Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

uitzicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 629
loop je mee naar het einde van de dag, samen kunnen we een stukje optrekken van het gordijn dat ons omgeeft het witte laken dat het daglicht smoort en 's avonds kunnen we als herders waken de kudde wolken als zwarte schapen die opgestegen zijn vanaf de grond achter het hek en liggen en waken en liggen en dromen en kijken naar de maan die traag…
c. paris10 april 2009Lees meer >

Jeugddromen

netgedicht
4.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 3.547
als de morgen ontwaakt nadat mijn ogen rust vonden in de eeuwige nacht die, indien ongestoord, een flits is van twee tellen of een fractie tussen een trage inslaapouverture en een vermoeiende finale welke laatste op weerstand lijkt om resterende hoop bij elkaar te rapen die door dromen is platgewalst en pas na het ochtendgebed van…

Contrast

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
De was verandert de kleur van regen, verborgen onder zoden gras, totdat jij doorbrak, stond de horizon te laag en leek of die achter een violet gordijn verborgen was, druppels kaarsvet parellen traag op verse bladeren, die er kennelijk gisteren nog niet waren, om in schril contrast de moed weer te laten wegen, want morgen wordt het beter…
pama7 juni 2009Lees meer >

Overleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 922
in de linkerhand een kabaske op zijn hoofd een klakske een versleten blauwe broek daaronder kapotte sandalen gaat hij in trage stap in de winkel op de hoek wekelijkse proviand halen bruin brood voor alledag een grote doos hagelslag diepvries visstickjes een pak van zes bierblikjes chocomelk in literfles ook een stuk of zes drie zou…
Hieronymus8 augustus 2009Lees meer >

Ik proef de aarde

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 692
brein rimpelt ‘t water, wiegt ‘t riet De hengel is slechts rekwisiet voor m’n verblijf aan ‘t water ik wil de sfeer uit m’n jeugd in dreven na onweer herbeleven Ruik ozon en gemaaid gras Een reiger staat stil in het riet z’n borstdons rilt in de wind ik loop de oranje gloed van de ondergaande zon tegemoet De reiger vliegt met trage…
Custor4 maart 2010Lees meer >

razernij

hartenkreet
4.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 727
Leunend tegen luchten in verre verte kleurt het water donker, bijna zwart traag ontsnapt een grote nog gladde golf en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts, richt zich plots bruisend op om schuimbekkend in een vlaag van razernij de kust te geselen.…
lijda31 mei 2010Lees meer >

Vreemd

poëzie
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.228
En veel edeler maakt van stof, Dat het windje in de twijgen Zo behoedzaam gaat te werk En aleen wat blaadjes zijgen Doet op 't pad en 't bloemenperk, Zonder 't wazig diep te raken Waar de groene schemer blauwt, Of de goudglans schuw te maken In het ijlbebladerd hout, Of te roeren aan de vijver, Waar zeer statiglijk en traag…

DE LEYEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Zeilen met tastende punten schuiven behoedzaam ogend tussen eilandjes voort, als vleugels van traag zwevende duiven.…
Han Messie20 december 2011Lees meer >

Spanning

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Vooruit kruipt de tijd die daarna is vervlogen, Zo traag als een slak maar zo snel als de wind. Alsof de tijd wordt verdraaid en verbogen, Zo ben je de grijsaard die terugdenkt aan ’t kind. Vandaag denk ik weer aan de zorgen van morgen, Gekromd en gebukt onder ’t juk van vandaag.…
Pisces30 juli 2012Lees meer >

DOOI

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.529
Zoals bij 't sneeuwen die vlokken vervaard weiger en trage vallen op aard, zo moeten alle gedachten van ons van uit hun hemel van dromen en dons dalen op aarde waar alles dooit wat sneeuwwit en droomrig de dingen vermooit.…
Alice Nahon29 januari 2013Lees meer >

Veiliger haven ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
Vloten vol schaduw ebben weg in flarden mist als de vlotten zich traag voortbewegen door de polders langs het jaagpad zover men ziet, als ware het de eind bestemming, draaibaar aan het tijdse wiel, als de veerman mij komt halen gevormd uit de schoot van het moederland.…
Pama4 mei 2013Lees meer >

In verborgen vurigheid

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 700
Het boze oog waarin het licht gedoofd het trage bloed doet stollen daar woont geen tomeloze Liefde Het spel dobbelt tussen Oost en West en Indisch bijgeloof We zinken er in weg op de vlucht voor Goena goena en stille kracht De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat en wijt het aan een Boze Geest of kwade wil van anderen De geur…

Doorkomst dodendorp

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 645
De weg loopt nu, als zwarte stroop zo zwaar, tergend traag onder mijn arme Presto door het sidderende dodendorp weer uit. Maar hoor! Als afscheid toch nog een vormelijk gebaar? Daar is uiteindelijk zowaar een levend teken. Ginds hoor ik dan nog een kerkklok slaan.…

Verstilling

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
zij in haar droom de pijn verliet de milde adem vervliegt op die onverwachte morgen waarin een wijsje klinkt die alleen deze mens verzinnen kan tekent naast verdriet, de schoonheid op de tippen van de gekozen tonen het lijkt een droevig melodietje op tevreden vleugelslagen en de wil dat zij haar leven zelf dichtvouwde het trage…
Pama20 november 2014Lees meer >

Jouw verjaardagsnacht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
De uren tikten traag voorbij en jij, was jij je nog bewust van mij, toen ik je mond weer vochtig maakte, zachtjes je ingevallen wang aanraakte? Dit kon nog dagen duren, weken, zo sterk was jij met al je gebreken. Tegen de ochtend echter kwam de rust je adem stopte, jouw vuur was geblust en ik heb je toen zachtjes vaarwel gekust.…
Ludy Bührs9 december 2014Lees meer >

De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.040
En in de bladerstille lucht, met trage glinsters, lichtend-gestrooide sterren blinken, wijl Nacht en Vrede in 't zwellend harte zinken.…

Het Dooit.

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.727
Zoals bij 't sneeuwen die vlokskens, verveerd, weiflend en trage vallen op eerd, zo moeten alle gedachten van ons, van uit de hemel van room en dons, dalen op aarde waar alles dooit wat sneeuwwit en droomrig de dingen vermooit.…
Alice Nahon8 december 2015Lees meer >

Grijs gedraaid?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
wereld draven door details worden in herhaling verdraaid, het zuiverste moment van oorsprong, het eerste contact wat tot een vibratie leidt schaduwen steeds zwakker klinken, de naald voorbij het nulpunt van het geweten lokt, we slijpen het geluid langs de voorgeschreven groeven, uiteindelijk is dat er maar een, z’n arm kruipt als een trage…
Pama19 augustus 2019Lees meer >

Lenteschreden

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Er komt in maart zeker een dag dat zelfs rozen openspringen merels vast het hoogste lied samen met een lijsterkoor zingen dus opgelet, nu de lente heel traag haar eerste schreden zet.…

Eeuwig Kind

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 491
Alsof het trage wolken zijn die komen en weer gaan. Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd. U bent uw gedachten niet. U bent uw angsten niet. U kwam van verre. U bent nu hier. Samen. We denken dat we ouder worden maar al wat leeft, is tijdloos. Tijdloos als pasgeboren kinderen. Tijdloos zoals alle dieren zijn.…

Zonder het zelf te weten?

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 611
In een opkomende realiteit ontstaat een onbedwingbare mist, een aerogene vitrage, elke autonome druppel herbergt een regenbui, zijn richting berijdt, verbindt zich naar alle kanten in sommige gevallen traag en lui daarin raken we de richting kwijt en uit zich in emoties vol razernij verwond en ruimtelijk vermomd in een ongeremd gevoel,…
Pama22 september 2020Lees meer >

Pantha rhei

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
Na elke trage slag van onze bronzen armen snelden onze zondoorstoofde zomerhoofden, blond als twee kristallen bollen, meters verder mee met het getij.…

Tandje minder

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Weg met de laksheid van traag wiekende molens, niks mañana... Nieuwe energie is het parool! Volle kracht voorwaarts!…
Max11 april 2022Lees meer >

Kikkers en padden

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
Sindsdien groeit er nabij kootwijkerzand Een wingerd die zich tergend traag en sloom Om een bolide slingert langs een boom Waar bugs en zoef en max loom zijn gestrand…
Max5 mei 2023Lees meer >

gouden gift - van harte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
als de zon vanavond ondergaat kent ook deze dag weer belofte dat er morgen een nieuwe komt vergeet daarom nooit de dagen dat morgen nog onvatbaar was waarin uren traag voorbijkropen omdat de toekomst zich sluierde met de wikkels van onzekerheid ook op de jaardag van jouw leven krijgt morgen zo nieuwe betekenis meer nog dan een duiding van…

Flevolifeline

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
onder ligt de gaskraan onder Slochteren gaat dicht en ook de Eemshaven raakt zo uit zicht Ik aarzel steeds of ik naar Ljouwert ga naar 't Tjeukemeer, Stavoren, Appelscha en 't Planetarium van IJsinga Eenmaal per jaar toog ik naar Beetsterzwaag voor haar, al doe ik het steeds minder graag het duurt te lang en 't gaat me veel te traag…

regen – een kleine symfonie

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
meer paraplu’s droegen een zilvervlies mompelden onverstoorbaar naar binnen gericht in een trage nukkige golf soms even uit het evenwicht maar dan weer gedempt naar lange schreden gericht.…

Tussen alles in

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
Er zit een wereld verscholen in een trage ademhaling, in het voelen van mijn voeten op de grond, en als ik mezelf toesta gewoon te zijn, dan opent zich iets zachts, iets eerlijks, iets dat nergens heen hoeft. Ik dwaal vaak af, ja, soms in gedachten, soms in zorgen, maar ik keer altijd terug, niet uit discipline maar uit liefde.…
CB23 mei 2025Lees meer >

watermuziek

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
met koetsen tuimelen zilveren beslagen hoefnagels tollen wielspaken een lichte melodie op een wijd blad geschreven waar regels elkaar naspelen op de rug van het water gaat een vliesdun tokkelen onrust is tijdloos hoog heffen spanen van de sloep in een lange boog woelen golven los die het glinsterend spoor opgraven aaneenrijgen met trage…

Als de zee ademt

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
De zee ademt zacht haar geheim in elke golf ik luister gedwee De zee spreekt tot mij in bewegingen die voelbaar zijn als ik mijn zintuigen open, een trage stroming langs gedachten zonder naam, en ik luister alsof het water mij al lang kent.…
CB4 juli 2025Lees meer >