11794 resultaten.
Dat geloof ik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Wolken breken.
Water bevriest tot ijs.
Sneeuw smelt onder de zon.
Rivieren stromen.
Mensen worden ongevraagd geboren.
Tranen stromen zoals rivieren stromen.
Ongevraagd moeten wij weer gaan.
Als wolken worden we gebroken.
Het onbegrijpelijk mysterie blijft.
Wonderen bestaan.…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
Het kerkraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Gekleurde stipjes over de koude tegels
Dansend in de zonnestralen
Sprankelde lichtshow zonder regels
Waarin de fantasie van een kind kan verdwalen
Gisteren schitterden ze van afwezigheid
Omdat er wolken waren
Vandaag schitteren ze gelijk een mozaïek
Omdat de wolken zijn gaan varen
Moeder Maria kijkt verwondert neer
Op die ene oude dame
En…
door mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 Ik zat eens op mijn knieën voor het raam,
En keek naar witte wolken zonder naam,
Die zomaar hingen in’t blauw geboren,
Stil, in weggewaaide wind verloren,
Een koe dreef door de ogen van een kind,
Op duizend meter in’t blauwe gebint,
Alleen, zonder gras, als een witte wolk,
Alleen, als eentje van een wolkenvolk,
Ik had geen idee wat die koe…
Oefenen in verdwijnen
netgedicht
2.7 met 21 stemmen
948 In roerloze middagen langs
het lange diepe water gaan
een prevelend lamenteren dat
altijd alles dat je nooit meer
In het verschiet van verre wolken
de tranen van de moeder zien
wolken die nooit nooit meer
terugkomen nooit als in een litanie.…
Weersinvloeden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Ach, de zon scheen
dus moesten we wel vrolijk wezen
zoveel dagen dreven al de wolken
en huilde de wind natte tranen
tot de zon hen verdampte.
Nu loop ik weer door die straat
met een glimlach en een knipoog
lach naar iedereen links en rechts
want de wind verdreef de wolken
zo drijft de tijd de tranen weg.…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Harte Droom
hartenkreet
3.2 met 46 stemmen
2.957 De trein kwam langzaam tot stilstand,
door de donkere ruit van de coupe,
zag ik een schim
Een schim tussen vele anderen,
een schim die mijn hart direct herkende.
Ze stapte uit als in een droom;
donker en statig
Een droom die werkelijkheid was geworden…
Mijn stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
918 Mijn stad, mijn stad,
waar ik in het donker struin,
dronken dwaal en die ik
stap na stap zo vaak doorkruis.
Mijn nacht en ontij stad,
waar straten in het donker
lanen zijn, met struikgewas,
bloemenpracht en bomenrij.
Zonder al die mensen en lawaai
en slechts mijn voetstap die
tegen slapende huizen klinkt.…
Te huur
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Ooit woonde zij in haar gedicht
waar op de eerste etage
letters licht bedrukt muren
sierden en de donkere zolder
moeders taal en tekens verborg
had zij een heerlijke stek
het is haar ingehouden adem
die het alfabet een zetje geeft
en in het donker trekt zij moederloos
de laatste sierlijke letters uit
en zet haar prachtige taal te huur…
Vlak voor een oorlog - een oorlog lang voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
507 Zo zie ik hem weer voor me
Doffe donkere ogen
Een sombere stem
Groot en licht gebogen
Wat ouder dan ik ben
Misschien al negentien.…
Fluiten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.363 En toen die eindelijk kwam, in 't donker…
toen ging hij dood.
Terwijl hij floot.…
Zwart en verbleekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Mijn herinneringen zijn foto's
waar het leven overheen raast
van wit naar donker
nacht naar dag
gevoelens
alweer opgelost
in zwart
of verbleekt
in de felle zon
Kiekjes van de aarde
stilgezet, toch vluchtig
door het snelle tollen
in de eeuwige hemel
van de tijd
van wit naar donker
nacht naar dag
naar voorbij, voorbij
voorgoed voorbij…
Hemelse dauw
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 Als mensen bidden, bidden ze
om regens van rechtvaardigheid
dauwend uit de hoge hemel
die hun verlangen lessen
en hun zielen verlossen
midden in het leven
waaraan zij lijden
reikend naar een engel
van troost en bemoediging
een helpende hand
ook als die alleen helpen kan
om samen anderen te helpen
en de bloemen te begroeten
die opkomen…
Een schaduw van het leven
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.039 de wereld van jouw donker...…
Engel
hartenkreet
3.3 met 28 stemmen
3.888 Elke ster is een kijkgaatje voor engelen
En elke ziel op aarde heeft een eigen ster
Een eigen engel
Dus als je troost zoekt bij iemand
Kijk dan op naar de donkere hemel
Verlicht door de sterren
En denk aan die ene engel
Die engel die op jou zit te wachten
Die engel die door dat kleine gaatje in de donkere hemel zit te kijken
Die engel diep…
Boulevard of broken dreams
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
616 hij hier alleen
in het donker
hopende op de dageraad…
Daar waar regen verdwijnt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
446 Duizenden druppels storten ter aarde
in het donker van de nacht.
Geen moment dat het bedaarde.
Verloren van de zwaartekracht.
Nog steeds breekt het niet open
het zo donkere wolkendek.
Ik blijf maar verder lopen.
Erken elk van mijn gebrek.
Want gaan zal ik met overtuiging.
Daar waar regen reeds verdwijnt.…
Aangelegenheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
87 (niet te lang – niet te kort)
en zijn de donkere schoenen
verzorgd tot op het bot
Zoals het hoort…
De Zon komt terug
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
983 Duizend keer heb ik
De zon zien ondergaan
Gloeiend purper in omarming
Brandend rood in zwarte zee
Giftige wolk over boze bergen
Pluimen opgeblazen in oranje
Gouden golven in verdwijnpunt
Vage nevels in het niets
Ontsluiting van de horizon
Een sinaasappel in een sleuf
Daar gaat het licht tenonder
Kleuren vervloeien tot de nacht
De laatste…
ZOMERONWEER
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
526 Fel en grijs, met scherpe gouden randen,
trekken wolken langs het loden uitspansel,
en de kleine, dappere gespikkelde lijster
- sommigen noemen deze vogel de regenroeper -
is hoog opgeklommen naar de zwiepende top
van een zilvergrijze, jonge berk,
dit zwerk is nu vol en zwaar, zo vochtig,
zo warm en broeierig, vol onbekende erotiek,
intens…
de dagen zijn....
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
593 de dagen zijn lang
warm en broeierig loom
de aarde snakt naar regen
droogte is voelbaar,
gesluierd in gelig wit
brandt de zon
haar laatste stralen
ze verliest haar kracht,
licht en donker grijze wolken
drommen dreigend samen
de wind steekt op, en huilt
om wat komen gaat.…
Kent gij het land?
poëzie
4.0 met 2 stemmen
908 Het muildier baadt zich in der wolken nat:
in holen woont der draken zwart gebroed,
de rots stort neer en over hem de vloed.
Kent gij het wel?
Dáárheen, dáárheen,
gaat onze weg, mijn Vader! Kom, dáárheen!…
Triest
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
704 Ik zie slechts wolken
Dik en donker, dreigend ook
Jij ziet nergens vuurtjes branden
O, maar ik zie ergens rook
Hoor jij weer de vogels fluiten?…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Het noodweer week, en onderdoor de donkere,
zo dikke wolken-dam, dat de avond scheen
gezonken in de vroege middag, blonk er 'n
reep wit-blakende zonne-hemel heen!
De zacht-gelende lamp lijkt vreemd verlaten
van 't schemeren, waar zij de kern van was;
't wit licht slaat binnen!…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.
Het vindt vrede slechts in tederheid, bij het zachte
wiegen der gladiolen in de geile lentewind, bij
bomen die de hemel blad en tak aanreiken.…
Daar bij die molen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
601 Een molen in rust
een met het polderlandschap
een bewaarde schat
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van hemel vermeerdert waar
zon gezelschap krijgt van steeds minder donkere en grauwe
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.…
De stem van de herfst
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
62 De herfstwind zingt zacht
door takken vol verlangen
de stilte luistert
Achter de wolken ademt bleek het ochtendlicht,
de herfst strijkt met koude vingers langs de bomen.
Een huismus laat zijn weemoed achter op een tak,
en raakt een stilte aan die ik niet kan ontlopen.…
Cumulus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
748 Mijn hoofd in de wolken,
en windkracht
acht.
Eén hand uit het raam,
wil uit vliegen
gaan.
Een luchtig verlangen,
vandaag heb ik getracht
de wind te vangen.…
Windvogel
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
693 zweeft
ijl in de lucht
scheert
boven water
volgt
alle winden
tot waar wolken
smelten in zee
onzichtbaar
voor het land…