2969 resultaten.
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen…
Opgegeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 Toch strandde je onherroepelijk in
jouw zwaar getormenteerde hoofd en
hart en sloeg je de hand aan jezelf
in jouw ouderlijke huis te Marlow.
Terwijl er in 1974 volop feest werd
gevierd, spatte jij uiteen op de
somberste pianoklankaantikuitsteek.…
Een weg door nevel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Blindelings ga ik door de laan der nevelen
Voetstaps tastend naar het pad der wijzen
Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen
Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen
Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie
Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal
Bereik ik de top of kom ik eerder ten val
In wanhoop beraad ik mij op mijn positie
Waar…
Haar blauwe verte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 ik heb de wind
gevraagd je te zoeken
in de vluchtige geuren
die ik van je ken
vaag ging
de reis naar
het grieks paradijs
met goddelijke stranden
waar jij cultuur
streelt met je intens
gevoelige handen en
geestelijk godinnetje speelt
je vertrok plots
ogen op morgen
een zwevende blik die
zich niet makkelijk schikt
jij wilde…
Wreed.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
905 Schildpad drinkt de tranen in een onbestaanbaar land
Ik beland ooit met u ooit samen met aangespoelde schelpen op het strand.…
D-day vlag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
395 Trots prijkt op D-day
de Stars and Stripes
symbool van het land van de vrijheid
op landingsvaartuigen
aan Franse kust,
bevrijders op 't strand neergestreken
nu driekwart eeuw later
de D-day vlag terug
geschonken als goodwillgebaar
door Rutte ratelbandprater
in handen van Donald Trump
de tweetende twitteraar
de één president…
Broedermoord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Uitgelaten waden soldaten
Naar een onbewoond eiland
Door koraalachtig water
Waar glanzend en transparant
bontgekleurde vissen tronen
En wuivende zeeanemonen
Waar tussen lianen na het lege strand
libellenkluwen in de zonlichtbanen
Warrelend door elkaar darren
En apen met grote ogen
Hen schuchter aangapen
Vanuit het groene lover…
Oktobervrouw
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Ach lievelingsseizoen, je storm en regen
Die geven speelse duwtjes, dagen uit
Ik raap het laatste afgevallen fruit
Je bladeren glanzen, zo ook asfaltwegen
Ik zie het liefste je aan stille stranden
Of je in bossen; windstil, geen geluid
Behalve knisperen waarop ik stuit
Je dorre kant ervaar ik als een zegen
Ik neem je dennenappels, beukennootjes…
Wolkentuin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 jouw
silhouet tot leven
strak aangegeven
tot warmte accenten
geeft aan het speelse
jij kleurt uit
net geboren wit
naar scharlaken rood
lacht uit
pure vitaliteit
je tanden bloot
ik moet je laten
gaan mijn vriend de
wind komt zo er aan
samen zijn jullie
ongemerkt in de
dampkring verdwenen
pas in het avondrood
ga ik op strand…
eigen wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 wie zeer begaafd is
blijkt juist nu zwakker
omdat hij die weet
evenwicht zelf bepaald
goochelend met regels
die beter of niet passen
afstand kent hij niet
nog respect voor afspraak
als anderen wegblijven
ontzegt hij zich niet
de vreugde van de zee
waar die het strand kust
in het winkelend publiek
geeft en neemt hij ruimte
als het hem…
Enith Brigitha
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 De badmuts wordt wat strakker nog getrokken,
Brigitha’s pracht zo krachtig vastgelegd,
de grootte en de energie doen recht
aan al die mooie jaren zwemmend knokken
Niet gek dat Enith opperbest kon zwemmen,
ze zwom van Curaçao naar Nederland,
in Scheveningen klom ze op strand,
de Koningin der Zee bleek niet te temmen
Slechts in haar kielzog…
DICHTERS OORD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Vanaf het zuivere, eenzame strand
zenden sterke armen omhelzingen
naar het land van zacht gevoel én spits verstand.…
Geen God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 ken
is dit dan het werk van toeval
ik dacht nog nooit zo druk
alles wordt grijs en donker als ik val
door pech of door geluk
konden mijn gedachten maar afstand houden
anderhalve meter tussen gedachten niet te behouden
is dit dan het werk van toeval
ik had nog nooit zoveel rust
alles wordt warm en licht op deze ronde bal
een leeg strand…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
424 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
Vertel Me ....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
527 vertel me eens over je land
over de bergen de bossen
de heuvels de korenvelden
de meren en het
goudgele strand
vertel het me
in haar ogen las ik
wat ze zag
ze stond voor me
met open ogen te dromen
en even later zag ik haar
met haar tranen in
de grond wegstromen
ze nam me bij de hand
en zei daar begroef ik mijn hart
bij een…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 jij lacht
openingen vol
warmte en begrip
die nemen je mee
naar een andere
wereld zoals het
strand doet met de
schitterende zee
waar je alles
kunt vergeten
dat je niet
meer wilt weten
maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat…
Erg gezellig
netgedicht
1.0 met 141 stemmen
471 volledig
dag volgers
zij hadden door
de lichtsnelheid
van berichten
alleen opslag en
verdeel ook die
drempel is weg
door met silicium
de opslag te nemen
zand is oneindig
water met
een variabele
ph als transmitter
de toekomst is
langs geweest
het wereldbeeld
staat op de kop
maar het was wel
heet en druk en erg
gezellig op strand…
de zee - avond
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 de golfslag die het strand toedekt
heeft iets angstigs onverwachts of
het een oordeel verklapt dat in
de komende schemer zwak aan
land wordt gebracht.
de avond ligt nu geheel op het water
dat ver en ver wordt gedragen.…
Zal je dragen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
671 Nee vandaag mag ik zeker niet klagen,
al mis ik wel het verre tropische strand.
Zolang mijn voeten me willen dragen,
loop ik nu alsmaar verder van huis.
Ik zal het jou ook steeds weer opnieuw vragen,
al blijf jij liever lekker thuis.
Kom laat ook jouw haren wapperen,
op het ritme van onze tred.…
Twee eenheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
464 Dat toch vele huwelijken stranden,
Lijkt ’n tegenstrijdigheid,
Blinde verliefdheid schept geen banden,
Geen basis voor eenheid biedt,
Zoals d’ rivier door ’n rots
In twee gespleten, verder vliedt.…
VLIELAND...LIEF EILAND
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
249 Soms staat het water me tot de lippen
dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets
dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok
en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan
Vlieland is het geworden...een lief eiland
zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand
even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…
cptss
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
624 hoe het kind ontluisterd
de nacht beleend
uit een trage droom en
de grote man bedeesd
achterlaat in een mui
van angst waar didactiek
geen macht herkent
in het ondergaan van
hectische exacerbatie
omwille het teniet doen
van brekende golflengtes
met zeeën die behartigd
zijn met een gillende branding
struinen zeevogels het lege
strand…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie die stil ontwaakt.
De wereld verandert, de geest wordt zwaar,
maar de essentie blijft ongeraakt.
…
zomeravond
netgedicht
3.2 met 173 stemmen
43.672 Avonden weemoed waaien door mijn haar,
De zilte wervelingen op het strand
Vloeien als lucht en aarde in elkaar.
Het wrakhout sluimert langs de duinenrand.
Hoe lang is het geleden dat ik naar
Dezelfde wereld keek, hetzelfde zand
En zorgeloos hier speelde ieder jaar.
De zee schuimt eeuwig eender op het land.…
Eiland
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.168 's Nachts, door een list,
Komen de geesten uit het water vrij
En waaien aan het strand voorbij.
Zij koersen in de duinen op gegist
Bestek tot aan de eerste nevelbank,
Dan vluchten zij en lossen op in zee.
De ochtend vindt de boschplaat wit en blank,
Een vroege fietser rijdt de longway
Af, het eiland krijgt een held're klank.…
ego
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.199 als een zielige meeuw
oliebesmeurd
sleept hij zich voort
strompelend
over vervuilde stranden
geen vleugels meer
om vrij
over golven te zweven
boven wolken ook
met kalme
machtige vleugelslag
hij dreigt te vallen
voorgoed
met angst in zijn ogen
staart hij nog eenmaal
vertwijfeld
omhoog
.…
leren genieten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.942 later we wat vaker gaan genieten
in plaats van elke dag weer druk druk druk
laten we weer hand in hand op zoek gaan
op zoek naar dat vroegere geluk
laten we wat vaker samen dansen
voelen dat het vuur nog in ons brandt
laten we weer flonkeren en stralen
en uitgelaten rennen langs het strand
laten we wat vaker gaan proberen
wat luchtiger…
zout in kringen drogend
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.100 op strand met jou
de eerste voeten in het water
ons spoor vervaagt al gauw
in kou die lente overleeft
golven rollen uit over de zomer
zorgen dat je even beeft
we lopen verder dan er
mensen zijn, hun horizon voorbij
de lijn van samen en alleen
gedachten spatten op het lijf
het zout in kringen drogend
je ogen vragen of ik blijf
we…
Een meid van deze tijd
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.472 zo'n echte bruine blanke
ze luiert onder banken
brandt zich naar hete tijd
ze is een spijkerbroekengriet
zo'n echte strakke blonde
haar lichaam zingt om zonde
meer noten heeft ze niet
ze is een navelpiercingstoot
zo'n echte buikversierster
een ogen-blikkenvierster
houdt afstand naar de boot
ze is een monokinistuk
zo'n echte strand…
LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN.
poëzie
3.3 met 22 stemmen
7.269 Vrienden, het zijn nutte zaken
Dat’er aan het dorre strand
Staat een hoog, een vierig baken,
Dat gehele nachten brandt.
Want als iemand komt gevaren
Midden uit de woeste zee
Midden uit de stoute baren,
’t Wijst het schip een goede ree.…