2486 resultaten.
MENSENWOORDEN
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.991 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
Sterren en ik
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.926 Zo zie ik weer eens dat er altijd dingen zullen zijn
waar niet iedereen in geloven wil, maar ik weet
dat jij daarboven je lichtje over me laat schijnen
en daarvoor lieverd, dank ik je.…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar een licht doet ontvlammen
dat ik graag wil laten schijnen
in jouw duister, over jouw pijn.…
Zondag
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
896 Ook lijkt het door het raamkozijn
op 'n aquarium waar vissen zweven,
om tussen werkelijkheid en schijn
er tover aan te geven.…
Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum
poëzie
2.8 met 6 stemmen
4.134 Ik zie, je kust hem,
Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen
Van al wat echt in mensborst is.…
Jezebel
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.503 noemen je Jezebel
elke keer als we binnenkomen
Ze sturen je naar de hel
voor de lusten uit je dromen
Zij zeggen dat je zal moeten
en dat ik zal boeten
maar ik wil je zoals je bent
en ik doe hun de groeten
Ze noemen je Jezebel
voor wat je graag draagt
Jouw moraal kennen ze wel:
jij hebt je nooit gedraagd
naar mij
Zij begrijpen niet jouw schijn…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 onze dromen zijn van glas
in vormen teer en breekbaar
ze schijnen door voor altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in…
Deze wereld
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
751 maar tegelijk een tikkende bom
in deze wereld
drijven wolken af en aan
valt er regen uit de donkere
en komt de bliksem voor de donder
in deze wereld
is de wind een raar fenomeen
iets wat je niet ziet
maar toch bestaand
oh zo zachtjes
oh zo krachtig
in deze wereld
groot of klein
zijn vele dingen echt
maar de meeste voor de schijn…
Los bol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 gevuld met dronken batavieren
alles en iedereen helemaal los
mens ga lekker wandelen
in 't bos
Geuren en kleuren
vertellen iets moois
paden en rustige verhalen
trekt iets meer
de geest omhoog
Zachtjes aan
haar rode
hartje beloven
dat de tijd inderdaad
ooit uit zal doven
Net als lichtjes
ooit eens verdwijnen
stoppen met schijnen…
O door het Leven niet, maar uit u-zelve
poëzie
1.9 met 7 stemmen
3.191 Ik zeg U: 'k doe noch denk ooit dwaas-bigotlijk,
'k Ben door de dingen van de schijn niet breekbaar,
Want 'k weet: Daar is een God, slechts DIE Is, DIE Is.…
De ongenaakbaarheid van het leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
727 grijs wordt het zilverwit
en dan begint de schone lei
steeds harder beginnen vogels te fluiten
alle kou uit hun lijven
groen is er nu overal
toch steeds minder
mensen zijn nu allom
alles lijkt opnieuw gedaan
alle onenigheden gestaakt
zo zit ik al lange tijd,
totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige bestaan
vergeten is slechts schone schijn…
LANDSCHAP
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.814 Zó valt ál wat daar sluimert, ver in 't rond,
Gelijk een droombeeld in mijn kalm gemoed,
En schijnt dit leven mij een droom te zijn,
Zó klaar, dat, mijmrend, ik in deze stond
Een wondre fluistering wel geloven moet,
Die dromen leven noemt en 't leven schijn. -…
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen
witte lelies leiden mijn waar bestaan,
zonder vreugde tel ik ze telkens weer,
eenzame geborgenheid moest mij beschermen,
als hebben zij nooit bestaan, als waren zij slechts schijn…
De gast
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.639 Ja, alles zou veel schoner schijnen,
En voortaan was het dierbaar mijne
Niet meer de lust van één alleen,
Maar elk gemeen,
Als gij mij ééns slechts kon vertrouwen,
En Uwe vleuglen saam wou vouwen,
Om aan mijn dis, bij fruit en wijn
Te gast te zijn.…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan terugkomende vragen,
zinvol of zinloos, beide dragen
bij tot de aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Nog steeds waai je half weg, maar je houdt
vol, weet dat de zon wel weer zal schijnen.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
KONING OVER LEKKERNIJ
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.070 De wijnrode bolletjes herbergen
sierlijke vuurspinnen, draaiend om feeën,
wier tere ochtendglansmantels stralend schijnen.
De feestdenker schept dienstbare dwergen,
regeert rijk fruitland, verkent sapzeeën,
dankzij vluchtig bezit van wonderrobijnen.…
OVER PESTEN
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
991 klas
Ze leed alleen in de eenzame nacht
toen pijn voorbijtrok aan haar geest
Men had haar na school opgewacht
en haar uren getreiterd als een beest
Ze was wanhopig deze lange nacht
en raadde alsmaar naar ‘t waarom
Tranen wonnen het en gleden zacht
want ze was toch nergens welkom
Ze weende heel die donkere nacht
waarbij de maan niet schijnen…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Zon, schijn in stille schittering!
Ja, eerste vogel zing!…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 Winter heerst er in mijn hart
‘t is er snijdend koud en guur
Wolken zijn er grauwig zwart
wat ik mis, is het levensvuur
Stilte heerst in mijn innerlijk
alleen de nacht is deelgenoot
Duisternis schijnt onsterfelijk
even onsterfelijk als de dood
Smart beheerst de lange weg
waar de zon het schijnen laat
De verlaten weg, die ik afleg
voert…
de storm van mijn angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
808 Ik wil zo graag de zon laten schijnen,
Wand de storm is wat ik zelf creëer.
Het doet pijn om dat te beseffen,
Dat ik het me zelf allemaal aan doe.
Dat is 1 van de vele fouten.
En die fouten geven veel gedoe.
Onrust in mijn hoofd,
Onrust in mijn doen en laten.
Ik wil weg uit de onrust,
Uit de angst dat ik word verlaten.…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Niets heeft zo'n brede vleugels dan de schijn van waarheid,
dan de gedachten die vingers doen zwijgen.
Je zal me nergens meer vinden, aldoor stiller.
Ik nam mijn koffer op en verdween uit mijn hoofd.…
Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.343 Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat
Dan ’t vlak bestaan van wie er rond mij zijn,
En dat ik sta in voller, schoner schijn
Van levenslicht dan wie er naast mij staat.
Soms waan ik, dat ik groter levensdaad
Volvoeren zal, en dat langs hoger lijn
Mijn leven loopt, dat met véél rijker maat
Ik ’t leven meet dan andrer maten zijn.…
toen ik lag te slapen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 moest denken aan hoe ze ooit mijn
leven binnenwandelde
de zon begon te schijnen
ze lacht naar me en ik vraag me af
wanneer ze geleerd heeft zo goed
toneel te spelen. het moet gebeurd
zijn
toen ik lag te slapen
ze komt terug van een weekend bij
een bevriende collega. wist alleen
niet dat het een getrouwde man was.…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 En als het zonnig is,
er sterren schijnen op het water,
zwem ik er naar één,
om er in op te gaan.
Wanneer ik, terug, er weer uitklim,
zie ik de zon door plukken pluim,
die als wezens met verlichte haardosjes
bewegen op hun stengel.…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is
het spel te simpel in de schijn…