Alle inzendingen over bloei

2332 resultaten.

Sorteren op:

de dood een vriend

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 606
de lethal injectie doet zijn werk de doodstrijd met gesloten ogen zij kijkt op de klok een snik loopt naar buiten plant een rozenstruik opent zijn laatste brief ze huilde om de dood van een vriend men zei een moordenaar zij oordeelde niet veroordeelde nimmer haar fluister was vol intens verdriet elke zomer als de rozen bloeien…
windwhisper27 september 2009Lees meer >

Een prachtige toekomst

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.778
We zijn wel rijk maar niet genoeg, ’t is toch prachtig, dat gezwoeg, laat de welvaart toch bloeien, en onze pensioenen groeien. Helaas, op hebzucht staat nog steeds geen straf, of toch, en graven we ons eigen graf?…
jan Arno9 december 2009Lees meer >

PAARS

hartenkreet
1.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.325
Vluchtig leeft hij in ruige bloemenvelden, spreekt uit tere elfenmutsen tussen dicht gras of sterretjes, over de grond verstrooid: "Fijne bloei bergt de moed der krijgshelden: lange strijd voor het schone, dat spoedig wàs. Mijn ware pracht verdwijnt gedwee, maar sterft nooit."…

NIEUW AMSTERDAM

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.026
Ja, als ik zie in Babyloonse maten, De mensen-nestjes staap'len zich tot straten Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood, Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien, Als kon ik nog in de oude liefde bloeien Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…

Zilveren bladeren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 633
mijn armen reiken ademt adem op toppen geruis onder licht van waarde glorieus aan het zicht het zilvermysterie blijft zich vernieuwen aan levende bomen die bewegen over en weer terug naar boven dat bindt mijn gedachten van wat ik zie door middel van hun groei schoonheid verspreid via de aarde de plaats van kracht om witgroen te bloeien…
Quicksilver7 september 2010Lees meer >

Maanzee

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 683
Ik spiegel mijzelf in het glanzende wad, dat mijn nachtgezicht golvend weerkaatst, dat zout en zacht, vruchtbaar, zinderend, zandkorrels doet neerdalen op mijn tong, 'Een wit golvend linnen omhult de gestalte van de maangodin, die zo vruchtbaar is dat zelfs de zee het graan laat groeien, bloeien en waaien, en vogels terugroept vanuit verre…
Tjoke29 oktober 2010Lees meer >

Vrucht zonder pit?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 665
Daarin komen we liefde te kort, een woord waarom gelachen wordt, het blauw wordt ijs, daarna grauw, niet in staat innerlijk te bloeien, in de kou wordt alles ontkend, vruchten zonder pit, de aarde in twee delen getekend op oud perkament, is dat de band waarmee het leven ons aan een wereld vol geheimen bindt?…
pama9 december 2010Lees meer >

Natuurgelaat

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 776
een bloemenwijsje uit vroegere tijden beademt een melodie van buiten de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde bergt diep in haar schoot eigen innigheid de oude natuur vergeet niets (ook niet de vergeet-mij-nietjes) alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien dat zich in haar voltrekt door eigen aard op de oude wijze Moeder Aarde…

Krokussen van Hoop

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 799
Krokussen in bloei omcirkelen de stam alsof ze tot de dromer willen zeggen: wordt toch eens wakker heb je ons al gezien we vieren hier het voorjaar, zie onze gele hartjes geopend naar de Zon die ons ontvouwen heeft als teken van de Hoop, wij zijn wel even dood geweest maar kijk ons toch eens leven.…

De overlevende

gedicht
2.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 19.328
Erbarm u mijner, treurboom die ik ben, Gedoemd te bloeien onder de stadsrook, In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land, Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid Boven mijn vaders dode handen uit In deze aarzellichte tussenstand.…

Seizoenen vol hoop

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
zelfs mistige horizon in mijn brein slechts verlangen naar de zon wanneer zal ooit het nieuwe leven komen maar in mijn hart vonkt stil het hopend vuur dat straks na rusttijd onder witte deken kiemkracht en herleving van nieuwe natuur tot explosie komt als de kou is geweken dan toont de wereld heel haar levenskracht in nieuw voorjaar vol bloei…

Schoon is de roos

poëzie
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Schoon is de roos, waarmee ge uw boezem tooit, Doch kort haar bloei! - Ter ternauwernood ontloken, Verwelkt zij ras, van hare steel gebroken, Of wordt, door zon en wind, ontbladerd en verstrooid.…

Ouder worden.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 900
Laat haar bloeien. Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots. Zonder koperwerk mijn liefste! En dan is er het onsterfelijke kruis. De stilte. En de altijddurende liefde en de gladiolen.…
cornil12 juli 2012Lees meer >

Juni

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 763
Oranje speelt weer op het EK Klaprozen bloeien in de perken En ‘s avonds kan je merken Dat die verdomde zon niet kopje onder gaat Blijft branden in het strakke blauw Dat nauw als ‘t oranje hesje zit Waaronder zweet in mannenharen klit. Niks gaat boven deze dagen Heet Noord-West-Europees En van het schreeuwen hees.…
B. DiVincenzo14 augustus 2012Lees meer >

Dochter en ik

gedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.651
Ik bloei, zei ze toen ik haar zeggen wou dat leven bloeden is en niet te stelpen. Ze klaterlachte, kon het ook niet helpen. Of bloeden niet een beetje boeien is? En dat ze snakte naar gemis, geluk, gelul, gelal van jongens in de straat. Ooilam op mijn schoot, wat werd ze groot. De lente was nog iel en zij zo blij.…

De tijd staat niet stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.647
Gelukkig komt er weer een heel nieuw jaar, een tijd om weer te zien, te raden en te groeien, te planten en te bloeien, de wijsheid toe te laten en alles wat er ongenodigd op je weg verschijnen zal.…
Adeleyd29 augustus 2013Lees meer >

ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Hoe kan passie doven als het kleed van verlangen in heftigheid de wind laat aanwakkeren en de roep naar open-bloeien en groeien versterkt en er dansend wordt gewalst omdat er niets te doven valt?…
katty30 september 2013Lees meer >

Deze bloem mocht geen naam

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 905
I Het waren de hemeltranen of het wegkwijnen van het zieke kind Of het slapend geweten wat het licht niet zou zien Vader is mij een onbekende Hij is de dreun in mijn herinnering of de duistere schim in mijn ooghoek Maar nooit zag hij het kind in mij Die bloem mocht geen naam hebben, mocht nimmer bloeien Voor hem is het…

Horizon

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
mijn ziel in de avond soms aangeslagen door het stof van de dag er wordt soms veel aangedragen waarvoor ik in gedachten kniel ik ben dan klein de ander vaak sterk of groot kwetsbaar ben ik dan, neen, niet geheel uit het lood ook zijn er dagen dat ik zonder vragen aan zoete druiven proef talrijk in getal, zoals men dat duidt nog in bloei…

Waar de horizon op rust...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
ik dichtte een wereld om je heen je kwam liefde te kort, een woord waarom gelachen wordt, het blauw werd grijs, daarna grauw niet in staat innerlijk te bloeien, in de winterkou wordt alles ontkend.…
Pama9 maart 2014Lees meer >

L E N T E K I N D

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 688
En ik zie alles weer in bloei rondom het huis waarin ik werd geboren de wolken nog steeds mijn dromen in de wind het kind nooit verloren ieder jaargetijde meegenomen beweeg ik de bomen en hun stam houdt mij recht de bladeren gegaan en opnieuw gekomen loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd de bloemen te plukken uit het groene gras denk…

WEEN MAAR LIEVELING

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
Ween maar lieveling, ween nu maar kom toch en schrei gerust maar even Donkere wolken maakten je ’t zwaar laat je vreugde echter weer herleven Ween nu maar lieveling, huil gerust laat al die tranen gerust maar vloeien Schei maar tot je in slaap bent gekust laat de liefde in je hart maar bloeien Ween maar lieveling, doe ’t nu maar ik ga die…
Ton Rijkers7 februari 2015Lees meer >

IK ZAG ZE WEER

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Ze vlogen meteen op de kroppen af die nog steeds niet in bloei staan ondank dat ze IJsbergsla heten de kou heeft ze nog steeds in zijn macht ook leggen de slavinken opgerold op hun nest keurig naast elkaar in de vitrine en gaven geen kick hun broertjes noemen ze blinde vinken die konden het niet aanzien dat familieleden werden ingepakt…

IS

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
Elke beschaving volgt een cyclus En kent Geboorte, bloei, verval en dood. Nu heersen de barbaren En niemand weet Wanneer de zon weer opkomt...…

Marilyn Monroe

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Zelf is zij of vermoord of zelf vergaan, haar liefdevolle schoonheid blijft me boeien, ze heeft paranormaal heel wat voor mij gedaan en in gedachten zie ik de passiebloemen bloeien.…

Olterterper wapen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
Dit vredige schild mag stemmen krijgen, waarin stil klinkend bosverrassen gebeurt: tere bloei wint steeds blijmoedig, schoon zij treurt bij harde regen en 's onweers dreigen. Het landgoed ademt uit luchtige dreven onder zware kruinen vol geheim verhaal. Paadjes door struweel willen dwaalzin geven.…
Han Messie19 november 2015Lees meer >

Wij waren geheim

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.530
Ongewild vielen we in bloei. ----------------------------------------------- uit: 'Alle zeeën zijn geduldig', 2015.…

Wie zijn wij?

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Wie zijn wij dat we kunnen kijken met ogen groot van verbazing omdat de bladeren verkleuren en vallen met duizenden en de boom toch blijft leven en later opnieuw zal bloeien?…
Adeleyd1 november 2016Lees meer >

De overlevende

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.578
Erbarm u mijner, treurboom die ik ben, Gedoemd te bloeien onder de stadsrook, In 't tweeslachtig plantsoen, geen stad, geen land, Dalend als sneeuw en stijgend als de bruid Boven mijn vaders dode handen uit In deze aarzellichte tussenstand. -------------------------------- Gestelsche liederen (1949)…
L.G.22 oktober 2017Lees meer >