2487 resultaten.
Bescheidenheid siert de meester
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
726 De wetenschap stelt geen schuldvraag
zo denken sinds Adam Smith onze economen
koel en afstandelijk door de bank genomen
Laisser faire laisser passer graag
Wij spelend voor blinde krachten
formeren samen een onzichtbare hand
zo komt het natuurlijk proces tot stand
met geen tot sturen bij machte
Het echte wonder is ons tijdenlang wel varen…
As roest niet
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
490 Het roest vertelt het
najaar door de ruit, waarmee het
seizoen vervelt tot in z'n huid
en in transparante blaren,
strekt zich duizend vleugels uit, warmt
zich bij het open vuur de winterbruid,
dit lied telt glazen met z'n toverluit,
verdrinkt, om de muze in te luiden,
klinkt de vlijt door blinde jaren heen,
schrijf in as je naam naast de ware…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
928 Rostropowitch op vier speelt Bach
Apollo zelf stuurt zijn hand
en leidt mijn geest naar dromenland
reeds is het kwart voor middernacht
dra zal de jonge dag, nog blind
gebakerd worden door die nacht
die haar opnieuw, onnozel kind
zal drijven in Athene’s macht
honderd duizend en nog meer
doden en gewonden
door honger, oorlog –keer…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
Bodem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
543 Ik weet dat ik niet goed genoeg
mijn best doe, om hier uit te geraken
ik staar mij blind op een grijze muur
de ankers van mijn ziel zinken niet
raken niet tot de bodem
zoeken altijd een uitvlucht
om niet te zinken
kijk ik naar de vogels
rode vogels
bonte vogels
maar ik weet
mij niet te vliegen
en klim langzaam hoger
uit diepere dalen…
Geboren onder zomerzon
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
3.031 Het leven dat geheimvol is,
dat telkens weer ons is gegeven;
wij zijn de gasten aan de dis
en proeven de verrukking even,
maar nooit zijn wij voorgoed voldaan;
en 't antwoord op de laatste vragen
het is zo ver van ons vandaan;
we gaan als blinden door de dagen.…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht
in 't lichaam stort, blind van gestolde glans,
met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken…
ik zag je woorden naar me kijken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 zinnen makend tot een nieuw bestaan
de dag en nacht in ons verrijken
elke weg als nieuw te gaan
geen ogen die al in me dwaalden
geen lippen nog naar eerst gevoel
slechts woorden die in ons verhaalden
wevend, ragfijn tot een kloppend doel
liefde was een vreemd gegeven
voelbaar blauw tot zon gewelfd
blind verloren in jouw leven
was jij al…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust,
Kalm in mijn kamer binnen blinde muren,
In 't gemelijk genot van ledige uren,
Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust.
Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust
een ganse middag voor mij uit te turen,
En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren,
Bij korte teugen met verfijnde lust.…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 Ze was het mooiste meisje van allemaal
altijd maar zo leuk lachen en kortgerokt
Voor bijna alle jongens leek zij hèt ideaal
de massa heeft haar nochtans opgeslokt
Ze was het meisje uit vele jongensdromen
met haar wapperende cape in zomerwind
Ze is van een koude kermis thuisgekomen
voor verdriet van anderen bleef zij blind
Ze staat nu alleen…
In memoriam patris
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
978 Zo is nu voor u ook gekomen de nacht
en wij tasten als blinden in ’t duister.
Wij vragen Uw vrede, o God, als de kracht
die ons draagt door ’t vermoeide gefluister.
1 september....…
Dag na dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
748 De zon aarzelt nog op flarden mist huiverig
zachte kussens waterdamp eronder bewegen
met het felle ros van Venus nog in de lucht
Verscholen is de maan volop vanzelf aanwezig
"Dag maan" zegt de man met blauwzwarte haren
de ogen grijs en de lippen stijfjes gesloten
Hij spreekt door zijn neus in puntige gebaren
vanwege dolle blinden in de zaal…
Apart mens
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
749 Je zegt dat ik niet zo apart ben als ik denk
en ik wil dat ook wel denken
maar ik denk anders
ik begrijp de ware gekken beter dan
de ware normalen
die beduvelen de boel
maken het zootje nog groter
met bibberloze hanegekraai
in mijn hart blijf ik altijd klein
ik snap de botte verharding van anderen niet
hun blinde woede en vijandschap…
Max Havelaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 ‘Keizer van het prachtig Rijk van Insulinde
dat zich slingert als een gordel van smaragd
om den evenaar, hoor aan toch deze klacht
er wordt gekneveld in Lebak, ondervinden
dertig miljoen onderdanen in den blinde
aangepakt door aanbidders van de macht
mishandeld in Uw naam en niets verzacht
hun lot, noch God noch Gij, twee dikke vrinden…
Nostalgie brengt mij huiswaarts
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
722 Een gapend gat
is als de wond waar ik
Omheen dans
Een afgrond waar
mijn hand de hemel
niet plukken kan
Waar dorre bloemen
mijn vermoeide aangezicht
ontsieren
en de echo
van lieflijke klanken
wegsterft
Ik vind ogentroost
klimmend tegen blinde
muren
in vale herinneringen
aan een zacht bemoste
bedding
waar ik mij te ruste…
Kruiend ijs
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
631 Noordenwinden gieren zoals ze
meestal waaien en zaaien twijfel
in het hoofd, spoken sluipen door
de kieren, magere lijven gekluisterd
aan ketting van de tijd, glippen
langs de gekozen paden om de
daadkracht in te lijven, slierten
wierrook waart langs vagevuur
en blinde hellegaard, dooft de gulle
lach om al té vastberaden lippen,…
In kinderogen verloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Het zijn de gebroken geesten
in een stervende stilte
waarin het lot onomkeerbaar
zijn tinnen soldaten smeedt
Het bloed is als rode inkt
geknoeid op een wreed beschreven aarde
Blind navigeert men
richting een “nieuwe wereld”
in verwondende handen
Tussen triomfboog en kerkhof
is de scheidslijn dun
Wanneer uit geestesgloed
een allesverwoestend…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken
En laat mijne ziel zo achter
Innig verstoord
Schouders, zoals ik die zie
Wiegend op en neer
Mijn ogen wagenwijd openend
In blinde…
Ganzen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.558 Dat is wat ik bedoel zei je: ganzen
godvergeten hoog hun dunne geschreeuw
wat is het dat alleen zijn samen
dat blinde lot
weten van die diepte die we hemel noemen
het is een heel oud gevoel - soort medelijden
ouder dan ik
ik heb dit mijn leven lang gezien en gehoord
ik heb als kind gedroomd dat ze me mee wilden nemen
ik weet nu dat ik ergens…
Het onverborgene
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.123 Je leest een gezicht met je vingers,
je ziet als een blinde, je voelt wat er is. Geduldig
gemis, geluiden, oogopslag, ogenblik. Geluk is
een kwestie van kijken. Door het oog van de ander
aanschouw je voor het eerst jezelf. En je ziet.
-------------------------------------
uit: 'Niets is bestendig', 2006.…
Tot de volgende storm
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 Terwijl schuld knaagt aan angst
laveert hij met gesloten ogen
op gevoel net langs de obstakels
blind op de vlucht voor het leven
tot de golven van de zee
dwingen tot een keuze:
recht door zee vooruit
hopend op een reddingsboei
misschien wel een vlot
of de vloedlijn blijven volgen
tot het volgende obstakel
de volgende golf van pijn…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
VOOR DE TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
737 Voor de trein speelde een kind
zijn haren door elkaar gewaaid
Voor ’t gevaar scheen hij blind
hij had naar die trein gezwaaid
Het gevaarte naderde gezwind
iedereen hield ontsteld adem in
want ze zagen ‘t spelende kind
geen echter, verroerde een vin
Het jochie speelde lekker door
toen ‘t schril geluid weerklonk
Keek zelfs niet op van ’t…
Doe mee, verlos de zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
620 De drek van onze welvaart ligt op het Noordzeestrand
Waar de badgast heel gênant op een vuilnisbelt belandt
Wegwerpflessen, nylon pluistouw, zachte brokken gelig schuim
Lekke emmer, harde kwasten, gore handschoen zonder duim
Flarden plastic, lege tubes, stukken visnet, Colablik
Doppen, stoppen, alle kleuren, blinde barbiepop met strik
Ginds…
Een neus als geen ander
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
584 Zo dichtbij, overal, zo nergens
was ik bijziend en jij was:
de parasol tegen de blinde zon
paraplu tegen de jankende hemel
schutting tegen de treurende zijwind;
[…]
fijnneuzer voor het aroma
van koffie bij de overbuurvrouw
neusneuzer voor de geur
van een groene lenteliefde.…
Onversneden raadsel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 In een vloeibare wereld van reflecties
gaat de waard kopje onder
draagt de toog geen glazen
aan de wand een schilderij
waarop de gulden snede
elke scherpte verloren heeft
botte lijnen in verwaterde compositie
ze vullen gezonken stegen
met trambanen zonder haltes
een blinde reiziger tast naar de vluchtheuvel
- het perspectief -
nergens…
HET MISDRIJF
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Ik die misdreef en die, uw straffen ziend,
Staan zal gelijk uw zoon, niet blind, niet schuw,
Straf mij en duld dat ik als eenmaal, nu
Vóór u zal staan, wel bevend, niet ontvliênd.
Ik hief mijn Beeld zoo hoog dat gij alleen
Eraan kunt raken. Brijzel, 't is uw recht.…
Vaarwel
gedicht
3.6 met 7 stemmen
12.424 Naast u is rust genoeg voor hen, zelfs avontuur;
want beter dan wie ook weet ik dat vreemde landen
niets anders voor ons zijn dan de oude, blinde muur
Dus zeg ik u tot ziens, oprecht, daar zal ik keren.
Bewaar dit huis terwijl ik elders zwerven moet
Waarom, ik weet het niet.…
Stereotiep
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 Kinderen brengen soms iets van de vogels
in de ruimten achter de blinde deuren.
Al vlug wordt het stof in de vaste tapijten
in de vaste gewoonten in de vaste woorden.
De ouderen zitten in hun leren fauteuils
tableaux vivants tussen rekwisieten.…
Op de Petrus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Vanuit een rots in
de eeuwige stad tot
miljarden splinters;
menselijkerwijs betekent
zoiets wat voor wie niet
blind is. Symboliseert
zo'n stoel heiligheid;
tegen de duivels van
de nieuwe tijd.…