254 resultaten.
kristallen klaagmuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
10 niet vandaag begroet ik mij
in de oase waar de nacht
de dag begroet, schuil me
in het zand en vergeef me
nog eenmaal, ik beloof dat
de stronken die me struikelen
worden geruimd, mijn adem zo
zacht als de flanken van een merrie
slechts aan mij wordt toebedeeld
dat mijn kinderlijk geklaag wordt
gesmoord in het nat van het laken
dat het…
Zondeval (2)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.084 kantelt
En het omzwachteld Kind
Over hooi en drek en haver rolt
Het moet geheim blijven
Streng bewaakt door een kobold met brokkeltanden
Het rookgordijn dat over de schandvlek schoof
Voedt het raadsel
Misschien was het maar een luchtspiegeling
Van een verhitte nomade
Die de Boodschap verdraait
Met zijn dwalende tong
En van een besmette oase…
Liefdesbrieven
poëzie
3.5 met 15 stemmen
5.518 Maar als het kon wou 'k door woestijn en water
Wel eeuwig naar oase' en havens tijgen,
Als 't zeker was in elk een brief te krijgen.…
Onvoltooid verleden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.631 En in deze oase van gevoeligheid,
vandaag, ja hier in het heden,
worden we beide aangenaam verrast,
door een onvoltooid verleden.…
Het rijp omlijst de bomen...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.180 bomen met een ijsmantel aankleden
Langzaam verlicht de ochtendzon het ijsrijp
en begint tot het witte landschap toe te treden
Het is een wonderlijk schouwspel van ijzige kleuren
aan een azuurblauwe lucht die zich wijds uitstrekt
De wind laat de bomen zacht kreunen onder de ijsdeken
en hierdoor zo nu en dan een regen van rijp aflekt
In deze oase…
Nachtvertedering
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
500 vergeten
span je de kroon in beter weten
met mijn handdoek in de ring
omdat ik geen liefde meer ontving
slechts aalmoezen
om de schimmen te vergeten
of geef je mij een gemeende hand
bij het meer, bij de boom op ‘t platteland
omdat heuvels steeds meer bergen lijken
en alle dromen reeds waarachtig blijken
en is nachtvertedering
een oase…
neb
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.121 nog een laatste keer
draai ik m'n hoofd
richting de poort
waar haar tranen
een waterval vormen
de draaikolk in m'n hemel
kust een hel waar jij
staat als een onbeschreven regel
recht voor ogen
loezend
vergeef mij een beetje
maar daar blijf dit geheel
stil vlinder in een oase
vol hoop en pulp de zotheid
voorbij
o oogst na regen…
Omarmen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.719 Ik zing niet meer om de angst
en geef de dood geen stem meer
Al kronkelt hij nog zo door mijn hart
ik heb geen enkel verweer
Straks laat ik het wel weer regenen
en fladdert er terug verdriet in mijn keel
Een vergezicht wordt dan weer één geheel
een storm zal zich opnieuw ontketenen
Dan verdrink ik in een moeras van pijn
waar een oase terug…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene vruchtbare aarde
Aan de andere kant van het hek
Belooft rust en overleving
Hun oase…
Heelal en woestijnen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.177 elke blik in elkaars ogen
werden woestijnen groen
won het hart
aan gezichtsvermogen
Maar de brandstof,
die de liefde gaf
bleek na jaren
door een stilletjes
ontstaan zwart gat
naar buiten te sijpelen
verdween in ons heelal
waarin wij zelf
verdwaald leken
Langzaam verdween
de vruchtbaarheid
uit de woestijnen,
die wij ooit
tot oase…
De Kist
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
893 Nu ligt alleen het dal nog voor mij,
de oase van verdriet.
De tijd heeft de wonden kunnen helen en daarbij,
zonder de steun van mijn vrienden redde ik het ook niet.
De kist kan nu voorgoed gesloten worden,
ergens in mijn hart weer veilig opgeborgen.
Maar deze keer is mijn leven op orde,
weg met alle zorgen.…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 De oase herbergt een murmelbron:
"Duidelijk geschreven woorden weergeven
hetgeen menselijk overwegen kon.
's Heren Geest blijft boven de letters zweven,
als een liefdevolle, onvatbare zon,
wil kleinzieligheid de ruimte geven."…
Ik zie je graag!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Om te zeggen dat ik van je hou
in mooie woorden valt niet mee
en "I love you" of "Ik hou van jou"
klinkt al snel als een cliché
"Jij bent de mooiste op de aarde"
is objectief gezien niet waar
"Jij bent van ongekende waarde"
klinkt toch ook een beetje raar
"Jouw lach is als een oase"
vind ik een vage metafoor
"Jij bent mijn hoop in bange…
Jan de Rooy
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Maar nee, oneindig golft de dorre zee,
niet één oase of een B&B
Maar Jan ziet heel die droge kwelling niet,
versmolten met zijn truck hoort hij tevreê
het samenspel van zuiger en bougie…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in verlangen van de ochtend
vertelde dat vleugels overbodig waren
en de dag kleurde in weemoed
dromerige kornuit altijd onderweg
naar nieuwe vreemde dromen
illusie achter de blonde duinpannen
oase voor de glimlach in het duister.
Dromerige kornuit altijd op zoek.…
Airwaves
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 maar gelukkig just in time
through the airwaves neergedaald
in 't land waar jij je nu bevindt
eerst ging ik overal op zoek
keek onder tafels stoelen banken
zelfs achter zware ijzeren deuren
en in nomadententenkampen
totdat ik in mijn ooghoek vaag
contouren van een vrouw zag staan
een nimf gehuld in nachtgewaad
conceptcontact in de oase…
Harten van gloeiend lava...(verlangens van een man)
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
5.056 borsten glijden
In je ogen zie ik een vuur van zalig verlangen
De warmte gloeit onder je roomwitte huid
Zacht kreunen je dijen om mij te ontvangen
Je lichaam laat zich prachtig glanzen
in de warme schemer van de zomernacht
Een geilheid vult zich in mijn lendenen
Het is het moment waarop ik heb gewacht
Je vingers dalen langzaam af naar je oase…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.619 van mijn betogen
Ik noemde haar : zo mooi,
een jasmijn in de nacht
of een wonderlijk lied
dat het hart verovert
Ik noemde haar : eeuwig verlangen
Ik noemde haar : verdroomde meren
Ik noemde haar : schoonheid
achter een sluier die mij betovert
Ik noemde haar : geef me je hand
zodat mijn ziel kan zingen
Ik noemde haar : mijn oase…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 ik riep ooit de woestijn toe,
het bleek aan
dovemans oren gericht
had toen nog niet het besef
dat de oase al lang geleden
'met zand er over' was gedicht
"wer schweigt, stimmt zu"
zei de oude vrouw
nog voor ze de laatste adem uitblies
och nee, ze kende geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets…
ABRAHAM
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
3.258 een man voelt soms de drang op pad te gaan
de weg is lang, hij weet niets van tevoren
hij hoort sirenenzang en is verloren
beloften aan de sterrenhemel staan
in een geheimschrift, god weet waar vandaan
hij staat vroeg op, vertrekt bij ochtendgloren
is een oase daar, een stad, een toren?…
Adelaarsvlucht
gedicht
4.6 met 93 stemmen
7.004 Maar kijk, daar is een oase
met muziek en praal en pracht
en dan schiet hem weer te binnen
dertig juni, overdracht - van de coalitiemacht.
Dertig juni, hartje zomer,
veel te heet, dus trots en vlug
zonder een keer om te kijken
klapwiekt hij naar huis terug.…
Morgana?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
506 Bestijg het hoogste punt
van de woestijn gedeeld
met een verkoperde zon,
versteend uitgebeend gewas,
ik zie een verdroogde oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, gif als
medicijn, de angel verbonden
in zwart satijn is onwetendheid…
Droomreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 Vannacht maakte ik
Een droomreis door
Bijbelse taferelen
Na mijn eenzame tocht
Door de woestijn waar
Alleen kwartels en manna
Mij tot voedsel konden
Dienen, kwam ik aan
Bij het paleis van
De koning dat in een
Groene oase van kleur
En stilte gelegen was
En juist toen de koning
Had bevolen mij binnen
Te laten kwam ik terwijl…
Met een PowerShot A720
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
630 Voor deze oase heb je gekozen.
Straks is alles weer gewoon.
Zodra je de Canon vermoeid laat zakken,
komen je aardse gedachten naar boven.
Voldaan verlaat je de pilaren,
je hoofd nog tollend van wat je gehoord hebt...
(Bezielde ruimte waar je met Iemand
aan de praat raakt over de berg Horeb.)…
Trento, Piazza Dante
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
740 Zijn hoofd vol vermoeienissen, het lichaam
getergd tot in elke vezel doch gelukkig
met zijn tijdelijke oase.
Tussen het welig groen zwerven
driftige duiven, pikkend en wijzend
naar elkaar, druk debatterend
om een korstje brood.
De wind waait met de tijd
haastig en ongecontroleerd;
een blad zweeft melancholiek
voorbij.…
Randen van ijs
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.771 dromen naar niemandsland
Wees stil ontzie je verzegelde lippen
Kijk niet in je verblindende tweestrijd
Verzwijg mijn bestaan diep in je ziel
Schop de schenen van machteloosheid
Mijn pijn grenzeloos gelijk aan liefde
Dool maar door de paden van je daden
Schaduw mijn zonnestralen in het duister
Warme rust die in jouw stilte verdween
Een oase…
Weerspiegeling?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
494 Ik zag mij in een droge oase,
waas verblindt de ogen,
hitte verstoft een vermalen
horizon, waar een schorpioen
de staart doopt in het venijn
van besluiteloosheid, zijn angel
als medicijn en verbonden aan
zwart satijn, het zal mijn onwetendheid
verklaren, het lot ijlt na in een vergeten
maan tot op het bot versleten in werelds…
Woestijnreis
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
586 Goedbedoelende kwakzalvers paaien mij met oasen,
terwijl vlijmscherpe zwaarden mijn ziel doorklieven
en jij alsmaar verder wegebt, behalve in de dromen,
waar je hemels voor me zingt en je viool laat razen,
mij stevig omarmd zoals ooit, voordat die gemene dieven
jou zonder geldige reden van mij hebben doen afstromen.…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
Homerun
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
407 aartsleugenaer
tot leven gewekt -
waar Achilles de wrokkige
schier onoverwinnelijke
nochtans edelmoedige held,
de Thetiszoon en zijn Myrmidonen
het leven laat voor de muren van Troje
en de toorn van Poseidon
op de eilandkoning
de zeeënbedwingende
reynaert Odysseus
met Pallas als toeverlaet
influisteraer
ons voert langs idyllen
oasen…