2545 resultaten.
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 ‘Gevloden zijn de dromen eens bemind,
Verdord de wondre bloemen der gedachten,
De lach der dagen en de lust der nachten
Zij zijn verwaaid als klanken op de wind.…
Omdat ik dromen wil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
680 Gewoon omdat ik heerlijk in rust wil dichten
en genieten van schoonheid in zachte klank
gedachten op hoger dimensie wil richten
leg ik mij neder met vocht der druivenrank
Laat klassieke muziek de achtergrond strelen
Vraag woorden te reizen uit poëtisch hart
Geniet van het metrum dat niemand zal stelen
onthuld uit herinnering aan vroeger bard…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 buiten lijfelijk bereik
vloeit een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind…
EEN VERDOOLDE
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.356 Nu is zij dood -
haar kleine hart
kan niet meer zeggen wat het mart,
en beide ogen zijn gedoofd;
'k Heb in hun gloed heel lang geloofd;
haar lippen zijn van klank ontdaan,
nu zij voor goed is heen gegaan.
Zo sluipend stil is zij verdwenen;
zij ging voor altijd van mij henen
het leven in, dat flonk'ring bood ...…
Zoals gij, zijn wij blinden en onwetend
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.090 Het onberekenbare wordt een feit,
De kleur is klank, de stilte werd een lied,
En vreugde wordt de smart, die zich verreinde.…
mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 door je lijf
geheim koord laat zich niet temmen
het grote septiem akkoord
niet overmatig en de regen
tikken door ongestoord
het zangkoor bezingt het leven
de deuren tussen twee tonen
laat kaarsen branden zelfs nog
bij bevroren lonen
en hoe moet het dan nog
maar medereiziger
blijf vriendelijk
wazig als het spiegelbeeld
in water
klank…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde
ik, mens, durf te leven
in een scheppende taal
waar het onbekende nog heerst
daar ligt echter wel de duiding
die ik in een gesproken woord
niet vanzelfsprekend behaal
en al 'n enkele onbegrepen klank…
Zonder ware aard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De volheid van halfslachtigheid
vraagt om verbazing, stille verwondering
op het schiereiland van genot
hangt het om niet en renteloos te leen
slechts bereikbaar over een smalle strook
geplaveid met de toon en het timbre
van volle tintelende klanken
en de kleuring van het ongeëvenaarde
vleugelslagen geboren uit zebrapatronen
ouverture van…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 De klank verstoort mijn evenwicht. Het is mij onbekend
wat men hier speelt, de compositie lijkt verdeeld
in toen en nu; mijn vingervlugheid is gelijk.
De vleugel glanst, haar draagkracht even sterk,
zoals de lichte Arabesque die ik ontwijk
als ik mij tot herinnering beperk.…
De Toverfluit
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
516 Zacht hoorde Mozart klanken als van goud
gemaakt door strijkers, blazers en cimbalen
en ook een piccolo, in ’t Weensewoud,
waarin hij in zijn eentje liep te dwalen.
Toen heeft hij, dolend door het beukenhout,
zijn allermooiste opera bedacht;
gezongen met de adem van het woud,
betoverd door de stilte van de nacht.…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 Tijdloze geest zweeft over moerassen,
wekt meerstemmig vogel- en kikkerkoor,
wil wandelaars met blije klank verrassen.
Vrijuit treft het boslied dankbaar gehoor:
voor de verstaander, pril of volwassen,
speelt Dageraad der toonkunst eeuwig door.…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 Er waren geen vragen
uitstel werd niet geduld
niets wachtte op later
op tijd zijn belangrijker
dan grijze, schaarse haren
Klaarheid zou zichzelf verliezen
in het heldere water
klanken duidelijk gehoord
van gestreste bultruggen
vragen naar goed en kwaad
Zij wisten er niet veel van
maar meer van ijsbergen, die dreven
er waren en verdwenen…
Fotolijstje
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
542 de knop bloeit volop
jouw geur duidt het fragment
haar, contouren
haar woord geprijsd
door, het venster
vol passie ingelijst
nu haar geschrift
het inkt over het beeld vloeit
zie ik haar traan
zonder pijn
benadrukt
in passe partout
haar portret verdooft door diepgang
Eén blik met haar resterende puurheid
ik hoor de klanken…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het woud
was vertrouwd en zinnen zocht
uit woorden die takken
mij hadden geleerd
uitmondend in klanken…
De val der woorden
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.478 Ook fladderde er een woord
achteraan (met een botte,
afgeknotte klank) dat ik niet
goed kon thuisbrengen maar
waarvan ik vermoed dat het
diepe sporen achterlaat in iets
dat zich aan het oog onttrekt.
Als dor blad dwarrelden zij op
uit, en sloegen weer neer
in een vreugdeloos groepje
oude mannen dat op een
verhoogd grasveld stond.…
Elf steden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
590 "
Deze klank omhelst lang vervlogen faam,
die bij ons vorstenhuis steeds mag duren.
Deelnemer Willem-Alexanders schuilnaam
verheelt zijn prins-zijn tijdens de kampuren,
brengt het met Oranjes adel tezaam.…
gaan en komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 als ik verbroeder met de smaak
die mij het leven leidt, me musiceer
met klanken die me raken, me geef
aan de lusten die ik verzin
dan zou het bestaan als een icoon
uit de oudheid zich verlaten voelen
zoals een dal eenzaam ligt te
smachten naar het kristal onder de zoden
toch heeft kennis het volle begrip
naar het weten en smacht mijn adem…
BLIJLIED
poëzie
4.0 met 1 stemmen
861 Al de bomen sloegen groen,
Groen en blank,
En mijn hart, om mee te doen,
Gaf zijn beste klank.
Al de vogels schalden wild,
Wild en rein,
En mijn harte, zondoortrild,
Was een klaar fontein.
Is mijn Vlaandren jong of oud?
Allebei.…
Vermoeide viool
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.240 Dat het vervlotene nog eens verzadigt,
dank zij uw klank: het lot gedoogt het niet.
Geen vol genot, of ’t weet van vol verdriet.
Geen levens-doen niet door berouw beschadigd.
Wees, snaren-klacht, ’t nijpend verleden kwijt.
Vrij zal het klinken zonder binnen-strijd –
en o herboortenis van lente-tijd!…
LENTE.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
906 De verre heuvels liggen dof te blauwen,
Een donker waas ligt om hun kruin te dauwen,
De vogels lachen luid met klare klanken,
'k Ontvlucht de stad en vlij me op groene banken.…
We vliegen samen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Dagen van tranen, de weken en jaren, vandaag beter
Daarvoor moet ik je bedanken
Voor al je mooie klanken
Je weet mijn hart te verwarmen
Pak je handen en neem je in mijn armen
Vraag je waar we straks heen gaan
Wat ik je vraag is, mag ik met je meegaan?
De vraag is of jij zo alleen wil staan.…
storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 in deez' tijd
word ik verleid
door de stroming
haast een waterval
die niemand benijdt
de grip op dingen,
gevoelens uitgespreid
druk van morgen in 't heden
het missen van d'aarde uit verleden
tijdens het zingen
dreigen de noten te missen
in klank, kleur en mededingen
het grijs duidt mij enkel te zuchten
even niet de morgen te beademen…
Onafhankelijkheidsverklaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
701 Ik hoor spartelen -
de klanken van ochtenden,
die torentoppen ontvangen,
ontvlammen,
laten omvallen -
en de brokstukken oplappen
tot gemorste verlangens.
Hier, op deze dorre grond,
waar eeltkadasters stofwolken
doen ploffen achter ballonnen -
jankt de mottige Messias,
gevangen, een vissenkom vol.
Wees niet angstig.…
Verlangen,
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Zachte tonen
Avondstilte
Een klank van een gitaar
Een treurige melodie,
Kilte
Verlies, eenzaamheid tegaar.
Windvlagen ruisen door de bomen
Ver van je liefrijk hart,
Als tranen van verloren dromen
terug naar zorgen en smart.…
Lisboa, mijn zwanenzang
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
676 Werveling van Fados in brakke
tranen glijden langs haar
wangen, vloeibaar goud
van de Taag, druppels
gloeiend klaaggezang
verheffen zich in het hart,
laat het sneller kloppen,
aan de oevers van mijn
zwanenzang, in de snaren
van de ziel, door de magie
van klanken van alledag
tot elkaar verbonden.…
Meischalm
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 Er schuilt nieuw leven
in de kale ranken
Een schelm blaast noten
weg op zijn schalmei
Een schalm van nog te schrille
kille klanken
Van bladmuziek te laat ontwaakt
in Mei
Hagelstenen boreale wind
Le vent du nord waar Brel
zo mooi van zingt
Een klaaglied voor een weermetamorfose
Van zoete zang en zoele zuidenwind
Nog regent het…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 Zeepaard doet nu dienst
als Sint z'n knol
Waarna de Fee diens schimmel
zelf verschoont
En zich vervolgens duizendmaal beloont
In dwangbuisrijm, als boze toverkol
Als ongeborene koos Fee de Zee
In woeste baren, geen die haar wou horen,
Doch Fee werd Kol, en met de toverfeeks
Dreef M alleen in 't rond en leek verloren
Maar in de klanken…
De Nachtradio
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
659 een beginnetje met troostende klanken
de zielsverheffende stem van Hannah Reid
zingt de wereld toe
wie haar hoort wordt vloeibaar
verlaat dit ondermaanse
alles vindt zijn wonderlijke weg
streeltjeszacht haalt zij haar hand
over mijn hart dat sneller slaat
zij ademt, huilt, hoopt
met gesloten ogen vraagt zij om liefde
een liefde sterker…
Filozijn
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
677 Een postuum eerbetoon - klein maar fijn - aan mijn vriend Albert Weijman, bioloog, dichter en levensgenieter (1947 - 2021)
O filomuze
Filomijn
Je filomuzi-
kaal kwatrijn
Was dichterszang
Lyriek op maat
In kort en lang
Zat dynamiek
Poëet, van huis
Uit bioloog,
Zag waartoe dicht
kunst hem bewoog
Een woord ontbood
Zich, klank verwoord…