt.
Telkens weer stijg ik op
wanneer ik jouw lippen voel
op die van mij.
De liefde die je me geeft
doet me dansen
op een sombere regenachtige dag.
Je voelt je heerlijk bij mij
en daarom voel ik me goed.…
Zoet en Zacht
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
2.812 In de kromming van jouw lichaam
Versmelt ik de uren van de nacht
Dromen verheerlijkt in jouw geur
Jouw ademstroom zoet en zacht
Handen strelen wondersprookjes
Zucht vol passie zo intens zwoel
Hunkerend verlangen vindt elkaar
En wij raken elkaar in ieder gevoel
Vlinders in een paradijs vol extase
Mooie ogen stralen van genegenheid
Lippen…
Aan God
poëzie
3.4 met 14 stemmen
2.739 Gij die, daar duizend wereldbollen,
Geregeld, om hunne assen rollen,
De kracht van hunne werking voedt:
Gij die, tot op de verste palen
Der schepping, waar geen zonnen stralen,
aan 't Niet uw aanzijn voelen doet:
Gij, op wiens wenk, uit 't hol der bergen,
Die met hun spits de hemel tergen…
Vijver
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
2.578 teder
stond trots een zwanebloem
libellen streken neder
verstrengeld in een zoen
Insecten zongen zoemend
hun vleugels schreven faam
geen taal of teken noemend
ontstond er toch een naam
Nu wilde ik wat dichter
bij het wonderlijk tafereel
plots werd het licht veel lichter
het geheim viel mij ten deel
Alleen nog maar te vangen
één straal…
nog brandt de wereld niet
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.853 meer vergeven
van plankton en verrijkend visbestaan
aarde rest nog slechts het temporele gaan
woede marcheert laarzen naar het front
waar zombies vechten om wat grond
om daar hun eigen graf te graven
het kernwapen gaf in handen van
geraffineerd gerechtigheid de macht
het valse Godsoordeel is snel verschaft
onzichtbaar is de dood in stralen…
Venus en Sedna
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.145 achter het grijsgrauwe regengordijn
zie ik in een flits mijn toekomstig verleden
beelden surfen kopschuimend naar het heden
waar wolken golven raken bij de waterlijn
herinneringen stromen langs vreugde en pijn
over gelopen paden, ooit betreden
werden hoge golven nooit vermeden
prachtige foto’s op papier beelden mijn zijn
lachende ogen stralen…
Mijn zoon
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
1.621 En een straal zon beschijnt je gezicht,
peinzend zwijg je, zwijg je in alle talen.
Waar denk je aan, vertel me over je gevoel,
of blijf je daar liggen, blijf je zwijgen.
Je vader kijkt je aan, schrijft een gedicht,
om over je nog zo jonge leven te verhalen,
een jong leven met vast en zeker 'n doel.…
pyrofiel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.194 in het hart van het vuur
waar de hitte overheerst
tot felle hoopjes intens wit
in gebalde knopen pure energie
strekt de kosmos zich eindeloos uit
vervoegen hel en hemel zich in
samenspel tot aardse taferelen
voeden hongerige vlammen
flitse fantasma's vol prisma's
die stralen werpen in het rond
en winden stevig stromen laten
wervelen door…