Alle inzendingen over kust

2296 resultaten.

Sorteren op:

Ik zag zo vaak wat is en was

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 639
En immer als het gloren kwam openden zich die handen klam, palmen vol liefde leven en lust ‘t leven dat mij teder wakker kust. Ik zag zo vaak wat is en was de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas. © 2004…

Na de storm

gedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 12.670
Een najaarsstorm ver op de oceaan, met hoog water en wind, heeft de kust ondermijnd, huizen verdronken. Wij liepen naar het strand van de binnenbaai, dat geen geweld kan doorstaan. Zand over het pad, ruwe sporen van water waar zee door de duinen brak, planten afgerukt en nog bloeiende, slap op het strand.…

Homo Sum I

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.935
zonder ruste, Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven, Jeugdig omklemmend in een stórm van beven Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste, Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven: Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven, Dán wijl ik nédersloeg, wie 'k éven kuste…

Felle licht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
Een ijskonijn dat in molenhopen zacht haar eigen pootjes kust. Hoe ben ik hier gekomen? En als ik dan de heenweg ben verloren, ben ik dan niet zondermeer mijn doel ook uit het oog verloren? Ik wapper mij met mijn agenda wat frisse lucht in het gezicht en zie nog door de zonnewering: licht. Fel licht.…

Geluksvinder

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 898
Ze noemen mij ook wel een geluksvinder de man zonder zorgen alsof ik de regenboog teken bij elke beweging van mijn hand Alsof de zon mijn innerlijk kust er altijd warmte in mij is alsof een engel in mij is geland Ze denken dat mijn reis rustig is dat het water zachtjes en doordacht zichzelf tegen de oevers aanduwt Dat het nooit…

Toespraak tot het plafond

gedicht
4.3 met 36 stemmen aantal keer bekeken 7.548
denk bijv. aan lichaamshaar, blindedarm staartbeentjes of in breder verband het blijven voortbestaan van dichters - misschien is het evolutionaire voordeel wel dat het de dolfijn in staat stelt van tijd tot tijd aan de oppervlakte te komen boven het water uit te springen en een blik te werpen op de blauwe of sterren- of wolkenlucht en de kust…
K. Michel24 augustus 2021Lees meer >

Dageraad / Eos

netgedicht
4.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 849
Zacht rosewit gloort de ochtend, kust de vroege morgen wakker, druppels dauw, als fijn geslepen glas glinsteren tussen grassen groen en gele boterbloem.…
lijda11 juni 2010Lees meer >

Warm naastenliefde

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.763
gekleurde vleugels echoën taferelen op hoogte ‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw schrijf een vers onder lichtblauwe wolken de hemel weet hoe waar voor nu op een gracieuze manier het pad verlicht iedere dag opnieuw dit is mijn draad van juli warm naastenliefde op het oog van genegenheid lees en zie, hoor de toon op een vreedzame kust…

- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 732
Mijn diepe zee.. boodschapper langst de kust, droeg de frisse eenzame zilte schelpenlucht, verschalend wervelde de wind de poëzie zo onvergetelijk bleek.. hoorde men zijn zang haast niet...…

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten; bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid, opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…

Verliefde reiziger

gedicht
2.4 met 47 stemmen aantal keer bekeken 14.003
In 't kust-pension kwam liefde hem bezoeken. Zij at haar visje en zijn hart werd warm. De zoutpot gaf hij haar met blijde charm' en hij sprak Engels zonder een woord op te zoeken. Zijn lieven thuis geraakten in het duister want in zijn knieën kwam een oud gevoel. Hij schertste wervend naar zijn zondig doel.…

de schilderswijk van oud naar nieuw

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 514
straatlantaarn omgebouwd van gas verlicht mijn schilderswijk alsof het was en zou moeten zijn zoals de toekomst die vreemdelingen toeliet in "mijn wijk" wij konden er toen heel goed mee samengaan en verder geen gezeik , geen blaam nu geen stoeltjes meer voor de houten huisdeur nu geen paardjes meer door de lange gang het is spitsroeden lopen te kust…

De Lichten

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Een leven ligt verbeeld in de enkele gedichten, Die bij 't verstrijken van de jaren schaars ontstaan: Zij liggen wijd verspreid, zoals de vuren aan De kust, die land en zee gedeeltelijk verlichten.…

WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Haar achterlichaam glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust, stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust, wijst de verborgen weg tussen vlier en braam, draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam, die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust...…
Han Messie18 augustus 2011Lees meer >

DRIETAL

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 924
Vrije dagen in Spanje slijten moeder Anchie loopt overal kijkend met haar beide dochters door het drukke dorp aan de kust de zusjes Renate en Petra doorvorsen de winkel vol kleurige stoffen en lokkende beeldjes hun handen willen keurend voelen maar dwingen zich tot rust bij stromende gedachten als schuimende bergbeken die elkaar woest…
Han Messie31 januari 2012Lees meer >

Moederschip

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
over vertrouwde velden ver boven nietigheden verheven in de palm van trotse luchthelden naar iets nooit eerder begeven ik voel de ijle koelte op mijn huid de gespreide vleugels houden halt het zweet breekt plotseling uit nu de atmosfeer als een deken valt ik ben in de broeiende kern beland in het woud van intense geschiedenis op de kust…
Iniduo15 december 2012Lees meer >

EEN MEISJE OM TE STELEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 795
te zijn Schoonheid, die welhaast drogeerde, maakte van water overheerlijke wijn waarbij je zelfs niet at maar dineerde Het meisje haastte niet, zij flaneerde als in een illusie gleed ze mij voorbij Ze schreed voorbij wijl zij passeerde terwijl ik geloofde: Ze komt voor mij daar ik haar buitengewoon adoreerde ‘t Meisje zoende niet, ze kuste…
Ton Rijkers14 januari 2013Lees meer >

Een dagje uit

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.632
En trek de poes niet bij de staart, Laat ook Fidel met rust, En denk er om, dat je, als je gaat, Grootmoe bedankt en kust. Nu, kindren ga, maar wacht, Marie, Kom nog eens even hier: Die strik zit helemaal al scheef. Zie zo - nu veel plezier. Loop gauw nu heen, me dunkt, ik ruik De lekkere wafels al.…

't Is stil in de polder.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 735
Lieflijk de omhelzing: de hemel die de aarde kust. Refrein: En langzaam legt de nevel zijn zilvergrijze kleed en het wordt stil, heel stil in de polder en het wordt stil, heel stil in de polder en het wordt stil, heel stil in de polder.…

Lijf

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn voeten brengen me op paden en in landen die ik niet had kunnen raden aan kusten en op stranden, ze lopen en ze dragen mij, ze dansen met me, geven kansen aan me, ik neem foto's van mijn tenen van mijn benen. Ze vragen mij wanneer ik teveel loop, stil te staan.…
Ralameimaar13 december 2013Lees meer >

In het ochtendlicht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
het eten dat ze hem kookte at hij met smaak. zijzelf en de kleren die ze droeg kleurrijk. exotisch…mooi vond hij dat terwijl hij haar kuste wist ze dat hij zich verwonderde gisteren hadden ze gezwommen in azuur blauw water, later gegeten en gedanst maar hoe dit zo gekomen was?…
fairouz16 maart 2014Lees meer >

UW HANDEN

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.091
1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt Uit bloem en voor der vochte zomerlanden En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt, Met minder leniging die klamheid kust, Dan nu mijn gloed van Uw omvangen voelt.…

Weerzien met moeder

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 604
Een jonge moeder kust haar oude zoon. Ik neem plaats achter mijn bureau, en schrijf met tranen in mijn ogen, ons verhaal opnieuw.…

Vlinders

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 739
Kwam je tegen in de gang Kuste je voorhoofd Zacht jouw lippen dan mijn mond En voorbij je warme wang Voeld' ik je lichaam Ontdooide winter Danste lente dan haar zang Geurden zoete zomerkleuren Waaiden wervelend de wilde wolken Van woest en stoom naar teer lief loom Verstilde wereld, luwde storm Speelden bladeren nog wat in de herfstzon…

Het jaar 2000

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Ze kusten elkaar, wensten een goede gezondheid en beseften volgend jaar is zoiets als morgen, dan zitten ze hier opnieuw te vieren en een paar jaar later wordt er voorgoed afgerekend. Dat ze maar goed hun tijd nemen om te klinken op het leven.…

Het is vroeg of laat

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
kast en de sleutel ligt al jaren te wachten in de onder la ik voel wel dat de veer ietwat licht is gespannen maar dat kan een geringe opwinding in de nacht meestal beter verklaren anders wordt het de vraag of wij samen de ochtend baren in ieder geval tikt de rust gezapig door de tijd waarbinnen menig tandje een naderend radertje kust…

Meridianen

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
bevroren geweld tot ijskristallen, dan zou de oude zon zich uit een verrukkelijke hemel laten vallen in de krimpende schaduwen van de morgendauw omlijst door stille woorden zullen altijd in ieders armen rusten sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid als we de helderste sterren gadeslaan een gouden stip aan de horizon van verre kusten…
Pama6 december 2018Lees meer >

licht marine blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
een dunne lijn die samenvalt met de dromende daad van wandelaars over het strand zij vinden aanlopende golven en vrachtvaarders op vaste afstand bij klaarlichte dag werpen vlaggen kleuren aan de mast op het laag bed van golven liggen dun gestrekte draden als schering dwars op de stroom geslagen langzaam wordt het patroon naar de kust…

Heimwee naar keuze

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 707
juichend op de tribunes verkeerden a capella met het koor repeteerden onder veel belangstelling jubileerden zonder mondkapjes het ov prefereerden iedereen op een rondje trakteerden ons op allerlei feestjes amuseerden handschudden en zoenen praktiseerden eenzaamheid soms idealiseerden Ook heimwee naar wat rust in de natuur en langs de kust…
geeraardt28 oktober 2020Lees meer >