Alle inzendingen over tak

3024 resultaten.

Sorteren op:

Stormachtige wending

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 754
De bomen hellen over, takken kraken in vlagen van samengebalde lucht. Twijgen zwiepen los en verstrooien zich, verweesd tussen bladeren die omhoog wervelen in tegendraadse krachten. De sterren hoog en stil stralen onaantastbaar voorbij aardse dimensies in een ijl universum.…

Herfst

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 973
De regenwolken barsten open Het bos blijft achter, kil en verzopen Maar dan wordt het intens stil Het woud bekent weer kleur Er is iets op til In die rood-bruin-gele geur Eikenblad weet niet goed wat het wil Nog even lekker pronken aan zijn tak Of slapen, want het wordt wel kil De zon is al gaan lopen De anderen in hun slaapzak gekropen…
milea1 februari 2006Lees meer >

requiem voor een dwaas

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
lijkenvingers als stukjes tak zonder groen zonder vocht er is geen beleven van de dood, slechts verwarring en ongeloof voor hij die niet weet waar het einde ligt hem inhaalt en onderuit schopt zijn sterven zal komen en gaan zoals hij leefde onverwacht en meedogenloos voor de gevolgen, hij wist wat zijn geheugen moet zijn en betaalt…

ochtenblauw met wit gevlekt

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 635
als zonnemist verglijdend dalen kleuren groen en teer het donkere licht versnijdend onder zware takken neer een huis tegen de hemel van ochtendblauw met wit gevlekt verbreekt de ronding van de heuvelrand net iets te dwingend neergezet de lange holle weg met zwoele warme wind beschutting van de volle heg de speelse kreten van een kind…
wil melker24 september 2006Lees meer >

Waar wind de bladeren uit zal vlakken...

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 886
Straks komt weer de grote koude en blijven enkel nog de takken waar wind de bladeren uit zal vlakken.…
Adeleyd21 oktober 2006Lees meer >

Zilverberken

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 855
laatst wandelde ik in een laan vol naakte zilverberken en peinsde hoe of het zou zijn om breekbaar in de wind te staan ik vroeg de bomen mij te zeggen wat het geheim was van hun kracht ze fluisterden het valt niet mee om dat zo even uit te leggen na jaren stormen af te weren groeiden onze takken krom ze kraakten moe verloren moed konden…
sacrajewa2 december 2008Lees meer >

Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren

gedicht
2.5 met 80 stemmen aantal keer bekeken 30.996
In de zandwegen hoog- stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun tak. Ongeloof stortte neer op 't ganzenbord. -------------------- uit: Tirade, 1993.…

De hoofdrol

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 764
Gevoel is onze oudste taal heeft ‘t beste met ons voor luisteren vergroot de kans op overleven Onze enige taak is creatie van ‘n volgende generatie aangepast aan eisen van ‘t nieuwe heden De vrouw romantisch de man rationalistisch stereotypen die werkelijkheden verhelen We doen de vrouw tekort zij is de ster in de hoofdrol lonkt…
Custor27 januari 2009Lees meer >

'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN

poëzie
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.307
‘k Zal mij van te dichten zwichten, zo ‘t mijn hart niet wel en gaat: wie kan rijpe bezen lezen van een tak die droge staat? Laat de lieve wonnenbronne, laat het leutig zonnenvier, laat de verse blommen kommen, laat weerom de lente, alhier!…

de Godin

hartenkreet
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
Kijk naar die boom Daar tussen de takken Zit een godin Wil bladeren pakken Kijk naar die boom Ze is als in een droom! Kijk naar de lucht Daar tussen de wolken Vliegt een godin Kijkend naar volken Kijk naar de lucht Zij in haar vogelvlucht!…
Arimea17 maart 2009Lees meer >

Mijn lieve moeder

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 813
Een lieve moeder, om dankbaar voor te zijn Die haar kinderen alle liefde heeft gegeven Behandelde elk kind gelijk, groot en klein De zorg voor haar kinderen, was haar leven Mijn moeder, die zoveel liefde kon schenken Zij is nu bij God, haar taak op aarde is volbracht Ik mis haar nog, en blijf altijd aan haar denken Mijn lieve moeder, die mij…

14. Optelsom

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
Priemgetallen is voor anderen weer een tak van sport die zoeken naar alles deelbaar door zichzelf en door één en verheugen zich op verjaardagen met die leeftijd het lijkt jarig zijn in een schrikkeljaar, maar dan anders.…

Openheid

netgedicht
3.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 756
ik ben geen dichter maar een ruimtebrenger bruggen wil ik over onbegrip slippend op beregend steen hakkend door verstrikte takken sleurend aan verbindingshaken die vanzelf verstrikt gaan raken in het oerwoud van het zijnsgevecht waaraan de mens nu eenmaal hecht als bij een zwaarbeladen jungletocht bevecht ik log de doorgangswegen…
Ludy Bührs9 augustus 2009Lees meer >

beestjes

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Als mieren rennen ze door m'n kop Miljoenen gedachten, uit het niets Niet te stoppen Nooit rust in die kolonie, altijd rennen Door elkaar, over elkaar, buitelend Springend van de hak op de tak Stomme mieren, gedachteloos rennen ze rond Ik wou dat ik ze kon vangen Ik zou ze zo graag voor altijd vernietigen Ze blijven komen 7 dagen per week…
paul wijker26 november 2009Lees meer >

Ik haat

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.348
rode ballen in de boom het toetje met slag en room groene takken voor het raam het "oh zo gezellig saam" het opgeklopte eten en het drinken wederom op het nieuwe jaar klinken alle oprecht gemeende onechte wensen van lang verloren gewaande mensen de krantenjongens die vragen om fooien het laveren tussen levenden en dooien de winkels met…
metha23 december 2009Lees meer >

nog even

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
heden spat steeds weer open rechts links rechts en ontwijken van zeep in de ogen ergens is het recht vooruit hier en daar wat bellen meepikken soms gaat het gaan stromen bubbels van hier naar ginder alsof je in het voortouw staat dan toch nog met loog in de handen tastbaar slipt het door de vingers en wat het dan is, het trekt als het takken…

Stoïcijns

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 676
Zeg je de eerste tulpen komen uit, narcissen laten zwak van aard hun kop al bijna weer hangen maar toch lengen de dagen, zelfs takken lopen uit. Vandaag zag ik de dominee en een frik ook de bakker.…

Lenteliefjes

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Hoe moet zij hem toch overtuigen - wijl winter door hun kruinen blaast - om ook een tak naar háár te buigen? Maar dan schenkt lente hem nieuw blad en één ervan kust 't blad ernaast wiens groen komt uit een ander bad! (gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…

Het riet wuift

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
Het riet wuift De merel zingt zijn mooiste lied Een hond die aan z’n bot kluift Ik pluk een “vergeet me niet” Mijn blote tenen in het gras De wolken drijven weg Een boterham in mijn tas Een veertje in de heg De takken wiegen langzaam Een zwaan zwemt zonder bandjes Een oma achter ‘t raam Zij zit daar zonder tandjes In de verte spelen…

zij is boom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 649
ze volgt levens en voelt zich als een boom die stil moet blijven staan zonder wortels de grond is te rul en boven haar kruin staat een hemel die enkel Magritte zou kunnen schilderen ze rookt graag pijp en houdt van appels op haar hoofd ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi wanneer de noten door haar takken gaan haar bladeren beroeren…
jandeb24 juni 2010Lees meer >

EEN VORIG LEVEN

hartenkreet
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Naast de muur van de toren staat een oude appelboom knoestig, dicht met mos en klimop begroeid zijn takken zwaar door goudgele vruchten daarvoor lag een hoop stenen met een sokkel waarop vroeger een altaar of beeld had gestaan ik klom erop, stond met mijn rug naar de boom keek toe hoe de strijd verliep ik wenkte een verpleger op weg naar…
Hans Uding26 november 2010Lees meer >

Onbenul

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 660
Het is een koude oorlog De wolf huilt, de wind schreeuwt Bomen, van hun blad ontdaan Staan naakt in lijdende rijen opgesteld Ingesneeuwd Massieve nevel bevriest op boomschors Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw Het gekras van koukleumende kraaien Weerklinkt in de harteloze winterkou Omgeven door seizoensgebonden gebreken Smult een…
Namasté26 november 2010Lees meer >

terugkeer

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
De liefde die is weer terug gehuppeld als een eekhoorn die over takken springt, zachtjes zijn pootjes in het verlichte bos. En wij krijgen weer terug wat was maar sterker nog dan ervoor trekken wij sporen in elkaars leven, gaan we door de werke- lijkheid die soms te langzaam maar vaak ook te snel gaat, en we lachen en praten.…
c. paris6 januari 2011Lees meer >

cirkel van het leven

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 977
De spin, nog maar net begonnen aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen, vol zorg wordt haar web bereid en in diffuus licht haar val gespreid. Zachte parels van de ochtenddauw noden lichte vleugels, kom maar gauw, hier, in dit mooie glinsterend licht. Slechts een tedere aanraking een kus, de val slaat dicht.…

Het woud

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Des ochtends komt uw hemelse bespeler, Uw organist, uw goudenklankuitdeler, — Zijn voet aanraakt uw donkerend pedaal, Zijn vingers zijn op dansende lichtstraal, Hij loopt met trillers langs uw stammendos, En uit uw takken breekt verrukking los.…

Gevolgen van de oerzonde

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 782
Nog zie ik achter in mijn vaders boomgaard die ene boom met al zijn aanlokkend fruit als pronkstuk van kunstenaar zag hij eruit met takken door tal van vruchten verzwaard en met het schoon vooruitzicht dat ons streelde een rijke oogst van gezondheid en genot dachten wij nog niet aan het vergank’lijk lot dat menig mensenkind onze begeerten deelde…

Improvi-chaos

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Morgen weer opnieuw beginnen weer de taak iets te verzinnen zodat eens dat huis blijft staan.…
Chatfant14 november 2011Lees meer >

de kortste dag (winterpunt)

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.216
de dag voor het winter wordt ontwaakt de dag wat grauw de zon laag, klimt traag omhoog kleurt de hemel dun, waterblauw een draad van spinnenrag hangt eenzaam in de lucht glinstert zilver, als bij toverslag door de wind, die even zucht wat laatste bladeren aan takken kaal, bijna bloot kleuren nog eenmaal op van okergeel naar herfstig rood…
lijda8 december 2011Lees meer >

VORSTLOZE WINTER

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
De hoge takken, dicht op elkaar gekromd, omvatten leegte, kil onbewogen, waarin verslagen geest neerslachtig bromt: "Wat mag dit oord in de toekomst pogen? Wellicht dat hier nooit meer iets tot stand komt, behalve het tijdloze oervermogen."…
Han Messie2 januari 2012Lees meer >

Holocaust Memorial Day

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
displaced person hier is het wak in het kroos hier de grote staande snoek en aan de overkant de roomsen maar nu staat daar in lichte nevel naast de melkbus met de teems een vreemd en donker kind een jutezak bedekt zijn schouders daarachter rijzen takken van de vlier verstrengeld en verwrongen buurman haalt de jongen binnen de vinger…