171640 resultaten.
Voor en na de eclips
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
137 Ik had je bericht op m'n beeldscherm zien staan
toen ik plotseling om 3 uur wakker schoot
gewekt door de maan
die de zon voorbijschoof
gisteravond, maar dat stelde
ondanks alle komkommercommotie
tegen beter wetend meteoconsult
in deze gematigde zone
van 52 graad noorderbreedte
per saldo geen ene moer voor
Zeker de helft van 't gemeenzame…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 zomerbloemen staan
stil in het ademend veld
licht beweegt voorbij
In het vroege licht waar
warmte nog voorzichtig door de lucht
stroomt, openen kleuren zich als een begroeting
en blijft elke bloem even staan in haar zachte aanwezigheid.
Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in trage glans,
ademen stelen in een ritme dat de dag vertraagt…
Leugenlabyrint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
106 Voor jonge mannen is heldendom
aantrekkelijk, en als het hen lukt
om het monster te overleven
zullen ze kiezen voor de eer
van de leugen
en niet toegeven hoe het zit
maar zich houden aan het verhaal
en pochen op hun moed
wetend dat het monster
een schemerig labyrint is
dat ook hun voorgangers
bang maakte totdat ze beseften
dat de botten…
De kunst van het rijpen - van harte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
146 Gefeliciteerd met jouw nieuwe jaar
een ronde kaas op de plank van de tijd,
nog glanzend van gisteren of vandaag,
maar smaakvol door wat het leven brengt.
Want zoals kaas dat doet
rijpt een mens langzaam, in tijd en rust.
Niet haastig, niet volgens een plan,
maar door alles wat je voelt en leert.
Er is het jonge, zachte begin,
licht…
Ode aan Hiroshige
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
269 Maan boven het veld
wilde ganzen verdwijnen
nacht blijft nog even…
Het Bombardement 1940
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
142 Het Bombardement
De dag het jaar dat iedere Rotterdammer kent
De hele Stad verwoest
Omdat het van de Duitsers moest
Alles is inmiddels achter de rug
Stad zonder hart
Maar de vooroorlogse stad komt nooit meer terug
Het Bombardement…
Roofdier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
477 Het dier in mij
Ging overboord
Zonder een teken
Werd het plots
Gedood
Een nieuw leven
Dringt zich nu
Op aan mij
De jacht is voor altijd
En voorgoed, voorbij…
CURRICULUM VITAE
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.116 soms droomt hij
in een slaap
die hem
niet toebehoort
hij doet alsof
en voelt zich
zonderling
bekoord
-------------------------------------------
uit: Mammoeth mijn muze (1968)…
Meisje voor het feest
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.175 't Eérst, in blij ongeduld, kwam ze af. Nog toeft geen gast
Ter zaal. Week daar de deur...? de bout schuurt langs de luiken
En 't uur kruipt traag. De dis beurt, glanzend in 't damast,
Zwaar zilver en zoet ooft; in donker-koele kruiken
En transparante fluit smilt 't welig coloriet
Der kaarsen, die hun vlam tot een goud hart ontpluiken…
Onherkenbaar spiegelbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
172 Subcultuur vol eigenaardigheden
in verleden van bloesemwoorden
wat is regen zonder paraplu
gedateerd in de toekomst
waar is de zon in verre oorden
vaag geworden hersenschim
in leven gebleven door oude gedachten
niet meer en niet minder zichzelf
vergeten roofdier in den vreemde
het moederland dat hem ontheemde.…
saevis tranquillus in undis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Van alle kanten varen aan
de wateren,
de wrakken
Ze azen,
vallen op haar aan,
doen haar een ogenblijk vergaan,
verheffen zich tot een orkaan
De waarheid zàl ten onder gaan
Gedeukt, gehavend, aangetast,
de kleur verbleekt,
maar stevig vast
Het baken kan zich laten gaan
Wijsheid bepaalde haar bestaan,
houdt haar daar waar het nodig…
Alles is te dragen
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
225 Wij leefden gedroomde jaren
In het landschap van de liefde
Wij legden ons neer
Tegenover de hemel
Onder de oude bomen
Tussen de bloemen
Een licht vuur liep door onze huid
In somber ochtendlicht
Weet ik niet
Waar mijn liefste is
Zijn stem stil en ver
In de lucht op trage wieken
Een roerloos evenwicht
De leegte die onder mijn voeten…
Zonsverduistering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
106 Vanaf het terras
kijken mijn vrouw en ik
door celluloidstrookjes heen
naar de zoneclips.
Ik loop naar binnen
-de tv staat aan-,
roep opgewonden:
'In Brussel precies hetzelfde
als in onze tuin!'
'Flauwerik', reageert ze
en ze kijkt ingespannen verder.…
Zonsverduistering
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 Zonsverduistering 12 augustus 2026
De vogels zochten een rustplaats hoog in de bomen.
Op klaarlichte dag werd het onheilspellend donker.
Anders dan bij naderend onweer.
Een serene rust viel over de velden, alsof de wereld even haar adem inhield.
Het is lang geleden dat ik voor het eerst een totale zonsverduistering zag.
In heel Europa…
Eclips
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
347 De helderste momenten zijn aan ons
zij schieten plotseling ons brein
te binnen
wanneer eenmaal het zonlicht wordt geweerd
of overschaduwd door een satelliet
Vierwekelijks legt zij ter kimme
aan
en stijgt al rijzend in een vaste
baan
doch éénmaal in de dertienhonderd
jaar
legt zij haar deemoed, wederzijdse
trouw
en diepe ootmoed af…
Eclips
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
80 Gebeuren doet het weinig in ons land,
vanavond is het echter weer zover.
Laat ons aanschouwen nu die mooie ster,
en hoe zij door de maan wordt aangerand.
Kijk niet rechtstreeks, dat doet de ogen zeer.
Gebruik de juiste bril, wees wijs dit keer!…
Eclips
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
75 Langzaam werd het avond
Maar direct ook weer ochtend
De kippen klommen op stok
De haan staat op het punt te kraaien
En ik met een vreemd brilletje op
Verbaasde me over dit korte etmaal.…
SERRE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
136 Rustig zitten
tussen doorzichtige wanden
van de glazen kamer
aan het hechte huis
warme koffie genieten
bij de geborgenheid
van de binnenruimte
omringd door vogeldrukte
en bloemenpracht in de tuin
al dit leven trilt en danst licht
in de dwalende damp
van de huiselijke drank
het kleine buitenvertrek
geeft honkvaste benen
waarbij…
Eclips
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
445 Zijn zon en maan een scherpe tegenstelling,
Of zijn ze zijden van dezelfde munt?
Het tweetal is vandaag in voor een stunt,
Een zonsverduistering is de voorspelling.
Dit fenomeen heb ik altijd beleefd,
Alsof de hemel ons een knipoog geeft.…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 Achter sombere zomerwolken spelen dronken muzikanten
met eenzame zwervers die lucide dromen vertolken.
Hun instrumenten janken als honden in het duister,
terwijl de nachtvrees aanzwelt tot een hels gefluister.
Zij weven hallucinaties van asfalteer en as,
en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas.
De hemel scheurt open, een zwart en gapend…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Geen dag als deze
de vraag is
hoe het morgen zal zijn.
Hoe gisteren was
zijn wij snel vergeten
het goede was groot
het verkeerde klein.
Zo gaat het leven
van dag tot dag voort
tot het laatste uur slaat
en in de verte
de eeuwigheid gloort.
Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren…
Honger en dorst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
176 De honger stilt geen dorst,
Water stroomt van hoog naar laag,
Hoe hoger hoe droger.
Ik krijg steeds meer trek in jou,
Omdat ik zo erg van je hou,
’k Je zo ontzettend lekker vind,
Nooit genoeg van je krijgen kan.
Steeds krijg ’k de deksel
Op mijn in de kan gestoken neus,
Tja, dat krijg je er van,
’k Lig er maar niet wakker van.…
een dag te vroeg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
151 op de dag voorafgaand
aan de zonsverduistering
liet het ademen al weten
ik heb juist deze dinsdag gemaand
je gedrag weer eens op te meten
.
soms geraak je in iets verzeild
waar je part nog deel aan hebt
wellicht wel over een daad geijld
maar de kern van de zaak blijkt verlept
.
ik strooi met raadsels, zoals je ziet
dat gaat soms met het…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
112 In Efeze zeiden de mensen
ooit dat ze als gelovigen
elkaar moeten liefhebben
en dat is de kern
van het christendom
geworden, losgezongen
van de joodse geschiedenis, en
zonder besef, dat een mens
eerst van zichzelf moet houden
voor hij in staat is
om dienstbaar zijn, buren
te helpen en hen meer te geven
dan goede raad en meer
dan…
het gewone magistrale
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
291 stevig en helder
doorstaat zij de jaren
temidden van olijfgaarden
en rotsige kliffen
spreekt zij geen grote woorden
moedig houdt zij vol
zij blijft thuis elke dag opnieuw
schoonheid die de tijd doorstaat
geen blinkende sabel
of verbluffende daden
de oorlog rijdt zij niet tegemoet
zorg trouw en volharding
moedig bewaart zij de…
Gedenksteen
gedicht
4.0 met 5 stemmen
12.064 Konden de doden
zich herdenken
welke woorden
zouden zij vinden
voor welke namen
aan wie vragen
wiens adem
te doen stokken,
van wie het leven
af te breken?
Als de doden zichzelf
konden herdenken,
hoeveel minuten
zouden zij zich gunnen,
is om de doden
te herdenken
de duur van de dood
toereikend?
--------------------------
uit: 'Wasdom…
Vrouwen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.424 Met hare zachte handen rukken zij open
wat jaren lang ten bodem sliep -
nemen haar deel, met een glimlach, en hopen
op sterren en stromen, ànders licht en diep.
---------------------------------
uit: Tuin van Eros (1932)…
Kwallen
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
339 Als u dit jaar in zee veel kwallen ziet:
Och, zo’n Aurelia aurita (oorkwal)
zorgt zelden voor een ernstig medisch voorval.
De Rhizostoma octopus ook niet.
Ook op het droge blijken vaak de kwallen
als je ze beter kent best mee te vallen.…
Jongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
172 men beweert dat een foto bewaart,
de stelling laat alleen zien hoeveel
er verdwenen is,
kijkend naar een oude foto,
lang genoeg om te vergeten dat ik
naar mijzelf kijk,
de jongen op het papier weet niets
van de man die hem nu vasthoudt
dat is denkelijk
de enige vorm van onschuld
die blijft…
Geleid door een engel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
136 Op een dag, toen ik de weg niet wist
sprak een schone vrouw mij aan
“Kom, volg mij, ik weet beslist
langs welke paden jij moet gaan”.
Ze nam mij bij de hand
en leidde mij langs onbekende wegen
zo kwamen wij in paradijselijk land
zo schoon als niet op aard gelegen.
“Hier heerst,” zo sprak de vrouw,
“enkel liefde, enkel vree,
ook hier heerst…