Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

Zweem

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 750
Het gevoel slijt ebt weg de tijd wist momenten uit de ruimte dijt uit in knallen het heelal zweeft dol rond. De herinnering lekt vervaagt wat eens samen geboren was voor iets iemand is geweest zo nabij verloren gegaan.…

Tantaliserend

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.978
Ik kan me niet bewegen in de ruimte die je strekt moet me overgeven aan wat jij voor mij bedenkt. Je oog rust op mijn nek als een te winnen trofee ik geef je mijn wijde hals als een offer dat je stilt. Maar alle ketens breken zich op de rotsen in de branding van de oceanen aan lust die zich werpen op je zij.…

De deur naar buiten blijft gesloten

hartenkreet
3.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.016
Gevangen in de kamer van mijn hoofd Met tralies voor de ruiten Wordt het laatste licht gedoofd Kon ik maar vluchten naar buiten De ruimte geheel leeg Koude lucht omklemt mijn hart Een bloedende traan die ik wegveeg Levend in een wereld apart Opgesloten in een gesticht Want die is niet goed snik Maar de pijn wordt niet verlicht Mijn grootste…
Daisy25 februari 2007Lees meer >

Vrienden blijven?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.434
Zullen we dat doolhof met rust laten wat dat gaat toch nooit werken echt, ik zal je nooit zomaar haten maar mijn hart zal de ruimte beperken…

De wandeling

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Zij wandelde langs blauwe open luchten Langs hemels vol met zwart omrande wolken en slaakte duizend zuchten Openheid en ruimte had zij nodig De afstand des te meer De klanken van herinnering deden nog vaak te zeer Alleen met wind en met geweten met troost voor eigen ziel moet deze weg gelopen om al die pijn te kunnen gaan vergeten…

Aan Pamela

hartenkreet
0.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.185
dikwijls zijn er van die naamloze namiddagen en de tijd loopt sneller dan dat de ruimte eindigt in een schaduwrijke hel het voetpad, ja, die is het die de passen regelt van onze nachtelijke liefdes die we vergeten, die we niet vergeten zoals de Brusselse foor, de ochtenddromen, de oorlogen in verre landen en we zetten ons leven verder…

"Geliefd"

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.252
Je bént niet dood je bent ons enkel vóórgegaan naar 'n leven zonder tijd en ruimte. Ik zie je aan de einder waar de kim zich kleurt in vale tinten en licht verdwijnt achter de horizon. Ik weet dat j'er nog bent al kan ik je niet vatten herinneringen zó tastbaar in glas-in-loodramen gelijst.…
Rena27 december 2003Lees meer >

het warme laken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
kan de ochtend soms donker lijken waar men licht vermeent als de nacht nog duidelijk weent bij het vroege opstaan van een verleden etmaal en onverteerde gedachten voortschrijdend worden uitgebeend tot een rusteloos verhaal dan schuif ik ze niet opzij die doeken voor de wereld het zal zeker niet helpen in mijn verwarring ruimte…

Een rode sjaal

gedicht
4.4 met 58 stemmen aantal keer bekeken 11.240
liep toen door, eerste links, dan weer links en kwam uit op een binnenplaats bij een bank aan een bakstenen muur waar een viool de ruimte vulde, een viool van wijn en waakzaam vuur.…

verre uilen

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 880
jij droomt nu in mijn open veld van bomen en struiken zo heb je mij verteld en ogen geopend als luiken naar het verlichte donker waar de grond nog voelt als draagbaar van gras het laat je voelen zo de mens is bedoeld daar waar rust doet zwijgen en stiltes naar je neigen bind ik de ruimte aan sterrenpaden; een brug naar jouw gedachten…

Vie romancée

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 645
Hoor hoe u spreekt in clichés, beeldloos gebrabbel brakend in een stoffige, levenloze ruimte waarin elke essentie ontbreekt. Schaduwen, huizen, parken en gebouwen wreed ontdaan van hun contouren - even amorf als uw verzet - vormen uw zelf bedachte vrolijkheid, klinken als een doodskreet in een echoloos bestaan.…

Vorst

poëzie
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.286
Is vorst Breken scherp en helder de stenen rijen Wegen scheuren Schel schelt de schel Van de trem in de duizelruimte Hoge hoepel Staalhemel staalhelm Naar klare spanbanen strammen stappen Laarzen slaan de straat tot luide ruimte Is vorst Breken stenen scherp Slaan laarzen klaar Schellen de schellen schel helder helder helder…

Boomstammen

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.968
stammen liggend in een houten gareel doorgesneden woudreuzen huilend in druipende hars houten wachters langs de bosrand gestapeld in lange rijen toekomstige planken of masten geschapen voor het scheppende takken ontbindend in de rottende aarde wortels voortlevend in verwondering weten dat het vorige leven is vergeten ontboste ruimte…
J.J.v.Verre11 december 2008Lees meer >

Moeilijkheidsgraad,

netgedicht
4.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 665
De allerhoogste graad in een zin of regel, die geen ruimte en twijfel laat bestaan, van wat ik zeggen wilde, daarin zou een onversneden boodschap moeten staan om al wat mee - of tegenzat, uit eigen hand bedreven, in eigen leed geleden en met tol en taal betaald, verhaalt zich braaf tot het heden, in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
pama29 december 2008Lees meer >

Breekbaar?

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
Tijd verschuift met dons, bepaalt het gewicht van ruïnes, steelt vuur uit hemel en harten, waarin blikken zijn versluiert, golven vonken breken door vanuit de ruimte, als wolven land en zee bespringen, een witte meeuw vangt zilte wind in een oneindige geeuw.…
pama29 november 2009Lees meer >

Wat heet missen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 874
staarde mij radeloos aan de lege plek in jouw bedje huilde in mijn hart gesprongen traanbuizen spoelden sporen in woestijnen de flessen zonder zielen waren geestdodend doof bleven de katers onder gebrande kurken ongeboren kinderen tellen op de vingers van hun handen en tandeloos vreet de tijd het karkas van de ruimte…

Hoe, Wie, Waarom der schepping

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 801
in de aarde onder mijn voeten in de natuur om me heen liggen versluierd antwoorden op hoe, wie, waarom der schepping alles wat er is, ligt aan de streng die heden verbindt met de oerknal de oeroude navel der schepping waar de onderzoekers in afdalen zolang niet alle vragen beantwoord is er ruimte voor dogmatisch geloof voor het paranormale…
Custor9 maart 2010Lees meer >

Ongekende weelde

netgedicht
5.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.373
De stedelijke grenzen verwateren, verdwijnen uit het zicht, door planologen in het groen uitgeslagen hart met meer ruimte op het oog dan gewenste stilte verdelen ze de laatste klanken, in vogelvlucht door de bijna uitgeklonken weelde van weiden en water.…

Onder de zoden

gedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.879
ik siepel ik siepel ik holderdebol verlegen vergetend de oude knol ik rol over m'n kop in het groene gras 'k hoor het weer zingen het lage gewas het vredige groeisel dat een deken was: een wolletje wei vol zachtheid vol geur groener dan groen in een ruimte die blauw wordt van kleur.…

Nog slechts

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
besta jij uit gedacht of stof van dromen nam jij vorm in mij zoals verlangen naar geld even later tien euro vond Leven wij kort en hevig ontelbare momenten met en voor elkaar Wij krijgen het geheel niet opgeteld Er is geen oplossing klaar Dus zoeken wij ver van elkaar de ruimte, die ons nodig heeft maken…

Joie de vivre

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 597
als ik kon zou ik je stem uit de vijver vissen bemint op zachte snaren vol van klanken in vrouwenoren aan een stille blauwe hemel wil ik je toezingen jouw naam geeft poëzie aan ‘t leven dat laat mij geloven langs de dreven van flora en fauna van het seizoenbeeld, van adem in een stille ruimte en aan het kind in mijn ziel zal ik zeggen…
Quicksilver2 september 2010Lees meer >

Familie-dag

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.312
Een dag met veel ruimte voor eindeloze blijheid voor jong en oud. En voordat de hemel vol staat met sterren die ons die dag gadesloegen, rijden we voldaan en slaperig naar het familie-huis.…

VERSTROOIEND TOCHTJE

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
'k Fietste op een frisse winteravond over de lange eenzame landweg volgde een kleine warme luchtwenteling de oneindige troosteloze ruimte had één starre droge ademtocht maar een soepel balletneveltje danste speels voor me uit de gitzwarte akkerzee welfde gedwee tegen de lilliputterboompjes van houtskool bij de nòg grijze stramme westelijke…
Han Messie16 oktober 2010Lees meer >

Arti-flex

netgedicht
2.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 3.161
(voor Artifex) aardetinten leven waar haar pen de ruimte geeft er kleven nieuwe woorden aan deze dag geweven langs de weg die alle kanten uitgaat zij vindt ze, neemt ze, schikt ze tot weefsels als tapijten, kleurrijk, rood is roder blauw diept zeeën uit en geel schijnt met de zon op levendige akkers binnen, in haar woordenboek ligt…
switi lobi3 januari 2011Lees meer >

Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
Verstild in ruimte leegte zonder verdriet, gewogen door beweging. Leven dwaalt te ver vertaal mijn oude angsten in een nieuw akkoord. Verlicht ijskristal als reisgezel van een nacht, dan vloeibaar verder. Eierschaal gevuld met zongekweekte tranen, gedroogd in eigenheid.…
pama19 januari 2011Lees meer >

Vleugelloze dans

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
aarde schreit ) Een ontrollende traan spat uiteen in een eeuwige glinstering van zwijgende woorden Ingehouden breekt de hemel uit zijn cocon in een vleugelloze dans en spreekt nimmer meer over het verschepen van zijn verloren geliefde * * * De aarde is als een ontheiligd altaar dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte…

Lichtkromme

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
Zwijg de stilte dood, dood de tijd, verbuig de ruimte. Bedenk in ondenkbare termen. Overwin de toorn van het lam, haal het verleden in, herleef vervlogen beleving. Sneller dan het licht. Leegte vult zich met licht gebogen spanning. Een glimmende lach verbergt een geblindeerde gedachte. Zie het licht, dat sneller gaat dan het zicht.…
Iniduo14 juni 2011Lees meer >

Met andermans rijkdom

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
gevuld met andermans rijkdom schaar ik me ergens waar het licht geen bijval kent, het ontmoeten of het ontmoedigen ervan herkent de tijd die ik in mijn zakken draag leeg zoals de kruin waar geen vogel in rust is de ruimte onbeperkt aanwezig, geen afbakening die me kent al hoor ik wel het schreien van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze…
elze6 juli 2011Lees meer >

Sinds mensenheugenis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Er gaat iets in eindeloze ruimte verloren in een baan van cirkels en hyperbolen. Er zijn zacht ruisende echo’s te horen van zingende golven die eeuwig ronddolen op klanken van ontelbare rotaties geleden.…
Iniduo31 juli 2011Lees meer >

Potdicht (5)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
niet bestaan hebt, bezeten vervloekt hebt, geweest bent, nu lig je papegaai boven je bed hij snavelt het Boek af, bevleugelt de woorden herhaalt jouw organen, dofgoud brokkaden het graan is bescheten, wil nog vergeven je uurwerk maalt niets en weet elk uur beter diep in de tuin slaat het binnenste buiten altijd die Vogel, verlies van ruimte…
Fibo Foppe30 augustus 2011Lees meer >