3326 resultaten.
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 Gezichten en namen verdwijnen
Gedichten en boeken gaan mee
Zacht laten de sterren licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen…
boulevard de favauge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 als een bulldozer
eenzaam op het strand
weg, murw, uit zee gebrand
vormt zijn stalen muur
de golven van het zand
dichtend in het bos
de boulevard van het zijn
ligt bedekt onder mos
schoon is die schijn
mijn schaduw
wees alles
wees iedereen
een lantaarnpaal op een geblokt plein
een duif op een bankje
een oude man
hoofd boven de horizon…
Moordlawine
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik wist
dat het rimpelen
van de horizon
ooit over zou zijn
nog voel ik warme
golven komen
zij schroeiden
een werkelijkheid
die ik alleen maar
kon weerstaan
in mijn dromen
op de rand
van verbranden
met een buitenkant
zonder korst waar
slechts in het
vet walmend
kringelen van rook
de resten van
organische materie
te ruiken zijn…
Collage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Katjes, bloesems botten uit
Ik probeerde op de naam
te komen van een kruid
at van het blad,
kwam er niet uit
De zon scheen
door een open plek
in het wolkendek
In de horizon lagen roze strepen
Een kaarsrechte smalle sloot
kruiste ‘t weiland
‘k Had geen mobiel voor foto's
Waarom nu,
nadat je weg bent,
de beelden
als een collage…
Zonneschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 En aan het eind van levens baan
zien wij het paradijs in hemels licht
zal de zon eeuwig aan de hemel staan
dan zien wij de horizon helder verlicht.…
NIEUW GELUK
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
718 Dansend door het leven
Vind het leven goed
Ben vrolijk van binnen
Kijk uit naar wat komen gaat
Heb geen ruimte voor depressies
Of ravenzwarte gedachten
Wil zo wel oud worden
Zing een positief lied
Huil tranen van geluk
Heb veel sores overleefd
Eigenlijk ben ik een winnaar
Blijf niet steken in verlies
De horizon is helder
Als een mooie…
Groen licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
687 alsjeblieft
as soon as possible please
Wordt het een yes
of alweer een no
met getreiter gezeur
ambassade-obstakels
en siberische berenmalheur
Geen uitvluchten meer
voor vertraging of uitstel
van je pegasusvlucht
laat dit dan de laatste keer zijn
Vandaag is jouw D-day
zeg mij dat de lichten
op groen staan vandaag
groen licht aan de horizon…
Verlamd van schrik
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
465 handen rustend
op de balustrade
blik op verder
kijkend naar
het open
spiegelend
verlopen van
de horizon die
niet te vangen is
weidsheid
die geen
grenzen kent dan
de belemmering
van ons eenvoudig
zichtvermogen
dat niet alles
registreert wel
uit de verre verte
en daar de kleuren
van angst kan
waarnemen in een
ons onbekende…
allegorie zonder zoet kind of bedienden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
311 in vrijheid loste het plan op
als de onbereikbare bergtop
daar een wit voetje te halen
waar alle geuren verdwalen
diep in massief weggedoken
geen ziel die loopt te spoken
als de dag en nacht verlaten
sijpelt tijd niet door de gaten
elke richting kent zijn naam
de horizon rondom als raam
naar die wereld vol mensen
met hun grenzeloze wensen…
Echo van jouw lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 ik
aan stevig land van zilte zee
als metaforen in mijn dromen
onder het gefemel van een sterrenhemel
helder licht in het holst van de duisternacht
ik voel intens alsof alles opnieuw
aan prille lente went in de
essentie van verse voorjaarsbloemen
in het begin van jouw amoureuze brief
lees ik dat het vragen blijft verzwegen
achter horizon…
Moeder van een niemandsland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
338 Moeder van een niemandsland
Dagboek van een vergeten god
Er staat in het dagboek geschreven
dat hij in een verlaten grot woont
Moeder voorbij de horizon
Ik wens je zonneschijn
nieuwe wensen voor een gelukkige lente
zodra je weer in mei gelooft
de maand die we vieren
en onherroepelijk verklaren
dat je in staat was om te baren
O moeder…
Ruimte op de aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
261 Mijdt de stad met kwade dampen
zie de horizon wijd en fris
dan krijgt men niet met claustrofobie te kampen
maar ziet men hoe de wereld werkelijk is.…
Redt de Bronnen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Overal vind je
verminkte verhalen in de drab
en verwarde, en rottende verhalen
Er is een wildgroei
aan vervuilde verhalen
en aan de horizon kwijnen
de oudste verhalen weg
terwijl in het donker
de vervolgde, verbannen
en doodgezwegen verhalen
eenzaam verschrompelen…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
153 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Een Veer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
25 Het stille van het leven
De blaadjes van de boom
De verkleuring en het vallen
Het naaien van de zoom
De terugkeer van de vogels
De schelpen op het strand
Het maken en het delen
De lijntjes op mijn hand
Een bootje op de horizon
De aankomst van een storm
Het verre van een ander land
De kleuren en de vorm
De droom tijdens het slapen…
de toenadering
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 kijken lopen
naar den kimme
verleggen van den horizont
steeds wijkend
dichterbij weer verderaf
moeders baren
schepen varen
bergen komen af en aan
soms staat men stille
rarekieks het fotootje
minne in een autootje
’s anderen daags
heel al in kanteling
na donkerte zonneschijn
volgt bemanteling
in nevels achter neuzen
koud traag
niet…
Over zee...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
385 Het is zaterdagmiddag geworden.
Laten doe ik wat ik laten kan.
Kijken doe ik om me heen.
Mensen lopen door onze winkelstraat.
Van daar, naar hier en verder.
Hier blijf ik waar ik ben,
totdat ook ik zin krijg,
om op weg te gaan.
Mijn geest reist me al vooruit.
Mijn lijf wil naar huis toe gaan.
Mijn ziel met schepen mee.
Wil veilig zwerven…
Lof der zotheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Als ik de horizon angstig dichtbij zag komen,
ging ik doelgericht rechtsaf.
Zo dwaal ik doelloos op deze kromme rechte weg,
als een zotte verdwaalde lachende idioot.
Verzwelg mij in al deze rechtlijnige zekerheden,
speel dan soms de joker uit.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Lucht kleurt avondrood
toren wijst naar horizon
de dag sterft in rust
Avond daalt neer als een fluistering over
de stille stad waar lucht nog nagloeit van de zon die achter
de horizon verdwijnt. Langzaam vervagen de contouren van huizen en
bomen in de schemer terwijl de torenspits zwijgend de hemel raakt met zijn ijle kruis.…
Staat van Verstikking
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.124 waas
het perpetuum mobile is mobiel, jammert de aarde
in een halve eeuw onthoofd in waarde
de stampvolle staat vergaat in de rook
vreemde gestalten vormen een collectief spook,
paranoïa
De huismus zingt zijn laatste volkslied, vluchtend
voor vergiftiging, verlangend naar een buurgebied,
verdrongen door de roofvogel die sporen achterlaat…
ik kan het maar niet begrijpen
hartenkreet
3.5 met 27 stemmen
3.946 ik kan maar niet begrijpen hoe je komt tot je daad
zo uit de wereld stapt
je familie en vrienden zo machteloos achterlaat
was er niemand die wilde helpen of luisteren naar jou
hoe wanhopig was je? jij onbekende vrouw
lag je nachten wakker of was het een impuls?
was je geestelijk kapot of verward,
benauwde de wereld jou ?…
geluidsmuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
944 scheur door dikke, lauwe lucht
met een gasvlam in mijn ronde staart
de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee
een werveling van cirkels die uiteenschuiven
elkaar overlappen in een spitse huls
die nog scherper wordt als ik gas geef
het kan ook omgekeerd
zoals de trage zwaan een stomp zog voortsleept
schokgolven van geluid die ik achterlaat…
Daten is...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
982 Alleen zijn achterlaten, de toekomst ontmoeten, aankijken en verder pakken tot gevonden is wat lag te wachten. Altijd mis, als je niet schiet. Maar vanaf nu misschien wel raak...
Daten is iets anders, nieuwe deuren openen, wegen inslaan, aftasten, levensveranderend, maar ook gewoon doorgaan.…
Mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 Mijn hart, heel groot, heel warm heel open
Is vol en leeg op hetzelfde moment
Vol met liefde die er ooit is geweest
Leeg met liefde die was maar niet mocht zijn
Mijn pijnlijk grote liefde,
Niet werkend, frustrerend
Verbroken door mijn verstand
Maar een leegte achterlatend
Niet leeg omdat wat was weg is
Maar leeg omdat het groeien ervan…
Even alleen zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Alles achterlaten
gewoon intimi op de hoogte brengen,
zodat ze zich geen zorgen hoeven te maken.
Ik wil de vrijheid smaken.
Ik moet me even op proef stellen,
een vlucht maken zonder de deur te sluiten.
Lijkt me een interessante test.
Hoelang hou ik het vol in het verborgene?…
Slapeloosheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
955 De stilte buiten achterlatend voor de stilte binnen.
Mijn plunje beland op de stoel,
mijn beddengoed rechtgetrokken,
mijn tweede been nog met in bed erbij
getrokken als de slaap me overmand.
Dank je wel Klaas…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
Naast jou
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
376 In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere nuances
waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 De wind die ze achterlaten
voelt minder koud dan vroeger.
Alsof het verleden zijn greep verliest
met elke meter afstand.
En hier sta ik nog—
niet vertrokken,
niet aangekomen,
maar voor het eerst
niet meer wachtend
op een trein die terugkomt.…
Kalverliefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.179 Mijn aandacht wordt langzaam
fijner, hoe elke kleine beweging van jou
een spoor achterlaat in een verborgen ruimte die
zich in stilte opent, alsof mijn gevoeligheid jou al langer herkent.…