43953 resultaten.
Weer al
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 De blaadjes vallen
Dat doen ze elk jaar
Steeds weer andere
Maar wie let erop
Een vogel misschien
Nee die ook niet
Is bezig met de trek
Vliegt een heel eind Afrika in
Wacht op z’n maten die
Nog van alles moeten regelen
Inentingen, verzekeringen, paspoort
Dat ging vroeger wel anders
Gewoon vertrekken, we zien wel…
In gods naam
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
540 weer gooien
slang en appel
het paradijs te grabbel
is er crisis
tussen euphraat en tigris
in het mesopotamische land
verslaafd aan macht
claimen zij waarheid die
vrijheid dodelijk verkracht
in vroegere tuinen
vallen andersdenkenden
onder hun moordende hand
het paradijs was al vergaan
laat in gods naam die hel
niet naar onze wereld…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
Grijpt gij 't wel, zo is 't maar spel
poëzie
4.0 met 3 stemmen
3.266 Tast waar het ligt en gloeit
gij zult het laten vallen,
Tast waar het niet en brandt
zo is het om te mallen.
De liefde, zoete jeugd!
is "ik en weet niet wat".
Zij dient of dient u niet,
naar dat zij wordt gevat.…
Doek 2
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.038 is het toen langzaam gaan vallen, het doek
of leerde het schrift dat het altijd al viel
niet tussen ons en het dierbare land
van wilgen, rivieren, rennende hazen
maar in de leegten van de letters zelf
het stuifsel dat het universum is
dat ons dichtte, bij het scheiden dwong
alleen te zeggen wat nog zichtbaar is:
de straathoek die ons…
Een zin, een woord
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
543 Een kalme lucht die
regen torst en vallen laat
ook waar geen droogte is,
maar die doet dromen van de lente.
Een woord dat niet gezegd,
toch klinkt in dromen en verwachten.
De traagheid der gedachten
tot vrede brengt, tot moed soms ook.…
ik ken je geheimpjes
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 ik ken
je geheimpjes
die je bewaart
want tijdens
je dromen
mompel je woordjes
je mond
vertelt veel
pikante verhaaltjes
mijn oren
staan open maar
in geen enkele zin
hoor ik
mijn naam vallen
en dat vind ik zo triest
die nacht
maakt me bang
om je hart te verliezen
ik verlang
naar de morgen
want dan…
Zijn stukjes hemel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 er zweven altijd
gedachten die
ik wil weven tot een
herkenbaar patroon
eerst ze op vorm
en kleuren schikken
de lagen meten van
emoties tegen vergeten
toch vallen er
een paar uit de toon
zij zijn uniek in
verbeelden en droom
alsof zij zomaar uit
een ander dimensie
zijn gegleden in een
ultra creatief moment
zij dateren verbazing…
In Verliezen ben ik.......
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
643 Zelfs als je uitglijdt
laat ik je niet vallen.
De grootste hobbel,
is met jou geen strijd.
Jij vult mijn leven
en geeft het zin.
Soms ben je het laatste
waar ik van wil dromen,
vaak ben je de enige er in.…
Als je dood bent...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
855 Spontaan liet zij een pareltje uit haar mond vallen.
Zomaar, ongevraagd sprak zij:
'Als je dood bent,
ben je weer in je geboorte terug'.
Worden mensen dood geboren?
Sterven we levend?…
waarom herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 waarom herfst het zó
goed doet in gedichten
wellicht door het verkleuren
van het bos in herfsttij
het vallen van blad raakt
een melancholische snaar
als heimwee naar weerom
een vervlogen zomer
zwak zonlicht laat dauwdruppels
nog glinsteren aan de herfstdraden
alles is essentieel voor 't gedicht
en het maakt het de dichter
iets lichter…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 als vogels niet meer durven
zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 ik regen maar
de druppels
in mijn hoofd
spatten niet op
ze vallen
amper maar
vloeien samen
in meanderen
volgen het
hersenprofiel in
hun kronkelende
systematiek
vaag kleurt het
visuele centrum
de regenboog die
buien begeleidt
naast de
gangbare emoties
zoals haat en nijd die
mij soms overkomen
ik voel wel
nattigheid…
En langzaam hebben we ons overeind gezet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 Corona diende zich aan
als een stortbui
die plotseling
uit de bewolkte hemel
kwam vallen
De zon brak door
en langzaam hebben
we ons overeind gezet
Maar 't mocht niet baten
het is als
uitstel van executie
Geef ons een hark
zodat we de
grond om kunnen ploegen
laat ons
de kluiten breken, de
grond zaai klaar maken
voor een nieuw…
Onvindbaar
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
610 Het landschap dat zich in bochten wringt
Om niet op te vallen, om er niet te zijn
In een hoek weg te duiken, te schuilen
In een schaduw van schimmen
Schuchter, schuw, luw, leeg, vaag, vaal
In licht dat zelfs geluid doet dimmen
In lucht die nevel druppelings doet druilen
Met tranen van doorzichtig kristallijn
Daar, waar een zwarte vogel in stilte…
Muziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Naar hoe regen vallen moet.
Luister naar het verlangen,
naar ons aller moeder,
in het snikken,
van een kind.…
Momenten van wisselend geluk
hartenkreet
5.0 met 62 stemmen
1.826 Momenten van wisselend geluk
verschijnen in ons leven
van eisprong tot zwanenzang
zozeer dat aantrekking over afstand
tussen hemel en aarde
een dauwdrop kan laten vallen
op het gras en langs de wang
dat een regenboog onverwachts
veranderingen kan overbruggen
in tijden van verlies en verdriet
dat wolken van goud
zorgen kunnen doen…
(i) Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Vervagend vuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Een berk gloeit na in de sleetse dag,
een eik hult zich al in het donker
van de nieuw geboren nacht,
terwijl laag boven me een maansikkel
wolken oogst –
liminal
eng
in de hoek
wacht de grens:
hoe zal die vallen,
uit of aan?…
Gouden morgenstond
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 zacht is
je ontwaken
vingers zijn al
bezig stukjes
van de dag
te maken
nog heeft tijd
niet dringend
op de deur
geklopt want
alle duister is
nog niet verstopt
waar licht al
jouw contouren
schuint vallen
kleuren op hun
plaats en praat de
klok wat luider
je kunt niet
meer verdwijnen
weg van de realiteit
die uit je handen…
Beknopt sonnet
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
506 Er gaan besluiten vallen.
Nog houdt de varen zich in.
Eerst moet de kou ontdooien.
Ministers ruiken compromissen.
Of ze doorpakken - staat te bezien.
Mensen kunnen zo treuzelen.
Daar gaat Pasen tegen in:
van hogerhand is besloten
dat een natuurlijke dood
geloof niet kan verkillen.…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.…
schubert pianosonate D. 960 andante
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
285 de eerst klank komt zonder aarzeling
uit de hemel vallen als de zachte emotie
die me rustig ingetogen laat bewegen
bewogen zit je naast me en fluistert
nee dit niet het is te veel
jaren later bij diezelfde eerste toon
het gevoel van klein geluk dat kleeft
aan herinnering die niet is vergaan
in alle snelle gewoel
van plaats en tijd…
Herinnering zonder bijsluiter
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 Mijn geboorte heb ik onthouden
maar zonder bijsluiter
want woorden kende ik niet
alleen ervaringen en associaties
van ervaringen met ervaringen
en als tiener droomde ik vaak
omhoog te kruipen uit een hol
in de grond: licht aan het eind
van de tunnel die nauwer wordt
mij omklemt en bang maakt
flauw te vallen en te stikken
Ik kan niet…
Idylle
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
299 roerloos staren wij elkaar
diep in de ogen
een aanwezigheid van
teder geluk
geestelijk zijn wij
één geworden
de wereld was eventjes
blijven stilstaan
smachtend vallen we
in elkaars armen
en verdrinken en versmelten
in één wezen
we verliezen onszelf en
zijn de enige getuigen
van deze
volmaakte harmonie
rita g.declerck…
Ween ik?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
312 van huilen naar helen
van breken in delen
van vallen naar staan
weer verder gaan
van mijn tranen die
spreken
naar stilte die heelt
waar niets meer hoeft
maar alles nog leeft
van huilen naar hopen
naar lichter misschien
een weg die zich
opent
welke ik weer kan zien
van het donker naar dagen
van dragen naar zijn
van huilen, heel even…
Vergankelijkheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
252 Het regent, druppels vallen neer,
Geven krinkelingen in de spiegel,
Willen uitdijen in oneindigheid,
Nieuwe druppels dat verijdelen.…
Vader
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
199 Vaders die daders
ontladers,
van nieuw leven
nieuw verhaal
die kaders aanbrengen
Ik denk aan mijn vader
Ader van ‘t gezin
Hoe zijn bloed door elk kind,
door mij rint
ik denk aan de vader van alle
wezens in het heelal en de aarde
Hoe hij laat baren
Zijn bloed, zijn perfectie in ons rint
en als een kind
vallen en staan we weer…
cent in de sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 zwart staat de stam
in wit dat valt en valt
ik leg de cent neer
naast de wortel stil
zwart staat de stam
in wit dat blijft en blijft
ik tel de cent nog eens
maar laat hem liggen
ik sleep de voet door sneeuw
die kraakt als ijs
ik wil vallen hier
toch zet ik door
de cent is koud
de stam is koud
ik ga…
Rowena
snelsonnet
3.4 met 95 stemmen
4.187 Verbaasd zie ik de krant die voor mij ligt:
Het meisje dat gevonden is bij Nulde
Wier aanblik mij met huivering vervulde
Heeft eindelijk een menselijk gezicht.
Dat kale kopje van een plastic pop
Daar lijkt geen enkel levend meisje op.…