Alle inzendingen over glimlachen

3332 resultaten.

Sorteren op:

Val en tijn

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 922
maandenlang Val houdt van muziek daar kunnen wij intens van genieten samen stijldansen zo klassiek Tijn spreekt een andere taal die van de blues en rock in rokerige zaaltjes achteraf brengt hij me thuis op de kreidler tot voor de deur pontificaal De enveloppen al geschreven de postzegels zijn geplakt wachtend tot de dertiende glimlachend…
LadyLove2 februari 2006Lees meer >

Lieve mama en papa

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.151
Ik kon je met een glimlach vaak verblijden, al moest ik soms ook vechten voor m'n leven. Wat is me toch een fijn geschenk gegeven: 't is heerlijk, dat ik niet meer hoef te strijden. Geen treurmuziek: vakantie heb ik hier! Wees blij voor mij, omdat ik vreugde ken. In vrijheid kan ik dansen van plezier. - Nog mooier dan de Centerparks!…
Aubrey9 februari 2006Lees meer >

Afasie!

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.652
Ik glimlach ook, ja we hebben fijn gesproken! Cor van Vliet…
Cor van Vliet21 november 2008Lees meer >

Wit wordt weer de wereld

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
Wit wordt weer de wereld, stil en zacht het licht, glimlach die de wolken schrijft tot een gedicht. Wit wordt weer de wereld, dekt geluiden toe, zacht worden de harten van het zoeken moe. Wit wordt weer de wereld, alle hardheid wijkt, kinderogen glanzen, niets is wat het lijkt.…
Adeleyd10 december 2008Lees meer >

Een vrolijke noot...

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.740
Een vrolijke noot na dagenlang wroeten, na zeuren en zagen, na kommer en moeten, een glimlach naar sommigen die me wel kennen en die deksels goed weten hoe me te mennen...…

samen blijven

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 709
regende die dag en nog dagen daarna, en jij spatte door de plassen op de straat het leek nooit anders te zijn geweest op de glanzende keien trok je sporen in het patroon van je schoenzolen zodat ik je altijd wel herkennen zou zelfs als de maan haar stralen brak op het randje van je linkervoet je sierde alle ramen met de afdruk van je glimlach…

Haar tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Soms denkt ze aan vroeger, verdwijnt in zichzelf op haar lippen verschijnt een glimp van een glimlach, dan trekt het weer weg en lijkt ze verstard als iemand zegt: “mevrouw, wilt u thee?” Ze denkt slechts in koffie, thee of etenstijd, dan staat ze op, was het geen bedtijd?…

Zwijgende oceaan

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 566
bed, zag ik op je slapen, het bewijs van het kloppen van je bloed, een oceaan van gloed, waar eb en vloed tot elkaar komen, om de hemel op te rapen in je dromen, om in je adem samen te vloeien, in een tijd die niet bestaat en op kousenvoeten verder gaat,vermomd zich met de uitgeworpen kleren op de achtergrond, onderworpen aan de glimlach…
pama2 maart 2009Lees meer >

wachten op reactie

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.998
komen en gaan Gerinkel van mijn gsm stijlvol kijkend en wachtend tot het verlossend gesprek Minuten op de klok lijken wel uren te zijn toch spreekt ze de waarheid Stil komt de dag waarop de beslissing bekend zal worden Tot dan is het wachten het is erop of eronder maar ik zal sterk zijn Tranen laat ik niet zien staan met een glimlach…

Weemoed

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Kan ik eenzaam, lange uren staren naar jouw glimlach in mijn glas. Je ogen, je mond, hoe mooi je was. Maar de dood speelde al door je haren. Een kam met veel te scherpe tanden op een hoofd waarin de waanzin laait, als de wind die stro aanzet tot branden.…

Theo

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 565
alleenrecht te verliezen Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon Aangehoord met gefronste wenkbrauwen door menigeen Zodat het verplichte theater glimlachen…
Ivan Grud12 december 2009Lees meer >

Donald Duck in de sneeuw

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
zonnetje en witte wolkjes ademweer midwinter een blik op een Donald Duckje dat verloren op straat slingert associeert haar met schoonmoeder en vader uit de tijd van toen vroegere onzekerheid houdt haar nu met beide benen stevig op de grond je kunt trots op me zijn klinkt haar fluister tussen ijzel en sneeuwvlokken door een glimlach…
windwhisper19 december 2009Lees meer >

Sneeuwvlokken fluisteren

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 731
een wondere witte wereld er dwarrelt geluk in het rond vanuit de hemel schudt men kleine witte veertjes die als donzige sneeuwvlokken ons begroeten op onze snoet een blije glimlach in de brievenbus papieren bezoekjes een groet een wens met de post gebracht wat kun je je dan blij voelen er is aan je gedacht ook in je mailbox zo veel…
windwhisper20 december 2009Lees meer >

BEDE

poëzie
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.884
Zo klinkt mijn lied wederom gedempt, Gelijk een zachte zang van rouw En weder is de glimlach flauw, Terwijl het bloed thans schijnt gestremd. Helaas, helaas, moet ik U derven, Zijt Gij een beeld, een hersenschim En moet ik eenzaam verder zwerven?…

Zaaitijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
kiemen van wat nieuwe verzen schuchter verlangend zullen ze daar groeien gaaf en broos in ademloze uren in het zand van de tijd niet langer verstard door onzekerheden tot wat onverwacht en zacht is herinneringen van vergeefse dromen zullen zich herschikken in wakkere gedachten de verinnerlijkte bestemming voor ogen die de aarde laten glimlachen…
Nadine16 maart 2010Lees meer >

Dit wil ik vieren

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
Met mijn glimlach vier ik de regendruppels als cadeautjes uit de hemel die me blij maken als een kind dat speelt in de regen. Mijn hart is geopend door een vredige stroom regendruppels uit mijn hart.…

Zinloze ironie

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 835
Je verminkt jezelf met dubbelzinnigheid vermengt betekenis met prooi omhelst je in de slachtofferrol het schip is al dertig jaar aan het zinken met medicijnen en alcohol aan boord de zee blijft vrijwillig in het verdrinken jouw wanhoopstem wordt niet gehoord jouw glimlach speelt de clown met zinloze ironie, onvermoeibaar sarcasme…
mobar17 juni 2010Lees meer >

De verre zomer

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
Maar straks zal de zon weer naar iedereen glimlachen en de gevallen blaadjes op de grond voorzichtig kussen. De muziek van de verre zomer zit verborgen in ieders hart verlangend naar het Licht van de zomerbloemen die mist en regen laat verdwijnen in vreugde.…

wrimpelingen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
de wind schreef de nacht in de duisternis van haar chador geloken haar wimpers ogentroost de fluister tikte haar aan in de vroegte van de morgen droeg een bruidsluier vol belofte aan de zon streelde krullende lokken liet wangen blozen in de middaguren krulde haar lippen in een zachte glimlach rozenrood in de schemering…
windwhisper25 oktober 2010Lees meer >

En de boer bleef ploegen

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 558
En de boer zal blijven ploegen de getijden rond en bij elke ochtendglorie heeft hij een vredige glimlach om zijn mond.…
Katty25 november 2010Lees meer >

Het licht verstrengelt zich..

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach onwerelds zacht gedragen tot op heden. Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar de sporen met zich mee op al haar reizen, tussen het bekeren van de werkelijkheid naar de zin tot bloei en zorgeloos leven. Het licht verstrengelt zich..…
Rob van Tol11 januari 2011Lees meer >

Parels uit Schelpen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
vanuit de zilte wolkenzee met de voeten vast omsloten spoelde jij mij aan in ruisende stilte herkende ik jou zag ik golven in je ogen indrukwekkend jouw lieve glimlach hart werd zonneklaar een lied bezongen in woorden van diepzinnigheid met wuivende zwarte haren en door de poriën van je zwoele lichaam druppelde je mij naar binnen zeilend…
Elinora18 februari 2011Lees meer >

Sarah

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.231
gezwicht steen voor steen heeft zij aangeraakt elke plek schrijft haar eigen verhaal van het huis ooit een thuis gemaakt muren geslecht, soms met kabaal haar toekomst begint juist vandaag al is zij nooit meer zonder zorgen soms heeft ze nog een enkele vraag toch weet zij zich geliefd en geborgen telt haar zegeningen laag voor laag haar glimlach…
metha5 april 2011Lees meer >

Wat de stilte geeft

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 767
Glimlachend in een herinnering die niet verdwaalt zou ik je stem zoeken. De stilte weg willen geven. En je weer willen vragen wat je zocht in jouw momenten van vervulde tevredenheid. In jouw gedachten van geluk dat niets kon dwingen wat niet bij je paste, steeds als je het een kleur en betekenis gaf die de stilte niet veranderde.…

Lex

netgedicht
2.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 2.539
Lex tussen alle tranen door blinkt een lach want dit wordt niet vergeten vijftien jaren telt de ring die levens ronder lopen laat en zonder treurmomenten lukt zo’n leven niet wat ben je mooi mijn zoon- je straalt en laat je warme ogen spreken nimmer laat jouw mooie dag de warme glimlach breken die vooreerst jouw grootse kracht bezit…
switi lobi28 augustus 2011Lees meer >

Eeuwigheid*

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Had ik in de voltooid verleden tijd, toen ik dit soort wendingen niet voorzag en hopeloos leefde van dag tot dag, houvast en steun aan relativiteit, nu mis ik één etmaal lang haar glimlach en wacht in spanning en zonder respijt op het einde van deze eeuwigheid, opdat ik snel weer met haar dansen mag.…

aan de grond

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
(nu nacht verduistert en de maan haar plaats weer kent zoemt een slaaplied zorgeloos mijn lakens warm) aan elke arm verschuift een hand wat licht bewegen in de tegenvorm van nu kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind vliegt laag mijn dromen binnen waar een meizoen zachtjes bloeit groet immer nog haar glimlach, bovenaards…

De Hulst

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Daarom heeft hij zo’n stekelige glimlach. Hij zag alleen wat in de lijn der klim lag. En verder is zijn kennis maar beperkt. Hij neemt de ruimte op zijn geboortegrond, Waarop ook anderen hun voordeel zoeken. Zeker, hij gunt hun dat, máár – er is rang!…

overgaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 714
En de wonden van het gister helen Met de overgang Van week tot week Zit in alle hectiek wel even rust Om te beseffen welk paradijs Er opengaat als ik je kus Met de overgang van de seizoenen Blijkt in alles een bekroning van liefde en ik blijf je zoenen Van de zwaluw tot de winterkoning Met de overgang naar een gelukkig leven Een glimlach…
iede K22 juni 2012Lees meer >

Kinderen

hartenkreet
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.491
En straks, dan denk je glimlachend of met twee natte ogen aan die mooie periode terug.…