Alle inzendingen over lijf

3310 resultaten.

Sorteren op:

ik streel de striemen

netgedicht
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.780
ik streel de striemen die ik maak trek toch de banden harder aan om pijn te kleuren gebonden aan verdwenen jeugd het ranke lijf dat boeide gloeide van besef van wat verboden was borsten die nooit iemand zag omdat ze in je eigen ogen niet hebben gemogen onraakbaar ingepakt ik streel ze tegen wil en dank met tederheid gevangen…
wil melker4 januari 2004Lees meer >

laat stilte door je ogen dwalen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.595
je bruint in het raken van de hemel tropisch in de rulle sneeuw kou heeft je gekleed mode warmt je strakke lijf dat alles van zijn handen weet je ging om te vergeten om even niets van alles meer te weten terug naar de bron om in de zon je eigen kleur weer te bepalen het afscheid moest sloot de woordenvloed waarin je niet kon zwemmen…
wil melker28 januari 2004Lees meer >

Voor mijn Hond

poëzie
3.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 4.305
Hij hing me aan 't lijf; hij kleefde me aan de kleren Hij kwispelde aan mijn zij; Nog stervend sloeg hij menig keren Het brekend oog op mij. Hoe dikwijls lag hij naast mij op de zoden Aan gindse eik, als ik, de stad In 't vreedzaam avontuur ontvloden, Te peinzen en te mijmren zat!…

hoogtij

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 780
in dat geval strekt het u tot eer zulk een asemend lijf in uw blik te vangen of nog beter, ik bloei in hogere sferen en u tracht mijn warme zucht op uw edele huid te eren met sprakeloze gezangen wees niet bevreesd ook mijn genegenheid is aan u besteed zie met open ogen dat mijn ziel in vreugde ten bate van allen, wordt mee gezogen…

Liefdesverdroot

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Liggend in het licht van de warme zon Die voelt aan als míjn warmte Alleen voor mij, zacht brandend Doortrekt mijn lijf als lief vuur Ogen dicht…alle kou glijdt weg De kou die jouw plaats innam Als een sneeuwbui die binnen hing Toen je je deur voor me sloot Nu smeltend mijn verdriet, wegvloeiend Mijn Hart klopt weer vol, je mág weg zijn…

Geen ridder

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.220
Een ridder reed eens door een woud Hij was moe en had het koud Er spookten lijken door zijn hoofd Wier leven hij eens had beroofd Verbijsterd bleef hij stokstijf staan Door schoonheid zichtbaar aangedaan Want hoor, daar zong een nachtegaal een herinnering… een vergeten taal Het oude lijf werd prompt vergeten De spoken floeps uiteengereten…

Broos

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.493
Wat zou ik, om zijn lijden te stillen, graag zijn broze lijf in mijn armen tillen.…

die andere?

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 803
het lijkt het beste in dit land voor inwoners en ook de vreemden een jas rond de schouders te hebben wat zware stof tegen wind te veel bespoten met andere stof of nevel om de regen van het lijf te weren en met knoopjes of iets anders teneinde zichzelf te onttrekken aan te nieuwsgierig geblik laat dan enkel het gelaat met het rood van schaamte…

Kamperduin

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 682
kim in een aura van warme kleuren groter dan z'n stoffelijk lichaam belooft ’n mooie dag aan de kust zon en wind schonen boven zee de lucht tot strak hemelsblauw in m'n korte broek uit de sixties-- lig ik breeduit in 't warme zand mijn vrouw reikt zonnebrillen uit zodat geen badgast wordt verblind door een groot blinkend wit lijf…
Custor27 april 2009Lees meer >

Geachte heer Vranken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.090
Herinnert u zich deze nog de vergadering van vrijdag jongstleden, met mijn lijf en zijn voltallige leden? Uw aanwezigheid was een verpletterend succes, uw acties getuigden van een doelgerichte doortastendheid en verscheidene afdelingen van mijn lichaam hebben uw input dan ook diep gewaardeerd.…
Stijn Vranken14 februari 2009Lees meer >

Uitstel

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 809
het duurt maar even zei de beul seconden, twee in getal langer zal je niet hangen de nek is op meer niet ingesteld het lijf kan ik nog verlichten door u naakt te laten gaan wellicht dat we een flits aan tijd kunnen toevoegen doch de hoop zal daarin de angst niet verschuiven het denken is immers verward en verdoofd dan wel onderhavig…

Alleen

hartenkreet
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.574
Mijn lijf voelt nu louter bekommernis met een meisje dat zo jong al zwaar gebukt gaat onder loyaliteit en plicht.…
Gerard Vlaar22 augustus 2009Lees meer >

Vraag geklapt uit beraad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
zouden duidden als iets minder tegen om te garen tot gedogen Met een luilebol face to face die de hele nacht chips aan het malen u uitputtend trachtte over te halen tot zijn point of view on his case Ging dat ook via schieten en opbouwen naar of u - soldaat al - vol vertrouwen er nog wel echt voor wilde knallen Tot alle kleren aan het lijf…

Wat kun je anders

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 703
Ja, er zullen altijd rozen zijn en we zullen kunnen vrijen zolang ons lijf dat wil, de tijd dat toelaat. En onze kinderen – ze zullen bij ons blijven komen; niet alleen met hun lach, ook hun pijn brengen zij. We zeiden A, we zeiden B, het hele alfabet doorlopen we; feilbaar ben ik - de beste van ons twee ben jij.…

BRUINVIS

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Wanneer dit mollige ronde zeedier hoog boven de golven uitspringt maakt zijn plompe gestalte een sierlijke zwaai beeldt de onvatbare vrijheid tussen wolken en schuim van het gladde lijf daalt sidderend zoute nevel waarin dwergregenbogen vluchtig de lichttaal spreken die eens meehielp de aarde tot leven te brengen nog in de verste toekomst…

Casco zonder afbouw

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
wereld gezet met handen vol idealen en wat restjes gebed heb de muren geslecht voelde hun pijn maar wilde het casco zonder afbouw weer zijn vrij in ruimte en tijd het eind van de avond brengt zeker mijn bed opstaan wassen en plassen aan het begin van de morgen op een vrije etage gezet eten gebeurt op de geur de trek van het lijf…

De onvoldoendes

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.472
Onlangs had ik weer eens de eer dat een zekere strenge dame of heer bepaalde gedichten in snel tempo screende en vond dat ze geen voldoende verdienden dus afwisselend met een vier of vijf ging deze persoon mijn werkjes te lijf Lachend haal ik mijn schouders op denk maar niet dat ik daarom stop dat ik ophoud met gedichten maken en me door wat…

wintertelg

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 589
zal lente koude verjagen zwarte knopen lichter maken metaforen in vraag stellen weer en steeds wanneer transparante rozen onverteerbaar illusies bouwen op een horizon zoals het meisje dat met roze plastic emmertjes een vochtig huis naar zich toe praat verdorde bloemen plukt uit lijf en leden kringsgewijs lintjes knoopt rond…

WANDELEN OP DE MAAN

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 660
Samen wandelen op de maan in ‘t karige, romantische licht Eventjes met je blijven staan mijn handen strelen je gezicht Zachte klanken van ‘t woud ruisen woorden om ons heen Oh mijn lief, je hebt het koud vanaf je topje tot aan je teen Handen, die je teder warmen zweven over heel je koele lijf Over die schouders en armen en over..wat ik…

Permeabel

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 582
Je ogen perforeren – pees na pees – mijn lijf longenlangzaam, laconiek, zelfs zenuwachtig alsof dit lichaam een nooit verzonden liefdesbrief is waarin je geen schrijffouten durft maken. “Postzegels zijn kostbaar” hoor ik je nog aan de wind vertellen. Je laat me los.…
Hazen6 januari 2012Lees meer >

mist

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
De mist streelt mijn weemoed, gaat hard tekeer in mijn lijf. De realiteit van de waarheid zijn beklemmende, vochtige oorden. De stroom van mijn gedachten verdampt en vormt weer wolken. Harde regen dreigt mijn gemoed voorgoed uit te schakelen.…

Paascdeau

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Ze had een zeer omvangrijk lijf. Hij schold d'r dikke huid toen vol: 'Van al dat vreten sta je bol!' Een tijdlang bleef-ie fulmineren. Ze wilde tactisch reageren en daarom zei ze: 'Wees maar blij: je krijgt een paasgeschenk van mij. Het is een opblaasolifant. Je zult tevreden wezen, want je blaast 'r op zover je wil.…
Aubrey7 april 2012Lees meer >

LIDWINA VAN SCHIEDAM (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
U mij rust nu en een dodenbaar Er staat al lang een engel voor je klaar Je zilveren koord wordt zo direct gekloofd Je bent als overrijp, beschadigd ooft En wordt nog eens een heuse martelaar Ik dank u Heer, voor menig visioen Voor wat ik voor de ander heb betekend Verlos mij van Het Kwaad, ik ben bereid Goed, kind, ik zal je van je lijf…

VERGANKELIJKHEID

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
en dan valt zacht de adem van de nacht als een deken om je heen terwijl je tracht de splinters van je ziel weer aan elkaar te lijmen smacht elke vezel in je vege lijf naar een vleug erkentelijkheid teken van herinnering aan een ver vervlogen en te vlug verdampt roemrijk verleden nog sta je triomfantelijk kantelen van je vervallen slot…

Veenbrand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
stilte is een teken aan de wand zo snijdend stil, zo wijdverbreid geen leegte is er tegen bestand het nulpunt is reeds lang verlaten getuige de verkalking van het been voeten in aarde kunnen niet baten vastgelopen door vadsig hoogveen de gedachte die verbeelding tart vreet zich een weg door de geest hoorbaar in het kloppend hart van het lijf…
Iniduo19 maart 2013Lees meer >

Chemo strijdt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 915
weer wordt het gif per hartslag rond gepompt trekt rode strepen in een kwetsbaar lijf zonder onderscheid doodt zij meedogenloos de lichaamseigen cellen waarin ook kanker nu verblijft chemo strijdt zonder onderscheid tegen cellen die snel groeien ten koste van hun eigen veiligheid soms ontspringen zij de dans in vluchten naar de luwte…

Schijnen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
mijn blik, is breder dan de ogen het overtreft het gezicht lijkt uit mijn hele lijf te schijnen het kent geen zwaartegewicht het zou wel mogen maar in mist verdwijnen zo ook speelt mijn hand een rol, die rolt zonder tekst en beweegt mijn verschijning in de vinger en de hand neen, niet behekst maar tevens boven zichtbaarheid met amper…

Twee voor elf

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
groene weiden grijze oorden onherbergzaam wit Wagons vol onzinnige gedachten stiltecoupés zwaar van gedwongen zwijgzaamheid Razen onder lage luchten en hemelsblauwe daken van stad naar stad van klok naar klok gedragen door geduld van het ijzeren web Op het perron staat een man gedoken in zijn jas van weemoed siddert zijn oude lijf…

Winter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
Een stille deken Bedekt mijn gezicht Koud tot op het been Het laatste gericht Is aangebroken Dit lege landschap Heeft geen erbarmen Ik ben een wrak Aangespoeld op een helse kust Verlaten van een ieder Bitterkou doortrekt mijn lijf Maar, zie de bespieder Scherpt mij aan Zoals ijzer met ijzer Knerpend en sinterend Het land kleurt grijzer…
meint4 augustus 2014Lees meer >

Vrienden zonder naam

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
ik heb de beats gevreten mijn lijf heeft het geweten halverwege was ik al kapot met wonderpil en heel veel vocht kwam ik er snel weer bovenop wij dansten ver voorbij de top tot licht en glitter braken stilte pijn deed aan de oren het feest voorbij de ochtend was geboren mijn trance zag enkel armen een lach in steeds hetzelfde gezicht…
wil melker6 oktober 2014Lees meer >