3092 resultaten.
Hawai'i
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Roze muren en plastic bloemen:
plekken waar mensen graag zijn
Is het niet jammer dat pas achteraf
je ogen opengaan voor wat je had?
Het paradijs is geplaveid, overal
kun je nu voor de deur parkeren
Alle bomen zijn gered, kom kijken
in de kassen van het museum!…
Huisje aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Jouw doekjes zijn allang droog
maar ik laat ze rustig wapperen
dan gebeurt er tenminste iets
op deze uitgestorven plek
Jij zit maar voor je uit te kijken
en neemt af en toe een duik
Daarna dep je voorzichtig
de haartjes op je schedel
In de bar vond ik je leuker
al zat je wel op te scheppen
over jouw huisje en het strand
helemaal voor…
VERKEERDE PLAATS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 De ondernemende bollebozen
scheppen deze snel veroverde plekken
tot vindingrijk, koninklijk verpozen.…
Willy en Wally
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
545 Misschien zijn ze gek
maar hebben hun hart
op de juiste plek.…
Chopin
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
557 Hij speelde zijn spel vol gratie en poëzie
soms leek zijn notenblad op profetie
één van die muzikale fenomenen
die de plek in kunstgeschiedenis innemen
Zijn gelovig hart had de wind mee
vol betovering en melancholiek verlangen
onttrokken aan een demonische zee
door een lichtend veld omvangen
verheven in grootheid roerend in smart…
Dennis' drang
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 Hoewel ik op deze plek bij voorkeur een hommage hoopte te zien bij het verscheiden van een van onze grootste, veelzijdigste, alom geliefde naoorlogse acteurs, i.c.…
Oproep aan de Schrijver
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
464 O pimplende drinklende dichterke, zing
Met uw omgekeerd kopseken aan
Wat zien we toch geerne uw koppekeding
Al schrijvend op 't webstekske gaan
Gij roert niet uw staart, gij
loopt niet zo snel
Gij weet uwen plek op de dinsdag toch wel?…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
het luchtruim zoeken als een ongebonden vogel
de plek vinden voor poëzie waarvan de diepte mij ontgaat?
Waar niets voor altijd is?…
kiezelsteen
netgedicht
1.9 met 290 stemmen
1.569 een desolate plek
in zachte regen krast
de stilte op schuldige grond
je noemt de naam
van je dode vader
je gedenkt zijn naam
je ziet hem
hij zwaait halverwege
het tuinpad
nog één keer
kijkt hij achterom
een laatste maal achterom
je legt een kiezelsteen
op zijn graf
in uitgesproken taal
noem zijn naam
blijf bij…
Rust op een lentedag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 Dromerig zit ik daar aan die waterkant
alleen en stil genietend zonder zorgen
dit is mijn geboorte plek mijn vlakke land
hier kan ik zijn vanaf de vroege morgen.
Zo kabbelt mijn dag gelijk de waterstroom
op een zonnige lentedag, warm en loom.…
Weelderig land
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
325 Op die ene plek moet een rivier stromen,
de grond wieden, haar ermee verrassen;
en de zee de zilte kust laten wassen,
zelfs al moet ze van het knopen bekomen.
Haar land is weelderig, zijn eigen voortuin,
die ze af en toe verschoond en maait;
ook al ligt het voorjaar nog niet ingebed.…
daags na Valentijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
366 daags na Valentijn
vind ik het nog steeds prettig
dat hij verwittigt
voor altijd en immer
de mijne te zijn
zo’n truttig berenkaartje
of een bos chemische bloemen
kunnen mij gestolen worden
maar zijn oprechte woorden
die wil ik horen
die wil ik voelen
die wil ik zien
op een plek als deze
waar ik vrijwel dagelijks
de kans krijg ze te lezen…
Verzonken wortels
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
283 Haar tere huid omringt ze met jong blad,
ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft;
soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft,
die de schade van de dorst nog niet omvat.
Zijn hand verfraaide haar sterke onderkin,
die zuchtte onder de droogte die schreef;
en haar lompen uitstalde op ’t land.…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
Ongefilterd
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
204 Ik ben alleen
de plek waar het niet anders kan
dan naar buiten komen
in woorden die zichzelf niet verklaren.…
Hernieuwde emoties
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
853 Zoveel emotie, heb het nooit zo gezien, of überhaupt zo kunnen ervaren,
Toch zijn ze er altijd geweest, die emoties, op een of andere manier aanwezig,
In de knoop gezeten, verward, niet juist op hun plek, en dat al vele jaren,
Ik zal moeten proberen ze een plek te geven, ruimte te geven, aan verwerking onderhevig.…
De rijkdom van de jaren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 Ik hoef hun koers niet uit te zetten,
hun toekomst niet te zijn;
ik mag vertrouwen op hun vleugels
en een plek zijn, warm en klein.
Decennia mijn eigen werk,
zoveel verhalen, zoveel gezichten.
Een plek om samen stil te staan,
om soms iets zwaars wat op te lichten.…
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
poëzie
4.0 met 40 stemmen
13.239 Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk uiter zee
Zijn uitgespreide pruik van levend goud, waarme
Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen
Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, ons levert op haar…
DE RODE LIJN, GEEN PIJL OP TE TREKKEN!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
414 We trekken een rode lijn
tot zover en niet verder
terug naar maximale vrede
maar er valt geen pijl op te trekken
of ze zich er iets of wat van aantrekken
niet verwonderlijk mijn inziens
want God zo zegt men schiep de wereld
en wij het Koninkrijk der Nederlanden
onze principes zijn op bagger gebaseerd
en onze intrinsieke democratie getart…
Geschilderde Binnenkant
hartenkreet
4.7 met 37 stemmen
1.448 nerfje kent zijn verhalen
De meeste te kort om te onthouden
Met een lichte streek mag ik bepalen
Welk nerfje wordt opengehouden
Ik heb de drang om alles vol te kladden
iedere slechte kras vol te laten lopen
Ook over de mooie dingen die we hadden
maar dan is er geen nerf meer open
Dan maar lichtjes de verf opbrengen
Bedek de verweerde plekken…
Lentesymfonie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
888 Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.…
Lentesymfonie
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.433 Zoals zeebeesten zich nestelen
aan het strand vinden hoogpotigen
hun plek in weidsheid van land.
Lichtzinnig scheppen wij ruimte
bedden ons in onder een hemel
en planten nieuwe troostzaden.…
waar wilde bloemen bloeien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.160 ik heb je nooit
zien lachen in de
barsten die je toont
wel wuiven jonge planten
je verlangen en je droom
ik leg mijn handen
op je warme steen
de zon kust er de uren
de nacht valt rauw
en straalt immense kou
ik voel je
scheuren als je koelt
de zaden dwarrelen
naar de plek die
jij geopend hebt
je glooit het naakt
tot hellingen…
drijft gedachteloos voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
815 vacht gesmoord
de kudde blaat en drijft
gedachteloos voorbij
verzamelt zich al eeuwig
worteltrekkend in een rij
makke schapen achteraan
die laten alles rustig lopen
nooit vergeten ze te hopen op
waar anderen zijn voorgegaan
ik huis in pluizenwol
en zoek mijn eigen stek
de herder maakt me niet meer gek
hij weet van iedereen de plek…
Beroering
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
4.118 rusten op haar buik
Het is niet eng zegt ze en ik sluit mijn ogen
Maar bijna direct merk ik dat ze heeft gelogen
Want vlak onder het oppervlak
Beroer jij mijn vingers met veel gemak
Nu pas realiseer ik mij dat je leeft
Groeiend door wat jouw mama je geeft
Lieve kleine twijfel nooit aan morgen
Wij zullen altijd voor je zorgen
Nu hier ter plekke…
Ik mis je...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.679 Iets lijkt zich in 't water te laten zakken
De druppel die haar in 't hart treft
en de leegte in mijn hart pijnigt
De plek waar jij hoort te zijn.
De sterren weerspiegelen je lach
oogverblindend en in de verte
En ik schreeuw 't uit
van over de reling...
... ik mis je....…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 Naar een plek waarvoor ik vrees.
Waar ik gedwongen moet beginnen,
Aan die eindeloze race.
De zin van leven en opgeven.
De onzin van de maatschappij.
De haast, de spoed, die doet mij beven.
Mijn god, ik hou het niet meer bij.…
die ik verboden dacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
954 maar mijn achterdocht is
twijfel echoot steeds misschien
ik lees je zinnen-beeld en
samen paradijzen we de wereld
als de tijd zich weer verveelt
in het dichten van de gaten
nu de zonde niet meer speelt
toen jij mijn Eva werd
zag ik opnieuw de slang
ze ontkronkelde mijn dromen
sliste vorkend langs de bomen
wist mijn zwakke plek…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 Natuurlijk wentelen de seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen…
Er is een Drent gestorven
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.315 Kist op de plek waar hij is gedoopt
maakt cyclus van het leven compleet.
Stervenden vrezen niet het sombere gaan,
al sinds begin der tijd, licht verdoofd
in kosmische eeuwigheid. Ze zijn gereed.…