471 resultaten.
Lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
655 terwijl de sneeuw verliefd voor 't venster danst
spreekt hij met tere kleuren
de tinten sterven uit op het einde van zijn zinnen
lichte lettergrepen als zangerige toverspreuken
de rustgevende klanken voelen aan
als een zachte warme knuffeldeken
ze voeden mijn honger naar tederheid
woorden zo dun zo breekbaar zo vluchtig
als meeuwensporen…
onbemind
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
642 chaos rolt
mijn ogen uit
't woont nu in deze kamer
deze kleine kamer
deze kamer die dun is
aan de binnenkant, breekbaar
nu het weer herfst wordt en waar ik
op de avonduren wacht
om het licht van de maan
neer te halen
lang duurt het niet
want op de terugweg struikel ik alweer
over enkele gedichten
die mij komen vertellen
dat het…
Eigen-Wijsheid
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
4.841 Mannequins zijn dun, niet mager
een kleine kilo is bijna twee pond
'n valse kraai zingt hoger, niet lager
zijn "wijsheid" snoert haar de mond.…
vleugels op huid
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
617 het schuwe kind
dun, ook aan de binnenkant
breekt twijgjes tot
littekens
de stilte, al jaren ouder
stuurt levensloze dromen
onder houten huid
wanneer armen vol bomen
slechts willen wonen
in het zachte geritsel
van de wind
ze zit veraf van de zon
door de nacht
te staren
en ik wil haar geven
het ochtendgloren, in ogen
vol vlinders…
Meer dan Geluk
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
4.463 dag vandaag
Vind je het dan raar
als ik je wang streel
Vrolijk van je wordt
met jou emoties deel
Vind je het vreemd
dat ik veel om je geef
Je zorgen de mijne zijn
steeds met je meeleef
Vind je het bijzonder
dat ik veel van je hou
Nee het is er gewoon
verwevenheid met jou
Het is meer dan geluk
dat wij elkaar vonden
Door dik en dun…
lof der traagheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
551 rode raamluiken schemeren
door de nog kale bomen
een hond blaft achter de deur
door de hoge ramen valt het licht
op twee rode uien en wat roestige spijkers
geleefd stilleven
met een mesje krabt hij een dun laagje
van de aangebrachte verf weg
de poes tilt traag een ooglid op
hij struint wat door de tuin
kijkt naar de gevel, de lucht…
Omdat ze is wie ze is.
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.670 Door dik en dun
Vet elkanders maatjes.
Door bergen en dalen
Er zijn voor elkaar.
IK HOU van HAAR
IK HOU van HAAR
IK HOU van HAAR
Omdat ze is wie ze is!…
In winteravondkou
poëzie
3.9 met 13 stemmen
2.782 In winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende belopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag…
maartse blues
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
479 ten tijde van dit uur
terwijl de harde wind zijn kou
door kieren drukt
lukt mijn lied niet, want ik zing
slechts schrale tonen
op weg naar morgen blijft de klank
verborgen in de vensterbank
ze huilt er slechts en laat
me zoeken
oh moment, je wendt je naar mijn hart
maar elders leef ik in gevaar
mijn lippen dun, de wangen koud
diep doorwaaid…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 IN winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende beloopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ze breit een huis uit blauw mohair
weeft van dun zilverdraad een raam
dat schittert in de najaarszon.
Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
Schemerige kamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Ik loop door het dorp
De zon schijnt, de wind waait
een beetje door mijn haren
De luiken zijn gesloten
met kieren dun als naalden
met lange smalle ogen
Mijn schaduw valt nergens
binnen, er zijn er geen
in de schemerige kamers
waar het licht grauw
verdoezelt wat er gaande is
en wat de consequenties zijn
van ieders doen en laten
De…
De waarheid
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.117 De één te dun, de ander te dik,
je voelt die spottende blik.
Te grote of te kleine borsten,
de ander vult ze met siliconen,
zij kunnen hun borsten weer tonen..
Ben je niet ideaal?
Voel jij je abnormaal?…
vaders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.111 ze zijn er in alle soorten en maten
heel veel leuke zitten er bij
je hebt grote en ook hele kleine
jonge en oudere – dun of juist een beetje dik
je hebt vaders waarmee alles wordt gedeeld
vader die je laten lachen of – soms – huilen
je hebt vaders van toen en nu
van morgen en ooit
vaders die kunnen zeuren
die binnen of buiten de lijntjes…
En wie is er dan aan de beurt ?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
924 De hoogte van de toonbank
Ben ik nooit vergeten
Vooraanstaand
Over het hoofd gezien
Het gezin was groot
In de jaren van
Aardappelen en brood
Er werd gepoft en dun belegd
Bal gehakt op zondag
Vleselijk genoegen
De volgende dag
Wachtte die vraag weer af
Tevredenheid, een boterham
Gesmeerd met margarine
Belegd met een laagje suiker…
stairway
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Maar evenwichtloos komen
toch de woorden samen
in dit dun verdwijnpunt :
jij voor mij.
Ergens hecht mijn liefde zich:
onbeduidend touwladdertje
van taal waarlangs
alleen het licht kan gaan
uitwaaierend van jou
naar mij,
terwijl ik klim.…
Illusie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.139 Een illusie met een dun laagje chroom,
dat is het, dat is mijn vredesdroom.
Dus ben ik liever wakker, mijn vriend,
zodat dromen mij niet zullen bedriegen,
en ik de waarheid krijg die ik heb verdiend.
Een waarheid die mij nooit toe zal liegen.…
De oude man
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.762 Een oud man in de straat
zijn klein verhaal aan de oude vrouw
het is niets het klinkt als een ijl treurspel
zijn stem is wit
zij gelijkt een mes dat zo lang werd aangewet
tot het staal dun werd
Gelijk een voorwerp buiten hem hangt deze stem
boven de lange zwarte jas
De oude magere man in zijn zwarte jas
gelijkt een zwarte plant
Ziet gij dit…
Vannacht
gedicht
3.1 met 49 stemmen
23.991 Ze lagen onder dun zwart ijs;
de een zag grijs, de ander blauw.
Ik heb ze op het gras gelegd,
dat hard onder mijn voeten brak,
hun lijfjes droog en warm gewreven
en ze mijn adem ingeblazen.…
Prille eeuw
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.021 't Wordt schoorvoetend licht,
een dun laagje sneeuw:
ijl tintelgedicht
in een prille eeuw.
Een prille eeuw,
met hoop - die doet leven-
op een gouden tijd,
ook al duurt het maar even.
Schemer zuiver en broos,
is dat niet genoeg?
Maar de dag is nog jong,
dus juich niet te vroeg!…
Moeders lijstje
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
3.922 Een vriendin door dik en dun.
Wijsheid en ervaring
van een heel leven.
Moeders lijstje
heeft geen einde,
en mijn dankbaarheid
kent geen grenzen.…
Bleke maan.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.390 Een bleke maan
werpt een dun streepje licht
naar binnen.
Ik staar naar het plafond,
rillend moe probeer ik me
onder de dekens te verwarmen.
Ik praat tegen mezelf
maar prevel in ’t halfdonker
slechts wat verwarde zinnen.…
Pizza
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.248 Men zwaait de bodem met veel zwier,
totdat hij dun wordt als papier.
Een bijna heilig ritueel,
maar ook een bron van veel vertier.
Tomatensaus, liefst niet te veel,
kaas, champignons, gehakt of heel.
En soms wel een seizoen of vier,
ansjovis, uien of makreel.
Italië, voor jouw primeur
bleek ras je zonnig land te klein.…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 adem de vadem op zee
lengte na lengte ellenlang
het is er zo dun ziltig
maar vrij van elk mengen
van de mensenzee en het diepe
spoorloos op vingers van zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven…
Egotripper
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
801 Helaas heb ik weer moeten zien
hoe je eigenlijk bent
Zoals eigenlijk mijn hele leven
heb je je “ik” alleen aan jezelf gegeven
Ver weggestopt en het niet willen weten
was ik het vergeten
De herinneringen komen weer boven
al wilde ik het niet geloven
Nu doe je niet alleen mij pijn
maar ook iemand die op je leunde
en je door dik en dun…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…