Alle inzendingen over 'zwarte weduwe' =

7289 resultaten.

Sorteren op:

kraken

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 188
in het zwarte water van verdriet verdringt zich de taal van as boven de bomen verwaait het ijle lied van rouw handen klemmen zich vast aan de rand van de stalen brug woorden willen weg het hart kraakt het kraakt van gemis…
J.Bakx10 juli 2026Lees meer >

waar niemand kan komen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 173
over het verre ijs van de dood een geheim landschap waar niemand kan komen zwerf jij in slaap en stilte tussen het wit en het zwart duizendjarige stenen een klok zonder cijfers een gans op de vleugel woorden van inkt alleen maar dit gedicht…
J.Bakx24 juli 2026Lees meer >

AAN MATHILDE

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Wanneer de moeder van het licht weer licht, En voor haar goud de zwarte mist doet wijken, Dan laat ze er stralen langs de bloemen strijken, En dankbaar doet elk bloemeke zijn plicht. Zodra de bloem de lieve zon ziet prijken, Dan wolkt ze wierook op in wolken dicht, En geurenmoeder wordt het moederlicht...…
Jacques Perk11 augustus 2023Lees meer >

Ontsnapt uit de tijd

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.705
De zwarte bladzijden in het boek maken het moeilijk verder te lezen mijn doden zijn tijdelijk opgestaan spoken levendig rond in mijn geest waar ze tijdloos de tijd overbruggen Jong blijven ze als altijd in hun eerste levenskwart waar de één haar noodlot niet kon ontlopen de ander zijn lot in eigen handen nam Waren ze niet veilig opgeborgen…
Gerardo3 augustus 2007Lees meer >

PROMOTIE

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.899
Zwart staat voor 'man' en wit is 'vrouw' of was het andersom? Ja, het was andersom. Zwart is voor jou. In gedachten hoor ik stenen slaan. Ik zet mijn zinnen op je dam. Je kijkt naar buiten. We beginnen. Ik sla een steen. Jij slaat er twee. Ik zeg: niet goed vooruitgedacht. Ik ben erin geluisd! Je lacht. Ik schuif, jij tikt.…

Archief

gedicht
2.8 met 164 stemmen aantal keer bekeken 24.178
Intussen: Benito met kogels doorzeefd, een Britse grap over dode lucht in zwarte rokken op tafel, en wit- gerokte dametjes met zwarte korrelogen weer juichend langs de kant van de weg. zo werd jouw leven een happen naar lucht, een gat in het archief. -------------------------- uit: 'De sprong', 1983.…

EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG

poëzie
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.277
Hij zag de zwaluwen als zwarte stippen vlak onder ’t geel van de avondwolken glippen; daarna, in ’t blauw, vond je hen moeilijk weer. En ’t fijn getjisper van hun zwenkend piepen, dat scheen de hoge stilte te verdiepen, droppelde als regen in zijn afgrond neer.…

Leven

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.472
wordt nooit wit..wit wel zwart Opgeven voor de echte strijd Stil staat de klok verder gaat de tijd Het leven gaat door soms sta je stil ben wie je bent doe wat je echt wil Begin die wedstrijd zonder valse start open je ogen en volg.... je hart…
car9 december 2009Lees meer >

Het ondeelbare

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
, zonder dat op schrift in het lijf is gezet, kom ik thuis, als kraaien in een zwarte schim die kleur en kracht van grond hebben gestolen, als klauwen touw een gedicht ontwindt en kluwen transparanter wordt, zich vergelijkt , verdicht - tijdelijk - even opgeschort.…
pama27 mei 2010Lees meer >

De Twee Koningskinderen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Er waren twee koningskinderen Die hadden elkander zo lief Ze konden elkaar niet bereiken Want dat zwarte gat was veel te diep De zon had tot dan toe Hen met hart en ziel beschenen Maar door het diepste duister Was het licht voorgoed verdwenen Tot uit de zondvloed van duisternis Een duif van vrede verscheen Met een klein groen takje…

Vlakbij zijn de woorden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
Vlabij zijn de woorden, de gezichten, vlakbij zijn de koude nieuwsberichten, een zwarte vogel in een zwarte droom, de regen die valt in de winterboom en plots vliegt de vogel heen...…
Adeleyd31 december 2013Lees meer >

Mijn ondeelbare deel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
tussen de aardse dekens kan ik rustig stikken, beklemt het geestgebrek keert zich in het ondeelbare, voltrekt uit het hermetisch zwart, zonder dat het in schrift op het lijf is gezet.…
Pama17 februari 2014Lees meer >

AVOND-MIST.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Veel vreemde witte dampen die waasden alles weg, alleen matgoud van lampen glom, boven zwarte heg. Daar zong een teder meiske met kindje aan haar hand, een zacht en teder wijske door 't witte avondland.…

voornemens

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Omdat hij nog moet vliegen en een zwarte regel zijn in een blauwe lucht maar hij rust ook uit op lantaarnpalen zoals reigers vaak doen en dan bedenk je dat ook hij beklemd zit in een regel en niet eens in een helder blauwe lucht. het was bewolkt vandaag en het stormde met veel regen…

Zomer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
De zwarte merel is er weer. Nu voor mijn venster, de blauwe regen zich tooit, in vol ornaat van blauw en groen. Rijker en mooier dan ooit. Er is weer plaats voor hem. Sinister en zwart tekent hij zich af, tegen het oranjerood van de ondergaande zon. Schaterend tussen het weelderig groen. Of hij al een vrouwtje voor zich won?…
Antje20 mei 2016Lees meer >

waag het eens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
zie ik uw zwarte humor in het is de basis voor een nieuw begin Zorgt u er voor dat de rest van de mensheid dat ook inziet?…
c. ale4 december 2017Lees meer >

Sinterklaasavond 2018

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Sinterklaasavond, al dan niet met de ons bekende Zwarte Piet ik wens een ieder, gelovig of niet een mooie avond kijk wel: Of je Sint niet vallen ziet!…
An Terlouw5 december 2018Lees meer >

Verdwijntruc

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
(voor Sophie Heesen) In het zwart op jouw stoere, zwarte racefiets snelde je voorbij. Een vorm van afschermen. Sfinxachtig. Op zoek naar hem, die je zo intens blijft missen. Die nu anders verschijnt, maar nog dieper verbonden. Vanaf de bank voor het oude stadhuis keek ik naar de zangeres in het groene jurkje.…

BLIND VOOR KLEUR

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 873
soms ben ik kleurenblind zie geen verschil tussen zwart en wit en wat ik daar zelf van vind?…
catrinus26 november 2019Lees meer >

Pegasus

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 654
Gehuld in diepe duisternis heeft mij vannacht een grauwe gans verblind met zilveren vleugelspan vanuit zonovergoten oorden in 't bergenrijke kyrgyzstan voortgejaagd door zuidenwind dwars door zones van de tijd over de rug der kaukasus en 't zilte nat der zwarte zee naar istanboel, brug naar europa waar het contact der continenten…
Xander14 juni 2024Lees meer >

Egoloze

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 537
Het lichaam is vertrokken, egoloos als Pegasus die haar genade brengt gevleugeld zijn zijn flanken vederlicht zijn vlucht gaat hemelwaarts, in rechte lijn en buigt alras in oostelijke richting zo ver als boven hoog de sterren staan hun licht werpt zilver over zwarte zeeën en krim die onder heerszucht is bezweken ver boven kaukasus…
Xander9 maart 2025Lees meer >

Kraaienvriend

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 423
De heldere najaarszon slaapt achter sluimerwolken het is middag in de herfst het oude seizoen kent een jonge start een zwarte kraai zit op een gebogen tak bij het archaïsche graf dat je voorzichtig bezoekt vanwege jouw krankzinnige moeder je ziet er tamelijk gezond uit op het geaccrediteerde najaarskerkhof waar je de zwijgzame…
mobar26 juli 2025Lees meer >

Caroline

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 918
Heb zojuist je zwart-wit foto gezien, van jou dralend op het schoolplein. Hoe verloren kan een kind toch zijn?…
fp. tuinder17 augustus 2009Lees meer >

’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 439
plan-de-campagne de paarden verdienen meer zegeningen, ’t valt me godsgruwelijk tegen van je Kultus ’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen wit eerst, opgevolgd door de zwarte, zijn patstelling is niet te verbloemen…

Ik ben zinnens, zinnens meer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
Abonnement, abonnement op plassen, diepe, diepe plassen, tijdschrift zwart, zwart als spiegels, hemel verdrinkt, verdrinkt.…
piewan15 april 2026Lees meer >

Absolute werkelijkheid

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Voor de één is zwart dat voor de ander wit is. Is de werkelijkheid een onomkeerbaar feit. Echter, de absolute werkelijkheid is: Er bestaat geen absolute werkelijkheid.…

En zij spreekt haar wens

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 753
Dan vangt zij de fonkelende ster die nog nagloeit op haar kille blauwe handen nog vol van licht, zuiver als kristal en zij spreekt haar wens zonder woorden Haar hart is vol van eenzaamheid in de zwarte kille nacht wanneer haar wens niet wordt vervuld en zij zal sterven, of breken van kou…

onzekerheid

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.848
had je maar een raam in je hoofd dan kon ik naar binnen kijken kijken wat je voelt en zien dat onze liefde niet dooft had je maar een deur in je hart dan zette ik hem open dan kon ik zo naar binnen dan was er licht in plaats van zwart wie weet zit ju nu ook te schrijven een prachtig gedicht over onzekerheid en dat je bij me wil blijven…
Daan11 september 2003Lees meer >

De eenzaat

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.662
in diepe stilte van vergeten leven huist de kille mens met gehaat lichaam zwarte bloemen als kern van ik verstenen zonden zonder naam weg van gedachten gijzeling van licht dood voor woorden met vergeest gezicht niets kan hem nog meer verteren dan tot stof te wederkeren…

Gejaagd

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 957
Zwarte wolken weerstreven mijn dagen mateloos de jagende meutes van machteloos sleuren mijn gewaden aan flarden hun koude ogen glanzen de witte tanden verscheuren mijn gemoed gebroken de spiegel in duizend schilfers die glinsterend dwarrelen door de tijd die heelt.…
Verdano22 oktober 2002Lees meer >