2935 resultaten.
Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.405 waar zijt gij heengevaren,
Of frisse geuren, schone zonnedagen?
De min verjongt mijn hart; ik, arme dromer,
'k Meende t'allen kant de jeugd te vinden,
En juichte: hé, naar buiten, lief! 't is zomer
En alle mensen zijn mijn goede vrinden.
O liefde! liefde! gij kunt 't hart bedriegen...…
Hoor de wind waait
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.169 is
vindt het ook nog belangrijk
de wind wakkert aan
het regent hagelstenen
moeder aarde huilt
om weer duizenden extra soldaten
gestuurd naar broeihaarden
van extremisme
Nederland zwicht
wie zoet is blijft aan den arbeid
tot hij sterven gaat
rijk worden heeft te maken
nog immer met
stelen of erven
ze vegen allemaal
hun straatje schoon…
Sneeuw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
988 schaterde als een kind
Het is dan grappig om te bedenken
Dat hij morgen weer op kantoor zit
In zijn nette pak met zijn kopje koffie
Ja, ik kan wel blijven kijken
Naar de prachtige sneeuw
Ik blijf het mooi vinden
Om mijn voeten te horen knarsen
Als ik door de witte straten loop
Van mij mag ze nog even blijven
Sneeuw maakt de wereld witter en schoon…
in ontheemde tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
446 schone eenzaamheid
waterruimte
die het al omvat
grijzende adem
blauw getinte zee
in zilverlamee
vlakke zachte golven
van winden ontdolven
luchtende ruimte
oogstrelende zichter
zoute geur berichten
ploegen watergolven aarde
bewegingen rollend
verglijdt de strijd
in ontheemde tijd
horizonten water voelend
reinigende…
PAARS
hartenkreet
1.4 met 16 stemmen
4.325 Vluchtig leeft hij in ruige bloemenvelden,
spreekt uit tere elfenmutsen tussen dicht gras
of sterretjes, over de grond verstrooid:
"Fijne bloei bergt de moed der krijgshelden:
lange strijd voor het schone, dat spoedig wàs.
Mijn ware pracht verdwijnt gedwee, maar sterft nooit."…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote grijze stroom, die
losbandig over continenten zwalkt
kolkend naar ongekende diepte
en daar leven ontsluiert ongekend,
je kust de zanderige stranden
die besmeurd zijn achtergelaten
spoelt ze schoon, zodat
ze ongerept kunnen ontwaken,
en telkens weer ben je daar
in je onmeetbare eindeloosheid.…
Het zee-geruis
poëzie
3.6 met 7 stemmen
3.034 Ik die dit schreef, ging met een hart vol wonden,
handen vol euvel, oren vol geklag,
en heb het leven toch zo schoon gevonden.…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 Ik zag je bij de levensbron
duizend schonen in het gras
oceanen bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 Bestaat dit schone oord?
Ach, verdwaalde vlekken avondrood kleven
troostend, met nieuwe hoop, aan de bomen.
Verstooide, stervende gloed, een vluchtig woord
uit het oeroude, ontastbare Leven,
dat steeds éven tijdloze jeugd laat komen.…
Tedere liefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.025 TEDERE LIEFDE
Jouw lichaam, ‘t doet mij wat
zoals je hier nu voor mij staat
Zo naakt en zonder vijgenblad
en erboven je blozende gelaat
Jouw benen, ze voelen zo teer
zo zacht is heel je schone huid
Het lichaam dat ik echt begeer
en daarom in mijn armen sluit
Jouw borsten zo heerlijk rank
alsof ik droom zie ik jou gaan
Heel je…
Sonnet voor Guus
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
632 Sonnet voor Guus
Gelukkig hij die in zijn korte leven
zijn medemens zoveel heeft kunnen geven,
veel goeds, veel waars, veel schoons, de grote drie,
een geur van hoger honing, euforie.…
DE SPIN
gedicht
3.6 met 16 stemmen
11.597 Die zilveren deinende schoot,
mijn liefste, dit maagdelijk gave net,
dit gruwelijk schone huwelijksbed,
dit vangzeil van de dood -
ik heb het gesponnen tussen de bomen
en tussen de zon en de aarde
en al waar ik ontwaarde
je zoet-zoemende dolersdromen.…
Wantje en Karel
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.682 Wantje was een rappe meid,
Blank en mals van koon;
Al de jongens uit de buurt
Vonden Wantje schoon.
De een vlocht haar een bloemenkrans,
De andre schonk haar fruit;
Men verzocht ze tot de dans:
Wantje lachte ze uit.
Karel was een flinkse maat,
Struis en bruin van vel;
Al de meiskens uit de buurt
Vonden Karel wel.…
Fantaserend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
497 Ik heb gewandeld, in gedachten, in het bos
door de uitgestrekte paden tussen bomen
machtige eik of beuk en dichte hoge dennen
genoten van de vogelzang als schone koren
het fluisteren van de wind in hoge kruinen
ontmoeting met een ree op de rand van de hei.…
'Ik heb het Rood van ’t Joodse Bruidje lief’
gedicht
3.1 met 7 stemmen
5.805 kuise
blozende vergood ik, schroomvol ruisende
de rode gewaden als bijna-dode wingerdbladen
om haar heen, een ruif is zij mijn haverkist,
mijn stoof van suikering, de kozende struise
een struikje broos, ik heb mijn hand op dit
broodje gelegd – de ruiker van haar konen
rozen, zij is het blote fruit aan mij geopend,
ruigte van het toegedane, schoon…
Ik weet heel goed, dat ge, in 't diepst van uw wezen
poëzie
2.4 met 7 stemmen
3.214 Want 'k zweer, dat 'k waar ben, als geen die hier wonen,
Opdat wat gij hoort, in mijn Lied, van 't Schone
Op uw verdre tocht door 't Leven u schoor'!
-------------------------
uit: Verzen II (1902)…
SLAAP EN DOOD
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.353 Twee broeders heersen over 't wereldrond;
't Zijn Slaap en Dood, de zonen van de nacht;
De een droomrig schoon, met trekken vriendlijk zacht
En de ander somber; nooit verried zijn mond
't Geheim, dat zelfs de broeder niet doorgrondt,
Hem 't meest gelijk in wezen en in macht.…
Écht een rondeel & rondeau als toegift
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
768 En een rondeau (toegift)
Ik ga fietsen als de wind wat is geluwd
met een zacht briesje in mijn rug
wordt ik vanzelf voortgestuwd
enkele reis heen niet weer terug
geniet ik van schone natuur
van vroege morgen tot het avonduur
ik ga fietsen als de wind wat is geluwd
met een zacht briesje in mijn rug
waarschijnlijk dat het dan lente is
en ik…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Ik weet niet, lief, hoe 't leven ons zal leiën
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.288 Maar laat ons trouw zijn, en onz' woorden wijën
In waarheid, lief, die bracht niet vaak vaneen;
En als we ons leed doen, trotsjes, laat ons glijën
Naar zacht vergeven, dat steeds 't hoogst me scheen;
En als we ons voelen soms, schoon saam, alléén....
Laat ons dan in elkanders armen schreien.…
De meeloper.
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
671 beamen wat U zo-even ook al beaamde
Zo fraai als U het heeft verwoord:
alsof het Uw onschuld is, die is vermoord
en het klonk ook zo oprecht, dat,
wat U zo-even hebt gezegd
Bij Uw woorden, vind ik zelf,
voel ik me maar spuit elf
want het is gewoon geweldig,
zoals U beledigd, zonder zich te schamen
Nu zie ik eindelijk mijn kansen schoon…
DODE VLIERBOOM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Witte tuilen scheppen schone bloeidagen,
verdrijven elke gedachte aan treuren
om hun stamvaderdicht voor te dragen.…
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Kloek bestaan, dat als schone dageraad gloort!"
Maar bij al wat men hier beraamt en doet,
wordt oude arbeidersgeest gehoord.
Edel, bezadigd ruist het boerenbloed."…
Ik weet een tuin
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.176 Ik weet een tuin in de zonneschijn
Waar mooie bloemen en bomen zijn;
Ook witte stenen met gouden schrift
En schone woorden er in gegrift;
Waar blanke beelden staan opgericht
Met klagende ogen in treurgezicht.
Veel vlinders fladdren er heen en weer
Of zitten stil op de bloemen neer.…
NACHTELIJKE HARTSTOCHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 legde haar zacht in ‘t bed neer
streelde, als per ongelijk, haar dij
Kussen verslonden mij de mond
de maan straalde zacht zijn licht
’t Was eerlijk of de tijd stilstond
lippen aaiden haar ‘t teer gezicht
Vurig gloeide haar lichaam erna
als de zon al aan de hemel stond
Meteen een bad en als de weerga
zoeken tot zij haar kleding vond
Schoon…
Poezenliefhebber
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
706 Menige poes krabte je tot bloedens toe
en als schuldige makkers likten ze je
wonden schoon. Je liep de straten af
op zoek naar kattenvoer en nieuwe
ideeën, die je levenswerk aanvulden.
Nogmaals ging je met je rondborstige
huishoudster naar bed en je kreunde als
een gek zonder levensdoel of scrupules.…
DE STATENBIJBEL
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.443 mijn gebreken verder te gaan
ga op bezoek bij bekende mensen,
die zullen mij zeker niet wensen
als ik aanbel aan de deur
denken ze colportage geen gezeur
wat kan ik überhaupt verkopen
zonder op straat voor gek te lopen
houten kisten of kartonnen dozen
om daar weer eeuwen in te verpozen
met als resultaat het bovenstaande
kerkhoven schonen…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
VROEG IN D' OCHTEND.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.517 't Is te laat, als straks de wandlaar
ze afplukt, door haar schoon bekoord,
Als de vlinder, als het bijtje,
rustloos steeds, haar rust verstoort.
Zó in heilige ochtendstilte,
vrij van elk bespiedend oog,
Rijze, als frisse rozengeuren
ook uw eerste bede omhoog.…
ONMACHT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
876 Twee levenslustige jongetjes
van negen en zeven jaren oud
werken en spelen vol druk genot
lijden echter onder felle twisten
van hun gescheiden ouders
toch strijden de kinders moedig
willen eigen bestaan versterken
tenslotte maakt vader radeloos
een eind aan 't leven van zijn zoontjes
die wellicht nog een lange toekomst
met schone beloftes…