2296 resultaten.
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 En immer als het gloren kwam
openden zich die handen klam,
palmen vol liefde leven en lust
‘t leven dat mij teder wakker kust.
Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas.
© 2004…
Na de storm
gedicht
3.1 met 16 stemmen
12.670 Een najaarsstorm ver op de oceaan,
met hoog water en wind, heeft de kust ondermijnd,
huizen verdronken. Wij liepen naar het strand
van de binnenbaai, dat geen geweld kan doorstaan.
Zand over het pad, ruwe sporen van water
waar zee door de duinen brak, planten afgerukt
en nog bloeiende, slap op het strand.…
Homo Sum I
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.935 zonder ruste,
Die ging hoog-heerlijk in triomf door 't Leven,
Jeugdig omklemmend in een stórm van beven
Al zielen, gróte en kleine, naar het lustte
Dit Hoog Hart, dat toch nóoit zijn droefheid suste,
Droefheid om Liéfde's wil, die géén kon geven:
Nu weêr om Zélf's wil, wijl ik zelf moest sneven,
Dán wijl ik nédersloeg, wie 'k éven kuste…
Felle licht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Een ijskonijn
dat in molenhopen
zacht haar eigen pootjes kust.
Hoe ben ik hier gekomen?
En als ik dan de heenweg
ben verloren,
ben ik dan niet zondermeer
mijn doel ook
uit het oog verloren?
Ik wapper mij met mijn agenda
wat frisse lucht in het gezicht
en zie nog door de zonnewering:
licht. Fel licht.…
Geluksvinder
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
898 Ze noemen mij
ook wel een geluksvinder
de man zonder zorgen
alsof ik de regenboog teken
bij elke beweging van mijn hand
Alsof de zon mijn innerlijk kust
er altijd warmte in mij is
alsof een engel in mij is geland
Ze denken dat mijn reis
rustig is
dat het water zachtjes
en doordacht zichzelf
tegen de oevers aanduwt
Dat het nooit…
Toespraak tot het plafond
gedicht
4.3 met 36 stemmen
7.548 denk
bijv. aan lichaamshaar, blindedarm
staartbeentjes of in breder verband
het blijven voortbestaan van dichters -
misschien is het evolutionaire voordeel wel
dat het de dolfijn in staat stelt van tijd
tot tijd aan de oppervlakte te komen
boven het water uit te springen
en een blik te werpen op de blauwe
of sterren- of wolkenlucht
en de kust…
Dageraad / Eos
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
849 Zacht rosewit gloort de ochtend,
kust de vroege morgen wakker,
druppels dauw, als fijn geslepen glas
glinsteren tussen grassen groen
en gele boterbloem.…
Warm naastenliefde
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
2.763 gekleurde vleugels
echoën taferelen op hoogte
‘k leen een gevederde veer van de zeemeeuw
schrijf een vers onder lichtblauwe wolken
de hemel weet hoe waar
voor nu
op een gracieuze manier
het pad verlicht iedere dag opnieuw
dit is mijn draad van juli
warm naastenliefde
op het oog van genegenheid
lees en zie, hoor de toon
op een vreedzame kust…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 Mijn diepe zee.. boodschapper langst de kust,
droeg de frisse eenzame zilte schelpenlucht,
verschalend wervelde de wind de poëzie
zo onvergetelijk bleek..
hoorde men zijn zang haast niet...…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 schuw dus dit lied, vergeef het, blijf mij wachten;
bid voor mij al de dagen uwer eeuwigheid,
opdat mijn boot bij 't zwichten mijner krachten
niet nog in 't zicht der kust te pletter splijt.…
Verliefde reiziger
gedicht
2.4 met 47 stemmen
14.003 In 't kust-pension kwam liefde hem bezoeken.
Zij at haar visje en zijn hart werd warm.
De zoutpot gaf hij haar met blijde charm'
en hij sprak Engels zonder een woord op te zoeken.
Zijn lieven thuis geraakten in het duister
want in zijn knieën kwam een oud gevoel.
Hij schertste wervend naar zijn zondig doel.…
de schilderswijk van oud naar nieuw
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
514 straatlantaarn omgebouwd van gas
verlicht mijn schilderswijk alsof het was
en zou moeten zijn zoals de toekomst
die vreemdelingen toeliet in "mijn wijk"
wij konden er toen heel goed mee samengaan
en verder geen gezeik , geen blaam
nu geen stoeltjes meer voor de houten huisdeur
nu geen paardjes meer door de lange gang
het is spitsroeden lopen te kust…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Een leven ligt verbeeld in de enkele gedichten,
Die bij 't verstrijken van de jaren schaars ontstaan:
Zij liggen wijd verspreid, zoals de vuren aan
De kust, die land en zee gedeeltelijk verlichten.…
WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 Haar achterlichaam
glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam
bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust,
stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust,
wijst de verborgen weg tussen vlier en braam,
draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam,
die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust...…
DRIETAL
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
924 Vrije dagen in Spanje slijten
moeder Anchie loopt overal kijkend
met haar beide dochters
door het drukke dorp aan de kust
de zusjes Renate en Petra
doorvorsen de winkel
vol kleurige stoffen
en lokkende beeldjes
hun handen willen keurend voelen
maar dwingen zich tot rust
bij
stromende gedachten
als schuimende bergbeken
die elkaar woest…
Moederschip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 over vertrouwde velden
ver boven nietigheden verheven
in de palm van trotse luchthelden
naar iets nooit eerder begeven
ik voel de ijle koelte op mijn huid
de gespreide vleugels houden halt
het zweet breekt plotseling uit
nu de atmosfeer als een deken valt
ik ben in de broeiende kern beland
in het woud van intense geschiedenis
op de kust…
EEN MEISJE OM TE STELEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 te zijn
Schoonheid, die welhaast drogeerde,
maakte van water overheerlijke wijn
waarbij je zelfs niet at maar dineerde
Het meisje haastte niet, zij flaneerde
als in een illusie gleed ze mij voorbij
Ze schreed voorbij wijl zij passeerde
terwijl ik geloofde: Ze komt voor mij
daar ik haar buitengewoon adoreerde
‘t Meisje zoende niet, ze kuste…
Een dagje uit
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.632 En trek de poes niet bij de staart,
Laat ook Fidel met rust,
En denk er om, dat je, als je gaat,
Grootmoe bedankt en kust.
Nu, kindren ga, maar wacht, Marie,
Kom nog eens even hier:
Die strik zit helemaal al scheef.
Zie zo - nu veel plezier.
Loop gauw nu heen, me dunkt, ik ruik
De lekkere wafels al.…
't Is stil in de polder.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
735 Lieflijk de omhelzing:
de hemel die de aarde kust.
Refrein:
En langzaam legt de nevel
zijn zilvergrijze kleed
en het wordt stil,
heel stil in de polder
en het wordt stil,
heel stil in de polder
en het wordt stil,
heel stil in de polder.…
Lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
727 Mijn voeten
brengen me op paden en in landen
die ik niet had kunnen raden
aan kusten en op stranden,
ze lopen en ze dragen mij,
ze dansen met me,
geven kansen aan me,
ik neem foto's van mijn tenen
van mijn benen.
Ze vragen mij
wanneer ik teveel loop,
stil te staan.…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 het eten dat ze hem kookte at hij met
smaak. zijzelf en de kleren die ze droeg
kleurrijk. exotisch…mooi vond hij dat
terwijl hij haar kuste wist ze dat hij zich
verwonderde
gisteren hadden ze gezwommen in azuur
blauw water, later gegeten en gedanst
maar hoe dit zo gekomen was?…
UW HANDEN
poëzie
3.8 met 5 stemmen
1.091 1k weet dat wind, wen hij de aromen woelt
Uit bloem en voor der vochte zomerlanden
En zo doorgeurd, 't ontblote voorhoofd koelt,
Met minder leniging die klamheid kust,
Dan nu mijn gloed van Uw omvangen voelt.…
Weerzien met moeder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
604 Een jonge moeder kust haar oude zoon.
Ik neem plaats achter mijn bureau,
en schrijf met tranen in mijn ogen,
ons verhaal opnieuw.…
Vlinders
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
739 Kwam je tegen in de gang
Kuste je voorhoofd
Zacht jouw lippen dan mijn mond
En voorbij je warme wang
Voeld' ik je lichaam
Ontdooide winter
Danste lente dan haar zang
Geurden zoete zomerkleuren
Waaiden wervelend de wilde wolken
Van woest en stoom
naar teer lief loom
Verstilde wereld, luwde storm
Speelden bladeren
nog wat in de herfstzon…
Het jaar 2000
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Ze kusten elkaar, wensten een goede gezondheid en beseften
volgend jaar is zoiets als morgen, dan zitten
ze hier opnieuw te vieren en een paar jaar later
wordt er voorgoed afgerekend.
Dat ze maar goed hun tijd nemen om te klinken op het leven.…
Het is vroeg of laat
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
511 kast
en de sleutel ligt al jaren
te wachten in de onder la
ik voel wel dat de veer
ietwat licht is gespannen
maar dat kan een geringe
opwinding in de nacht
meestal beter verklaren
anders wordt het de vraag
of wij samen de ochtend baren
in ieder geval tikt de rust
gezapig door de tijd
waarbinnen menig tandje
een naderend radertje kust…
Een verjaardag
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.016 Een vlinder kuste mij goede nacht
Alsof ik een lelie was!…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen van de
morgendauw omlijst door stille woorden
zullen altijd in ieders armen rusten
sporen wat ons verlicht en wat zich uitbreid
als we de helderste sterren gadeslaan
een gouden stip aan de horizon van
verre kusten…
licht marine blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 een dunne lijn die
samenvalt met de dromende daad
van wandelaars over het strand
zij vinden aanlopende golven
en vrachtvaarders
op vaste afstand
bij klaarlichte dag werpen vlaggen
kleuren aan de mast
op het laag bed van golven
liggen dun gestrekte draden
als schering dwars
op de stroom geslagen
langzaam wordt het patroon
naar de kust…
Heimwee naar keuze
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
707 juichend op de tribunes verkeerden
a capella met het koor repeteerden
onder veel belangstelling jubileerden
zonder mondkapjes het ov prefereerden
iedereen op een rondje trakteerden
ons op allerlei feestjes amuseerden
handschudden en zoenen praktiseerden
eenzaamheid soms idealiseerden
Ook heimwee naar wat rust
in de natuur en langs de kust…