3332 resultaten.
Priapus hopseflopst
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
550 de tuindeuren opengezet en ieder
behalve ik mag binnenkomen en jij
gaat zo foto's maken met dit licht
Van de bloemen en van jezelf
zo vat jij de dingen samen
elk beeld geconcentreerd verhaal
ik mis je stem en klankvolle vocaal
Jij noemt de dingen bij hun naam
kijk, ze gaan bewegen, dansen zelfs
als smurfen en elfen om jou heen
jouw glimlach…
Mis mij
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.582 nu
zoveel jaren later
is er steeds meer
wat jij niet weet van mij
steeds meer wat ik vergeet
van toen wij samen
gingen kwamen
je stem trilt haast
niet meer in mij
je gezicht wordt zacht en vader
je glimlach wint het
van de ruzies die we deelden
overschaduwt het venijn
van toen we samen speelden
wat ik je vertellen moet
wordt groter…
kinderwagenview
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
529 roep ik –en glimlach
boven mijn verdriet…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ik wieg je op de dans van de wind
en voel het spel van niet te vatten zuchten ,
terwijl een geroofde kus
de holte van mijn navel vult,
en geheugen zonder glimlach
in één ademtocht als een leugen
mijn huid voorbij wandelt.
Ik sla mijn armen om je heen
en ook het winterdeken.…
Een gouden dag (liefde)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Glimlachen vallen me toe.
Het enige wat ik hoef te doen, is de dag te plukken.
Ik verbaas mezelf en ik vraag me af;
waarom die nieuwe ik,
niet eerder geboren is.
Op de hoek van de straat kom ik haar tegen.
Ik zwaai naar haar en lach.
Ze kijkt naar mij en ik voel het…
Het wordt een gouden dag!…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 ik droeg ze allemaal op handen
één voor één
zij glansden, toen haar glimlach straalde
in de breedte van de dag
het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar…
storm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 Staan we morgen verdwaasd op
midden in onze vernietigde cultuur
alles blaast de storm weg en
buiten staan we, wat te glimlachen
in de striemende regenvlagen…
Voor clowns...geen plaats?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
794 Zijn hoedjes, wijde lolbroek
zijn flapschoenen, schmink
lach en glimlach
zijn grimassen
Zijn passen
die dansjes worden
't lijkt allemaal
net niet te kloppen
Je mag de clown
niet uit hangen
ondanks je verlangen
naar pret en plezier
dat leven draaglijk maakt.…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een weerzien kuieren
ijle silhouetten in kleurige gewaden
fluisteren vertrouwde stemmen
in hun klanken van weleer
dan explodeert weer
die warmte binnenin mij
en bloesemt als voorheen
een glimlach…
Met de handen in de zakken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Je zou glimlachend en nieuwsgierig terugkijken,
en met deugd (hoop ik), maar ik blijf staan,
de handen in de zakken en toch verbonden,
onze ogen als een veelbelovend viertal.
Misschien wacht ik beter tot je jarig bent.…
Een nieuw verlangen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
655 Niet langer dicteren de witregels
de stille heimwee in mijn liefdeshart
er is een boekenlandschap opengegaan
van dansende zinnen over zinvol beminnen
en ik vind mijn ziel niet langer in duisternis
maar in fris daadkrachtig opnieuw beginnen
want hij is gekomen, boodschap over mijn glimlach
vreugde van de twinkelingen in mijn ogen
nooit meer…
Sliptong
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Toen ik jou naast me aan het eten zag,
Krulde om mijn mond een glimlach.
Zo vakkundig vis fileren had ik nog nooit gezien,
En dat alles met schone handen bovendien!
Ik geloof dat ik er wel iets van zei,
Waarschijnlijk maakte jou dat blij.
Daarom applaus in deze vorm voor jou.
Je bent een voorbeeldig dinerende vrouw.…
rimpelige koffers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
516 leven draagt, kussens
rijp van oud de leuningen
geschaafd in het rijk van heden
vier poten aan de vloer raken
de aarde die eeuwig zwiert langs
obstakels die het stenend licht
aan het roer hebben gemeerd
de zitting tam doch stroef knarst de
tijd afwezig van een eigen zelf, erbarmen
draagt het stof dat menig moment
kan verfilmen in een glimlach…
Zondagimpressie
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.127 het is ochtend en de dag zal klaren
als een feestelijk carillon. met de nacht
nog in je haren en een glimlach op je lippen
zeg je heerlijk niets.…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons ontmoeten
op een mooie dag
aan het einde van de tijd
zo oogst ik in de avond
in het licht van de maan
jouw eeuwige glimlach…
Scandeerden fel haar naam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
407 nog hield zij
hun blik gevangen
maar als in een
vertraagde film bleef
hun glimlach hangen
onzekerheid was
al bereikt in de
discontinuïteit van
het anders zo bekende
en soepele protocol
angst lag op de loer
in de ongecontroleerde
decibellen die in de
menigte al bezig waren
koppen te snellen
toen nam zij met
ferme armzwaaien…
dank je wel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 met blijdschap strooi je
de broodnodige aandacht
terwijl je vriendelijk spreekt
glimlach jij bemoedigend
het gezicht strelend aaiend
jouw niet aflatende zorg
is groter dat groots
voor ieder leven apart
tot in kleinste momenten
een gebaar van liefde
ook in de lastigste uren
maakt jij het verschil
door zonder onderscheid
steeds bijzonder…
Van stad naar zandstrand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Die zonderlinge donderdagmiddag
toen de lucide droom zich
onder zomerse luchten ontvouwde
op de achterbank van het oude automobiel
gaf hij haar de gemeende kus
die een nieuwe toekomst beloofde
van stad naar zandstrand, met een glimlach
voor de zon, die scheen
over het zomerse landschap
om uiteindelijk in zilte zee te gaan slapen
de…
Waar kom je vandaan ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Dan komt de grote dag,
het wonderlijke moment
dat je zin krijgt
in het leren kennen
van de buitenwereld,
en met hulp van de geweldige liefde
die ook het begin van je zijn was
kruip je richting licht en lucht
en met een glimlach
en de kracht van het leven
begint je unieke reis
door onze wereld....…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 De diepe angst van homo
sapiens
is vrees voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven…
STEL DAT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
558 hoe gaan ze verder
zonder jou en mij schat
ach we zien wel of niet
wat er gebeuren gaat
echt tot die tijd en daarna
draait de wereld gewoon door
de rest ligt in het verschiet
we leven nu en besef dat je bestaat
plooi je mond in standje glimlach
pluk zolang je mogelijk kunt
elke mooie ons gegeven dag
die ons steeds weer wordt gegund…
Wilde bloem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Logica die je jarenlang had
door ochtendregen verdwenen
afgeschud jouw donkere jas
jouw plastic glimlach
weg met die stropdas
en die aktetas
je loopt op blote voeten over rivieroevers
om wilde paarden te zien met eigen ogen
dwaalgeest ben je geworden
door leugens en bedrog.…
Zonritme
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
367 Maar soms,
heel even,
valt alles stil-
de zon door de ramen,
een glimlach, een wil.
Dan dansen we langzaam
op het ritme van nu,
en voelt het bestaan
als een vederlichte bui.
Dus laat maar komen,
de storm en de zon,
we leven vooruit,
maar genieten ervan.…
Waar zij bestond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
388 mijn thuis
om haar te bereiken was een zware weg
waar ik samenwoonde met haar gebrek
ik streek de vouwen glad in ons vertrek
waar ik verbleef zonder enig overleg
nu ik er ben geniet ik van het uitzicht
de gaarde die ik al vroeg had verkend
waar zij ontplooide tot haar volle bloei
een wonder werd toen werkelijk verricht
haar zachte glimlach…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Sta stil bij het licht dat valt
door ramen van je dagelijks leven,
bij de stille glimlach van een vriend,
bij de warmte van een kop thee in handen.
Tel de kleine zaden van geluk
die in je dagen groeien:
een vogel die het ochtendlicht kust,
een ademtocht van rust in de middag.…
Een zomeravond
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
149 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Wat verdriet van derden met mij kan doen!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 tovert op papa's gezicht
Die glimlach, dat vergezicht wil ik delen, die glimlach moet ik delen
vooral met derden!…
Oude dans
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.556 Even... en hun open zwijgen,
Aan hun glimlach nauw verwant,
Vloeit tezamen; vluchtig hijgen
warme lippen langs een hand.
En als zij de dans ontstijgen,
Staat hun wezen laai in brand.
------------------------------------------
uit: Kaleidoscoop (1927-1936)…