2136 resultaten.
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Bewegingloze
symfonische synthese
van beider lichamen
Ons laatste ballet
grimeert de poëzie, metafoor
van ultieme bewegingen.
Een universele mobiliteit…
Sjoukje Dijkstra
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
495 Dijkstra glijdt en springt
en zweeft en danst en draait, geniet en swingt,
ze schrijft op ’t ijs bevroren poëzie
En Juliana kijkt en zij beseft
die dame is de echte koningin:
‘Lakei, bestel direct een ridderkruis!’
De struise schaatsster die ’t al overtreft,
elkeen die Sjoukje ziet, houdt adem in,
de koning en de koningin incluis…
Filozijn
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
677 Lyriek op maat
In kort en lang
Zat dynamiek
Poëet, van huis
Uit bioloog,
Zag waartoe dicht
kunst hem bewoog
Een woord ontbood
Zich, klank verwoord
Je hebt veel
Snaren aangeboord
Je filomuze
Filomijn
Werd filomuzi-
kaal kwatrijn
Je wilde vroeger
Dichter zijn
Een filosoof
Die dicht op rijm
Je muze was
Filosofie
Je poëzie…
Levend verleden
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
556 waarvan
ik allengs voortschrijdend inzicht ervaar
Zij, het fiere meisje van lang geleden
was ik zeker niet vergeten
doch sommigen leven ergens ver weg
in afstand, wel of niet te meten
Toch woont zij plots even in mijn gedachten
waarin het beeld van een jong mens verschijnt
en herinner mij dat haar prille wijsheid
de werkelijkheid met poëzie…
Genus, generis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
537 Ook zij uiten gedachten in lyriek
gevoelens in verbeelde woordmuziek
ik mis hun speelse pen en plein publique
hun scherpe meningen en hun kritiek
Ik hoop op massa's poëzie in brieven
aan onze ego's, heus, wij zijn geen loeders
snelsonnetteurs zijn állen mannenbroeders
Maar laat je door hún woorden niet ontrieven
wíj kiezen allerhande onderwerpen…
crux'je-ontroer-mij-nou
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
186 wat u nu leest
is absoluut objectief
wat u niet aan zag
voor wat poëzie vermag
te zijn, of niet
kleingeestig
deze woorden zijn dicht-
gekit met natte vingers
langs afgemeten latten
rond gestes van sensitiviteit
ingemetselde wederkerigheid
zonder vraag
in behoeftes voorzien
waarvan bovendien voordien
geen enkele notie bestond
geen…
hij zou bijna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
934 honden
niet voor op hun knieën gaan
hij zou bijna
onnavolgbare wegen
dezer dagboekidioterieën
vol leegte vloekend vullen
met Sodom- en orgieëntaal
hij zou bijna
het dark web erbij halen
of zwarte-gaten-fantasieën
waar hij liever praten wil
over de keuze voor jaloezieën
boven horizontale lamellen
in het geval van
vertellende poëzie…
Maltho thi afrio lito
snelsonnet
3.2 met 18 stemmen
2.532 Mijn moerstaal heb ik duchtig bestudeerd,
Maar toch krijg ik soms zinnen onder ogen
Die uitgaan boven mijn begripsvermogen
En dan vraag ik mij af, licht gegeneerd:
Staat hier ons oudste Nederlands te lezen
Of zou het juist de nieuwste dichtkunst wezen?…
Bij mij geen kramp door de krimp!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Ik heb me laten inspireren
door de thema-avond
Krimp in de kerk
als schrijver, harte/smartenkreter
en zelf benoemde
RijksDichter van ons Koninkrijk
Bij mij geen kramp door de Krimp
want er is de eeuwige belofte
"Waar 2 of 3 in mijn naam bijeen zijn,
ben ik in uw midden"
Daar is geen Westerkerk voor nodig
praktisch een organisatie van…
Modulair
snelsonnet
4.0 met 9 stemmen
488 Een nu bekend geworden conversatie
Van Xi en Poetin - uiteraard vertrouwd -:
“Wij zijn gelukkig modulair gebouwd,
Best handig bij fysieke reparatie.
Dus gaan wij door tot honderdvijftig jaar,
De wereld is nog lang niet met ons klaar.”…
gebroken wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 en de stenen dragen
mijn stille stem
zij zijn handen
vertragen het licht
en leiden me naar iets
wat ik nog niet weet
ik ben mond
moeilijker dan de waarheid
mismaakt door gifpotten
in het nachtelijk huis
is er een aards paradijs
of een open oog
om oneindig lief
te hebben
de stenen
blijven, dat wil ik geloven
binnen bereik…
Gerrit Kouwenaar †
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
917 Hij had zich van de vormen losgezongen
Met Elburg, Schierbeek, Campert, Lucebert
Vijf 5 tigers met ongekende flair
die ook de inhoud met veel lef bedwongen
Wat jammer nou dat deze loftrompet
De vaste vorm heeft van een snelsonnet!…
de AIVD is flitsend
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.225 de AIVD
maakt heel wat mee
maakte nachten werk
van Rob Oudkerk
pas nu gelezen dat
de Dienst immer waakt
voor ‘t onmantelen
op straten bij ‘t kantelen
ook in bordelen
bij het minnen en ’t strelen
van ministeriëlen
een beambte zei
zojuist
ongeritst maakt
ongeflitst
was het maar waar
ze flitsen juist
de ritsloze nummers…
Poëziealbum-vers voor ouderen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Poëziealbum-versje voor ouderen:
Blijf actief en blijf ondeugend
Beweeg genoeg en wees ‘ns stout
Train je hersenen voldoende
en doe nu en dan iets fout
Als je geld hebt, wees niet zuinig
behalve wel dan op jezelf
Heb je kinderen, maak geen ruzie
Bemin familie als vanzelf
Koester al je grijze haren
Ook je pijntjes nu en dan
En vooral…
‘vuurinslagen van genade’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
290 Niets hadden zij te bieden,
zij verrieden een ieder die
zijn hart openstellen wilde;
hun gedragingen en daden
zonder rekening te houden
met wijze raden of gevolgen;
en allen voldeden tenminste
aan één der vrouwbeelden
door Semonides beschreven.
Morpheus zou verschijnen,
mijn verleden onder de rots
in de beek van eigen bloed
bijzonder raak…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.
Onder je brede, lichte
kroon verschuift het licht vertraagd,
alsof de dag nog even…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 Ze schreef zoals ze leefde: vrij en onverschrokken,
geen woord dat boog voor schaamte of gebod;
haar liefde brak door grenzen, dichtgesloten,
en waarheid brandde als een vuurtoren op zee.
Haar pen sneed door de nevel van verboden,
door stille monden, dromen zonder naam;
ze koos het eenzaam recht van zelf te leven,
en had de moed te minnen zonder…
Theresienstadt
gedicht
3.7 met 73 stemmen
20.564 gebouw
(de schoorsteen immer rokend)
waarin luguber standaardwerk
naast elkaar in doosjes
met naam en toenaam
in rode waterinkt
en datum van en tot
De asbibliotheek
met werk uit alle landen
van een verdelgd Europa
--------------------------------------------------------
uit: 'Woorden tegen vernietiging'
een verzamelbundel Europese poëzie…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 .
-------------------------------------------------------------------------------
uit: 'Nederlandse poëzie van de 19e t/m 21e eeuw...', 2004.…
Laatste aanblik
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.563 Lang bleef aan haar de blik gekluisterd, die
Ten elke tijde rust op hare trekken:
Steeds toeft zij, waar ik ben: nooit is er, wie
Een liefde, minder hoog, in 't hart kon wekken,
Dat, in die gloed gelouterd van zijn vlekken,
Vereend met schoonheid, werd tot poëzie.
Mathilde, o, mijn Mathilde!…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Of dat mijn lichaam verlaten ligt
Op het kleine kerkhof onder een steen
Of, verbrand, als as en rook
Op de winden verdween,
Dan ook,
Ik weet het – word ik niet vergeten,
Niet omdat tekens blijven of erinring duurt,
Maar omdat deze en die
Zal eten
Van de adem van mijn poëzie,
Mijn bloed en vlees, tot droom verpuurd.…
Een late Pasen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
640 Nieuwe religieuze poëzie" - Davidsfonds, 1995…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 In slechts één taal
verricht de dichter zijn poëzie
en kladt vervreemde woorden
voor zich uit en spelt verdoemenis
met tekens uit den vreemde
*****************************
Hoe dicht is de nacht
als tonen van weemoed
zich buigen over verzoening
waar eens het zwaard gespleten
persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk…
Paola
gedicht
2.3 met 58 stemmen
29.543 Ze houdt van poezie
en leest mijn gedichten in de bibliotheek.
Nu leeft de hele familie met mij mee.
O ze is zo trots op mij!
Ze zet de bundel op haar lijst.
Ze woont in een dorp, ver weg
met haar ouders en haar zusjes en haar broertje.
Drie keer per jaar komen ze in Amsterdam.…
skriuwers tramteare
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
649 wêryn myn minlike lêzers
tsjûge binne fan in skeppende poëzij
vertaling:
schrijvers gepijnigd
met woorden
in een wereld van verantwoordelijkheid
zichtbaar rijpend
van bloem tot vrucht
ontluikend in en veld van groen
woorden krakend
in het blanke licht
waanzinnig opgetogen
waarin mijn minzame lezers
getuige zijn van scheppende poëzie…
mocht hij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.823 personage speelde, uitspeelde
in de taal die hij voluit
dan toch beheersen kon
en wat dan nog
hij wist het
sommigen
hij wist het niet
sommigen
stommige, hij
en hij alleen
en wat dan nog
meer en meer
hij heeft het begrepen
ergens waar hij alleen
met haar en hij
voor haar wilde
maar niet kon
waar is er nog
een wereld vol poëzie…
Non omnis moriar
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.449 Soms, als een distel door dik asfalt,
barst er een regel poëzie
de taal van mensen in.
Zo werd de Dapperstraat een plek
van hoge adel en duurt de Mei
al meer dan honderd jaar.
Zo wijs ik soms mijn kleine zoon
des avonds op een fonkelend verschijnsel
en roep: O Venus, felle star.…
Neem mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Aan Jan-Peter
Mijn poëzie heb ik uitgekleed
tot deze woorden
zodat ik jou te woord kan staan
jij, die de harten van mensen
sneller en sneller laat kloppen
mannen kinderen vrouwen
oude mannen nog meer vrouwen
geef je een winter van asfalt
Welk gif van redenaties
gebruik je tegen het weten
over alle levens waaruit
je adem wegneemt…
Odyssee
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
567 Als de dood weer vraagt;
"Is het niet overdreven
om in het korte leven, zoveel
energie aan poëzie te geven?"
is mijn antwoord heel beslist:
"Zonder deze tocht, waarin de
dichter wel eens overdrijft,
naar eer en ziel de pen blijft
slijpen, om de tekst in z'n
moraal te te laten rijpen,
dan heb ik geen minuut gemist.…
- Stille Heiligheid -
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
1.060 Heilige nacht,
stille kerst schittering
dwarrelt langs de sterren
ongrijpbaar, 't sluimert zacht
rustgevend het besef
van stille heiligheid,
glanzend, schitterend gelakt
als poëzie met lieve wensen.
Dit jaar voor alle mensen,
in wereldse kleuren.…