5388 resultaten.
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
Levensenergie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
631 Stop met het verbergen van je ware zelf
eindig het levenslange gevecht
kijk in de spiegel
en zie jezelf oprecht
hoor het stemmetje binnen in je
het is je innerlijk kind dat fluistert
het wil de kans om op te groeien
het wil dat jij luistert
het is je bron van leven
laat het uit de schaduw komen
en je levensenergie
zal eindelijk gaan…
het oog gaat brandend onder
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
597 waar aan de Kim
de paarsblauwe hemel
vuurrood aan stukken scheurt
helicopterstrepen
verdeeldheid zaaien
drijft een schommelige zee
en in de verte schraapt er traag
nog een bootje langs de einder
op het zand van het strand
spelen licht en schaduw
hun schimmenspel
het oog gaat brandend onder
de kijker ook
en dan de zon…
Welk weer?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
731 De schaduw-mensen hoor je niet,
't maakt hen niet uit
dat je nu een regengordijn ziet.
Kinderen spelen binnen, want
buiten worden ze nat,
voorzien van t.v. boek of ipad
hier en daar een p.c. worden ze niet nat.
Vakantie in het regenwater, gewoon
een buitje en toch:
zit iedereen verscholen
omdat het regent...…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –
zaden om ons heen, zo licht
dat ze geen schaduw…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Ik lach om de machtigen der aarde
Ze blokkeren het zonlicht
Ze maken slechtst schaduw
Verder niets…
De naakte waarheid
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
676 De weg lijkt gelopen,
gesmoord de terugblik
naar het onstuimige begin
in de schaduw van haar ogen
brengt ze vermommingen aan..
maar de naakte waarheid spiegelt
haar uitgelopen masker
zonder twijfel of bedenking
de andere kant kunnen zien
kost geen enkele moeite,
wel het geluk samen..
dat uit haar geknepen ogen
valt met een traan.…
stroboscopisch licht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.089 stroboscopisch
licht verblindt
alleen je schijn
blijft hangen
verlangen
tekent wit
verborgen passie
in een grauw gezicht
gespannen
dagen ogen in
wellustig dansen
mannen uit
je laat
je vangen
in het zwart
van schaduwen
ik zie je
lippen missen
als liefde
sterft in geluid…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
253 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
luisteren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
127 ze zijn de onthutsende, hebben
vrees voor ‘ t onbekende, voelen
zich een wolkenkrabber tegen
de schaduw van een puinhuisje
lachen tegen scalpel en stethoscoop
wassen hun handen na het pissen
wijl neus en oorhaar zich elkaar vinden
in de kruimels van de ochtend
spreken doen ze, luisteren naar
wat zich zwijgend opdient
geleerd tot in de…
Je gaat dood...
hartenkreet
3.8 met 39 stemmen
2.347 Ik til je op
Uit je bed
Je volgt me
Met je holle ogen
Ik was je
Fris en schoon
Rilling over je rug
Een schaduw
Van je eens zo
Goddelijke lijf
Ik kus je zacht
Even zie ik
Je lieve glimlach
De pijn verlamt je
Zacht til ik je
Weer in bed
Je volgt me
Met je vermoeide ogen
Van je eens zo
Flirtende mooie blik
Ik lees je voor
Uit eigen…
Merktekens?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 Wie de beloofde glans van z'n toekomst doorstaat,
draagt een bloeiende woestijn in zijn ogen en
verjaagd de schaduwen tot aan de dageraad.…
Drinkbeker (In het oog (5))
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Het is mijn dorst,
ontstaan in oorsprong,
die de wereld in de schaduw
tot bron maakt en
mijn hart
tot drinkbeker.…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Een zwarte schaduw zorgt voor contrast
en wiekt door je beeld.
Het plaatje past in het geheel,
als de schaduw luguber krast.
Een witte stilte met een grote pracht,
een witte ruis die sterker wordt zonder kracht,
nooit overheerst, geen macht.
Bomen voelen topzwaar,
takken buigen onder de witte last.…
De wet van het web
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
406 Een hand die beschermt, een stem die waakt,
een schaduw die licht werpt op het digitale rijk.
Want zelfs in nachten zonder wet of chef,
is er ruimte voor verzet, voor menselijk lef.…
Voor een hart
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
505 Breekbaar briljant hart
klopt nog in de schaduw zacht
verlangt naar het licht
Ooit gaf men een hart
aan wie het wilde bouwen, bestemd om
ouder te worden met de tijd. Een hart van rust en
ijzige glans, verrassend in verlangen, breekbaar om lief te hebben.…
Schaduwgang in avondzang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
151 Het duister kruipt een worm in blinde schaduw
mijn hand versteent rond een verloren woord
ik beef en poog terwijl de takken klagen
mijn woede wordt door niemand hier gehoord
Eenzaamheid als herfstwind in de bomen
het koude blauw omringt het zwarte pad
de angst van God is in de nacht gekomen
een dode vogel in het kille verdorde gras
In het…
jij en ik?
hartenkreet
3.7 met 44 stemmen
3.651 Ik zit in jouw hoofd
Als een schaduw over je gedachten
Ik weet niet wat er in je omgaat
Ik weet niet wat ik kan verwachten.
Jij zit ook in mijn hoofd
Ik neem je overal mee naar toe
Ik wil dat het stopt
Maar ik zou niet weten hoe
Wij samen één gedachten
Zou die tijd ooit komen?
Mag ik dat wel hopen
Of mag ik er alleen van dromen?…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
voorbij de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
981 Achter elke boom weet hij
een schaduw
en ziet hij bloemen
met fletse koppen
boos buigen naar
bijen die door hun
giftig sap
ter aarde storten.
Geen dienaren van de liefde
maar haar demonen
zijn het die zijn hart
bezitten
en zijn wereld bewonen.…
Drenkeling
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
2.139 Zo de donkerkoele bruisende branding
stroomt over een sneeuwwit strand
hunker ik de gloeiende zon te vloeien
tot een zwak scharlaken schemerlicht
Ik verlang de lucht zinderend
haar krekelgeluiden te mengen
met het steevast bulderen
van gepassioneerde kleurenpracht
als peluw van de nacht
zodat ik mijn schaduw kan rusten
alleen gelaten…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
de hoofdfilm
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.600 goed dat ik niet onsterflijk ben
Want dan zou ik vergeten
Dit schoolplein, deze boom
En als ik dan driehonderd was
Mijn verjaardag
Het is goed dat ik ooit doodga
Dan is er een ding zeker
De rimpel in mijn oude huid
Zal de kleur altijd onthouden
Van je ogen
Als de zon de laatste keer
En mijn film begint
Elke scène op het plein
De schaduw…
De laatste roos
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.272 Maak mij niet wakker
Als de dood me beschildert
Met verstrooide kleuren
In een vertrouwd seizoen
Neem me niet mee
Als een late roos
Nog bloeien wil,
Vredig in het herfstgroen
Beroof me niet
Van mijn stenen schaduw
Als bladeren vallen,
Verdoofd door de wind
Laat me rusten
In mijn laatste traan,
Die de droeve stilte
In leven en in…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
de treurwilg
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
1.998 jouw licht en je liefde schijnen
waar jij bent zal de nacht verdwijnen
ik wil komen in je nabijheid
uit de schaduwen in je heerlijkheid
je adem wekt aarzelend een toon
je ogen glanzen, je bent wonderschoon
maar waarom heb ik dan zo'n verdriet
het is omdat je me verliet
door jouw dood heb ik nu veel smart
maar ik ontdekte: je zal altijd voortleven…
In opgewerkt kort
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
440 waar zon en
licht je haar
blondeerde met
zomerse highlights
ving achterkant het
donkere van schaduw
in opgewerkt kort
het was altijd
een sport om de
tegenstellingen
te zien passeren
als juist lente de
confrontatie aan
het uitproberen was
vooral de lang
gebruinde benen
gaven aan het
kapsel de frivoliteit
van het feest
van rokjesdag…
Vlucht
gedicht
4.0 met 65 stemmen
20.302 Ik vlucht voor de natuur
Ik vlucht voor alles, voor iedere stem
Ik vlucht voor de schaduw
Ik vlucht voor hem.…
Neveldans
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
689 ik laat de lente
in mijn handen spelen
wanneer ik een gedicht
op het linnenwater teken
over vlinders die gaan slapen
onder de verlegen schaduw
van onbedwingbare woorden
die ik zachtjes als nevels
uit mijn ogen laat stromen
naar de duizend stappen
die ik dans met jou
op een lichtsluier
van je lach
eindeloos mag ik zijn
in de dauwdromen…