207 resultaten.
"Gek op z'n berg"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
599 Gewassen in zure regen , ruizen
beelden als waterval voorbij in de
cyclus van visioenen, gedachten door
het slijk van macht gehaald, seizoenen
van verwachting getijden niet keren, om
een andere toon te vinden, gecomponeerd
op een blanco toetsenbord, aan mijzelf
opgedragen, waarvan ik niet wijzer word.…
De momenten van vertwijfeling...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 We hebben elkaar nodig, hier op Aarde, wij mensen, komend,
en kruipend, zich ontworstelend aan de modder, uit het laagste slijk.
Ons oprichtend naar boven,
het hoofd uiteindelijk richtend richting Licht.
Ter verlichting van onszelve.…
De stilte trekt, op donzen voeten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.002 doorweekte schachte,
dwars tegen wind en waterslag
in, door- en voortvliegt heel de nachte
en voort- en doorvliegt heel de dag;-
zo wou, wat haar te pletter drukke,
aan laag en grof haar kluistren moog,
mijn ziel het al aan flarden rukken
en vliegen, waar zij nimmer vloog;
zo wou mijn ziel, de wreed geslagene,
ópwiekend hoog uit slijk…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Niet omdat we de wetten van de aarde breken,
maar omdat we, kruipend door het slijk,
opstaan, naar de sterren kijken,
en weigeren te zijn wat we van nature zijn.…
het houdt niet op
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.078 de blaren en spierpijn te doorstaan
dit kan zo absoluut niet doorgaan
schreeuw ze er uit ruk los die rem
dwaas daas schor bizar breekbaar basaal
een onbekende staat in de wandelaar op
greinzend kunnen ze de pot op allemaal
al de eerste dag zag ik in de ochtendzon
ons in grote lussen lopen te krioelen
met Lent Valburg Bemmel Elst Slijk-Ewijk…
MORGENSPEL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
561 Trage zeelten
glijden bedachtzaam door het slijk
van de bodem. De grote treurwilg
buigt zich voorover. Levensmoe kijkt
hij in de vijver. Zonder wil
en moedeloos hangen zijn takken naar benee -
tot in het water. Maar zijn blaadjes,
jong en fris, schitteren blij en tevree
in het serene, tint'lende morgenlicht.…
De geldvloek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 Paranoia, altijd kijken, altijd opletten
Altijd pushen, en grenzen verzetten
Duizenden tonnen per jaar omzetten
Ondertussen tel je niet je geld, maar de tijd die verstrijkt
In jou wereld ben je een held, maar je grens is bereikt
Je hebt nu je imperium zover het oog reikt
Maar in die periode heb je wel heel je familie ontwijkt
Door het aardse slijk…
Gerbera
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
141 Jij bent de zuster van de dromers, de zwervers en de hoeren,
deel van de democratie van het slijk en het heelal.
Elk atomisch deeltje van jouw felle, open wiel zingt een lofzang,
een lofzang op het overleven, op de straten, op de open weg.…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Het glinstert in het slijk,
in ’t spinrag dat zijn valse glimlach vlecht.
Echt leven is geen groei, maar ’t gras dat kreunt
waar hij, in ’t duister, met zijn vingers knecht.…
De Rechtszaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
693 Ik ben goed
Jij bent slecht
Jij heet dader
Ik volg het recht
We spioneren en we liegen
Dansen samen om eenzelfde lijk
We domineren en we straffen
Trekken vijanden door het slijk
Om een daad te stellen
Voor familie of haar maten
We hanteren beiden het wapen
Van de angst en van het haten
We verbannen en we dwingen
We zijn geboren uit…
Gek op zijn berg
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
702 Gewassen in de zure regen van ervaring, ruist de dag als waterval, weer overgaand in nacht in de cyclus van
seizoenen, mijn gelouterde gedachten onvertaald
door het slijk van de tijd gehaald.…
Bezeten stroom
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
130 Kijk hoe de rivier zijn bruine vloed,
vol modderzwart en slijk en mensen-vuil
traag met zich meesleept – een zware stroom
waarin de bittere dag van nu versmelt
met het verdonkerde gisteren en drupt.
Niks wijkt! De wereld is een hard gericht!…
de kinderen van" de soetewey"
poëzie
4.7 met 9 stemmen
2.552 Hun neusdoekje sleept met z'n tippen door 't slijk,
"Klikkerdeklakker", zo kloef'ren de rijen
op blokskens voorbij langs de grauwe kasseien.
Des zomers dan lopen de jongens voorop;
Ze knabblen aan raap of aan pee,
de meiskens die leren hun lessen luidop,
de kleintjes die zeggen ze mee.…
Ode aan de tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Zo noemt men hem het slijk der aarde
en roept dan: 'Tijd is geld!'
Een goed bezette drankentent
zit vol gezelligheid.
Hij voelt zich echter zeer miskend,
want deze kent geen tijd.
De tijd wordt voor de laatste slok
toch nog met eer verblijd:
De waard kijkt op de torenklok
en roept: 'De hoogste tijd!'…
GOEDE NACHT AAN MIJNE OUDERS
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.056 De wereld is daar slijk,
Genot, een droom gelijk ,
De mensen zijn daar blaâren,
De storm wierp hen daar neer,
Gaf hen aan de aarde weer,
Om in haar schoot te gaâren.
Des dodengravers lied,
Zijn spade hoort gij niet,
Bij 't sluiten uwer woning:
Ook hoort gij 't orgel niet,
Als ons verheven lied
Vereert de grote Koning.…
NA DE SLAG
poëzie
4.0 met 1 stemmen
883 Maar uit het kamp der strijdgezinde Achaiers
daar kwamen stil drie mannen en zij stapten stil en zwijgend
door 't dumster en door 't bloedig slijk der weiden.
Doch in het nachtlijk donker glom het staal van hunne wapens,
en tegen nek en hiel sloeg beurtelings
der ronde schilden leedren rand, terwijl de mannen stapten.…
De onderkoelde bode
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
7.268 Een baron die de handen wringt,
het schuifelend volk veracht
en zegt
‘Ik wik de waarde
van olie en kennis en macht’
terwijl het zalig slijk zich ophoopt,
een stroom van nullen en strepen
naar het vrije paradijs.
2
De regen klatert en
glijdt naar het onderaardse web,
vult de schachten,
tot de maag haar sappen oprispt,
een zure gulp die…
Het rad van avontuur
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.600 Maar gezwenkt, in vlugge vaart,
Tilt het andren op van d'aard,
Die zich slingeren om zijn speken;
’t Voert hem voort, uit slijk en puin,
Tot op zetels van arduin,
Waar zij ’t hoofd ten hemel steken,
Met de roofprijs op de kruin.
’t Werpt, in ’t onbesuisde loop
Wat omhoog snelt overhoop,
En verheft wie nederzijgen;
’t Rolt naar boven met…
Overpeinzing
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
675 kropen uit de wereldzee
Cyclopen en giganten, reuzen, dwergen,
gedrochten uit de diepten der vulkaan
die nu nog steeds ons teisteren en tergen
door middel van hun mesmerieke waan
De mensheid is, au fond, nog steeds bezeten
door deze schimmen uit het schaduwrijk
alsof door Vlad, graaf Dracula, gebeten
gaat zij voor geld en aanzien door het slijk…
IS, NEERLAND! DIT UW BEELD?
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.249 een vuile poel, gesmoord in slijk en zanden.
Onedel en versmaad kruipt hij daar schandlijk voort,
Eer zich zijn drabbig nat in ’t zand der duinen smoort.
De vreemdeling, die hem langs Koblentz’ muur zag golven,
Herziet hem hier! maar ach! in ruigte en wier bedolven.…
Soldatenstand.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.022 Een leven vol wissling,
Een lokaas der jeugd,
Een manlijke roeping,
Een strik voor de deugd,
Een pijnbank van kommer,
Een vloed van genucht,
Een bandloze vrijheid,
Een tergende tucht;
Een schole voor kennis,
Een bane ter eer,
De hoop in de boezem,
De kracht in 't geweer;
Nu lommer en weelde,
Dan honger en slijk;
Des morgens…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen ontrouw van knechten,
Geen schrale gerechten,
Geen slijk op je pad!
Geen kelder met water,
Geen praats van een prater,
Geen schel die niet klinkt!
Geen vest zonder knopen,
Geen hart zonder hopen,
Geen haartjes in de inkt!
Geen brandbrief gekriebeld,
Geen tafel die wiebelt,
Geen sleep van logees!…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 Vergeven wij niet mensen, ons gelijk,
Zal God vergeven zijn maaksel van slijk?
Neen Hij, voorwaar! Dus doet Hij u de wraak,
Bid God, dat Hij uw vijand beter maak'
En zeg dan vrij, zonder u te vervaren:
"Vergeef ons, als wij onze schuldenaren".
God die toont ons zijn liefde in zijn roe.…
Betlehem
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.856 Voor ons, met kwaad en leed belaân,
Voor ons, die in het slijk vergaan,
Is Hij geboren
In ene stal,
De God, de meester van 't heelal,
Van ene Maged uitverkoren.
Dáarom verenigt hart en stem
In Betlehem.
kinderen.
O kindje lief, o kindekijn!
Komt gij hier ook ons broerke zijn?…
ik wou dat ik twee burgers was (dan kon ik samenleven)
gedicht
3.8 met 44 stemmen
21.471 onzichtbaarder te worden
dan hij al was, kijken of dat kon, nee dat kon niet
weg was god
en in dit stilleven met grote afwezige
stonden nu de verbijsterde nederlanden
hun monden nog vol van vergankelijkheid
vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen
al hun ijdelheid was ijdelheid gebleken
al hun schijn, hun gekoesterde slijk…
Aan het kasteel van Antwerpen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.310 De aan 't burgerbloed gemeste haan,
Die 't strijdblazoen van Lodewijk,
Verscheurde en trapte in 't bloedig slijk,
Verwekt, hoe luid hij kraaien moog,
Met trotse kam en vlammend oog,
In 't hart van d'oude Held geen vrees,
Die d'aadlaar eens de aftocht wees;
En, die de blanke bajonet,
Verkoos voor 't klaatren van 't musket;
En…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 schiet vrij af uw donder,
En maai de volken weg, als gras;
’k Sta toe, dat u uw slavenras,
In ’t slijk, in goud gekneld, gelijk een God bewonder’:
Gij komt, en de aarde rookt van bloed!
Weldadigheid daalt uit de hoge,
Om weêuw en wees de traan te drogen,
Die gij, verdelger! storten doet.…