2249 resultaten.
uitzicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 loop je mee naar het einde van de dag,
samen kunnen we een stukje optrekken
van het gordijn dat ons omgeeft het
witte laken dat het daglicht smoort en
's avonds kunnen we als herders waken
de kudde wolken als zwarte schapen die
opgestegen zijn vanaf de grond achter het
hek en liggen en waken en liggen en dromen
en kijken naar de maan die traag…
Jeugddromen
netgedicht
4.1 met 28 stemmen
3.547 als de morgen ontwaakt
nadat mijn ogen rust vonden
in de eeuwige nacht
die, indien ongestoord,
een flits is van twee tellen
of een fractie tussen een trage
inslaapouverture en
een vermoeiende finale
welke laatste op weerstand lijkt
om resterende hoop bij elkaar te rapen
die door dromen is platgewalst
en pas na het ochtendgebed
van…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De was verandert de kleur van
regen, verborgen onder zoden gras,
totdat jij doorbrak, stond de horizon
te laag en leek of die achter een violet
gordijn verborgen was, druppels kaarsvet
parellen traag op verse bladeren, die er
kennelijk gisteren nog niet waren, om
in schril contrast de moed weer te laten
wegen, want morgen wordt het beter…
Overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
922 in de linkerhand een kabaske
op zijn hoofd een klakske
een versleten blauwe broek
daaronder kapotte sandalen
gaat hij in trage stap
in de winkel op de hoek
wekelijkse proviand halen
bruin brood voor alledag
een grote doos hagelslag
diepvries visstickjes
een pak van zes bierblikjes
chocomelk in literfles
ook een stuk of zes
drie zou…
Ik proef de aarde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
692 brein
rimpelt ‘t water, wiegt ‘t riet
De hengel is slechts rekwisiet
voor m’n verblijf aan ‘t water
ik wil de sfeer uit m’n jeugd in
dreven na onweer herbeleven
Ruik ozon en gemaaid gras
Een reiger staat stil in het riet
z’n borstdons rilt in de wind
ik loop de oranje gloed van
de ondergaande zon tegemoet
De reiger vliegt met trage…
razernij
hartenkreet
4.7 met 18 stemmen
727 Leunend tegen luchten in verre verte
kleurt het water donker, bijna zwart
traag ontsnapt een grote nog gladde golf
en vloeit langzaam grijsgroen landwaarts,
richt zich plots bruisend op
om schuimbekkend
in een vlaag van razernij
de kust te geselen.…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 En veel edeler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw te maken
In het ijlbebladerd hout,
Of te roeren aan de vijver,
Waar zeer statiglijk en traag…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Zeilen met tastende punten schuiven
behoedzaam ogend tussen eilandjes voort,
als vleugels van traag zwevende duiven.…
Spanning
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Vooruit kruipt de tijd die daarna is vervlogen,
Zo traag als een slak maar zo snel als de wind.
Alsof de tijd wordt verdraaid en verbogen,
Zo ben je de grijsaard die terugdenkt aan ’t kind.
Vandaag denk ik weer aan de zorgen van morgen,
Gekromd en gebukt onder ’t juk van vandaag.…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokken vervaard
weiger en trage
vallen op aard,
zo moeten alle
gedachten van ons
van uit hun hemel
van dromen en dons
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
Veiliger haven ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 Vloten vol schaduw ebben weg in
flarden mist als de vlotten zich
traag voortbewegen door de
polders langs het jaagpad zover
men ziet, als ware het de eind
bestemming, draaibaar aan het
tijdse wiel, als de veerman mij
komt halen gevormd uit de schoot
van het moederland.…
In verborgen vurigheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
700 Het boze oog waarin het licht gedoofd
het trage bloed doet stollen
daar woont geen tomeloze Liefde
Het spel dobbelt tussen Oost en West
en Indisch bijgeloof
We zinken er in weg op de vlucht voor
Goena goena en stille kracht
De Indo drukt hiermee de Blanke in hem plat
en wijt het aan een Boze Geest of kwade wil
van anderen
De geur…
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 De weg loopt nu, als zwarte stroop zo zwaar,
tergend traag onder mijn arme Presto door
het sidderende dodendorp weer uit. Maar hoor!
Als afscheid toch nog een vormelijk gebaar?
Daar is uiteindelijk zowaar een levend teken.
Ginds hoor ik dan nog een kerkklok slaan.…
Verstilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
721 zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vervliegt
op die onverwachte morgen
waarin een wijsje klinkt
die alleen deze mens verzinnen kan
tekent naast verdriet, de schoonheid
op de tippen van de gekozen tonen
het lijkt een droevig melodietje
op tevreden vleugelslagen en de wil
dat zij haar leven zelf dichtvouwde
het trage…
Jouw verjaardagsnacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
667 De uren tikten traag voorbij
en jij, was jij je nog bewust van mij,
toen ik je mond weer vochtig maakte,
zachtjes je ingevallen wang aanraakte?
Dit kon nog dagen duren, weken,
zo sterk was jij met al je gebreken.
Tegen de ochtend echter kwam de rust
je adem stopte, jouw vuur was geblust
en ik heb je toen zachtjes vaarwel gekust.…
De hoog-geslegen maan glimt door de twijgen.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.040 En in de bladerstille lucht, met trage
glinsters, lichtend-gestrooide sterren blinken,
wijl Nacht en Vrede in 't zwellend harte zinken.…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokskens, verveerd,
weiflend en trage
vallen op eerd,
zo moeten alle
gedachten van ons,
van uit de hemel
van room en dons,
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 wereld draven door
details worden in herhaling verdraaid,
het zuiverste moment van oorsprong, het
eerste contact wat tot een vibratie leidt
schaduwen steeds zwakker klinken, de naald
voorbij het nulpunt van het geweten lokt,
we slijpen het geluid langs de voorgeschreven
groeven, uiteindelijk is dat er maar een, z’n arm
kruipt als een trage…
Lenteschreden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Er komt in maart zeker een dag dat zelfs rozen openspringen
merels vast het hoogste lied samen met een lijsterkoor zingen
dus opgelet, nu de lente heel traag haar eerste schreden zet.…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Alsof het trage wolken zijn
die komen en weer gaan.
Vertraag uw tijd. Uw snelle tijd.
U bent uw gedachten niet.
U bent uw angsten niet.
U kwam van verre.
U bent nu hier.
Samen.
We denken dat we ouder worden
maar al wat leeft, is tijdloos.
Tijdloos als pasgeboren kinderen.
Tijdloos zoals alle dieren zijn.…
Zonder het zelf te weten?
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
611 In een opkomende realiteit
ontstaat een onbedwingbare
mist, een aerogene vitrage,
elke autonome druppel herbergt
een regenbui, zijn richting berijdt,
verbindt zich naar alle kanten
in sommige gevallen traag en lui
daarin raken we de richting kwijt
en uit zich in emoties vol razernij
verwond en ruimtelijk vermomd
in een ongeremd gevoel,…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 Na elke trage slag van onze bronzen armen
snelden onze zondoorstoofde zomerhoofden,
blond als twee kristallen bollen,
meters verder mee met het getij.…
Tandje minder
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
732 Weg met de laksheid van traag wiekende molens, niks mañana...
Nieuwe energie is het parool! Volle kracht voorwaarts!…
Kikkers en padden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
534 Sindsdien groeit er nabij kootwijkerzand
Een wingerd die zich tergend traag en sloom
Om een bolide slingert langs
een boom
Waar bugs en zoef en max
loom zijn gestrand…
gouden gift - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 als de zon vanavond ondergaat
kent ook deze dag weer belofte
dat er morgen een nieuwe komt
vergeet daarom nooit de dagen
dat morgen nog onvatbaar was
waarin uren traag voorbijkropen
omdat de toekomst zich sluierde
met de wikkels van onzekerheid
ook op de jaardag van jouw leven
krijgt morgen zo nieuwe betekenis
meer nog dan een duiding van…
Flevolifeline
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
428 onder ligt
de gaskraan onder Slochteren gaat dicht
en ook de Eemshaven raakt zo uit zicht
Ik aarzel steeds of ik naar
Ljouwert ga
naar 't Tjeukemeer, Stavoren,
Appelscha
en 't Planetarium van IJsinga
Eenmaal per jaar toog ik naar Beetsterzwaag
voor haar, al doe ik het steeds minder graag
het duurt te lang en 't gaat me
veel te traag…
regen – een kleine symfonie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 meer paraplu’s droegen een zilvervlies
mompelden onverstoorbaar naar binnen
gericht in een trage nukkige golf soms
even uit het evenwicht maar dan weer
gedempt naar lange schreden gericht.…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Er zit een wereld verscholen
in een trage ademhaling, in het voelen van
mijn voeten op de grond, en als ik mezelf toesta gewoon te
zijn, dan opent zich iets zachts, iets eerlijks, iets dat nergens heen hoeft.
Ik dwaal vaak af, ja, soms in
gedachten, soms in zorgen, maar ik keer altijd
terug, niet uit discipline maar uit liefde.…
watermuziek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
393 met koetsen
tuimelen zilveren beslagen hoefnagels
tollen wielspaken een lichte melodie
op een wijd blad geschreven
waar regels elkaar naspelen
op de rug van het water gaat
een vliesdun tokkelen
onrust is tijdloos
hoog heffen spanen van de sloep
in een lange boog woelen golven los
die het glinsterend spoor opgraven
aaneenrijgen met trage…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De zee ademt zacht
haar geheim in elke golf
ik luister gedwee
De zee spreekt tot mij
in bewegingen die voelbaar zijn als
ik mijn zintuigen open, een trage stroming langs
gedachten zonder naam, en ik luister alsof het water mij al lang kent.…