Alle inzendingen over schijn

2486 resultaten.

Sorteren op:

MENSENWOORDEN

poëzie
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.991
De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen, Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken, En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…

Sterren en ik

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.926
Zo zie ik weer eens dat er altijd dingen zullen zijn waar niet iedereen in geloven wil, maar ik weet dat jij daarboven je lichtje over me laat schijnen en daarvoor lieverd, dank ik je.…
an terlouw2 november 2008Lees meer >

Nu de bladeren zijn gevallen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu de bladeren zijn gevallen en de sneeuw de daken dekt voel ik hoe een helder lied tot diep in mijn ziel klinkt en daar een licht doet ontvlammen dat ik graag wil laten schijnen in jouw duister, over jouw pijn.…
Adeleyd24 november 2008Lees meer >

Zondag

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
Ook lijkt het door het raamkozijn op 'n aquarium waar vissen zweven, om tussen werkelijkheid en schijn er tover aan te geven.…

Zwak-burgerlijk en laf-lief levend Bussum

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.134
Ik zie, je kust hem, Schijn-heilige gezichtjes en verslinderen Van al wat echt in mensborst is.…
Willem Kloos14 augustus 2021Lees meer >

Jezebel

hartenkreet
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.503
noemen je Jezebel elke keer als we binnenkomen Ze sturen je naar de hel voor de lusten uit je dromen Zij zeggen dat je zal moeten en dat ik zal boeten maar ik wil je zoals je bent en ik doe hun de groeten Ze noemen je Jezebel voor wat je graag draagt Jouw moraal kennen ze wel: jij hebt je nooit gedraagd naar mij Zij begrijpen niet jouw schijn…

Uren van geluk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Uren van geluk

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
onze dromen zijn van glas in vormen teer en breekbaar ze schijnen door voor altijd vast ik wil kijken in je ogen zien hoe licht daar breekt hoe langzaam je emoties doven samen gaan we wandelen naar de grens van ons gebied leven tussen vreugde en verdriet wil met jou de bloemen zien de vergezichten in de wolken het gras dat buigt in…

Deze wereld

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 751
maar tegelijk een tikkende bom in deze wereld drijven wolken af en aan valt er regen uit de donkere en komt de bliksem voor de donder in deze wereld is de wind een raar fenomeen iets wat je niet ziet maar toch bestaand oh zo zachtjes oh zo krachtig in deze wereld groot of klein zijn vele dingen echt maar de meeste voor de schijn…
Steven16 juli 2009Lees meer >

Los bol

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
gevuld met dronken batavieren alles en iedereen helemaal los mens ga lekker wandelen in 't bos Geuren en kleuren vertellen iets moois paden en rustige verhalen trekt iets meer de geest omhoog Zachtjes aan haar rode hartje beloven dat de tijd inderdaad ooit uit zal doven Net als lichtjes ooit eens verdwijnen stoppen met schijnen…

O door het Leven niet, maar uit u-zelve

poëzie
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.191
Ik zeg U: 'k doe noch denk ooit dwaas-bigotlijk, 'k Ben door de dingen van de schijn niet breekbaar, Want 'k weet: Daar is een God, slechts DIE Is, DIE Is.…
Willem Kloos10 november 2019Lees meer >

De ongenaakbaarheid van het leven

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 727
grijs wordt het zilverwit en dan begint de schone lei steeds harder beginnen vogels te fluiten alle kou uit hun lijven groen is er nu overal toch steeds minder mensen zijn nu allom alles lijkt opnieuw gedaan alle onenigheden gestaakt zo zit ik al lange tijd, totdat de tijd mij losrukt uit mijn eeuwige bestaan vergeten is slechts schone schijn…
Aline25 december 2009Lees meer >

LANDSCHAP

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.814
Zó valt ál wat daar sluimert, ver in 't rond, Gelijk een droombeeld in mijn kalm gemoed, En schijnt dit leven mij een droom te zijn, Zó klaar, dat, mijmrend, ik in deze stond Een wondre fluistering wel geloven moet, Die dromen leven noemt en 't leven schijn. -…

- De levensdraad van de sterveling -

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 659
woorden immers van ziel over, als een zware anker ketenend het verzengend vuur en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen, teleurstelling elke poort te openen witte lelies leiden mijn waar bestaan, zonder vreugde tel ik ze telkens weer, eenzame geborgenheid moest mij beschermen, als hebben zij nooit bestaan, als waren zij slechts schijn…

De gast

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.639
Ja, alles zou veel schoner schijnen, En voortaan was het dierbaar mijne Niet meer de lust van één alleen, Maar elk gemeen, Als gij mij ééns slechts kon vertrouwen, En Uwe vleuglen saam wou vouwen, Om aan mijn dis, bij fruit en wijn Te gast te zijn.…

Niemandsland ?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
Steeds sneller en pijnlijker dan ooit, onderwerp ik mij aan terugkomende vragen, zinvol of zinloos, beide dragen bij tot de aard waarvoor ik koos, tot het lijden is verjaard blijft de gekozen vorm van schijn onvoltooid, knelt het geweten en de tijd haar ongenoegen telt, het hoofd ten ruste legt op mijn levensloop en ik de knopen draai…
pama21 december 2010Lees meer >

Waaidag

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
Nog steeds waai je half weg, maar je houdt vol, weet dat de zon wel weer zal schijnen.…
c. paris9 januari 2011Lees meer >

Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn

poëzie
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: – Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt: Hij prevelt…

KONING OVER LEKKERNIJ

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.070
De wijnrode bolletjes herbergen sierlijke vuurspinnen, draaiend om feeën, wier tere ochtendglansmantels stralend schijnen. De feestdenker schept dienstbare dwergen, regeert rijk fruitland, verkent sapzeeën, dankzij vluchtig bezit van wonderrobijnen.…

OVER PESTEN

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 991
klas Ze leed alleen in de eenzame nacht toen pijn voorbijtrok aan haar geest Men had haar na school opgewacht en haar uren getreiterd als een beest Ze was wanhopig deze lange nacht en raadde alsmaar naar ‘t waarom Tranen wonnen het en gleden zacht want ze was toch nergens welkom Ze weende heel die donkere nacht waarbij de maan niet schijnen…
Ton Rijkers2 september 2011Lees meer >

Zoeklicht

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 903
Wat zou ik gelukkig zijn Wat zou ik schijnen Alle hoekjes en gaatjes zou ik ze nemen Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek Full charged battery's in mijn zak nimmer futloos geen ene dag Altijd brandend nimmer gedoofd wakkert mijn vuur onvermoeid Donkere parken verlichte wegen Overal en iedereen…

Stilstaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
Zon, schijn in stille schittering! Ja, eerste vogel zing!…
Gerjo Gerrits29 december 2011Lees meer >

STAPPEN TOT DE DOOD

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Winter heerst er in mijn hart ‘t is er snijdend koud en guur Wolken zijn er grauwig zwart wat ik mis, is het levensvuur Stilte heerst in mijn innerlijk alleen de nacht is deelgenoot Duisternis schijnt onsterfelijk even onsterfelijk als de dood Smart beheerst de lange weg waar de zon het schijnen laat De verlaten weg, die ik afleg voert…
Ton Rijkers11 februari 2012Lees meer >

de storm van mijn angst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 808
Ik wil zo graag de zon laten schijnen, Wand de storm is wat ik zelf creëer. Het doet pijn om dat te beseffen, Dat ik het me zelf allemaal aan doe. Dat is 1 van de vele fouten. En die fouten geven veel gedoe. Onrust in mijn hoofd, Onrust in mijn doen en laten. Ik wil weg uit de onrust, Uit de angst dat ik word verlaten.…
fredrika29 februari 2012Lees meer >

MIST

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.411
Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist Zich vlijend om 't gebied van stad en land; De lichten schijnen met een matte brand, Gehuld in damp'ge waâ van amethyst. 't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist Gezien door dof-beslagen, glazen wand, Waarboven zich de grauwe hemel spant, In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…

Onmin of meer

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
Niets heeft zo'n brede vleugels dan de schijn van waarheid, dan de gedachten die vingers doen zwijgen. Je zal me nergens meer vinden, aldoor stiller. Ik nam mijn koffer op en verdween uit mijn hoofd.…

Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.343
Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat Dan ’t vlak bestaan van wie er rond mij zijn, En dat ik sta in voller, schoner schijn Van levenslicht dan wie er naast mij staat. Soms waan ik, dat ik groter levensdaad Volvoeren zal, en dat langs hoger lijn Mijn leven loopt, dat met véél rijker maat Ik ’t leven meet dan andrer maten zijn.…

toen ik lag te slapen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 762
moest denken aan hoe ze ooit mijn leven binnenwandelde de zon begon te schijnen ze lacht naar me en ik vraag me af wanneer ze geleerd heeft zo goed toneel te spelen. het moet gebeurd zijn toen ik lag te slapen ze komt terug van een weekend bij een bevriende collega. wist alleen niet dat het een getrouwde man was.…
fairouz15 oktober 2013Lees meer >

Aanbidding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
En als het zonnig is, er sterren schijnen op het water, zwem ik er naar één, om er in op te gaan. Wanneer ik, terug, er weer uitklim, zie ik de zon door plukken pluim, die als wezens met verlichte haardosjes bewegen op hun stengel.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >

Bladzijde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
niet daar of niet ergens bent, ik kan ertegen dat je geen gedaante hebt, je stem geen kracht meer vindt naast alle doden bij elkaar als alles in elkaar beweegt levend of niet soms gekend of onherkenbaar verward zover men ziet ik weet niet hoe het komt dat ik je mis uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is het spel te simpel in de schijn…
Pama18 februari 2014Lees meer >