2506 resultaten.
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen
witte lelies leiden mijn waar bestaan,
zonder vreugde tel ik ze telkens weer,
eenzame geborgenheid moest mij beschermen,
als hebben zij nooit bestaan, als waren zij slechts schijn…
De gast
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.639 Ja, alles zou veel schoner schijnen,
En voortaan was het dierbaar mijne
Niet meer de lust van één alleen,
Maar elk gemeen,
Als gij mij ééns slechts kon vertrouwen,
En Uwe vleuglen saam wou vouwen,
Om aan mijn dis, bij fruit en wijn
Te gast te zijn.…
Niemandsland ?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
549 Steeds sneller en pijnlijker
dan ooit, onderwerp ik mij
aan terugkomende vragen,
zinvol of zinloos, beide dragen
bij tot de aard waarvoor ik koos,
tot het lijden is verjaard blijft
de gekozen vorm van schijn
onvoltooid, knelt het geweten
en de tijd haar ongenoegen telt,
het hoofd ten ruste legt op mijn
levensloop en ik de knopen draai…
Waaidag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
724 Nog steeds waai je half weg, maar je houdt
vol, weet dat de zon wel weer zal schijnen.…
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
poëzie
2.0 met 5 stemmen
1.712 Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn
Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: –
Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt
Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn
Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein
Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt
Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt:
Hij prevelt…
KONING OVER LEKKERNIJ
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.070 De wijnrode bolletjes herbergen
sierlijke vuurspinnen, draaiend om feeën,
wier tere ochtendglansmantels stralend schijnen.
De feestdenker schept dienstbare dwergen,
regeert rijk fruitland, verkent sapzeeën,
dankzij vluchtig bezit van wonderrobijnen.…
OVER PESTEN
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
991 klas
Ze leed alleen in de eenzame nacht
toen pijn voorbijtrok aan haar geest
Men had haar na school opgewacht
en haar uren getreiterd als een beest
Ze was wanhopig deze lange nacht
en raadde alsmaar naar ‘t waarom
Tranen wonnen het en gleden zacht
want ze was toch nergens welkom
Ze weende heel die donkere nacht
waarbij de maan niet schijnen…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Stilstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
632 Zon, schijn in stille schittering!
Ja, eerste vogel zing!…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 Winter heerst er in mijn hart
‘t is er snijdend koud en guur
Wolken zijn er grauwig zwart
wat ik mis, is het levensvuur
Stilte heerst in mijn innerlijk
alleen de nacht is deelgenoot
Duisternis schijnt onsterfelijk
even onsterfelijk als de dood
Smart beheerst de lange weg
waar de zon het schijnen laat
De verlaten weg, die ik afleg
voert…
de storm van mijn angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
808 Ik wil zo graag de zon laten schijnen,
Wand de storm is wat ik zelf creëer.
Het doet pijn om dat te beseffen,
Dat ik het me zelf allemaal aan doe.
Dat is 1 van de vele fouten.
En die fouten geven veel gedoe.
Onrust in mijn hoofd,
Onrust in mijn doen en laten.
Ik wil weg uit de onrust,
Uit de angst dat ik word verlaten.…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.411 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.…
Onmin of meer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Niets heeft zo'n brede vleugels dan de schijn van waarheid,
dan de gedachten die vingers doen zwijgen.
Je zal me nergens meer vinden, aldoor stiller.
Ik nam mijn koffer op en verdween uit mijn hoofd.…
Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.343 Soms waan ik, dat mijn leven hoger gaat
Dan ’t vlak bestaan van wie er rond mij zijn,
En dat ik sta in voller, schoner schijn
Van levenslicht dan wie er naast mij staat.
Soms waan ik, dat ik groter levensdaad
Volvoeren zal, en dat langs hoger lijn
Mijn leven loopt, dat met véél rijker maat
Ik ’t leven meet dan andrer maten zijn.…
toen ik lag te slapen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
762 moest denken aan hoe ze ooit mijn
leven binnenwandelde
de zon begon te schijnen
ze lacht naar me en ik vraag me af
wanneer ze geleerd heeft zo goed
toneel te spelen. het moet gebeurd
zijn
toen ik lag te slapen
ze komt terug van een weekend bij
een bevriende collega. wist alleen
niet dat het een getrouwde man was.…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 En als het zonnig is,
er sterren schijnen op het water,
zwem ik er naar één,
om er in op te gaan.
Wanneer ik, terug, er weer uitklim,
zie ik de zon door plukken pluim,
die als wezens met verlichte haardosjes
bewegen op hun stengel.…
Bladzijde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
741 niet daar
of niet ergens bent, ik kan ertegen dat
je geen gedaante hebt, je stem geen kracht
meer vindt naast alle doden bij elkaar
als alles in elkaar beweegt levend
of niet soms gekend of onherkenbaar
verward zover men ziet
ik weet niet hoe het komt dat ik je mis
uitlegbaar dat alles dragelijk begrijpelijk is
het spel te simpel in de schijn…
- Tijdloze momenten -
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
662 tijd doodt immers treurliederen
tijd kan gedachten doden
op een zeer sluwe manier
word ik plotseling gedachteloos
vol respect vier 'k leven
schijn bedriegt, wordt wel gezegd
daarom geef ik mij bloot
zodat tijd wensen kan vervullen
tegenwoordig tijdstip te herhalen
vliegt minutensnel de deur uit..…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 Dit uur zwijgt harder
dan te laat
De mens die geen drempels wil
het walhalla van tienermoeders en ontblootte
vrouwen
want men zoekt vertier
van oorlog en de woeker met menig dier
en van het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U…
ZOMERAVOND II
poëzie
4.0 met 2 stemmen
725 In weedoms schijn zie 'k alle aardse dingen,
En van de droefenis waartoe mijn ziel nu wies,
Wil ik mijn liederen van elke dag doordringen,
'Lijk op de fluit één aêm verscheiden tonen blies.
---------------------------------------------------
Nagelaten verzen - Drie (oktober 1912 . mei 1916)…
Herinnering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.671 Maar toen de luchters weer hun schijnen spreidden
trad ik stil met herinnring door mijn zalen,
en 't was me als hoorde ik weer uw stem die sprak.
----------------------------------
uit: De Beweging (1914)…
Mensenwoorden
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.508 De mensen schijnen elkaar zeer te vrezen,
Daar zij zich steeds maar voor elkaar versteken
In woorden-weefsels, die geen hart doorbreken,
En in wier schrift geen mensen-hoofd kan lezen.…
Ga tot voorbij
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.224 Reik tot achter de schijn die
verblindt, betovert, verleidt.
Doorzie haar illusie, dat zij
de werkelijkheid is die telt.
Zoek niet, laat los. Ga tot voorbij.…
Lastige zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 (Lijnen van vloed (II))
't Weer daarentegen
liet niet te wensen over
echter toch vaak een professie
waarbij schijn bedriegt
Voorspelling is net
zo zeker als de wolken
heel vaak aanwezig op momenten
dat zij niet zijn gewenst
Onze liefde daarentegen
honderd procent stabiel
jij twijfelt toch weer; zinvol
of totaal onzinnig...…
ZAT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 De zon mag schijnen wat ze wil,
bij mij komt er alleen nog maar gegil.
Van binnen dan toch wel te verstaan,
zal niet op m'n balkon aan 't schreeuwen gaan.
Maar oh wat ben IK het beu, wat ben IK het zat,
ik heb het wel zo vreselijk gehad.
Deze bui moet wel snel over zijn,
zodat ik weer kan genieten van zonneschijn.…
Kind in mij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
460 roet,
ik zal hem nooit van mij afslaan
het dierbare kind in mij
Ik mag dan defensieve magie kennen,
de grootste toverboeken hebben omarmd,
met talloze goeroe's hebben gevreeën,
alle harddrugs volop hebben gebruikt,
de meest hoge trips hebben ervaren,
God diep in de Ogen hebben gekeken,
Haar grootste heiligdom geïnhaleerd,
de wereldse schijn…
Druppels.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
593 mensen
uit onze eigen mensenzee
Druppeltje uit de mensenzee
vluchtend uit 't vreemde land
't kon niet verder met ons mee
ligt als druppel op 't strand
Door ons eigen onvermogen
verschijnen druppels uit dezelfde ogen
druppels op zichzelf gericht
blijven druppels zonder zee gezicht
In de Ark van ons behoud
zal het Licht door druppels schijnen…
Adventskaarsenvers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
979 *
Twee lichtjes schijnen al,
richten de aandacht op
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.
Zie hoe het lichter wordt,
blijdschapverkondigers,
komende zondag zien
wij ze graag weer.
**
Drie vlammen fonkelen,
kijken verlangend naar
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.…
Op de oceaan.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.080 De zee jacht òp een heir van vlugge kuiven,
Waar zilte zoomen van smaragd in schijnen;
Zij rimplen, rijzen, wentlen en verdwijnen,
In wisslend spel van schittren en verstuiven -
En in de branding van dat stage schuiven,
Laat golf na golf haar donkre diepte deinen, -
Tot indigo en brons in grijs verdwijnen,
Om zilvren kuiven weer omhoog…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 Zo zijn er spiegelbeelden,
Die boven schijnen, door wat men diep onder zag.…