1998 resultaten.
Wonderstil
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.161 Wel blijf ik dikwijls blind voor u
En reis ik ver van hier en nu,
Of ergens ’t veilig eiland is
Waar ’k troost of slaap vind voor gemis.
Maar soms ben ’k onverwacht weer thuis.
Gij roept mij zachtjes.…
ROMAN IN TWEE VENSTERS
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.641 Toen schoof mijn lief de blinden dicht,
verveeld, een beetje boos,
maar binnen drong één scherpe straal
en op haar mooie mond, brutaal,
danste het licht
een poos.…
reis naar de eilanden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
429 ik reisde naar de eilanden
blind stof aan de voet
over geschakelde vlekken aarde
kwam daglicht mij tegemoet
langs de hele horizon
werd het licht gespleten
door kreten van meeuwen
aandachtig bestudeerde
ik de omtrek
een gekartelde inham
de los lopende lus van
een wegbuigende kust
en als genadige inval
de witte rand
van het strand…
Niet iedereen is slecht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
583 Je ben een sterk persoon die heel veel heeft beleeft
Maar wees niet blind voor wat het leven jou heeft te geven
Open je ogen, open je hart, besef dat je geliefd bent
Niet iedereen is slecht, doe je blinddoek af...
Het leven heeft heel veel moois te geven, durf het leven te leven…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Ik mij blind staar op die grilligheid
in het duistere rijk, die ik met
voorrang naar beneden wens te halen.
Dan denk ik vaak met de zoetheid van
een bittere wraak: 'deze ster is alleen
mijn zaak', die zich nimmer tot een
andere vriendschap laat overhalen.
Wanneer ik in de nachtjes kijk.…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 Amsterdam gedreven
Daar is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks striemt de bullepees
Bij de Kaap gaan we voor anker
Lam en blind…
De blik die ik zag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Die blik in jouw ogen,
heeft me blind gemaakt.
Vanaf dat moment,
heb je mijn hart geraakt.
Hoe meer ik zag,
hoe erger het leek te worden.
Ik had geen honger meer,
terwijl mijn maag wel knorde.
Alles wat je deed,
lachen, grapjes maken, serieus te zijne tijd.
Ja, je hebt niet alleen mij,
maar ook mijn hartje verblijd.…
Regels voor geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.176 borden
gaat gepaard met scherven en veel lawaai
chocolade, voor velen puur genieten
is al in de ban nog vóór gebruik
al die vetten en suikers zijn deugenieten
voor je het weet zet het zich af rond bil en buik
de liefde dan, “de liefde die alles overwint”
is een veel gebruikt Bijbelse citaat;
och, liefde maakt soms gelukkig, maar vaak ook blind…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Ik zal het geluk maar liever zoeken
Achter de einder, in de verte, in den blinde.…
Word wakker Israel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
600 hun enorm intrinsieke passiviteit
alhoewel het tijd wordt voor voetbalteams en supporters
die van Palestina tegen die van Israel of andersom te spelen
om de bal, om het spel van vrede en competitie
dan mogen ze van mij uit hun dak gaan en roepen
Palestina, Palestina, Palestina
en de scheidsrechter is Madonna, want
'in het land der blinden…
Odysseus bij de Phaiaken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
470 't Is voorwaar historisch en
Het maakt de tongen los
De ster die reeds sinds eeuwen schijnt,
De roem van Aischylos
Als epigoon en nazaat van
De blinde Homéros
Z'n talloze hexámeters,
Van het Trojaans epos
Er was er één die 't anders dee,
Dat was Archílochos,
Als dichter was hij niet gedwee
En maakte zich toen los
Van 't oud…
bedreigde stad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 in hun ijzig marmer
de witte schilvers huid zijn
van een mediterrane zomer
een tuin overwoekerd buiten het seizoen
de sculpturen met de traag versteende lijven
niet gewend aan tijd
de stad ligt in een hel gat
dat uit de wolken valt
het scherpe licht slaat op het aanbeeld
een van te voren gesmeed lot
langs blanke gevels
die de nood blind…
Het BEGIN van 2021
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Eigenbelang en samenhang,
voeren nog een blinde strijd.
Veroorzaken samen lijden.
Boeddha leerde mensen zien.
Ooit liet een hese stem ons horen,
met de dood voor zijn eigen ogen,
hangend aan een houten kruis,
onsterfelijke woorden ....
Neem niemand iets kwalijk.
Heb uw vijanden lief.
Mensen weten niet,
wat ze doen.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.
Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren,
want in hem groeide stil een grote kracht.
Hij trok zijn godentempel in de dood
en als een held herrees hij uit de nacht.…
de zee heeft de meisjes gered
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 de zee heeft de meisjes gered
van de hitte en het warme zand
van de blakende hemelkoepel
met de blinde zonneschijf.
de zee bruist om hun ranke leden
als een onbezonnen liefhebber van
jong vlees en de korte navelknopjes
ravot met de bruine slanke benen.
met blauwe prentjes beplakt
zijn ze de dochters van de zee.…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 zwaait zomaar ineens waanzin een zeis
die levens sloopt of erger nog: moord
waar net nog tomeloze vreugde was
hangt nu dood geschreeuwde stilte
harten staan stil of slaan op hol
angst trekt van gezichten nu maskers
de kerstmarkt bedoeld als plek van licht
wordt ineens extreem zwarter dan zwart
door het kille doen en de koude gedachte
van blinde…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 En waar kiemen, nog blind
en kwetsbaar, zich uit de grond verheffen, gedreven door honger die ouder is dan tijd.
Over glooiende heuvels waait een adem
van iets wat net begint.…
PAASTRIDUÜM
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
323 een kruis
Hij had er lang halfnaakt gehangen
In hevig naar het eind verlangen
De Bron van Herkomst, 't Vaderhuis
Een zaterdag in stil april
Hij rustte met gezalfde wonden
Verzacht, verdoofd en bleef verbonden
Een man en mens van goede wil
Was liefdevol vertoornd geweest
Kon soms oh nee geen woorden vinden
Genas melaatsen, lammen, blinden…
Berouw over de beet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 De blinde drift pulseert onder de huid,
de oorlog van allen tegen allen.
Juist in die asymmetrie van de strijd,
waarin we wetten schrijven tegen onszelf,
ontstaat een vreemde plaats.
Geen ander dier vult bibliotheken
met het berouw over de beet.
Wij wegen de driften op de schaal van het geweten,
beoordelen de schade.…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel die geen mens bereiken kon
O eeuwig oord van rust zo roept mijn zieke geest
verlangend naar een zomer die nooit sterven zal
een behaaglijk visioen een goddelijk angstfeest
onder een strakke hemel blind…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Een blinde daad van lust.
De nacht is warm.
Het ruikt naar opengebroken aarde.
Hij omsluit je mond.
Je mond is als rijp fruit.
Een storm van huid en haar.
Alle rust verdwijnt.
Het ik lost op.
Het spat open in de ander.…
Herfstweemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
94 Geopende graven
van droefgeestige liefde in het diepe braakland
de mist rust zwaar en zwart water spuwt
de witte wolken terug in grijze luchten
ginds in het purperen struikgewas
dansen de schimmen van de doden
een waanzinnig lied sterft
in de blinde gedoofde nacht.…
Beweging
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.150 vertrouwen een gezin te stichten
ook om hechte vriendschap weg te geven
uit dit nieuwe zijn groeit harde vrijheid
dansende beweging, hoge golven
bruine poelen bruisen op als bronnen
van vergeten vreugdevolle dromen
onbeperkt bewogen droommotieven
zoeken energetisch naar vervulling
worden zichtbaar achter horizonten
loochenstraffen elke blinde…
Hortus
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
835 Ik dumpte haar in de Hortus
we hadden zelfs een plattegrond
maar na een stap of twintig
bonden wij ons aan de grond
De stilte en de klaagzang, weloverwogen
het zwijgend kijken en het niet meer trekken
waar waren de spanningsbogen
omgeven door haar blinde vlekken
Ze vertrok met een 'bel me maar'
ik zat verlaten in de tuin
trok het tropisch…
Gedrocht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.693 Dat verdwaald en blind
Om mama bleirde in paarse ademnood.
Het zuur knaagde aan onze kuiten.
En hij knaagde aan de voorsprong met reuzetred.
Op de rand van de uitputting
Doken we een schuilkelder binnen
Tot een verlamd waken veroordeeld.…
De trein naar nergens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
905 Mensen die van niets willen weten,
die liever blind zijn en vergeten.
Die liever doof zijn voor het geweld.
De soap op tv is alles nog wat telt.
De nevel zal hier nooit meer optrekken,
dus wordt het tijd voor mij om te gaan,
om koffers te pakken en om te vertrekken.
Ik zie de trein naar nergens al klaar staan ...…
Kansen om te leren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
979 We volgen de weg als blinden die niet zien,
Als doven die het geluid van stilte niet horen.
Geen notie van voelen en geen notie van tijd,
We huiveren slechts door de kille winterwind.
Ons leven bestaat louter uit ‘als’, ‘misschien’,
En we lopen ons aan alles en iedereen te storen.…
De Hond
poëzie
3.6 met 21 stemmen
3.830 Menig een blinde hond
Is verdronken, omdat hij geen zwemmen verstond;
Doch zodra zij dit verstaan,
Kan men ze rustig uit baaien laten gaan.
Honden zijn dol op kalfslever en benen;
Doch, volgens Esopus, loopt er dikwijls een derde mee henen.…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Intuitief zocht ik als een blinde mijn weg,
zonder plan of groter doel.
Als ik verdwaalde in het rechtdoor,
ging ik doelgericht linksaf.
Als ik de horizon angstig dichtbij zag komen,
ging ik doelgericht rechtsaf.
Zo dwaal ik doelloos op deze kromme rechte weg,
als een zotte verdwaalde lachende idioot.…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 Blind is zijn verankering,
Sprakeloos zijn staan
En zo scheidt hij droog
Ons beiden.
Jij, voorover leunend,
Schaaft je aan het ruwe oppervlak …
Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen
Maar de muur verstaat zijn vak.
De aarde begrijpt gelukkig meer van ons verlangen.…