Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

het spoor van de meeuw

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 620
het zwijgen van het strand draagt een ander gezicht, vreemd toegevouwen alsof haar stilte is zwartgemaakt op wimpers en wenkbrauwen vele dagen lang uren waarin het reizen steeds kleiner werd door het twijfelend tasten aan torenklokken die zonder reliëf de wijzers vastmaakten, noordwaarts tegen voorbijgaande duinen en het geraamte…

Kleine dingen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
te keren tot aan de horizon van mijn bestaan zweven wil ik over bergen en dalen stil genieten van een vergezicht zelf mijn vrijheid te bepalen dat mijn levensdoel verlicht met de duizenden vogels zingen in bossen en bomen her en der van het geluk en nog zoveel dingen van mijn liefde niet eens zo ver warmen in zonnestralen aan het strand…

Stille morgen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
En de held're klanken van vogels met vleugelen zijn op velden en stranden te horen. Ze laten zich door niemand beteugelen en verlaten hun stek om elkaar te bekoren. En op deze prille gewilde morgen, op dit verstilde moment; is 'r niets wat onzuiver is verborgen, zoals we soms bij mensen zijn gewend.…

lagune

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 925
op het klamme strand van haar huid waar de lagune zich opent huist het weekdier in wier dat deint op de hijgende ademhaling van een zee die het akkerland verkleint spiegels waarin wij herkennen spatten uiteen en in scherven dalen wij langs atonale toonladders, happen naar licht dat zich nestelt in haar vergezicht jij, stamelt zij met…
Kees Visser14 augustus 2011Lees meer >

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >

het stille zand

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
ik lees het in de krassen op mijn gezicht wat kunnen we nog vieren als gebroken wolken mij stenigen eenvoud mijn intellect te boven gaat en mijn wezen zich als een zonderling gedraagt het evenwicht draagt niet de kunstenaar maar raapt zijn poëzie in een gretigheid naar woorden bijeen en sterft gelijk het stille zand op een verlaten strand…
elze16 december 2011Lees meer >

Ik wilde met je lachen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Ik wilde met je hollen langs het strand en proeven van je mond het zilte van de zee. Nu ben ik al tevree als je in stilte naast me loopt en me de dingen wijst die langs het bospad staan. Er komt een tijd dat alles moeilijker zal gaan. Dan sluipt het grote zwijgen binnen.…
Ria Zifkamp27 september 2012Lees meer >

ZO ONSTUIMIG

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Ik eet uit je hand en ik hang aan je lippen Ik wil bij je stranden en dan aan je nippen Ik lig aan je voeten en hang om je heen; Kus je met spoed en ik deel jou met geen Ik kijk naar je ogen; ik hang aan je mond Hou ’t niet droog en ik kus waar jij stond Ik eet uit je handen en adem jou zelfs in Jij bent dé gigant en ik heb toch…

zeezijde

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 456
(waar ik water raak; mijn tenen in gebogen stand) vijf maal twee en zilt verdwijnt de nacht naar achter spoorslags, nu dit jaar een tiende telt ik mis ze is toch ook weer niet, maar altijd dichterbij dan oude wonden waar wij stonden staat nu stil een ander huis nu zoek ik troost -in zoet gekabbel zachtjes, tot het strand mijn laatste…

Dit leven

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 754
Woorden dansen als vreemde metaforen wiegen ze eenzaam stilte onder avondregen ritme zoekend in waarde wegen zonnige beelden van verzonnen vakanties in jouw tedere brieven kraanvogels op het witte zand de dalende zon boven blonde stranden uitgestrekte vlaktes van vlekkeloze beeldspraak naar hopeloos naakte wonden en toch hoop…
mobar4 oktober 2013Lees meer >

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

Na verloop van tijd

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
ja, er is nog ruimte tussen vloedlijnen en wassende maan nog tijd te gaan, stranden te struinen, te verstuiven als duinen, totdat we verliezen in verdwalen het lichaam mank gaat we grond en ogen met sterfhout behangen wennen aan vocht uit verse wonden, wennen aan de bres in de haag troosten met snoep dankwoorden spuien…
Iniduo6 april 2015Lees meer >

Golf

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
Op 't kunstgras van de blaricummermeent bij een beboste dekzandheuveltop met zicht op het smaragdgroen van 't eemmeer de bijvanck tafelberg en stichtse strand de dode hond, kwadrant en muiderzand staat hij met puttersclub opzij te staren die gooi- en smijtwerk eemlander uit baarn zijn blik gevangen in de laatste stop voor 'n…

Indrukwekkend

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Kleureninvasies op het strand, zou het werkelijk weer mooi worden? Je hoopt erop, in ieder geval is het rustig stil weer. De kleuren daargelaten, het is goed voor de mens om er even te zijn. Je krijgt er in ieder geval energie van, en dat doet deugd. Mooie zon, je mag je imponerende kleuren laten zien.…
Dick Voogd10 november 2020Lees meer >

Een handvol schaduw

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 926
mag ik in nazomerdromen nog even komen in je zon met een handvol schaduw en wat koele dronken ik zag je ogen op het strand luister naar wat zand en stenen je vertellen als je op excursie gaat tijdens je vervellen voel dan even aan de grond waar je op staat en gaat na al die eeuwen strijd kwam jij zomaar langs wandelen jouw…
wil melker10 oktober 2007Lees meer >

Dromenland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 683
Mijn open jas hield ik stevig vast alsof ik een vlieger was De wind nam mij mee Naar alle windstreken En ten slotte naar de zee Ik eindigde op het strand Voelde het zachte, mulle zand Kreeg een knipoog van de zon Die net aan haar ondergang begon Zag de lucht die nog even wilde stralen Eindelijk kon ik weer ademhalen Bleef even…

De zomer van morgen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
mijn voeten stranden en verzanden in een zuigende zee ik wil met je mee in het dansen over golven springen in het schuimend wit zie je gezicht in de zomer van morgen je stralende blik zonder zorgen voel weer je huid in de warmte van zon smeer de gevaarlijke stralen eruit jij dook meteen in de koelte van water ik kwam maar…
wil melker14 januari 2007Lees meer >

berouw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam op het spiegelend vlak en dicht haar oever mijn geschreven woorden toe het sterven in mij oogst het laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen kantelt tegen het licht tot na het duister het gemis zal slechts een vondeling beroeren wanneer zijn dromen zich vinden in die van mij laat mij dan het strand…
elze28 oktober 2017Lees meer >

Het onvergetelijke

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.005
Dus wat mij des te sterker heugt, is dit: ik heb eens in mijn jeugd aan ’t strand een ezeltje bereden. ---------------------------------- uit: Louter streelzucht, 1982…

Onvoorstelbaar echt

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
Jij stroomt binnen en ik waan mij in een roerige zee, raak daarin op drift, word van mijn verstilde strand gelicht.…

melodie in koperblaas

netgedicht
2.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 30.874
nee, ik strijk geen snaren op klassiek tokkel wat muziek in klanken die je lente laten dansen voor mij nooit het stramien, ik heb het allemaal gezien speel uit vrije hand zie wel waar ik strand ik verbras geen melodie in koperblaas roffel niet op trommels als een dolle dwaas houd me toch aan regels haal pegels weg uit winters…

Nu. Hier. Vandaag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Gestorven schelpen leven, op het stille strand. Zwaarmoedig leef ik naar heden, waar gisteren en ook morgen, ontspannen samenkomen. In tuinen van Eden ontspan ik. Zie ik gedachten verdampen. Wanneer? Nu. Hier. Vandaag.…

Op zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
De haren in de harde wind, de voeten in het zand, lekker samen naar het strand. En is ze weer thuis in Enschede, dan droomt ze verder van de zee. De torenflat geeft wel de deining, haar schip ligt veilig aan de ree. Haar man deint wel gezellig mee.…
Antje9 juni 2021Lees meer >

sporen lezen in het natte zand

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 929
kleur vandaag met stralend licht van weer ontmoeten ik zal je groeten met een warme kus wees maar gerust we gaan de wereld buitensluiten de tijd uitbuiten die er is ik heb je zo intens gemist ik zwem nog in de uren maar hoge golven van het wachten trekken aan mijn krachten, de deining maakt me moe in je ogen wenkt het strand…
wil melker31 augustus 2005Lees meer >

een branding vol met broekjes

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.986
een dagje strand heel vroeg al afgeladen met cliche's, het zand, de hand een branding vol met broekjes nooit wordt vermeld het ploeteren, het irritant gescheld, de deo's zwetend in het lange wachten het schreeuwen en de voetbal die de thermoskannen raakt de koele pils die dorst alleen maar groter maakt de hete auto met de bon achter…

Verzoening met m’n muze

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Het kan zo maar wezen Dat je muze je aanspreekt Omdat ze lang niets van je heeft gelezen En haar teleurstelling je steekt Verwijtend ziet ze naar jou En jij staat met een mond vol tanden Die schoonheid bleef je altijd trouw Begeleidde je tot op de mooiste stranden Voor geen geld, goud of mooie woorden Wil je haar beschaamd laten staan…

Pasen Jezus Christus is opgestaan

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 622
Heer der Heerscharen O Godsvolk o blijde-mare Dat moeder Maria uit het Joodse volk Aangekondigd door engel Gabriël Messias Jeshua mocht baren O liefdevol wonder niet te evenaren Wij prijzen u met tamboerijn en snaren In vreugde verdriet en gevaren Wie in hem gelooft dichtbij en in verre landen Weet dat de bootsman zijn volk niet laat stranden…

boulevard de favauge

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
op het plein van de gekoppelde liefde stort gietijzer geklodderd ineen alleen, als een bulldozer eenzaam op het strand weg, murw, uit zee gebrand vormt zijn stalen muur de golven van het zand dichtend in het bos de boulevard van het zijn ligt bedekt onder mos schoon is die schijn mijn schaduw wees alles wees iedereen een lantaarnpaal…

Geuren van toen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 322
Ik sta in het circus midden in de rondedans van de clowns, ver weg van het strand waar we verborgen achter het zonnescherm lachten en kusten Iedereen mocht het horen In de tent dans ik met jou in mijn armen mijn lege armen Buiten regent het roze-witte bloembladeren van de magnolia op de droge aarde Geuren wellen op Patchouli,…
Zywa16 oktober 2025Lees meer >

Ze schrijft

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
De dichter is vertrokken naar de plek van haar dromen ze reist haar pen achterna door zwaaiende korenvelden ondergaande zonnen donderwolken en regenboog ze schrijft verliefdheid warme volle lippen lichamen nooit meer koud dezelfde weg te gaan ze schrijft zon en volle maan weerspiegeling van het water stranden blote voeten nooit…
Magda Haan2 december 2025Lees meer >