Alle inzendingen over onstuimigheid

355 resultaten.

Sorteren op:

Liefdeswind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
strelende flarden lucht die haren laten vliegen als onstuimige golven hand in hand lieten wij stappen in het natte zand achter totdat de vloed ons samen uitgumde niets werd uitgesproken doordat de straffe wind woorden verwaaide stil langs de schelpen rand waar de bries ons verstomde tot geluidloze gedaanten die de stilte koesterden…
J.J.v.Verre26 september 2015Lees meer >

renner

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 739
terwijl de winter koud de temperatuur vriest doorwaait ijzige wind het grijzend haar onstuimig zelfverzekerd stuwt zijn ijzeren wil als in jonger jaren zijn benen in vooruit zijn passen verend vreten het asfalt tegelijk met meters het einder dichterbij met bonkende hartenklop rennen zich zijn spieren langs ruiend het applaus naar…

Minnedicht

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Vanavond ligt hij in mijn wildste landschap grote voeten tot aan opgehoogde dijken zijn mooie hoofd met haren wilde struiken zijn onderbroek een meter naar beneden stoere benen slank tot aan onstuimige zee en in mijn denken is zijn wil onverdroten woest zijn beestenblik maar toch gedwee zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten vanavond…

tonger(onweer)

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 506
de nacht inketswart strymjende streamende rein fjoerflikkerjende donder balstjurrich mei geweld letter: sjucht it ferbaasde himmelwetter mei kleare berneeachen en omearmet de stilmte fan de iere moarn Vertaling: onweer de nacht inktzwart striemende stromende regen vuurflikkerend onweer onstuimig met geweld later: ziet…
klaes21 juni 2009Lees meer >

j'accuse l'église

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
dat je van plan was dood te gaan ik had je zo graag nog even geknuffeld nu lig je daar in dat koude graf en ik mag er enkel voor staan met zoveel mensen om ons heen die niets weten van mijn straf niets weten van mijn pijn van de warmte die eens was en eigenlijk niet mocht zijn toen we tot de vrees voor paus en ban onze liefde vernielde onstuimig…

Zwanennacht

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 510
Herinner me oeverloze liefde onstuimige lijven aan de kust schaduwen van treurwilgen blauwe reigers loerend naar lust midden in de vakantiezomer de zwanennacht onze nachtelijke oertooi zelfgemaakte liefdeswapens van eenvoud verstrooide ratio in regenjassen toen de maan achter een wolk dreef zoals dromen wolken manen doen schuilen nam…
mobar29 mei 2010Lees meer >

Verzengende zon

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 655
(Gevaar) Verborgen gevaar 't Paard van Troje Onstuimig verwoestend Metershoge golven Zeebeving met Wonden. Gewonnen Maar ... wezenlijk op In de verborgen Moderne kunst Schuilt seksualiteit Tussen gil en kleuren Davert, steunt en Kreunt.…

Herinnering

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Dit alles hebben wij genoten de zon heeft ons gezien en liet begaan haar baan en tijd aan ons voltrokken, vermoeid na dit onstuimig feest rest nog de hoop, op nieuwe bloesems volgend jaar.…

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven: Dáár staat een boom, dáár speelde ik eens als kind.…

Koning Winter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
Hoe sterk was hij eens al die eeuwen weleer als hij streng regeerde in die donkere lucht die boven een star bevroren wereld lag, op zijn witte paard onstuimig en zo wild, het regenvocht wit blies tot dikke vlokken en het sneeuwen liet dagenlang.…
Ruud21 juni 2019Lees meer >

Dromen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 843
Ons bootje is maar klein, de zee onstuimig, wat ik niet prettig vind. Maar jij staat aan het stuur, en houdt hem op de wind. Al is het slechts een droom, eens voeren wij zo met z’n twee, in ons huwelijksbootje over de grote levenszee. Dit kan niet meer, dat weet ik al zo lang. Toch blijf jij steeds mijn kapitein.…
Antje2 maart 2022Lees meer >

Hartstocht

netgedicht
2.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.883
woorden eerst een beetje eigenliefde dat we ontwaarden in elkanders ogen waarin we steeds dieper konden verzinken de kalme golfslag die 't zandstrand kuste werd geleidelijk opgejaagd door westenwind en schuimtoppende baren verhieven zich en 't water spatte vermengde zich met zout en zee En de zon lachte, blies de wolken voort onstuimig…
Verdano11 september 2002Lees meer >

de wurger

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.317
o droom, zelfs jij sprak mij ervan onstuimig in nacht en ontij woelde ik de droom, jij brenger van beelden van heden en verleden want was er geen pad in het duister tussen bomen in stilte slechts mijn angstig gefluister en twijfelende gang dwaalde er geen waanzin tussen het lover op zoek naar mijn adem in een krankzinnige dwang o droom…
erik7 augustus 2005Lees meer >

Gouden surfplank*

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Dit beeld van de worstelende mens, dit panorama van de homo emergo, gezien op een onstuimige zondagmiddag in Zeeland, waar de wind het papier beweegt in de vorm van een gouden surfplank. --------------------------------------------------- * voor Stefan van den Berg (winnaar Olympisch goud bij het Windsurfen in 1984)…
Jan de Bas25 februari 2007Lees meer >

als passie liefde wordt

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.615
wordt door passie verteerd Uit onstuitbaar verlangen hebben we eenheid gecreëerd Zachte handen die me zo goed kennen en daarom weten hoe ze mij moeten verwennen Zo liefdevol, hebben ze mij nog geen moment bezeerd Uit liefde kwamen we weer tot rust Al komt de passie altijd bij ons terug We zijn elkanders eeuwige drug Wanneer je mij zo onstuimig…

liefde in ons

hartenkreet
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.546
in ‘t jonge gras liggen zachte regendruppels borsten koelen de warmte want jij beweegt liefde dromend de droefheid afgepeld onstuimig gewemel niet verheffend buigend, tere halmen rollend zand onder lijven jouw zwijgen niet breken mijn hand jou wekkend genot, een zweem avondwind over ’t stille water druiven, herfstgerijpte jouw laaiend…

triest

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 869
Op retraite in Sint Nicolaasga was het al niet stil genoeg thuis brak ergens diep de sluis Onstuimig stroomden mijn woorden onomkeerbaar op internet velen die zich met gram stoorden Ze wijzen me vol woede en ergernis af met etiket deugt niet die zal bloeden zodat ik ook daar nu alleen sta Niemand geeft thuis nemen ze op ik krijg ruis…

Heldere winterdag

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
De wind is hard en jaagt koud over het strand hierdoor zijn de golven onstuimig en woest. De zee slaat ze met schuimige koppen op het zand keer op keer. Door dit weer en deze verandering in de natuur weet ik het: de winter staat voor de deur koud en guur.…
cécile17 december 2008Lees meer >

maar door zichzelf en door elkaar niet meer

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.129
onstuimig-verre oceaan rolt vloedig-dikke lagen zand over een - van God verlaten - strand om open wonden toe te dekken alsof zij nooit hebben bestaan en diep onder de aarde waar zij hun vleugels zandig nat door tochten langs het donderpad naar het domein van helledromen onmogelijk verzwaarden waar zinnen niet meer in beheer bewegingen…

Levensdans in de natuur

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.754
Onstuimig gaat het soms te keer Waar golven het strand beminnen In een zee met duizenden zinnen Hij strekt zich uit in schuimend nat Over haar zanderige gladde huid Reikt naar glooiend duinlandschap Waarop hij flink beukende stuit Zij biedt weerstand aan zijn storm Natuurlijk met haar bekken Hij begint zich na zijn heftige daad Langzaamaan…
Henk15 februari 2012Lees meer >

Van deinen en zieden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Ik ben de zee, de oceaan Die surfers meedraagt op zijn golven Vaak raken zij door mij bedolven Onstuimig laat ik hen weer gaan Ik ben de oceaan, de zee Ik trek soms schepen naar beneden Ben doof voor smekende gebeden Heb macht inzake wel en wee.…

Clichés

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 203
Ik sta hier, mijn krakende botten geleund tegen een marmeren pilaar op een eeuwenoud plein aan de rand van de boulevard ten dode vermoeid maar niet opgegeven na een dagen- en nachtenlange gevaarlijke passage door onstuimige woelige baren, zwaar en kortademig onbedaarlijk mijn krachten niet sparend met enkel de schikgodinnen voor ogen met…

Volg mij in golven

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.848
Kom eens hier maak mij wild zorg dat ik word opgetild Draai je om maak me gek zoen mij zachtjes in mijn nek kus opnieuw mijn vingertoppen laat mijn hart onstuimig kloppen ruik het zout proef de zee golf even heerlijk met mij mee raak me aan betast mijn zinnen voel en ik leer je mij te beminnen ontvang nu maar vergeet heel…
metha2 oktober 2004Lees meer >

In premiere

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
de wereld willen veroveren met groot orkest op hemelse maten het podium hier willen verlaten ik overdonderde mezelf met het decorum dat ik jou toen gaf het was geen toneel jij overrompelde mij je ogen regisseerden te veel wij kregen nooit ovationeel applaus de muren hadden oren wij speelden elkaar plat zoals dat bij onstuimige…
wil melker9 november 2015Lees meer >

winterhardheid

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
nu weet ik hoe hard haar handen zijn waar vlakbij het hart hing in bundels aan rode touwen en onstuimigheid tijd maakt inderdaad einders de zang van monniken als draagbaar van de merel en de nachtegaal hoe hoog in godsnaam verblijft zij kruipt door het grijze van haar gaan het valt niet in sluiers uit te drukken of te dragen, licht schuilt…
Rieg25 november 2008Lees meer >

Lente !

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
Ik hoor een merel fluiten in mijn tuin Een lied van lente, zon en zin Een prachtig beestje, zwart en bruin Hij brengt er leven in Na herfst en winter, afval, dood Breekt leven weer onstuimig los Eerst teer lichtgroen, daarna fel rood Het kleine spul, een machtig bos Ik leg mijn ogen in de zonnestralen Laat los joh, laat het gaan Geniet…

REPOS-AILLEURS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Als de baren u vervaren, Op de onstuime zee, Laat de hoop uw geest bedaren, Op een stille ree; Schoon de noodstorm u onthutst, Elders rust. Pelgrim, door de dorre zanden, Van dees rampwoestijn! Laat de dorst uw keel verbranden, Doet de tocht u pijn,- Eéns wordt al uw leed gesust, Elders rust.…

Liefdesverdriet

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik weet dat ik je nu los moet laten Moet laten waar je bent Je niet moet prikken Mijn verlangen bij me houden moet op moet laten lossen moet stoppen onder het tapijt op moet laten branden uit moet laten doven af moet leiden met anderen moet overdekken verstand gebruiken moet Maar van waar komt toch dat onstuimige, intense Dat ik alleen…
Monique L11 november 2020Lees meer >

Monsieur P.

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 516
Ik kende het nog niet toen, het ONZIJN En vroeg het aan d' onstuimige dichter P.…

geschiedenis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
we grasduinen door onze kleine grote geschiedenis als een vloed mieren worden we gedreven door een onstuimige zee van herinneringen die heen en weer beweegt door de snelheid van onze woordenvloed soms proeven we in die grote kleine geschiedenis de smaak van gal als een steile met ijs bedekte oever opdoemt en de stroom haar…
J.Bakx31 oktober 2015Lees meer >