Alle inzendingen over sporen

2616 resultaten.

Sorteren op:

Oldehove

netgedicht
4.1 met 34 stemmen aantal keer bekeken 1.450
grazend door het Friese groenland lonkt groots de scheve rafeltoren van het dode Oldehoofster kerkje vol platgetreden Romeinse sporen zij begroeven daar hun doden en geheimen in de gitzwarte grond een werelds erfgoed ons gegeven opdat nieuw zich met oud verbond het Oldehoofster kerkhof met kranige happen leeggeroofd tombes en schedels…
Hanny4 april 2008Lees meer >

Ribbels in het zand

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 798
de diepte in Een schuimende branding hapt En breekt kletterend op het zand Wolken jagend komt een luchtkasteel voorbijgeraasd Bakken met rommel hozend De hemel vol met herrie Een donderende stilte achterlatend Versuft ligt het strand leeg en verlaten Voorzichtig streelt een warrelwind haar Slanke gouden zijde Strijkt de duizenden sporen…
Magali10 september 2008Lees meer >

Man

gedicht
2.5 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.995
de regen, de baai met een terras en een standbeeld dat ik altijd in gedachten had het is een man die groot is en zijn haar losmaakt die alles zuiver ritme geeft die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen het is een aapje op een grijsgroen schilderij dat brutaal de lijst uit kijkt een hand legt op haar witte borst het zijn de sporen…
Andrea Voigt13 augustus 2019Lees meer >

Voltooid kind, onvoltooide mens.

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 735
Denkend aan de wondere wereld volgt een kind haar vlinders nooit gedwee, zonder verplichting immer in de juiste richting in haar spoor loop ik mee kan ik alles leren van dit kind.…
Pama21 januari 2008Lees meer >

Vol winteravondschem'ring ligt de laan

poëzie
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.124
Zo glijdt de herinn'ring 't verleden door, Een lichtplek, schuivend steeds langs 't zelfde spoor Langs schimmen van verdriet, nevelig groot; Soms toont een feeërie van toov'rig blauw Hoe somber ligt het onderwerelds grauw Op 't vroeger leven, levend in de dood.…

Veluwe

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
geen ridders meer, geen schurken, geen helden boerenvolk en werklui, nog degelijk getrouwd waar de dennen en sparren zich mengen in het loof geen kathedralen maar kerken met simpel geloof De wegen waggelen de dorpspleinen over en een melkbus markeert de rand van het pad ik wentel mij in de lijnen van het landschap en tover er paadjes en sporen…

Adagio

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.558
rimpels palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels partituren zien hun einde naderen dwarrelen neer als herfstige bladeren hobo en fagot slaken de laatste zucht wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht de harp streelt zich in weemoed en tranen ten afscheid aan wenende melomanen de paukenist vertrekt met stille trom in het spoor…
Aramis14 juli 2006Lees meer >

Een zwarte Koninginnedag

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.177
30 april 2009 begon zo mooi iedereen blij en alles in oranjetooi toen kwam dat verschrikkelijke moment dat z'n weerga niet kent een zwarte auto reed in op het publiek een spoor achterlatend van dood en verderf Dan is er ontzetting, verbijstering en paniek iedereen hield met afgrijnzen de handen voor de mond overal lagen mensen als…

Bovenaards?

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Het aardse van de dingen wordt onderaards gevoed, doordat mensen elkaar verdringen, naar het leven staan als het moet, een werelds gekrijs van culturen die elkaar de weg versperren, zuigt het bloed uit de levensgrond, en brengt ons verder van het paradijs, vermoeid van het niet meer weten in het spoor van een gebroken voedselketen, de magere…
pama8 juni 2009Lees meer >

Stonedhenge

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Droombeelden werden aangewakkerd en in het zand van mijn verleden vond ik magische sporen. Ik lachte naar het kind diep in mijn hart. De zon had zich verdeeld over het blauwe water en achter de horizon verscheen een grote witte zwaan, niet te verwarren met de dood, want zij fluisterde jouw naam.…

Zoals

gedicht
4.3 met 66 stemmen aantal keer bekeken 29.781
Zoals je soms een kamer ingaat, niet weet waarvoor, en dan terug moet langs het spoor van je bedoeling, zoals je zonder tasten snel iets uit de kast pakt en pas als je het hebt, weet wat het was, zoals je soms een pakje ergens heen brengt en, bij het weggaan, steeds weer denkt, schrikt, dat je te licht bent, zoals je je, wachtend, minutenlang…

Zonnewijzer.

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Een wolkenstreep trekt langzaam weg en toont nu de gehele zon: een sprookjesachtige vuurrode schittering vormt zo een spoor over de kalme zee, in onze richting. En met jouw hand in de mijne zijn we er getuige van: de zon wijst onze liefde aan.…
Peterdw.14 december 2009Lees meer >

DE DRINKER

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
Na sluitingstijd vindt men soms nog een spoor van wie hij was in de ranzige geur van zure wijn, oude jenever en tabak: een schaduw van een schaduw.…
Leonard Hof4 februari 2010Lees meer >

- Gedragen door het zand -

netgedicht
4.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik ga je dragen, een spoor van stappen onherkenbaar in de golven, als losse korrels zand in de woestijn, schoongeschuurd het land van dreigen, de zand van zo verrassend. Voetafdrukken van het weten, vervaagd slechts gedeeltelijk ingevuld met zand twee versterkte gebouwen vallen voor het zwijgen, wanneer 't moeilijk is.…

Escar go

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 812
Escar go, draai en keer het om De reactie is soms krom Als een spiraal Op elke slak zout leggend verhaal Gaat hij chambreren Schuimbekkend paraderen Een spoor laat hij zeker achter Zijn huis wis en waarachter Draai en keer het om De slak zonder huis, Stom Is de spiraal met naakte waarheid Kokend gezouten ingepeperd Met boter kruidig op…

voor jou en lenteliefde

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 674
jouw ogen en de regenboog langs polders van je vlakke land kijk ik naar scherp belijnde velden waar kleurrijke tulpen zich overvloedig laten gelden transparante maagdelijkheid danst op witte bomen langs de dijken en gaat de appels voor zo uitgelaten lente fris lachen wij golvende duinen door met de neus in de wind volgen we het spoor…

De weg terug gaan

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 652
verleden woont nog steeds mijn verwondering Op wegen, al heel lang platgetreden door uitsluitend flarden, herinnering Neerdalen in die oude, grijze dagen betekent mijzelf in ‘t donker zoeken Waar ik geen de weg hoef te vragen welke reis ik nooit behoef te boeken Terugkerend naar waar ‘t ooit begon betekent het moeten sterven op aard, Het spoor…

Opgespoten land

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Dit zal de einde van mijn wereld zijn, sluimerend en ontraadseld in heimelijke trouw naar wat vertrouwen gaf in een verloren strijd ontleent aan de herinnering, de dood ploegt de voren strak naar ander leven, het einde van de dagen draagt de sporen van een nieuw begin.…
pama8 oktober 2010Lees meer >

Publiek geheim

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
haar ogen streelde de schitteringen hij zag de glimlach op haar gave gezicht volgde de charmante bewegingen van haar slanke gestalte, vergat pardoes een joint te draaien, werd high genoeg van haar maar tijdens het afscheid zag hij in zijn linkerooghoek een zwarte kraai omvallen en dacht hij 'onbemind kind' terwijl haar voetstappen geen sporen…

Jesus was een Rolling Stone...

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
reed mijn tank tot sint Petersburg stelde mij voor hoe het was in hun natuur te kijken te tonen dat doodgaan niet zo erg is wanneer ik zie dat het kruispunt steeds op een dood spoor loopt was ik mijn handen en weet dat er andere wegen zijn maar…

voor dit kind

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
van wind en wat van adem blijft als meeuwen schreeuwen langs de vloedlijn scheren of onbarmhartig in gestrande schaaldieren pikken ik verzamel wee riekend wier alle flessenpost razend schuim klonters taai teer en teken met braakhout van dromen verzadigd zijn naam in hart natzand waar vloed niet meer komt en je voetstappen een spoor…

Impressie-melodie na dag 2

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
Laaghangende bewolking van tranen op 't netvlies; Tegemoetgekomen door vrachttreinwagons vol moed Brengen mij terug naar niet-bestaande zwarte kamelen, die lopen over het spoor naar de rust van de avond. Lounge muziek nummer 3 versterkt mijn koppijn linksonder; Het einde van de tweede dag nu bereikt.…

Zeegolvende artieste

hartenkreet
0.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 843
Je zuchtte uit als een miskende koningin, terwijl je engelenvleugels opgevouwen werden, gestrijkt en wel opgeborgen, omdat ware genie geen sporen nalaat.…

ONSCHULDIGE ARMOE

poëzie
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.871
God geeft elk, wat best is, want hij met haaf vervult De weken, die 't gebrek tot wanhoop zou bekoren, en maakt arm de stoute, die naar lust zou sporen en zijn God verachten als kemel hoog-gebult. Zowel als de rijkdom komt armoe van Gode.…

lentesprongetjes

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 803
lente en fantoompijnen * aanleg vlinders gaan liggen zoals een ochtendvijver in het zonnetje * gesprek zo onvermoeibaar ruisen halmen om en om het heil van lente * gebroken tijd wie vreugde inhoudt nu lente het pad betreedt heeft een koude tong * één dag een vlinder verlaat 't warme plekje in de zon zonder enkel spoor…

Als reizigers

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
De weg terug, zij waren het spoor kwijt. Zij hesen nog wel het zeil van hun levensdroom maar de wind kreeg het niet meer bol. Gestrand in een wereld die verworden was tot hun wereld. Verloren gedacht werd het land waar graan groeide op de akker. De nacht gevallen, als een deken zo zwart.…

Jaarwisseling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
(Dichtrijk 2014) Als Oud Nieuw wordt, wordt Nieuw vanzelf weer ouder Zowel weken als maanden zetten door 'De tiid hâld gjin skoft', pauzeert dus geen moment Zowel aan begin als eind is het kouder Lente, zomer, herfst, winter steeds vertrouwder laten lange tijden hun sporen na van een geboorte tot volwassenheid van warm tot frisjes, groen…

iets herkent de schuchterheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
willen weten van rijm of rijp, het verliest ergens van maar van wat kunnen we beter niet vragen het voeren van de kippen sluist mijn adem door de weke aderen van deze tijd, het kiest en onthaast door het wankel gekakel van het verlangen dat mij aan het leven bindt losgeraakt van dart en pijl schraapt de eeuwige tred zich in mijn sporen…
elze27 januari 2014Lees meer >

Kwestie van smaak

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
versnippert het taalgevoel, dingt naar de gunsten van de muze, gefilterd uit de magere vingers van ethiek, verknipt tot confetti en uitgestrooid over het pad van een beeldverhaal, elke stap verstrooit de wind alles wat ik geschreven had en wat ik niet schrijven kon uiteengespat in een woordenveld, zwermen confetti gezaaid in sporen…
Pama14 juni 2014Lees meer >

Het eten is klaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
de afgebeten kop van schaamte glimt in de donkerte, grauw als zwartgruis etende slakken met glinsterende sporen slijm, zo glad dat zelfs oud vel erover uitglijdt in doodshemden zonder zakken bewegen zij zich voort, hun bloed is op ons hoofd, kleeft aan alles: wolkenkrabbers en Charons boot in winterlicht op weg naar graven een dorstig…