1824 resultaten.
Lentestorm
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
469 Wanneer veranderlijke en wisselvallige wind grijs
witte wolken motiveert om op de vlucht te slaan van west naar
oost op hetzelfde moment groeien onzekerheid en twijfels in de blauwe lucht
Een nog nooit eerder waargenomen grilligheid waarin ik ben benieuwd naar wat komen zal.…
Voorjaarsvlinder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
515 Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar
eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten
bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde
Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
Zomertranen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
468 Hoe het grijs wordt ingericht in een nog maar
korte tijd geleden ontwakende hemel waar zij verschillende
tinten aanneemt bij gestapelde wolken van waaruit tonen in delicatesse
en subtiliteit vloeien tegelijk proeft men fracties tederheid in dit ongezien fluweelzacht.…
Herfstmorgenlicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
495 Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.…
Zomervlinder
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
397 Verder wordt het niet meer grauw of grijs maar
eerder aantrekkelijk en prikkelend om flora en fauna te laten
bloeien tegelijkertijd hoor je gedreven en verweven klanken van gevleugelde
Hoe beroerd, geroerd, ontroerd en vervoerd ze is, omliggende natuur is volop in beweging.…
Een doodgewone herfstdag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
516 Koelte vult de lucht
sjaals en truien overal
het is hier herfstweer
Nacht strijkt voorbij, er komt een nieuwe dag
waarop hemel verschillende tinten blauw-grijs zal kleuren
Als het geheim van een zonsopgang begint te onthullen dan vullen
aster en echte guldenroede de open plek als teken van een onuitputtelijke liefde.…
Als het regent
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 Dichte wolkenlucht
helemaal vol met water
de aarde heeft dorst
Hoe het open firmament wordt gekleurd
met een ruim aanbod aan grijs getinte wolken die zich
verenen met elkaar van waaruit doffe ongepolijste druppel als een
prachtige glinsterend, fonkelend stukje vloeibaar glas ontwaakt in het nieuwe leven.…
De rivier
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
510 Ik woonde ooit in een ander land, waar de zon niet wilde schijnen
Het was er somber en grijs, want mensen en bloemen konden er niet aarden
Het was er verlaten en stil, omdat de vogels er hun stem niet konden vinden
Het was een land dat altijd sliep, omdat ik dan mijn dromen kon leven
De herfst werd er winter, de dagen werden nachten en ik bleef…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Zoals het leven in al haar facetten voorbijgaat, mijn haren
worden grijs tot wanneer ik word gesluierd in een koude wintermist
Maar, beste lezer, laten wij eerst de lof zingen van deze vruchtbare nadagen
Klanken van mijmeringen en overpeinzingen echter ook nieuwe uitdagingen en groei.…
Waar de stad ademt, zingt hij
netgedicht
2.5 met 27 stemmen
422 Klein in de tuin, fris
vliegt snel tussen takken door
zingt zijn lied voor jou
Tussen dakranden en scheefgezakte
schuttingen vliegt hij, een stipje bruin in het alledaagse
grijs dat niemand mist. Zijn vleugels slaan verhalen op van kruimels
en kieren, van ochtendlicht dat breekt op roestige goten en verweerde baksteen.…
Blauwe rapsodie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
329 pretentie- waarde- inhoudloze troep
je hebt geen kijker nodig of een loep
voor dikke mik en zakkenklopperij
Waar blijft cultuur met hoge c, nietwaar
een dikke vinger voor al dat misbaar
ik ben het dus voor eenmaal met hem eens
je kunt je binnenste naar buiten keren
en plein publique, voor kaalgevreten honden
en katten in wel vijftig tinten grijs…
ouder worden
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
232 Elke rimpel een herinnering, elk grijs haar een lied,
een symfonie van momenten, die je nooit meer verliet.
De jaren vliegen, maar de wijsheid blijft staan,
als een baken van licht, in het levensplan.
Dus dans door de seizoenen, met vreugde en moed,
elke dag is een zegening, die je omarmen moet.…
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Wij wonen hier in de statige huizen
en kijken door de ruiten naar de lucht
die grijs is en zo peilloos laag hangt,
dat het behang er somber van verkleurt.
Het is het breekbare gewicht van dromen
die we hier achter glas bewaren,
terwijl de avond zwart de ramen binnentreedt.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 De lucht is grijs. Peilloos laag.
Het behang verkleurt. Alles wordt somber.
Dromen achter glas. Breekbaar gewicht.
Meer niet. We bewaren ze braaf.
Dan de avond. Zwart.
Vretend aan de ramen. Het duister regeert.
Onder de grond. Stilte.
Ik weet het wel. De wortels wachten.
Heel stil. Zij kennen het geheim.
De verstijving.…
Waar eens mijn wiegje stond
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.133 Waar de kikkers vrolijk kwaakten,
zie je nu grijs asfalt gaan.
Waar de toekomst nog een kleur had
en de gulden een daalder was,
waar de kinderen veilig speelden,
op een veldje, groen als gras.
Oh Nederland, waar eens mijn wiegje stond.
Vaak denk ik aan vroeger terug,
maar de tijd gaat veel te vlug.…
Rampdag
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.470 De schilder is op dat moment bezig de buitenboel te verven
en alles staat dan open, ramen en deuren,
de kat loopt vrij rond en je raadt al wat er dan wel moet
gebeuren,
precies 't mormel loopt door de groene verf, hij zelf is van
nature grijs, hij springt op tafel, op de grond,
overal groene poten.…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn…
De laatste symfonie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
994 Het orkest stort in
een grijs gedraaid en krakend verleden
met als enige zuivere van die avond een
traan gevuld met het stille verlangen
naar die laatste symfonie…
Familie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
6.608 Je gelooft niet veel,
niet grijs, niet helemaal rose...
Maar waar jij in gelooft
is van jou.
Je staat tussen verliezers
bewust, inwendig.
Je kijkt naar beneden,
maar je valt niet
zolang men je zal nodig hebben.
En je neemt het geluk
zoals de graankorrels
een beetje of niets...
Jij bent familie
dezelfde rang, dezelfde stam.…
Stel je dit gevoel eens voor
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.391 tikken van de regen
Aan je grote jeugdliefde denken
en ineens kom je die ergens tegen
Rillend en bibberend van de kou
neem je een heerlijk warm bad
Je maakt een heerlijk fietstochtje
in jouw meest favoriete stad
De trui vinden die je al heel lang zocht
maar dan wel voor de halve prijs
Iemand die met je haar speelt
ook al ben je oud en grijs…
Onze oude eikenboom
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.355 Onze oude eikenboom zit in de nesten
Mochten in grijs verleden kinderen hem pesten
Beklimmen en langs tere takken aan de buitenkant
Pijlsnel afdalen uit de top en landen in het zand
En aan de sterkste zijtak onderaan had men onbevangen
een schommel voor hem pijnlijk opgehangen
Als kind deed ik die oude eik ook menigmaal zo zeer
Met mijn…
De weg terug en verder
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.063 volgde ik
de ladder omhoog
of struikelde over de sporten
opdat mijn lippen zo vaak
de droge aarde kusten
*
uit de lotus
zucht de aarde
schoonheid
tot vergankelijkheid
terwijl schaduw
leven dicht
*
de kleurenfilm
vertoont hoge bergen
op toppen, soms
door het lot of ego beklommen
evenzo het zwart-wit
overheersend in grijs…
DE VIER KAMERADEN
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.136 Ik zit aan mijn tafel in de werkersbuurt
de lucht is grauw, het licht is stil, dood-grijs:
wat kinders en een orgel klagen droeve wijs
omhoog, 't is of de dag al eeuwigheden duurt.…
DE LAATSTE STORM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.609 Zo lange reisden
schip en zeeman samen door de stormen;
grijs is 't hoofd geworden van de zeeman,
krakend en versleten 't machtig vaartuig...
O de wind, de zee, de laatste storrem!
Schuimend, bruisend, stijgen wilde baren
onder zijne voeten. Krakend, berstend,
in de diepe kolken draait het vaartuig...…
Handelsgeest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Maar met takels en lieren,
is het dat de hijskraan zachtjes zucht,
zodra de lading krachtig met haar
lippen het grijs cement aan wal een welkom kust.
Grote schuiten lopen binnen.
Kolen, cokes en koffiebonen,
zo gek kun je ‘t niet verzinnen,
maar het moet wel de moeite lonen,
Valt er goed garen van te spinnen?…
Ted talk
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
950 één lang grijs lint van hier tot de noordzee
straks stopt de ambulance nog -
o nee!...…
Vogels van de duisternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
373 De jaren gingen grijs voorbij.
Marktplaatsen werden stiller.
Men zwijgt nu over de offers van het bloed.
Alles verwaait,
het zout eet de fundamenten op,
het dorp legt zich neer bij het stoffige lot.
Nacht.
De lachende maan werpt een gezicht
door het takkenwoud waar eenzaamheid zich uitkleedt.…
Bozeboer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
887 Hoe was het weer... hoe het weer was
het weer of de lucht of de wind en de wolken?
koeien op stal weer die worden gemolken
het loopt als een tiet en het stinkt er naar sheet
De avond is ongemak, staand in hun plas
de voedselbank is er niks bij
wel de beer
in silo's die vol zijn, en rondom
in sloten
open geloosd vanonder hun staarten…
serpentijn (droom)
netgedicht
3.3 met 27 stemmen
2.287 daar lag ze grijs geschubd, spiernaakt
leek ze dreigend in haar slaap, lief
zolang je haar maar niet wakker maakt
venijnig plots dan viel ze aan
schichtte ze vastberaden naar
de brandende aderen in m’n nek
en net toen ze haar tengere tanden
in m’n hals of huig wou planten
rees ze tot net niet boven m’n hoofd
waar ze vloeiend als van levende…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
609 zich staand op eigen poten
zorgt aan stam voor eigen loten
De bronzen galm van joris' klokken
denderde de oprijlaan
en het gazon op om de hoek
doch 't was geen steen die aanstoot bood
hun oren functioneerden goed
geen hunner leed aan zenuwnood
De dorpers kwamen ter communie
en 's anderendaags een senior
in keurig pak driedelig grijs…