3445 resultaten.
ZUYLEN LEEFT OP
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
435 In de zaal waar men gewoonlijk
plechtig afscheid neemt
van een dierbare die heen ging
klinken op een voorjaarszondag
opbeurende toonkunst en zang
over alle aanzichten
van het leven dat ons omringt
liefde hartzeer en blije hoop
dansen samen de ruimte in
geven elke toehoorder
uren vol wijze vreugde bij
het bewogen aardse bestaan…
Strijdbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Woedt de oorlog onverminderd voort
tegen vrouwen, haar sport niet heilig,
geen ruimte meer veilig, en praten
niet dan met toegestane woorden.
Ik heb hen nog niet luidkeels gehoord
nu de vrouw wordt gedegradeerd tot
een menstruerend mens, een niet-man
die door mannen in jurk mag worden
gekarikaturiseerd. Of besneden.…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt energie
imploderend in diepzee
der loodzwarte gaten
golven van zwaartekracht
ijl en pulserend
passeren de aarde
in de atmosfeer
luchtrimpelingen
die komen en gaan
buiten ruimte…
Na het loslaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 ik stond met lege handen,
noemde dat falen —
terwijl het misschien
ruimte was.
alles wat mij droeg
liet mij vallen —
niet om te breken,
maar om te leren
hoe vallen voelt.
ik wist niet wie ik was
zonder zekerheden.
even leek dat niets —
toch bleef iets
achter het zwijgen.…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 bloemen
overal geurende bloemen
de hele ruimte was gevuld
met de bloemige geur van de langzame lente
de melkweg was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een…
Een vleugel
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
892 Stilte is nooit het einde
van geluid
maar het ogenblik vóór
de beweging
waar zij wordt ervaren
zie ik haar al
verdwijnend
oplossen
waar rust woont
kantelt de tijd
haast onmerkbaar
waar men zwijgen
hoort
begint
het spreken der ruimte
dan begrijp ik
stilte is slechts
een schaduw van
de veer van een vleugel
die windstil…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Dus koester wat nog niet bestaat,
geef ruimte aan het ongeziene,
want in elke droom schuilt een zaad
dat een tuin tot leven wekt.…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 de fee sprak in wat
nauwelijks nog woog
alsof het lichte zonder
grens kon zijn
alsof betekenis zich daar
bewoog
waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen…
Over de drempel springen
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
272 een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards bezit, laat zich schillen
er is ruimte…
De boekenrug
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
174 legt enkele woorden
tussen hen neer
zo licht als veren
op water, maar zij
keren terug als vogels
die geen tak herkennen
Er zijn huizen waar
boeken blijven
vertrekken,
bladzijden reizen
van hand tot hand
Het aanreiken als
een gesloten blad
in het licht van
ongelezen
Misschien is luisteren
de zeldzaamste taal
een ruimte…
Den Haag-Zuidwest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.142 ze slopen hele wijken
die toendertijd de stad verrijkten
blokkendozen in het groen
want ruimte moest het doen
ze keren nu het
binnenste naar buiten
zie handjes op de muur
een donkere gang die je deed fluiten
behang, gerafeld en
met tekeningen uit mijn tijd
eenmalig vastgeplakt heeft het
toch vele generaties groot gebracht
de treden…
Vrijheid delen is een gunst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
898 Vrijheid delen is de kunst
samen onder één paraplu
schuilend tegen de regen
ik jouw jas, jij mijn trui
gewapend tegen de kou
Vrijheid delen is de kunst
elkaar duldend in voorspoed
elkaar gevend bij tegenslag
jij jouw ding, ik het mijne
samen verder zonder angst
Vrijheid delen is de kunst
ruimte te laten aan iedereen
die net als jij fijn…
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 toekomst leek ter ziele
ik werd gepijnigd door mijn lot
Maar maar toen de tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op handen zijnde
doorbraak van een warme zon
Scherven geven je weer ruimte…
Buiten
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.777 Vrijheid, ruimte en rust
Op de fiets, nergens naar toe
De wereld flitst voorbij
Jouw benen zijn nog lang niet moe
Was die rust ook maar in jouw hoofd
Gedachten verdringen daar elkaar
Voor elk hersenspinsel een plekje vinden
Dat maakt deze tocht ineens weer zwaar
In gedachten ben ik bij je
Achterop de fiets
Mijn armen om je heengeklemd…
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
913 Herinneringen verdwijnen in de kolkende rivieren
het water eist de ruimte op, dat het nodig heeft.
De een wordt slachtoffer, de ander overleeft
als Gaia vecht om de natuur te laten zegevieren.
De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt
een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde.…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.821 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.…
Tijdelijk – nog niet (1)
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
6.098 tussen spullen
Daar, waar anderen
zullen zeggen
Daar woont hij
En ik die schouderophalend
Het slot open doe
En binnenkom in dit ergens en denk
Hoe lang woon ik hier nog
Hoe lang moet ik hier blijven
Hoe lang zal ik ondergaan
Dat dit het is
Weer stoot ik mijn voet tegen
De openstaande deur
Waar er te veel van zijn
In deze te kleine ruimte…
Vieren, vieren!
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.787 Zal uw vlieger stijgen kunnen
Moet ge hem de strengen gunnen,
Of de kans die is verbruid:
Geef uw vlieger vrije lucht,
Geef hem ruimte voor zijn vlucht.
Lopen, lopen, wat je kan!…
Signalement van het lijf
gedicht
2.4 met 24 stemmen
11.912 Inzichten in ruimte, tijd in weefsels
uitgespreid. Sprint windingen. Zet
verdichtingen uiteen. Zucht
pneumatisch. Verdeelt hydraulisch
lust. Trekt zich lauter mechanisch
af. Niettemin zindelijk.
Lekt zelden. Braakt amper.
Doorgaans ongevaarlijk.…
Met passieloos verlof
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.305 De ruimte te klein,
door liefde ontwricht..
Ik zal blijven wachten,
op de dag van bevrijding.
Ik zal blijven wachten,
tot het ijs zal verworden;
tot een zee van rust,
in een tijd verlangen...
Ik zal blijven wachten op die dag...
dat ik niet meer van je hou.…
e=mc²
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.353 licht is overal even snel
ondanks de zwaartekracht
die alles tot de hete kern dwingt
het punt waar de steen vlam vat
stel dat de ruimte stil stond
omgrensd door vaste sterren
als waakhonden, roerloos
dan kan het rekenen beginnen
zoals de baan van een kogel
in het wilde weg gelost
de loop loodrecht omhoog
ontsnapt hij aan een vrije…
Mijn hart valt stil
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.608 Ergens wil ik nog wel
Ik kan nog wel iets verder
Maar het gaat niet meer
En ik krab wat aan mijn arm
Ergens gaat het nog wel
Ik maakt wat vooruitgang
Maar ik kan niet meer
En ik laat mijn armen hangen
Ergens hoop ik nog wel
Ruimte lag er voor me
Alleen bergen zag ik
En mijn hand wees naar de top
Ergens denk ik nog wel
Dat maakt…
De dagjesmens
gedicht
3.1 met 21 stemmen
7.369 Ik maak me los van het gedrang, gepraat,
probeer vergeefs mijn ruimte te vergroten
terwijl bewustzijn me met schaamte slaat.
----------------------------------------
uit: 'Traliedieren', 1999.…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd
Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt,
Totdat één tak opnieuw de ruimte won,
Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon.…
Absolute heerser
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
775 van tempels vrij
en vlakt nog wat historie uit
punt dan de toekomst nog eens bij
Zo schetst zijn losse pols breeduit
en stemt zijn grootsheid eeuwig blij
Dan zonder langer nog te dralen
spoedt hij zich naar het toilet
om als een ieder neer te dalen
alwaar hij zuchtend zich ontzet
om in klein geërger te verdwalen
De pot is laag, de ruimte…
CAPODANNO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
647 Voor het 2e couplet ontbreekt me de ruimte.…
Principia
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
546 ontzetting in taal
bestuurde vormen
lijnen van denkend worden
oorsprong van zijn
drink de letters in en proef de dorst van de dichter
drijf met gespreide vingers op de klinker stroom
waar consonanten de vingertoppen betrommelen
absolute ruimte zal
vanuit zijn eigen natuur
zonder relatie met het externe
altijd onveranderlijk en onbeweeglijk…
Blauwe vlinder.
netgedicht
3.1 met 40 stemmen
4.716 Ik doe bewust een stap opzij
want ik wil niet, dat ik je hinder
Want jij hebt ruimte nodig
en bloemen en vrijheid en passie en kleur,
blauwe vlinder.
Alsjeblieft, ga hier maar je gang,
want hier, hier bij mij
staat alles zomaar te groeien,
hier vindt je het allemaal!…
Eindbestemming
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.076 Het leven is een grote lange zoektocht
Maar ik heb mijn eindbestemming gevonden
Zonder voorbehoud of tegenzin
Heb ik mijn hart aan deze plek verbonden
In jouw armen heb ik me genesteld
De ruimte daartussen me eigen gemaakt
Waarover altijd zo liefdevol wordt verteld
Heb ik nu voor mezelf en het is volmaakt
Mezelf verliezen in de diepte
Die…
Verdwaald genot.
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.228 De ruimte klein, de kansen groot.
Verdwaalde gedachten, in een hoofd zo rood!
Kijkend in je ogen, voelend het genot.
Liefde gedeeld, hart klopte in mn strot.
Gedeelde spanning achter beslagen ramen,
in elkaar verzonken, kreunend elkaars namen.
Je sijpelt door mijn lichaam,
als een ader van dun bloed.…