1853 resultaten.
Wakker liggen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 De nacht neemt, traag en stil,
onherroepelijk bezit van de dingen,
doet levendige kleuren verdwijnen,
maakt alles ondoordringbaar en kil.
Als ik, wakker liggend, minder zie,
dringen geuren zich meer op,
evenals geluiden, overdag verscholen
in een omvattende chaotische melodie.
Vervormd door de tijd
komen herinneringen boven drijven,
die…
Herfstleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Als je je ogen sluit, niet beweegt,
hoor je in onderaardse holen de muizen,
kruipende spinnen die argwanend naar je staren
vanuit fragiele door henzelf gesponnen huizen.
Je hoort het knisperen van het dorre blad,
hoe vette regenwormen diepe gangen graven,
pissebedden onder vochtige stenen gevlucht,
op zoek naar een veilige haven.
Wanneer…
Droom in droom
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
513 In slaap gevallen op het lege strand
droomde ik dat ik vredig sliep,
totdat ik plotseling wakker schrok
van klaterend water, dat mij lokkend riep.
Ik liep de zee in, die hijgend ademend
door mij heen vlijmde, en niet veel later
spoelde ik aan, werd opnieuw opgenomen
en dreef weer terug met het schuimende water.
Alles vloeide zo onophoudelijk…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Ergens in het stille bos koeren duiven,
ik loop er in dichte mist gevangen,
zie hoe ijspegels, die aan bomen hangen,
zacht en weemoedig rinkelend wuiven.
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.
Bewegingsloos blijven wij waar we zijn…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 Geen geluid betekent dood, afwezigheid van leven,
de ervaring van vervreemding, rusteloos gedrag,
angst voor de leegte, waaruit alles ontstaat.
daarom prefereer ik kroegrumoer, hard gelach,
ook al staat dat voor twijfel en verlegenheid,
de confettiklanken van een zwetende kermis,
een pianosonate die uit een open raam dreint,
het gewijde gezang…
Altijd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Haar donkere strelende ogen
hadden een diepte, waarin
ik niet durfde af te dalen,
uit angst mijzelf kwijt te raken,
er voorgoed in te verdwalen.
Ze loste op in wind en regen,
maar bladerend door mijn geheugen
kom ik haar toch steeds weer tegen,
alsof ze leeft buiten de tijd,
elke dag van mijn bestaan
is vol van haar aanwezigheid.…
Vader
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 Je sprak geregeld over de oorlog,
vaak wat haperend, brokstuksgewijs,
nooit een doorlopend of coherent verhaal,
eerder een chaotisch verlopende reis.
Tijdens ons laatste bezoek, tegen Nieuwjaar,
begon je er weer aarzelend over te praten,
fles binnen handbereik, ogen gesloten,
ik heb je toen opnieuw in de steek gelaten.
Ik weet nog dat ik…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 Een ijzige wind suist door het dorre riet,
dat hard en scherp, maar breekbaar,
als een bruingele rafelige rand,
de grens markeert tussen de bevroren vaart
en het lege besneeuwde achterland.
De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een…
Essentie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 We zaten in troostende stilte bij elkaar,
dronken en zwegen, met elkaar vertrouwd,
de tuin werd langzaam leeg en donker,
tot de nacht zich over ons had ontvouwd.
Het leven werd klein en zonder ruis,
sluimerende struiken hielden warmte gevangen,
maanlicht ontstak lichtvonken in het gras
en in mij groeide langzaam een groot verlangen.
Ik wenste…
Tijdloos gras en vochtig steigerhout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
111 De intieme geur van vers gemaaid gras
mengt zich met de geur van oud, opgeslagen hout.
Steigerplanken, nat door de warme regen
van de lange zomer die zich nu gelden laat.
De avond zweet, de aarde dampt heel zacht,
terwijl de druppels traag het hout doordringen.…
Het wonder van de mandarijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
953 mooi die houten nerven
van het blonde eikenhout
hier is geboden:
waken voor lange streken
en grote gebaren
maar vooral:
vergeet de schaduw niet die
het wonder
doet loskomen
van het blonde hout…
Zinloos Verteld
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.567 Een houten been zo gevoelloos?
Een biljarttafel zo sjoelloos?
En waarom zijn varkens zo koeloos?
Waarom is het leven zo kansloos?
Een lelijk eendje zo sjansloos?
Een houten hark zo dansloos?
Een zoogdier bij voorbaat al gansloos?
Waarom is het leven zo zinloos?
Een creditcard doorgaans pinloos?
Waarom zijn zeehonden vinloos?…
Eikeldichtje
gedicht
3.4 met 20 stemmen
5.532 van een van de dieren
in dit ondoordringbaar woud
maar zich in de grond verankert
tot in grondgeworteld hout…
goede vrijdag
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
737 vandaag
sterft
de dood
met volle
overgave
op hout,
niet uit
het lood
de mens
kan zijn
dorst weer
laven…
koningin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
259 jij
mijn koningin
op het schaakbord
van mijn dromen
ik
een voetsoldaat
strijdend voor jou
omgekomen
in een houten kistje
beland…
Potscherven bij het oude talud
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
799 Waar mensen niet spreken spreekt hout en steen
Over deze regels de zinnen van onder de schors
Hier woonden werkelijk vele monniken, Kartuizers.
Afgaande op houten splinters onder mijn hersenschors.
Pot ik ze op met de vingers van mijn geopende handen…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 Mijn tenen staken over de rand
Van een vervallen houten brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder…
Enige greep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 Ik bouw een kaartenhuis op hout
De kaarten steunen losjes samen
Ik til de onderste kaart op
Ik vouw de kaart
De klok valt hard op de vloer
Het kaartenhuis stort meteen in
Kaarten liggen verspreid op hout
Ik vouw de kaart
Ik raap één kaart van de vloer
Geen woord blijft nog over nu
Alleen deze bleke kaart hier
Ik vouw de kaart…
functie getrouw
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
863 Houten pop neemt u plaats
op het lege bureau in de kamer
mag u best een tijdje staan.
Ik kan u buigen in alle standen,
commentaar geven zult u niet.
Houten model: anatomisch correct
Uw kennis blijft toch zeer beperkt,
van inwendige zaken geen verstand.
Waar mijn hart zich nu bevindt,
zal ik van u niet kunnen leren.…
beeldhouwwerk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.201 Ik heb zo'n groot stuk hout,
(de bast vliegt langs mijn
minirok en hoge laarzen)
als ik erin snijd denk ik aan jou:
de nerven in het hout zijn je rimpels.
De wind draait langs de glooiing
van je armen en je benen, terwijl je
hoogstwaarschijnlijk schreeuwt
als ik je edele delen scalpeer.…
suffer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Omdat ik het leven
graag
doe ik dit graag
De hemel is slechts
een schouwspel
Sinsdien ligt zij
bij een behaarde
zweetplek
Wij maar gek zijn
alles lost zichzelf
vanzelf
op
Snij jij mij uit
in hout
Meer was ik nooit
Een verbeelding
in een beeld vastgelegd
Zou ik nu nog een punt
zetten
houd je hout
maar vast
Dit…
vaders handen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.355 Vaders handen,
ruw, maar groot en sterk
en altijd voor ons aan het werk
zijn nu voor altijd
stil en koud
maar lijken nu nog meer
gesneden
uit het goede hout…
Koekoeksklok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Handmatig uit hout gesneden bladeren omlijsten zijn woonst
Voor het kind is hij een mysterie
Voor de oude man een boodschapper
Zware dennenappels hangen onder zijn huisje
als roerloze kegels
omdat hij zonder hen
zijn taak niet vervullen kan
Zo vlug hij verschijnt
Zo vlug hij verdwijnt
Een krakend houten deurtje
opent bij aanvang van de nacht…
STIL IN MIJ
snelsonnet
3.2 met 31 stemmen
3.477 Weer speelt een kinderhorde gillend buiten,
de buurman maait het gras dat gretig groeit,
met Black & Decker wordt een heg gesnoeid
terwijl de vogels vals en keihard fluiten.
De kalme uitslaapmaanden zijn voorbij,
verdomme, het is juist níet stil in mei !…
Idylle
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 Niet te geloven
maar ik bevond mij in de hoogste hotelkamer
van het Hotel Burj Al Arab in Dubai
de zeven sterren maakten al mijn dromen waar
en Carice van Houten liet zich graag door mij
masseren, terwijl een bediende champagne en
kaviaar presenteerde,
gleed de filmdruk van Carice af en kon ik
eindelijk van de woorddruk verlost volop
genieten…
's-Gravenhage
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.732 De rondom groene buurt, het rondom stenen Hout,
Des boers verwondering, al komt hij uit het woud,
Des steêmans steeds vermaak, al komt hij uit de muren,
Der vijanden ontzag, de vrijster van de buren,
Des werelds lekkernij, des hemels welgeval.
Is 't daarmee al gezegd, zo ben ik meer dan al.…
#GeenDorHout
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
610 'Dor hout' noemt zij een oudemensenlijf.
Zelf bloeit ze nog volop als takkenwijf.…
Slijten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.581 Slijten moet het
Zeggen ze
Tot op de draad
Tot op het hout
Met kleurige verf
Bedek ik daarna
De kale planken
En spreid er
een nieuw kleed op.…
doe het zelfportret
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.283 een vloek
weerkaatst in stilte
brekend hout
spattend bloed
schreeuw van pijn
vallende hamer
blauwe duim…
Bij foto
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
685 Oud hout
vroeger boom
Nu vorm je voor schelpjes
algen en wieren
de zeemeeuw en andere dieren
een toevlucht
een schaduwplek voor een worm…