3024 resultaten.
Stormachtige wending
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
754 De bomen hellen over,
takken kraken in vlagen
van samengebalde lucht.
Twijgen zwiepen los
en verstrooien zich,
verweesd tussen bladeren
die omhoog wervelen
in tegendraadse krachten.
De sterren hoog en stil
stralen onaantastbaar
voorbij aardse dimensies
in een ijl universum.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 De regenwolken barsten open
Het bos blijft achter, kil en verzopen
Maar dan wordt het intens stil
Het woud bekent weer kleur
Er is iets op til
In die rood-bruin-gele geur
Eikenblad weet niet goed wat het wil
Nog even lekker pronken aan zijn tak
Of slapen, want het wordt wel kil
De zon is al gaan lopen
De anderen in hun slaapzak gekropen…
requiem voor een dwaas
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
615 lijkenvingers
als stukjes tak
zonder groen
zonder vocht
er is geen beleven
van de dood, slechts
verwarring en ongeloof
voor hij die niet weet
waar het einde ligt
hem inhaalt en
onderuit schopt
zijn sterven zal komen
en gaan zoals hij leefde
onverwacht en meedogenloos
voor de gevolgen, hij wist
wat zijn geheugen moet zijn
en betaalt…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 Straks komt weer de grote koude
en blijven enkel nog de takken
waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
Zilverberken
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
855 laatst wandelde ik in een laan
vol naakte zilverberken
en peinsde hoe of het zou zijn
om breekbaar in de wind te staan
ik vroeg de bomen mij te zeggen
wat het geheim was van hun kracht
ze fluisterden het valt niet mee
om dat zo even uit te leggen
na jaren stormen af te weren
groeiden onze takken krom
ze kraakten moe verloren moed
konden…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.996 In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord.
--------------------
uit: Tirade, 1993.…
De hoofdrol
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
764 Gevoel is onze oudste taal
heeft ‘t beste met ons voor
luisteren vergroot de kans op overleven
Onze enige taak is creatie
van ‘n volgende generatie
aangepast aan eisen van ‘t nieuwe heden
De vrouw romantisch
de man rationalistisch
stereotypen die werkelijkheden verhelen
We doen de vrouw tekort
zij is de ster in de hoofdrol
lonkt…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.4 met 14 stemmen
4.307 ‘k Zal mij van te dichten zwichten,
zo ‘t mijn hart niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen
van een tak die droge staat?
Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de verse blommen kommen,
laat weerom de lente, alhier!…
de Godin
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
832 Kijk naar die boom
Daar tussen de takken
Zit een godin
Wil bladeren pakken
Kijk naar die boom
Ze is als in een droom!
Kijk naar de lucht
Daar tussen de wolken
Vliegt een godin
Kijkend naar volken
Kijk naar de lucht
Zij in haar vogelvlucht!…
Mijn lieve moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
813 Een lieve moeder, om dankbaar voor te zijn
Die haar kinderen alle liefde heeft gegeven
Behandelde elk kind gelijk, groot en klein
De zorg voor haar kinderen, was haar leven
Mijn moeder, die zoveel liefde kon schenken
Zij is nu bij God, haar taak op aarde is volbracht
Ik mis haar nog, en blijf altijd aan haar denken
Mijn lieve moeder, die mij…
14. Optelsom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
661 Priemgetallen is voor anderen weer een tak van sport
die zoeken naar alles deelbaar door zichzelf en door één
en verheugen zich op verjaardagen met die leeftijd
het lijkt jarig zijn in een schrikkeljaar, maar dan anders.…
Openheid
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
756 ik ben geen dichter
maar een ruimtebrenger
bruggen wil ik over onbegrip
slippend op beregend steen
hakkend door verstrikte takken sleurend
aan verbindingshaken
die vanzelf verstrikt gaan raken
in het oerwoud van het zijnsgevecht
waaraan de mens nu eenmaal hecht
als bij een zwaarbeladen jungletocht
bevecht ik log de doorgangswegen…
beestjes
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.202 Als mieren rennen ze door m'n kop
Miljoenen gedachten, uit het niets
Niet te stoppen
Nooit rust in die kolonie, altijd rennen
Door elkaar, over elkaar, buitelend
Springend van de hak op de tak
Stomme mieren, gedachteloos rennen ze rond
Ik wou dat ik ze kon vangen
Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen
Ze blijven komen 7 dagen per week…
Ik haat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.348 rode ballen in de boom
het toetje met slag en room
groene takken voor het raam
het "oh zo gezellig saam"
het opgeklopte eten en het drinken
wederom op het nieuwe jaar klinken
alle oprecht gemeende onechte wensen
van lang verloren gewaande mensen
de krantenjongens die vragen om fooien
het laveren tussen levenden en dooien
de winkels met…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van zeep in de ogen
ergens is het recht vooruit
hier en daar
wat bellen meepikken
soms gaat het gaan stromen
bubbels van hier naar ginder
alsof je in het voortouw staat
dan toch nog met loog in de handen
tastbaar slipt het door de vingers
en wat het dan is, het trekt
als het takken…
Stoïcijns
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
676 Zeg je de eerste tulpen komen uit, narcissen laten
zwak van aard hun kop al bijna weer hangen
maar toch lengen de dagen, zelfs takken lopen uit.
Vandaag zag ik de dominee en een frik ook de bakker.…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Hoe moet zij hem toch overtuigen
- wijl winter door hun kruinen blaast -
om ook een tak naar háár te buigen?
Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!
(gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…
Het riet wuift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Het riet wuift
De merel zingt zijn mooiste lied
Een hond die aan z’n bot kluift
Ik pluk een “vergeet me niet”
Mijn blote tenen in het gras
De wolken drijven weg
Een boterham in mijn tas
Een veertje in de heg
De takken wiegen langzaam
Een zwaan zwemt zonder bandjes
Een oma achter ‘t raam
Zij zit daar zonder tandjes
In de verte spelen…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 ze volgt levens
en voelt zich als een boom
die stil moet blijven staan zonder wortels
de grond is te rul en boven haar kruin
staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen
ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren…
EEN VORIG LEVEN
hartenkreet
1.8 met 8 stemmen
1.108 Naast de muur van de toren
staat een oude appelboom
knoestig, dicht met mos en klimop begroeid
zijn takken zwaar door goudgele vruchten
daarvoor lag een hoop stenen met een sokkel
waarop vroeger een altaar of beeld had gestaan
ik klom erop, stond met mijn rug naar de boom
keek toe hoe de strijd verliep
ik wenkte een verpleger op weg naar…
Onbenul
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 Het is een koude oorlog
De wolf huilt, de wind schreeuwt
Bomen, van hun blad ontdaan
Staan naakt in lijdende rijen opgesteld
Ingesneeuwd
Massieve nevel bevriest op boomschors
Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw
Het gekras van koukleumende kraaien
Weerklinkt in de harteloze winterkou
Omgeven door seizoensgebonden gebreken
Smult een…
terugkeer
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
484 De liefde die is weer terug gehuppeld
als een eekhoorn die over takken springt,
zachtjes zijn pootjes in het verlichte bos.
En wij krijgen weer terug wat was maar
sterker nog dan ervoor trekken wij sporen
in elkaars leven, gaan we door de werke-
lijkheid die soms te langzaam maar vaak
ook te snel gaat, en we lachen en praten.…
cirkel van het leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
977 De spin, nog maar net begonnen
aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen,
vol zorg wordt haar web bereid
en in diffuus licht haar val gespreid.
Zachte parels van de ochtenddauw
noden lichte vleugels,
kom maar gauw, hier,
in dit mooie glinsterend licht.
Slechts een tedere aanraking
een kus, de val slaat dicht.…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Des ochtends komt uw hemelse bespeler,
Uw organist, uw goudenklankuitdeler, —
Zijn voet aanraakt uw donkerend pedaal,
Zijn vingers zijn op dansende lichtstraal,
Hij loopt met trillers langs uw stammendos,
En uit uw takken breekt verrukking los.…
Gevolgen van de oerzonde
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
782 Nog zie ik achter in mijn vaders boomgaard
die ene boom met al zijn aanlokkend fruit
als pronkstuk van kunstenaar zag hij eruit
met takken door tal van vruchten verzwaard
en met het schoon vooruitzicht dat ons streelde
een rijke oogst van gezondheid en genot
dachten wij nog niet aan het vergank’lijk lot
dat menig mensenkind onze begeerten deelde…
Improvi-chaos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
602 Morgen weer opnieuw beginnen
weer de taak iets te verzinnen
zodat eens dat huis blijft staan.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
VORSTLOZE WINTER
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 De hoge takken, dicht op elkaar gekromd,
omvatten leegte, kil onbewogen,
waarin verslagen geest neerslachtig bromt:
"Wat mag dit oord in de toekomst pogen?
Wellicht dat hier nooit meer iets tot stand komt,
behalve het tijdloze oervermogen."…
Holocaust Memorial Day
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
775 displaced person
hier is het wak in het kroos
hier de grote staande snoek
en aan de overkant de roomsen
maar nu staat daar in lichte nevel
naast de melkbus met de teems
een vreemd en donker kind
een jutezak bedekt zijn schouders
daarachter rijzen takken van de vlier
verstrengeld en verwrongen
buurman haalt de jongen binnen
de vinger…