2581 resultaten.
Poging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
528 Altijd leek het geschrevene opgeblazen
als een ballon,
maar dit kon niet hard genoeg.…
ROUWEN, KOUWEN...terug naar het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 Rouwen doe je het beste alleen
niet met anderen
laat staan in een grote groep
Dat, je laatste afscheid
is dan ook even doorbijten
want iedereen leek z'n vriend
Iedereen was wel ergens bij betrokken
dat is ook zo, maar daar heb ik weinig aan
nu en wellicht zelfs voor de toekomst
Ik wil je alleen, alleen missen
omdat ik, ik alleen, alleen…
Het Vrije Veld
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
574 Wij gingen fietsen op een dag in mei
zo'n dag die wel betoverd lijkt, be-engeld
Door bloesemgeur en lusten aangezwengeld
bevonden wij ons weldra in de wei
De fietsen aan het hek, intiem verstrengeld,
kwam over ons een eeuwig jong gevrij
Half dronken van de passie, dij aan dij
naakt in het malse gras, zacht, hoogomstengeld
Het leek een dag…
Johan Cruijff
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
686 voetbal glans gegeven
hij heeft het voetbal bepaald
en hij heeft zoveel meer gegeven in zijn leven
Sociaal gezien was hij steeds alert
voor topsporters en kansloze jeugd
hij gaf hen een kans
zich te ontwikkelen met vreugd
Johan Cruijff gaf de Catalanen hun trots en waarde terug
door zijn aanwezigheid, door zijn talent
zijn levenspad leek…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
Blauwtje gelopen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
605 Les Bleus overrompelde Oranje vanaf het begin,
Robben kon in zijn eentje de kar niet trekken,
Antoine Griezmann trapte het eerste doelpunt erin,
de Oranje-spelers leken wel doelloos te snacken.…
Nog even tweeduizendzeventien
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 Handelingen die echt onbeduidend leken,
iets dat je anders deed dan werd verwacht,
maar later wellicht bepalend is gebleken:
daarmee begon het of verzandde je kracht.
We maken onze keuzes, telkens weer
in de hoop om daarmee ergens te komen.
Het resultaat blijft ongewis, keer op keer,
want zekerheid bestaat alleen in dromen.…
Haar ogen.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.004 uit te blazen
ze was niet om mij tegenover mij op die barkruk gezeten
sterker nog; na aankomst van die patserige jongeman
dat durf ik nu wel eerlijk op te biechten
was ik dit aandoenlijke schepsel al weer snel vergeten
slechts een sigarettenpeukje in een asbak op de toog
herinnert mij nog aan haar fraaie gestalte
aan die ogen die me enigszins leken…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 gisteren oogde de polder
zo fleurig en groen
zelfs madeliefjes kon ik
in ’t gras ontwaren
zag reeds jonge loten
aan de uitlopende heesters
het voorjaar leek zich
explosief te openbaren
doch toen ik vanmorgen
mijn blik liet zweven
over ’t identieke polderlandschap
was ’t vriendelijke voorjaarsgroen
plotseling vervangen
door kil, troosteloos…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 gedachten
De lethargie wordt daad
Mijn vrouwen zal ik niet meer vervangen
door een liefde van vergelijkbare statuur
Maar door haar verschijning
veranderde werkelijkheid in natuur
overstijgen is nu mogelijk
Ik weet wel, ik bepaal niet
Niettemin, de overtreffende trap keert terug
en het bewustzijn overstroomt gebieden
in mijn brein
die leken…
De heetste lava?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 Oh, die verliefdheid,
tot de heetste lava is gestold
op de flanken van de zon drijft
als grijze wolk in het ochtendgloren
weggerold door de blindheid van
het wikken en het wegen, uit de
illusies van dromen, moest bijna
alles worden heroverwogen,
gedachten leken voorbeeld van geluk
mild en duurzaam, zichzelf moesten
terugverdienen…
De edelstenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 ik heb jou
zacht gestreeld
geheeld wat
vroeger zo
onkwetsbaar leek
dat in de
loop der jaren
zijn glans verloor
werd afgedekt
voor iedereen
jouw schat
de edelstenen
uit je jeugd in
een stralende lach
die jij aan ieder gaf
jaloezie heeft jou
de mond gesnoerd
pestgedrag heeft
jouw spontaneïteit
gesmoord tot in je hart
waar…
Tot bloedens toe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
531 twee opstandige bovenkiezen
verliezen de strijd tegen de tijd
ze zijn deez morgen getrokken
en na wederzijds overleg vertrokken
ik heb ze nog even aanschouwd
en een kort moment om ze gerouwd
het was geen schoon beeld
dat van een leek de aandacht steelt
zo wel de trekker, hij was verrukt
het ging om de daad, die was gelukt
zie daar de…
Liefde kan een reiziger wezen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
435 Wat heel leek is stuk.
Een foto van een leven.
Een stoppunt waar het kon.
Een reis die alleen kon eindigen
op de plek waar hij begon.
Aan de bron van de liefde
is slechts de waarheid wijs.
Voor altijd zal niet eeuwig duren
als men niet is toegerust voor de hele reis.
Een foto van een leven
in een rugtas tegen de klippen op.…
Mondmaskers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Wat toen nog onwaarschijnlijk leek,
klinkt vandaag als de logica zelf.
Wat gisteren nog een rariteit was,
is vandaag als de logica zelf.
Wat een bron van spot was
is nu het nieuwe normaal:
Het mondmasker.…
Geluk zonder pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 aan de hand
genomen we zijn
weggegaan zonder
vliegtuigstrepen
en afscheid nemen
je beloofde met
mij een nieuwe
wereld in te gaan
ik moest zien
ruiken proeven wat
er zo veranderd was
open je ogen zei
je alsof je tegen
een blinde sprak
maar ik keek normaal
en dacht verleden tijd
het voelde anders
dan gewoon op afstand
leek…
Opnieuw te baren?
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
466 beloning uit de
armen van een windekind onder
een transparante deken van naakte
wolken voert tot een lichte
glimlach die de monden baart,
omlijst met luister en alle vrije
vlinders in de buik, die alleen
paren in de morgendauw, hun
vleugels laten drogen, ontvouwen
in het decor tot een kikkerkoor ,
zeldzaam op deze uitgelezen dag,
leek…
Het innerlijk oog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 Een nieuwe pandemie woelt
de pijnaders bloot, er lekken
zure vruchten door de schijn
gebaard uit onkreukbaarheid
van ieders schoot, zoektocht
naar een andere strategie of
medicijn die met alle wetten
breekt of zijn we dat al eeuwen
kwijt? Verzacht dat de innerlijke pijn?…
Socrates
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 Als je op het stenen borstbeeld afgaat
Dat er nog altijd van hem bestaat
Had hij het uiterlijk van een boer
Een kale kop; rond en stoer
Veeleer leek hij op een slager
Dan de scherpzinnigste ondervrager
Van alle wijsgeren in Athene
Maar desalniettemin was hij degene
Waarvan de Agora versteld stond
Die bij alles wat men ergens van vond
Met…
Lien Gisolf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 ‘Oké,’ zei Lien en ving aan aan te lopen
en hóóg dat Lientje kwam: totaal bezopen,
ze sprong zo in de sportgeschiedenis
’t Was schoolsportdag in Voorburg, lang geleden,
de lerares zei: ‘Lien, wat spring jij hoog,
het leek zoëven even of je vloog!’
‘Oké,’ zo deelde Lientje gapend mede
‘Zeg Lien,’ zei moe, ‘zeg luister nu eens even.…
In trein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 plassen
In de trein kijk ik naar schermpje
van iemand die op fb naar iemand kijkt die een hond aanhaalt
Iemand schrijft haar schoolwerk, geholpen met mobiel
Een gezagvoerder met veel streep
bekijkt mobiel
Ik overdenk hoe hij straks 400 man over zal vliegen
ook aan de buschauffeur
van gisteren denk ik,
die in de lege bus wachtte,
ik leek…
Zomersport in Sportzomer
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
468 Soms kijk ik, als expert tussen de leken
Maar niet een zomerlang van ruim tien weken…
Sint Maarten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
690 we liepen met korte stappen
zodat het zacht bewegende
licht niet uit zou gaan in het
rood groen blauw en geel dat
op een papieren harmonica leek.
we zongen van Sint Maarten
de heiligman of een driestere
variant op wat meer wilde tonen
over drie dreugeltjes en drokjes
en het varken in de kale bomen.…
Alsof terug
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 Het leek me of je terug was,
even
in verschillende auto ‘s
de kleine bruingele
nog van je overleden vrouw
Toen je werk weer had
de grote ruime,
welk merk, donkerblauw,
Je laatste droom de Landrover
waarmee we door het Brabants bos,
je niet meer veel lopen kon en wou
daarmee een smal bergpad op,
waar niet keren, noch tegenliggers
zag…
Angstig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Ik liet levens liggen
omdat ze te veel leken op hoop.
Ik hield deuren dicht
tot ze vanzelf
ophielden te bestaan.
Angst schreeuwt niet.
Het sust.
Het maakt je kleiner
tot je precies past
in je eigen gemis.
Ik deed dingen niet
uit pure voorzichtigheid,
ze stierven toch
in mijn handen
zonder afscheid.
Dit is geen overleving.…
Leven met autisme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
299 literaire avondwandeling
ze heeft een roze paraplu en ze draagt witte snobkousen
ze loopt voorzichtig in een cirkel als een balletdanseres
tussen neergestreken vlot gebekte vogelsoorten
en luidruchtige baard dragende buurtbewoners
ze zegt dat ze jouw gedicht niet begrijpt
en ontevredenheid zorgt voor een reactie
handgeklap en boegeroep door leken…
Na het gras
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
470 Langs open wegen
liep het kind
langs open
stranden
door de wind
langs open huizen
licht en vrij
de wereld leek
oneindig blij
het dacht dat
elke weg doorging
dat elke deur
naar morgen ging
dat achter elke
verre bocht nieuw
licht haar zocht
maar soms vroeg het
zich stilletjes af
waar gaat de weg
naartoe
na het gras
en…
Wilg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 ,
vroeg ik,
ik dacht een miljoen
Jij honderdduizend
Lang hem bekijkend
zag ik steeds meer licht
op hem schijnen
als diamanten
alsof hij nat
en druppels glinsterden
Maar ‘t was
de zon die op ‘t blad scheen
de zucht wind deed het waaien
Soms leek ‘t
als stond hij in lichterlaaie
Ik voelde me omgeven door hem,
beschermd door…
Een eiland verdwenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.073 De stroming trekt zacht aan wat vast leek te staan,
soms rest er geen keuze dan los te moeten gaan.
Wat diep was geworteld, drijft zomaar vandaan,
verlaten, vergeten, in stilte vergaan.
Een mens was geen eiland, en verdwijnen deed pijn.
Een eiland verdwenen.…
Onze verlatenheid in die jaren
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
830 Je gezicht leek uit twijfel gehouwen
met ogen die werkelijkheid verrieden
gevoel scheen toen tastbaar te worden
zelfs je muren zuchtten onder onwetendheid
dansten we alleen of samen?…