Alle inzendingen over dun

471 resultaten.

Sorteren op:

Lief

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst spreekt hij met tere kleuren de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken de rustgevende klanken voelen aan als een zachte warme knuffeldeken ze voeden mijn honger naar tederheid woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig als meeuwensporen…
Nadine21 februari 2010Lees meer >

onbemind

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 642
chaos rolt mijn ogen uit 't woont nu in deze kamer deze kleine kamer deze kamer die dun is aan de binnenkant, breekbaar nu het weer herfst wordt en waar ik op de avonduren wacht om het licht van de maan neer te halen lang duurt het niet want op de terugweg struikel ik alweer over enkele gedichten die mij komen vertellen dat het…

Eigen-Wijsheid

hartenkreet
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.841
Mannequins zijn dun, niet mager een kleine kilo is bijna twee pond 'n valse kraai zingt hoger, niet lager zijn "wijsheid" snoert haar de mond.…

vleugels op huid

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
het schuwe kind dun, ook aan de binnenkant breekt twijgjes tot littekens de stilte, al jaren ouder stuurt levensloze dromen onder houten huid wanneer armen vol bomen slechts willen wonen in het zachte geritsel van de wind ze zit veraf van de zon door de nacht te staren en ik wil haar geven het ochtendgloren, in ogen vol vlinders…

Meer dan Geluk

hartenkreet
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.463
dag vandaag Vind je het dan raar als ik je wang streel Vrolijk van je wordt met jou emoties deel Vind je het vreemd dat ik veel om je geef Je zorgen de mijne zijn steeds met je meeleef Vind je het bijzonder dat ik veel van je hou Nee het is er gewoon verwevenheid met jou Het is meer dan geluk dat wij elkaar vonden Door dik en dun…
car15 september 2008Lees meer >

lof der traagheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
rode raamluiken schemeren door de nog kale bomen een hond blaft achter de deur door de hoge ramen valt het licht op twee rode uien en wat roestige spijkers geleefd stilleven met een mesje krabt hij een dun laagje van de aangebrachte verf weg de poes tilt traag een ooglid op hij struint wat door de tuin kijkt naar de gevel, de lucht…
j.bakx17 april 2009Lees meer >

Omdat ze is wie ze is.

hartenkreet
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.670
Door dik en dun Vet elkanders maatjes. Door bergen en dalen Er zijn voor elkaar. IK HOU van HAAR IK HOU van HAAR IK HOU van HAAR Omdat ze is wie ze is!…

In winteravondkou

poëzie
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.782
In winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende belopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen.…
J.H. Leopold11 februari 2026Lees meer >

SPIJZIGING

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Stil en afgelegen het dorp Oud en scheef de huizen De wind is beiaardier Bespeelt sneeuwklokjes Vroege vogels trekken alle Registers open In het midden van de plas- Een rubberbootje, een man Hopend op een wonderbare Visvangst De mist is dun, het is ijskoud Paarsblauw de krokus Ik voel me verzadigd, houd Eindelijk eens korven…

Een reis te maken

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 554
wanneer ik naar de ogen van je kroost kijk mosgroen en zilverscherp wordt de afstand tussen het gemis kleiner of je hier naast me zit en praat zoals vanouds twee handen op één bolle buik te dun is het licht genadeloos in zweepslag slaat de klok de werkelijkheid raak achter mijn borst bloeit de witte roos open de stilte kabbelt traag…
Claire31 maart 2012Lees meer >

maartse blues

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 479
ten tijde van dit uur terwijl de harde wind zijn kou door kieren drukt lukt mijn lied niet, want ik zing slechts schrale tonen op weg naar morgen blijft de klank verborgen in de vensterbank ze huilt er slechts en laat me zoeken oh moment, je wendt je naar mijn hart maar elders leef ik in gevaar mijn lippen dun, de wangen koud diep doorwaaid…

In winteravondkou

poëzie
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.575
IN winteravondkou, in het groot open van het blauwvloeiende beloopen roestrandig staal, spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan als een fijn edel veertje, als een losse haal en dun getogen.…
J.H. Leopold20 december 2014Lees meer >

Huisvlijt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Ze breit een huis uit blauw mohair weeft van dun zilverdraad een raam dat schittert in de najaarszon. Van hennep haakt ze strak een deur met witte steken opgesierd als droeg hij fier een kraag van Brussels kant. En uit de rode schoorsteen blazen grijze watten wolken stil omhoog terwijl zij rustig voortborduurt.…

Wintervuur

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
loop tot waar een stenen muur u zal keren, vrees de koude niet die is maar zo dun als een spiegel van de hitte, overbrug de afstand die niet valt te dichten, vergeet de cijfers, de wijzers, het uur de fragmenten van een verwaaide tijd, het geritsel in de marge, voel het kraken van uw botten, het knagen aan het vlees van uw geest…
Iniduo25 oktober 2015Lees meer >

Prikkeling

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
je loopt door alsmaar door vlug, vlug, zo vlug geen weg terug… in je is een ontij warboel, broosheid hinderlijke vragen heb je mee te dragen luister, luister… zoek stilte, de rust als de late herfst die in de naakte takken van de bomen huist zie de laatste appel in een bleke zon met rode wangen aan een dun takje hangen loop…
Hilly Nicolay23 november 2015Lees meer >

Schemerige kamers

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Ik loop door het dorp De zon schijnt, de wind waait een beetje door mijn haren De luiken zijn gesloten met kieren dun als naalden met lange smalle ogen Mijn schaduw valt nergens binnen, er zijn er geen in de schemerige kamers waar het licht grauw verdoezelt wat er gaande is en wat de consequenties zijn van ieders doen en laten De…
Zywa13 december 2021Lees meer >

De waarheid

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.117
De één te dun, de ander te dik, je voelt die spottende blik. Te grote of te kleine borsten, de ander vult ze met siliconen, zij kunnen hun borsten weer tonen.. Ben je niet ideaal? Voel jij je abnormaal?…

vaders

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.111
ze zijn er in alle soorten en maten heel veel leuke zitten er bij je hebt grote en ook hele kleine jonge en oudere – dun of juist een beetje dik je hebt vaders waarmee alles wordt gedeeld vader die je laten lachen of – soms – huilen je hebt vaders van toen en nu van morgen en ooit vaders die kunnen zeuren die binnen of buiten de lijntjes…

En wie is er dan aan de beurt ?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 924
De hoogte van de toonbank Ben ik nooit vergeten Vooraanstaand Over het hoofd gezien Het gezin was groot In de jaren van Aardappelen en brood Er werd gepoft en dun belegd Bal gehakt op zondag Vleselijk genoegen De volgende dag Wachtte die vraag weer af Tevredenheid, een boterham Gesmeerd met margarine Belegd met een laagje suiker…
Fred15 augustus 2005Lees meer >

stairway

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 790
Maar evenwichtloos komen toch de woorden samen in dit dun verdwijnpunt : jij voor mij. Ergens hecht mijn liefde zich: onbeduidend touwladdertje van taal waarlangs alleen het licht kan gaan uitwaaierend van jou naar mij, terwijl ik klim.…

Illusie

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.139
Een illusie met een dun laagje chroom, dat is het, dat is mijn vredesdroom. Dus ben ik liever wakker, mijn vriend, zodat dromen mij niet zullen bedriegen, en ik de waarheid krijg die ik heb verdiend. Een waarheid die mij nooit toe zal liegen.…

De oude man

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.762
Een oud man in de straat zijn klein verhaal aan de oude vrouw het is niets het klinkt als een ijl treurspel zijn stem is wit zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet tot het staal dun werd Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem boven de lange zwarte jas De oude magere man in zijn zwarte jas gelijkt een zwarte plant Ziet gij dit…

Vannacht

gedicht
3.1 met 49 stemmen aantal keer bekeken 23.991
Ze lagen onder dun zwart ijs; de een zag grijs, de ander blauw. Ik heb ze op het gras gelegd, dat hard onder mijn voeten brak, hun lijfjes droog en warm gewreven en ze mijn adem ingeblazen.…
Hester Knibbe31 augustus 2004Lees meer >

Prille eeuw

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.021
't Wordt schoorvoetend licht, een dun laagje sneeuw: ijl tintelgedicht in een prille eeuw. Een prille eeuw, met hoop - die doet leven- op een gouden tijd, ook al duurt het maar even. Schemer zuiver en broos, is dat niet genoeg? Maar de dag is nog jong, dus juich niet te vroeg!…

Moeders lijstje

hartenkreet
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.922
Een vriendin door dik en dun. Wijsheid en ervaring van een heel leven. Moeders lijstje heeft geen einde, en mijn dankbaarheid kent geen grenzen.…

Bleke maan.

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Een bleke maan werpt een dun streepje licht naar binnen. Ik staar naar het plafond, rillend moe probeer ik me onder de dekens te verwarmen. Ik praat tegen mezelf maar prevel in ’t halfdonker slechts wat verwarde zinnen.…

Pizza

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Men zwaait de bodem met veel zwier, totdat hij dun wordt als papier. Een bijna heilig ritueel, maar ook een bron van veel vertier. Tomatensaus, liefst niet te veel, kaas, champignons, gehakt of heel. En soms wel een seizoen of vier, ansjovis, uien of makreel. Italië, voor jouw primeur bleek ras je zonnig land te klein.…

op schoot bij de oorsprong

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 783
adem de vadem op zee lengte na lengte ellenlang het is er zo dun ziltig maar vrij van elk mengen van de mensenzee en het diepe spoorloos op vingers van zout ik wou dat je daar bodemloos kon vallen in een bedwelmend bedaren en gewichtsloos zweven op de nevel mezelf ontrukken van boven en onder maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…

Egotripper

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
Helaas heb ik weer moeten zien hoe je eigenlijk bent Zoals eigenlijk mijn hele leven heb je je “ik” alleen aan jezelf gegeven Ver weggestopt en het niet willen weten was ik het vergeten De herinneringen komen weer boven al wilde ik het niet geloven Nu doe je niet alleen mij pijn maar ook iemand die op je leunde en je door dik en dun…
Jeetje26 november 2010Lees meer >

zij in stilte lijdt

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 688
Ik dacht de nacht te horen vallen in duister waar het was gebleven zo zorgzaam was de dag en nu verlaten schimpt de schim dwars door ‘t donker heen geen sterrenlicht voorziet in dromen geen akker omgeploegd waar velden dun bezaaid met bloemen de ware trots van slechts de éénvoud zoent hoezeer de rust van binnen stilt de storm de bomen…
elze25 maart 2011Lees meer >