3332 resultaten.
Val en tijn
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
922 maandenlang
Val houdt van muziek
daar kunnen wij
intens van genieten
samen stijldansen
zo klassiek
Tijn spreekt een andere taal
die van de blues en rock
in rokerige zaaltjes achteraf
brengt hij me
thuis op de kreidler
tot voor de deur pontificaal
De enveloppen al geschreven
de postzegels zijn geplakt
wachtend tot de dertiende
glimlachend…
Lieve mama en papa
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.151 Ik kon je met een glimlach vaak verblijden,
al moest ik soms ook vechten voor m'n leven.
Wat is me toch een fijn geschenk gegeven:
't is heerlijk, dat ik niet meer hoef te strijden.
Geen treurmuziek: vakantie heb ik hier!
Wees blij voor mij, omdat ik vreugde ken.
In vrijheid kan ik dansen van plezier.
- Nog mooier dan de Centerparks!…
Afasie!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.652 Ik glimlach ook, ja we hebben fijn gesproken!
Cor van Vliet…
Wit wordt weer de wereld
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
960 Wit wordt weer de wereld,
stil en zacht het licht,
glimlach die de wolken
schrijft tot een gedicht.
Wit wordt weer de wereld,
dekt geluiden toe,
zacht worden de harten
van het zoeken moe.
Wit wordt weer de wereld,
alle hardheid wijkt,
kinderogen glanzen,
niets is wat het lijkt.…
Een vrolijke noot...
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.740 Een vrolijke noot na dagenlang wroeten,
na zeuren en zagen, na kommer en moeten,
een glimlach naar sommigen die me wel kennen
en die deksels goed weten hoe me te mennen...…
samen blijven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 regende
die dag en nog dagen daarna, en jij
spatte door de plassen op de straat
het leek nooit anders te zijn geweest
op de glanzende keien trok je sporen
in het patroon van je schoenzolen
zodat ik je altijd wel herkennen zou
zelfs als de maan haar stralen brak
op het randje van je linkervoet
je sierde alle ramen met de afdruk
van je glimlach…
Haar tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
632 Soms denkt ze
aan vroeger, verdwijnt
in zichzelf
op haar lippen verschijnt
een glimp
van een glimlach,
dan trekt het weer weg
en lijkt ze verstard
als iemand zegt:
“mevrouw, wilt u thee?”
Ze denkt slechts
in koffie, thee of etenstijd,
dan staat ze op,
was het geen bedtijd?…
Zwijgende oceaan
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 bed,
zag ik op je slapen, het bewijs
van het kloppen van je bloed,
een oceaan van gloed, waar eb
en vloed tot elkaar komen, om de
hemel op te rapen in je dromen, om
in je adem samen te vloeien, in een
tijd die niet bestaat en op kousenvoeten
verder gaat,vermomd zich met de
uitgeworpen kleren op de achtergrond,
onderworpen aan de glimlach…
wachten op reactie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.998 komen en gaan
Gerinkel van mijn gsm
stijlvol kijkend en wachtend
tot het verlossend gesprek
Minuten op de klok
lijken wel uren te zijn
toch spreekt ze de waarheid
Stil komt de dag
waarop de beslissing
bekend zal worden
Tot dan is het wachten
het is erop of eronder
maar ik zal sterk zijn
Tranen laat ik niet zien
staan met een glimlach…
Weemoed
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.209 Kan ik eenzaam, lange uren staren
naar jouw glimlach in mijn glas.
Je ogen, je mond, hoe mooi je was.
Maar de dood speelde al door je haren.
Een kam met veel te scherpe tanden
op een hoofd waarin de waanzin laait,
als de wind die stro aanzet tot branden.…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 alleenrecht te verliezen
Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken
En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met gefronste wenkbrauwen door menigeen
Zodat het verplichte theater glimlachen…
Donald Duck in de sneeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
735 zonnetje
en witte wolkjes
ademweer
midwinter
een blik op
een Donald Duckje
dat verloren
op straat slingert
associeert haar
met schoonmoeder en vader
uit de tijd van toen
vroegere onzekerheid
houdt haar nu
met beide benen
stevig op de grond
je kunt trots op me zijn
klinkt haar fluister
tussen ijzel en sneeuwvlokken door
een glimlach…
Sneeuwvlokken fluisteren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
731 een wondere witte wereld
er dwarrelt geluk
in het rond
vanuit de hemel
schudt men kleine witte veertjes
die als donzige sneeuwvlokken
ons begroeten
op onze snoet
een blije glimlach
in de brievenbus
papieren bezoekjes
een groet een wens
met de post gebracht
wat kun je je dan blij voelen
er is aan je gedacht
ook in je mailbox
zo veel…
BEDE
poëzie
2.2 met 9 stemmen
1.884 Zo klinkt mijn lied wederom gedempt,
Gelijk een zachte zang van rouw
En weder is de glimlach flauw,
Terwijl het bloed thans schijnt gestremd.
Helaas, helaas, moet ik U derven,
Zijt Gij een beeld, een hersenschim
En moet ik eenzaam verder zwerven?…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht is
herinneringen van vergeefse dromen
zullen zich herschikken in wakkere gedachten
de verinnerlijkte bestemming voor ogen
die de aarde laten glimlachen…
Dit wil ik vieren
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
605 Met mijn glimlach
vier ik de regendruppels
als cadeautjes uit de hemel
die me blij maken
als een kind
dat speelt in de regen.
Mijn hart is geopend door
een vredige stroom
regendruppels
uit mijn hart.…
Zinloze ironie
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
835 Je verminkt jezelf met dubbelzinnigheid
vermengt betekenis met prooi
omhelst je in de slachtofferrol
het schip is al dertig jaar aan het zinken
met medicijnen en alcohol aan boord
de zee blijft vrijwillig in het verdrinken
jouw wanhoopstem wordt niet gehoord
jouw glimlach speelt de clown
met zinloze ironie, onvermoeibaar sarcasme…
De verre zomer
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
675 Maar straks zal de zon
weer naar iedereen glimlachen en
de gevallen blaadjes op de grond
voorzichtig kussen.
De muziek van de verre zomer
zit verborgen in ieders hart
verlangend naar het Licht
van de zomerbloemen
die mist en regen
laat verdwijnen
in vreugde.…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de wind
schreef de nacht in de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering…
En de boer bleef ploegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 En de boer zal blijven ploegen
de getijden rond
en bij elke ochtendglorie
heeft hij een vredige glimlach om zijn mond.…
Het licht verstrengelt zich..
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
610 Zijn gelijkenis stempelhard in gebroken wit
blijft ongeëvenaard, een schaamteloze glimlach
onwerelds zacht gedragen tot op heden.
Eeuwig geluk draagt zwaar, onvermoeibaar
de sporen met zich mee op al haar reizen,
tussen het bekeren van de werkelijkheid
naar de zin tot bloei en zorgeloos leven.
Het licht verstrengelt zich..…
Parels uit Schelpen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 vanuit de zilte wolkenzee
met de voeten vast omsloten
spoelde jij mij aan
in ruisende stilte herkende ik jou
zag ik golven in je ogen
indrukwekkend
jouw lieve glimlach hart
werd zonneklaar een lied bezongen
in woorden van diepzinnigheid
met wuivende zwarte haren
en door de poriën
van je zwoele lichaam
druppelde je mij naar binnen
zeilend…
Sarah
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.231 gezwicht
steen voor steen heeft zij aangeraakt
elke plek schrijft haar eigen verhaal
van het huis ooit een thuis gemaakt
muren geslecht, soms met kabaal
haar toekomst begint juist vandaag
al is zij nooit meer zonder zorgen
soms heeft ze nog een enkele vraag
toch weet zij zich geliefd en geborgen
telt haar zegeningen laag voor laag
haar glimlach…
Wat de stilte geeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
767 Glimlachend in een herinnering die niet verdwaalt zou ik je stem zoeken.
De stilte weg willen geven.
En je weer willen vragen wat je zocht
in jouw momenten van vervulde tevredenheid.
In jouw gedachten van geluk dat niets
kon dwingen wat niet bij je paste,
steeds als je het een kleur en betekenis gaf
die de stilte niet veranderde.…
Lex
netgedicht
2.2 met 32 stemmen
2.539 Lex
tussen alle tranen door blinkt een lach
want dit wordt niet vergeten
vijftien jaren telt de ring
die levens ronder lopen laat en zonder
treurmomenten lukt zo’n leven niet
wat ben je mooi mijn zoon- je straalt
en laat je warme ogen spreken
nimmer laat jouw mooie dag
de warme glimlach breken die vooreerst
jouw grootse kracht bezit…
Eeuwigheid*
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.655 Had ik in de voltooid verleden tijd,
toen ik dit soort wendingen niet voorzag
en hopeloos leefde van dag tot dag,
houvast en steun aan relativiteit,
nu mis ik één etmaal lang haar glimlach
en wacht in spanning en zonder respijt
op het einde van deze eeuwigheid,
opdat ik snel weer met haar dansen mag.…
aan de grond
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
560 (nu nacht verduistert en de maan haar plaats weer kent
zoemt een slaaplied zorgeloos mijn lakens warm)
aan elke arm verschuift een hand wat
licht bewegen
in de tegenvorm van nu
kruist een zachte zuidenwind; haar zwaluwkind
vliegt laag mijn dromen binnen
waar een meizoen zachtjes bloeit
groet immer nog haar glimlach, bovenaards…
De Hulst
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.195 Daarom heeft hij zo’n stekelige glimlach.
Hij zag alleen wat in de lijn der klim lag.
En verder is zijn kennis maar beperkt.
Hij neemt de ruimte op zijn geboortegrond,
Waarop ook anderen hun voordeel zoeken.
Zeker, hij gunt hun dat, máár – er is rang!…
overgaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 En de wonden van het gister helen
Met de overgang
Van week tot week
Zit in alle hectiek wel even rust
Om te beseffen welk paradijs
Er opengaat als ik je kus
Met de overgang van de seizoenen
Blijkt in alles een bekroning
van liefde en ik blijf je zoenen
Van de zwaluw tot de winterkoning
Met de overgang naar een gelukkig leven
Een glimlach…
Kinderen
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.491 En straks, dan denk je glimlachend
of met twee natte ogen
aan die mooie periode terug.…