Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

winterhaiku

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
in de zinken goot klinkt de kraaienroffel net als vorig jaar melkwit in de mist op doorbreken de zon - epifaniën onze kraai schrokt alle kokosnoten leeg super zo’n bonus die tortelduif daar traag trippelend in de sneeuw zoekt ie Egidius? roerloos op een tak wachten kraaien in de tuin toch niet op mij?…

Oud hart, dat niet bemind en heeft

poëzie
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.327
Oud hart, dat niet bemind en heeft dan als een bedelaar, die géeft om eigen armoê te vergeten; hoe hebt gij, strammer te elke dag, maar vromer aan uw glimme-lach, uw trage levens-straat gesleten!…

Identiteit ?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
Vanuit een trage schoep van tijd en lentewinden reiken bomen slapend naar elkaar, gras groeit alleen op zonnedagen, emotie rent als kippenvel over vlakten van de aarde tot aan grenzen waarin mensen zich herkennen.…
pama19 april 2011Lees meer >

MATROZEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
In de vroege morgenstond bij het rijzen van de zon dauw ligt verlaten op de velden in het ochtendgloren de stad nog altijd verloren in stilte komen daar de schepen binnen in de trage havenmond vissers en matrozen die hun zeelied zingen halen de trossen aan stoere matrozen aan boord niemand die ze hoort Als de schepen aan de kade zijn…

Op weg naar eindeloos

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 736
ik verpoos nimmer meer in een diepe gedachte dat gaat allengs aan mij voorbij een vierend touw slingert thans met eeuwige bewegende beelden of draagt een haast uitgerekte veer mij nu doorheen het verleden, de mij toegevallen wonden en weelde, doorzakkend naar een verlengde diepte en traag terug langs gestapelde ramen van verlangens en tranen…

zomer op het land

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
schelp van zee ronde richels kalk spoelt aan land geruisloos over het nat patroon stroomdraden zand traag tij korrels voetschreden rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven zeepwolken in de diepe hemel zee is een natte jurk opgeschort schuim verlangende schrijvers van eenregelige confetti bewegen papieren naar de kustlijn een onbesproken…

tafel 11

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 824
Zij wankelt tussen tafels zoekt steun aan de hengsels van haar handtas beweegt zich traag krabachtig met hulpstukken tussen de rap zwenkende obers gastheer (fluisterend); “Pas op dat U niet in cliché valt” vrouw (geagiteerd); “de rapen garen niet vandaag, meneer.”…
Imiza13 december 2013Lees meer >

Och ja, de tijd !

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
De tijd, soms lijkt die zo traag soms lijkt die ook zo heel vaag. De tijd met mooie beelden sla ik wel op in mijn herinnering. Waar is de tijd? De tijd dat ik als kind nog in de bomen hing. Waar is de tijd? De tijd dat ik als puber over 't hegge kroop en de aap uit hing. Waar is de tijd?…
katty16 juli 2014Lees meer >

het gedicht

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.288
Ik wist de woorden in mijn geheugen trage bewegers zijn naar elkaar een volzin vol in twee diepe teugen, een versregel inééns regelrecht klaar. (De straat liep haastig wég van mijn voeten naar portalen vol oponthoud waar de echo mij kwam begroeten groeten met een hijgstem van holten en hout.)…

De moeder

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 11.488
'Je bent mij ontgroeid,' zegt zij traag mijn Vaders voeten wassend, en zij zwijgt als een vrouw zonder mond.) Toen uw vel schreeuwde vatten mijn beenderen vuur. Gij legde mij neder, nooit kan ik dit beeld herdragen, Ik was de genode maar de dodende gast. En nu, later, mannelijk word ik u vreemd.…
Hugo Claus18 januari 2016Lees meer >

Illusies

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 517
Traag sijpelt de zon door de laatste flarden van het eens zo grijze wolkendek, wit omrand rafelt alles naar het blauw. Ik zie de stralen goudgeel blinkend zuchten, zoveel luchten, het is een sluier die hier wijkt.. Niets, echt niets, is wat het lijkt. - De aarde ruikt, verliest zich terug in haar bestaan.…

het jaar verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
waarop ik nu voor de herinnering kniel het doek schuift meer toe lijf en geest zijn vaker moe maar de schepper in mijzelf dwingt mij te ruiken, te kijken, te luisteren en te proeven het visionaire kind in mij weet nog niet van wijken, doch zonder zucht naar enig overtroeven wel is mijn weg terug naar huis om mij heen groeien, soms traag…

Opa’s schuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
De schuur van mijn opa was oud en vol gewichtloos eeuwig zijn, dansend stof schreef in zonlicht trage berichten, beschuttend en uitdagend. Je kon zo ver gaan als je maar wist waar je zelf was. Onbeweegbaar stond de werkbank op de lemen voer.…

Kamperfoelie

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
Traag gaat geen woord Er valt iets nader Kamperfoelie staat in bloei Ook ik ben mij bloeiende Ik vergeet de wereld zonder Geweld ik vergeet de naturen Zonder besef der tijden Oorsprong en Genegeerd worden en genegeerd Zijn ontfermd U mijner en dat ik U niet langer terge met mijn zonden.…

SCHADUWEN VAN DE DOOD

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 566
afgeleefd gezicht De dood werpt blikken op kale huizen op zoek naar wie hem moet vergezellen Hij die hij najaagt blijkt ver van huis en de dood is te afgemat hem na te snellen De dood voelt ‘t bot van koude kraken met die najaarswind huilt hij luid mede Dan ziet hij een man bij een bed waken die fluistert stil: Rust nu maar in vrede Traag…

Hervonden beek

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 446
Traag meandert de beek - door mij hervonden – voorbij de bosrand; op de bodem, zonbeschenen, bewegen schaduwen van kringen op het stromende water, helder oplichtend, verdwijnend, om, op een andere plaats, weer te verschijnen.…

Geenszins zonder zonde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Of je kunt ontsnappen aan je ver- leden, blijft een eminente vraag Ondoenlijk is het in mijn geval Het kan werk'lijk noch snel noch traag Het verleden heeft mijn geheugen Gedronken met heel grote teugen Echt mijn geluk, 'k ben een strijder van mijn noodlot de bevrijder Drie decennia verder in tijd Gelukkig met vrouw, werk en hobby's Reeds…

leven ontplooien

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
moment tot moment manifesteert het leven zich in spanning angst en hoop als onverwachte bezoekers bij het maken van de keuzes rond groter groeiend grut de verbouwing van het huis of die lang gedroomde baan de kunst ven het echte leven leert je het leven toe te laten juist door de dagen in en uit echt uit hun doeken te doen vol en traag…

Kiki

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
KI Ze kwam wat laat tot bloei, maar was uniek Voor 'n klein land, op de Women Tennis tour, Sterk als een beer, maar minder traag en stoer Ze had last van demonen, onze Kiek Ver boven Mesker, die Kieks aces telt Torent ze uit, in kracht en prijzengeld ------------------------------------------- KI Kiek was een alfavrouw maar ook…
Max12 januari 2022Lees meer >

In de stiltes van mijn geheugen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Soms is het een last, waardoor ik gebukt, alleen nog traag door het leven ga, de donkere jaren loodzwaar moet dragen. Maar ook herinneringen van vroeger, hoe je onschuldige eerste liefde, je vleugels gaf, door een wolk werd gedragen, die je naar een regenboog bracht.…
J van Dijck14 augustus 2022Lees meer >

Zal ze leren

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 479
Kom we gaan bijten in de hand die de tafel dekt We gaan rotschool roepen we gaan fietsen achter dat meisje uit de klas We gaan extra traag tot tien tellen en niet weten wat de hoofdstad is We gaan een hoge pet opzetten we gaan nooit meer boeken lezen nooit de tafel dekken en hele nachten film kijken We gaan het licht in de koelkast…
jerome semois15 september 2022Lees meer >

Beneveld

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 652
De zon heeft de huizen al in brand gestoken, vreemd schokkend schuiven ze langs elkaar, het plein is een traag golvend meer, waar ik onzeker dwarrelend over vaar. Graag zou ik even op een bankje gaan liggen, maar dat moet dan maar een andere keer, de vraag is nu of ik de overkant wel haal, gelukkig is er nog niet veel verkeer.…

547

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Het is vreemd, hoe eenzaam je kunt zijn, Schouder aan schouder, dicht gepakt in de ochtendtrein, En hoe onvoorbereid je kunt zijn Voor een schooldag die zich dichterbij heeft gesleept als een trage storm. Gevangen tussen de angst van niet te weten hoe ik het ga reden, En de beslissing dat ik moet. Word ik wakker, Veilig in jouw armen.…
Chloë5 september 2024Lees meer >

Jij geeft me nooit je geld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
rare formulier en midden in het overleg haak jij plots af Ik geef je nooit m'n nummer ik zeg je slechts hoe of ik leef en halverwege 't onderzoek stop ik Gesjeesd student zonder een cent geen toekomst, en geen huur betaald al je geld weg, nergens kun je heen En waar je werkt, krijg je ontslag maandagochtend, weer zo'n dag een trage…
Maxim14 september 2024Lees meer >

Tijdloze bloei

netgedicht
1.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
Bloemen wiegen zacht in stilte van seizoenen nieuw leven ontwaakt Onder de lage herfstige hemel met haar trage adem staan chrysanten in gouden pracht, onaangeroerd door tijd. Hun frêle bloemblaadjes vangen het licht zoals eeuwen tevoren stil getuigen van een wereld die voortdurend verandert.…
CB5 januari 2025Lees meer >

Dichter bij de polder

netgedicht
2.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 857
Wolken drijven traag molenwieken slaan de tijd stilte in het groen De polder strekt zich uit onder een hemel van vloeibaar licht, waar beekjes meanderen door het uitgestrekte grasland. Windmolens spreiden hun armen terwijl koeien grazen in de adem van de eeuwige bries.…
CB12 maart 2025Lees meer >

Diagnose: Labyrint der Groten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
Beste denker der duistere kamers, uw brein is een archief van ongelezen echo’s, elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren die uw gedachten stempelen afgekeurd (De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer— zij worden poorten naar uw rijk van traag beton, waar deuren groeien als tanden, en de klokken hun wijzers verliezen…

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
Aarde ademt zacht bomen fluisteren hun pijn stilte spreekt in rust De aarde voel ik ademen onder mijn blote voeten, een trage hartslag, een fluistering tussen wortels en mos. Alsof ze stilletjes vraagt haar pijn te begrijpen - zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt.…
CB30 april 2025Lees meer >

Lentelicht

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 527
Ik wandel traag door een tuin die zich opent en sluit tegelijk, de geur van vochtige aarde en lentelucht houden me stil. Er is geen verdriet in wat vergaat, geen angst in wat komt, alleen het zachte weten: alles leeft op het ritme van loslaten.…
CB16 mei 2025Lees meer >

De oude boom

netgedicht
2.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 443
Onder zijn beschutte takken heerst een trage vrede, de lucht lijkt stiller, de voorbijtrekkende tijd minder hard. Vogels landen zonder schroom op zijn dragende schouders, alsof ze weten dat hij niemand iets ontneemt. Wie even stil blijft staan, een hand op zijn ruwe bast legt, voelt niet alleen hard hout, maar iets dat ouder is dan denken.…
CB8 juli 2025Lees meer >