Alle inzendingen over glas

2594 resultaten.

Sorteren op:

DE DRINKER

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 989
Maar met ieder glas troost glijdt zijn pijn verder bij hem vandaan, zoals de dissonante tranen van de piano tussen het geroezemoes van de vele gesprekken, die spoorloos verdwijnen in de brakke muren zijn kroeg.…
Leonard Hof4 februari 2010Lees meer >

Vuurdoop

hartenkreet
4.9 met 61 stemmen aantal keer bekeken 1.361
het ijs smolt niet voor het vuur van mijn verdriet dus voetje voor voetje, breekbaar als glas laat ik achter mij, wat vroeger was mijn verdriet en pijn slechts een vage rimpeling in het troebele water van de zee waarin ik vroeger zwom maar niet verdronk...…

Tot besluit, een opdracht

gedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.499
vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik klinken als de boom die valt diep in het raadsel van het lege bos, met woorden als noten van glas, plisplassend op een lavameer.…

- Leeg aan de buitenkant -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes de momenten , zij verliezen woorden, krachtige teksten zonder omhulsel verdrinken in het glas van het fonkelen van mijn verre beglazen ogen, het hoofd helemaal leeggeroofd. Zij zien sterfelijk leed in jou ..…

Cement.

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 661
Achteraf weet ik niet eens of er ook geluid bij was Ik denk alleen maar -starend in mijn glas- waarom ben jij eigenlijk niet hier?…
Peterdw.21 september 2010Lees meer >

Traan op het medaillon

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.571
openen van je kleine medaillon Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht Het straaltje licht lijkt schier illegaal en is waarachtig exact op mij gericht Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon net zo stralend als je toentertijd was Zo je er toen uitzag in die nachtjapon zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas…
Ton Rijkers28 september 2010Lees meer >

Foto met mij

gedicht
2.6 met 51 stemmen aantal keer bekeken 16.005
Ik til een glas tot halverwege, dat ik al was het leeg niet eens kon legen. Een paradox weegt in mijn lijf, zodat ik niets meer goed kan maken en niet praten en maar zitten blijf. Je kijkt verwoed naar voren. Het is blind in je ogen, het is de zon die verkeerd staat. Naar binnen toe ben je bang. Voorgevoel. Vrouw naast man.…
Benno Barnard10 december 2025Lees meer >

Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn

poëzie
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.712
Ik drink mijn zonden op als rijpe wijn Waar een kap'laan zich heim'lijk aan bedrinkt: – Hij feest zijn oog aan 't glas, dat halfvol blinkt Binnen de lichtkring van de lamp, wier schijn Wemelt rondom en scheem'ring wordt in 't klein Vertrek, waar vóor hem zich een heir verdringt Van dromen, tot zijn hoofd halfdromend zinkt: Hij prevelt…

ZONNESTRALEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.144
Dit is de maand, dat druivenranken De zon met de eerste zoetheid danken, Terwijl hun tros, naar 't licht gebeurd, Zich langzaam tot het purper kleurt, Dat eenmaal in het glas zal spranken.…

Glazenwasser ziet schilderijen

gedicht
2.6 met 176 stemmen aantal keer bekeken 16.663
De mensen: druk, wit, stemloos, achter glas. Op acht hoog kunst. Dat meisje daar, die lach, wie heeft haar zo bespied dat ze immuun voor complimenten mijn gezicht in kijkt? En wanneer breekt die sperwer uit zijn lijst?…
Menno Wigman26 augustus 2021Lees meer >

de zomer voorbij

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.037
De zomer is voorbij gegaan en regendruppels glijden als een traan langzaam langs het glas waardoor ik naar buiten kijk. Zwarte wolken zie ik vluchten ijlings, langs muisgrijze luchten als in een spel, jubelend en glorieus dat wel maar ook somber, koud en soms met vernietigende kracht.…

Bacchusbosch

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Als je de Bacchusboschen kent dan weet je dat de oudste rent van vaste slijter naar de bak waar wekelijks met groot gemak een voorraad glas wordt in gedonderd waarover niemand zich verwondert.…
Zeni28 april 2012Lees meer >

In mijn dwarse jaren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
ik de wereld zag Had iedereen het mis Tot ik in de spiegel keek En zag dat mijn eigen gedrag Ook werkelijk nergens op leek Als iedereen nou zo was Zoals wij moesten zijn Dan had geen sterveling Meer dan dood te vrezen Gooi die eerste veldsteen maar En gooi dan op je hardst Dan heb je kans dat er Wat tussen zit van gewapend glas…

Beroemde laatste woorden

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11.056
Misschien heb jij iets opgeschreven en herschreven maar uiteindelijk in de auto waren er alleen maar water, stukken ijs en glas, geen woord geen tijd. ------------------------------------------ uit: 'Wat ik met de sleutel moet', 2011. - Voltaire: (1694 - 1778), was een Frans schrijver, essayist, filosoof en vrijdenker.…

a taste of honey

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
voze vrijheld van vandaag nu zit ik hier een trieste clown en knik als men me zegt que femme égale putain, en denk was jij er een geweest dan zou ik nu niet treuren vannacht weet ik, loop ik de muren van mijn wanhoop op de nachtmerrie berijdt me weer ze drijft het kille zweet over mijn rug ik drink dus best nog eens het laatste glas…

Bleke lippen.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
hertelling van demonen in explosies op het netvlies van de dag die het licht achter glas bewonen, de richting is nog niet bepaald.…
Pama23 september 2014Lees meer >

De donkere dagen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
De tijd van bij het haardvuur weg te dromen, het glas gevuld met wat een wijnstok droeg. De laatste dagen, ze zijn aangekomen, het donkert in de middag alweer vroeg.…

Er is geen tijd

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.387
Herdenken: ongedronken glas dat morgen laaft en spijst. Wat is me droeve scheppings-daad en baren in 't gelaat der dood?: een kindje dat aan 't schaatren slaat daar 't wemelt in mijn schoot. Welke is de krankheid die me pijnt bij dreigend komen en vergaan?…

De rechte weg

gedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.773
Na elke wolkenteug uit het blauwe glas wissen wij ons de lippen af met gras om dorstig weer de blik omhoog te richten. 't Suizen omlaag gaat haast in vrije val, maar de benzinepomp vertoont een hoog getal als prijs voor het genot der vergezichten. -------------------------------------- uit: "Krullen van jezelf", 2001.…

Zeven mogelijke identieke aarden.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
Koortsachtig blijven wij ons afvragen onder het genot soms van een glas Trappistenbier. Gaat het hier om één van die sterke verhalen? Of gunnen wij de wetenschap haar eigen gegronde plezier? Is dat vragen naar iets onmogelijks? Buiten ons geestelijk en fysieke bereik? Velen lichtjaren te ver van onze aarde?…

angst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Moest weten wat het was na al die moeite dat ik had vastgepind aan de helderheid van glas. Verzonnen had ik het niet. Ik voelde de koude rilling veredeld in mijn ademhaling schrik dat hij of zij me ziet. Begon te aarzelen was er nu iets daar ergens in een naburig bewustzijn of was het alleen de pijn.…

Wil je met mij?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Jij zit naast mij op je knieën, op tafel staat nog een glas sangria Je vraagt “ Wil je met mij ……..”? en ik zeg “ Ja " !…
Margriet Adema23 september 2017Lees meer >

herfst

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 650
tegen de reinheid van deze dag grijze nissen die zich verschuilen tegen zichzelf blijken te geloven dat de dood voorhanden is wanneer ik het tuinieren staak en mijn gekooide ren levenloos verlaat - ik huiver niet maar wens dat zachte handen me zullen dragen - achter het venster Oktobert de regen zich in een harnas van mat geslagen glas…
elze20 oktober 2017Lees meer >

Blinkende portretten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
De tedere bezetting neemt plaats in mijn hoofd Een bezetting klink fout Maar deze wensen we allemaal Mijn hoofd leger dan het glas na de overwinning Zij vult het met heerlijk ontsporende gedachten De lethargie wordt daad Mijn vrouwen zal ik niet meer vervangen door een liefde van vergelijkbare statuur Maar door haar verschijning veranderde…

Het geschrevene blijft?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Woorden wonen niet in boeken, ze leven in mensenhoofden, onder stenen, tussen rottend blad witte sporen van paddenstoelen wel gesponnen, net niet klaar om te gebruiken, vervloekt door herkomst en afkomst doorzichtig glas, onbreekbaar als druppels regen in een schemerplas hun gelijkenis met de maat der dingen, ongenaakbaar als onvoltooide…
Pama16 mei 2019Lees meer >

terug bij het huis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de drempel brengt een hoorbaar stille kamer in het midden staat een tafel bij het raam de zilveren schaal met rozen bloeiend tegen het breken van de tint de klok met lange tikken soms vergeten dan weer indringend aanwezig en als het middag is hoor je de aanslag op de piano lichte ivoren veren in gewichtloos goud van het glas…

't is ingewikkeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 415
Ik hou van whisky en van wodka, drink graag een goed glas schnapps; eet meestal vegetarisch maar verorber soms ook vlees of vis. Ik ben een natuurminnend stedeling die geniet van kunst, cultuur en kitsch; een burgerlijk levende rebel compleet met caravan.…
Jack Stoop23 februari 2020Lees meer >

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Breekbaar lig ik daar, doorzichtig als glas, wachtend tot ik zal worden weggeveegd. Want ik weet dat mijn tijd gekomen is.…
Cees Sleven12 oktober 2020Lees meer >

Brandende zolen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Lachend, zingend, proostend, hef ik het glas.…
aagje fama28 februari 2021Lees meer >

Meedeinen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
Op het terras in de stad, zonder QR-code, is het goed vertoeven Met een glas in de hand en mijn koptelefoon op de oren kijk ik, zonder verder iets te behoeven, naar die spontane beweging van het passerend publiek Een fascinerend schouwspel van ontwijken en ontmoeten Een wat vluchtig voorbijgaan aan elkaar.…