279 resultaten.
bidden volstaat niet meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.508 in de boter snijdt het mes de laatste snede
de boer verkoopt zijn grond aan de eerstgeborene
en legt zich te sterven in de verbrande schuur
zijn dochter haar kleed opgeheven in het zurig hooi
bidden volstaat al lang niet meer
de vreemdeling kust de wilde deerne op de mond
gooit ongevraagd een handvol zilverlingen op tafel
wie wordt verraden…
Echt waar
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.321 Echt, het gebeurt soms dat ik mij 's morgens
in de spiegel aanstaar als een vreemdeling
van wie ik mij niet meer herinner
waar ik hem vroeger heb ontmoet.
Tot het mij invalt dat ik hem daags tevoren
in die andere spiegel heb gezien.
(Of dit nu iets te maken heeft met sterven,
durf ik niet te zeggen.…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 tussen ons ligt de leugen te slapen
nog lauw onder de geur van het laken
je ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een…
Vijf jaar na zes mei 2002...
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
952 Je woorden lossen op in vergetelheid
De verbale barricades worden afgebroken
Af en toe struikelt iemand over jou "oneliners"
in een poging zich te onderscheiden
Toch is niet alles voor niets geweest
nu er een Generaal Pardon is uitgesproken
Ontheemde vreemdelingen mogen nu Nederlander zijn
en kunnen zich veilig voelen onder rood wit blauw…
Is mij een vodderij
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.522 Wij moeten elk onszelf als vreemdelingen lezen:
dan kan elk, en niet eer, zijn eigen rechter wezen.…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust, volgen zijn bijzondere aanleg
ontlenen een zekere behendigheid
aan de weerstand van zijn maag
hij heeft nog niets gegeten
zoekt in het bos naar voedsel
kijkt schichtig naar de sterren
voelt zich eenzaam en denkt:
God is een vreemdeling…
Gelukkig maar!
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
700 Gelukkig maar,
geen allochtoon,
de brokken automobilist,
of erger nog,
zo'n rare moslim,
zo'n vreemdeling,
zo'n extremist.
Geen koren op de Wilders-molen,
geen voer voor wolven in het bos,
geen brandstof voor de haatmachine,
beroering, in plaats van gehos.
"Gewoon" een Hollander als dader,
verbijstering, "Hoe kan dat nou?"…
Clint Eastwood
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
685 Ik ben een vreemdeling
dichter onder de mensen
het spreken het spekschieten
in een verdikking, het klontert
onder het eelt het spervuur
holle frasen breedspectrum pleister
op de wonden die afgeschoten worden
beleefdheidsverzoeken en handwapens
Ik schrijf liever voorbij de streep
van de dood waar het gezegde
geen naam meer heeft
ik leef…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 Zoek mijn mond niet
op jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
in gloort, in zeven dagen
waarin ik niet kon wachten
op de zeven warme harten
met ons bruisend bloed,
ontsponnen in zeven
dromen in zovele tranen
van zeven rozen, één voor
alle nachten gekozen,
ruisend langs dezelfde…
Wanhoopsdaad.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.133 Hij is een
vreemdeling, duidelijk niet van hier.
Zijn hoofd wat gebogen, de ogen betraand,
handen omhoog geheven.
Alsof hij hulp van boven aanroept voor
zijn daad, terwijl zijn lichaam staat te beven.
Nog eenmaal slaat een schuimende woeste
golf zeewater over hem heen, laat
hem wankelen op de gladde stenen blokken.…
Wat een woord
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 Een gedachte gevangen in
een verzonnen teken
de eerste letter
een prachtig mooi woord
een fantastisch verhaal
een gevoelig gedicht
zoals nooit eerder gehoord
door het woord
de ene mens die zich
via eerder onbekende talen
tot een vreemdeling richt
kennis delen kennis stelen
de macht van woorden onbeperkt
daar waar ze eens slechts bekoorden…
achteravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 het is te laat voor november
alle toeschouwers zijn vertrokken
de eerste gasten verschijnen al aan de bar
maken grappen over anderen
waarmee zij zichzelf ontzien, niemand
vergeet te drinken, er staat een
buitenwacht voor de deur, het is een
vreemdeling zeker, een rillend lijf
een klepperend kunstgebit, de muziek
is bijna geruisloos…
Ontmoetingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
563 We komen elkaar weer tegen,
alsof we vreemdelingen zijn,
die ondanks verschillen,
toch ontmoeten willen.
Daarna treffen we toevallig.
Noem het vriendschap nu.
Noem het een bedoeling.
Noem het een kans.
Noem het waakvlammen,
die vuur ontsteken willen.
Vuur dat liefde heet.…
Momentgenoten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
633 haar tas rommelt
hongerig maak ik
van beperkte ingrediënten
een psychologische compositietekening
op
uit haar gebaren
de blik in haar ogen
is ze echt gelukkig
en wat gaat ze stemmen
hoe
het kapsel voor me
bij een lyrisch concert
beweegt op de muziek
de zweetdruppeltjes in zijn nek
in de onafwendbare nabijheid
onthult mijn vreemdeling…
Sinterklaas op zondag
netgedicht
3.5 met 35 stemmen
3.609 uitgelaten kinderen
gewoon zo maar los
versierd midden op de straat
dat doet maar
mag ik weten waar dit op slaat
vroeg ik een lachend oranje hesje
ter hoogte van Munt en het Rokin
waar ik met de smoor in
wilde oversteken
de jonge mevrouw keek me ongelovig aan
weet u dat dan niet
de goede Sint die komt vandaag toch aan
u bent een vreemdeling…
Het verdwenen dorp
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
602 Ik keer terug naar ‘t dorp
dat ik lang geleden verliet
maar voelt als gister
De dorpsklok in m’n geest
staat stil al die tijd
voor mij verandert niets
Er is niemand die ik ken
ben vreemdeling in de straat
waar ik geboren ben
Als ik lang stil sta
voor mijn geboortehuis
slaat een waakhond aan
Waar is m’n dorp gebleven
dat opduikt…
Mens zonder naam
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
494 Een vreemdeling werd kaal
geboren, de huid en broek
zaten hem te wijd, de riem te
strak, het gewei van corruptie
stak tussen beide oren, liep
voorop in een verloren strijd,
achtervolgde de balans van alle
ongeboren stemmen, die de wereld
in bezit namen, dat kon de
gedachten niet remmen, respect
is niet te temmen, gevat in het
eelt…
De mooiste koe
gedicht
2.4 met 85 stemmen
17.093 Of wij twee vreemdelingen zijn
die prullenbakken zoeken.
Zij heeft oogleden als zalmen
bepoederd met Rimmel
nr. 35 Rich Sugarwhite.
Wij zoeken de komkommer, snijden
een stuk voor Sheila af.
Zij neemt en eet, de ogen geloken.
Minder hadden wij niet kunnen doen.
Sheila weet
genoeglijk te kijken.…
Voorbij
hartenkreet
4.5 met 57 stemmen
3.768 Scherven onder jouw voeten
echo van mijn ziel
vreemdeling die mijn emoties bevroor
als ik toch kon ontwaren jouw gezicht
jouw gedachten kon voelen
misschien, heel misschien zou daardoor
mijn verstard hart nog kunnen bloeden
Geen woede geen verdriet geen pijn
geen besef van plaats en tijd
Fragiel als glas,
ligt aan jouw voeten
alles wat…
Advent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 Voor vreemdelingen gaan de deuren dicht.
Steeds meer verkwijnen zorg en naastenplicht,
Raakt liefde uitgeblust waar angst het hart bezwaarde.
Maar mij verlamt de vrees niet gauw
Daar ik op hoger macht vertrouw.
De Feniks heeft, zoals voorzegd,
in Davids stad zijn ei gelegd.
En daarmee in de donk're nacht
De wereld weer het licht gebracht.…
Mateloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
471 Geen maat houden, kon hij
die geen maat kon houden
mateloos verliefd op de nacht
desolate romantiek vreemdeling
ritme, ritme en nieuwe woorden
in de gewaarwording diepere zelf
gemaakte melancholieke melodieën
mateloos verliefd op de romantiek
ritme, ritme, oude zonden
en doedelzak muziek voor de bohemiens
nu het vallen der bladeren…
De rauwe werkelijkheid.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.017 het oosten
vluchtelingen die behoefte voelen zich te laten troosten
afkomstig uit een land dat door oorlogen wordt verscheurd
doch religie en politiek kennen geen mededogen
slechts het doel heiligt alle middelen
waardoor het volk keer op keer wordt bedrogen
onze afkeer voor deze mentaliteit wordt langzaam omgebogen
door de stromen vreemdelingen…
Aanzien
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
574 Stil neerziend' denkt de vorstelijke zoon:
"Zal moeder straks geen vreemdelinge zijn,
daar ze voortaan bestaat voor Neerlands troon?
Naast ouderliefde is 's lands bestier slechts klein.
In de verre toekomst wacht ook mij de kroon,
maar eigen gezin beheerst dan mijn brein."…
Land van idealen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
475 Waar is dat land waar elk welkom was
Met warme groet voor vriend of vreemdeling
Geen onderscheid tussen persoon of ras
Het land waar men ieder met respect ontving
Nog gaan mijn dromen naar dat vredig land
Waar alle mensen samen gaan, hand in hand…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
653 Eeuwige,
Als een vreemdeling op zoek naar woning
sta ik aan uw poorten.
Ik fluister uw Naam.
Waarom bons ik niet op de deur?
Sla ik niet op de trom?
Roep ik U niet met luidde stem?
Waarom toch…, fluister ik?
Ben ik bang beschaamd
tegenover U te staan?
U die geen naam vergeet,
geen mens veracht.…
Dieren haiku's #2
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 Vlinders
blijven vreemdelingen
ze spreken in kleuren.
Een reiger strijkt neer
en trakteert zichzelf
op een patatje oorlog.…
Magnolia
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
1.655 Nu bries ik terwijl bij een verzinsel
hoe een vreemdeling haar schouders ontbloot.
Zij, magnolia die een schaduw over me werpt
en de distels aan haar grillige wortels sterven.
Terwijl de kraaien landen
op de stangen van het sterfbed
lik ik haar suikerlippen
luister naar het gegons van genot
zie de klamme blozende bloem.…
Wonderen*
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
3.107 En wat als God onder ons zou verblijven,
een blinde vreemdeling in de bus is,
die jou plots weg loodst uit jouw duisternis
en daarmee helpt jouw twijfels te verdrijven?
Dwaas om te wachten op zo’n levensteken.
“Zoek God vooral in je zelf!”, zie ik luid
Teresa als mijn wijze leidsvrouw preken.…
Stille ochtendzwanen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
522 hun kop diep in de veren
hun lange nek gebogen zonder stress
Maar deze ochtend voelt reeds zwaar
als een diepe zucht die niet oplucht
doch slechts berust in weer een nieuwe dag
Zo dwaalt hij langs de oever
rondom het kleine meer
kijkend naar de stille zwanen
hen benijdend om hun kalmte
Ze lijken even verontrust
door de dolende vreemdeling…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 de wind die over de zeedijk
ons bevoer als vreemdelingen
op haar rug blies de klanken
van de door ons bespeelde
klankschalen over kwelder en Wad
zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar…